8759 resultaten.
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug
De maan is vol
mijn hart is leeg
wijn, water, steen
de tijd hangt stil…
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 ik was op pad met
de broer van Jezus
zonder pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een…
Sterven
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
777 ge-weten is
Wenst u dan nog op te staan
Wanneer rust ver-leden is
Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat
Onvolmaaktheid ieder treft
Geen vluchtwegen om te ontkomen
Menig hoop gaat verloren
Nalatigheid van een Schepper
Allemachtig in zijn Al-machtig zijn
Troost van gebeden
Smekend te ontglippen
Gebeden die willen ver-horen
Muis-stil…
Waar ben ik nou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 gekleed in
lange banen
wit en blauw
zweven zij
de zalen in
en uit met een
warme blik
voor ieder
de hand
een opbeurend
woord en een
verfrissende drank
vleugje liefde en
betrokkenheid
het is geen
verplegen meer
maar samen weer
op weg gaan
door genezen
in actief herstel
en liefst vandaag
we zijn te lang
stil blijven staan…
Pauze
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
611 Een blikseminslag heeft jammerlijk snachts
In samenspanning met wind en regen
De electriciteitstoevoer onverwachts
Lamgelegd en nu zie ik ongenegen
Geduld oefenend vanaf het balkon neer
Op de grazende veestapel in het dal
Met nevel nog bedekt en apprecieer
Hoe hun tongen maaien en een aantal
Reigers zich bij de kudde voegen stil
Contrasterend…
tegenspraak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 gekneed door het vak
door de jaren heen
wringt rechtvaardigheid
met mijn opdracht soms
hoever moet ik gaan
met lastig confronteren
durf ik dwars te liggen
om fouten te voorkomen
in het stil van de nacht
golft angst mij af en aan
woelt wild het geweten
tot een zompig moeras
om eerlijk te blijven
moet ik vrijuit spreken
om loyaliteit…
Tachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
454 Zovele jaren ben ik over dit pad gegaan
vanaf geboorte tot mijn laatste dag
ook al was het alsof de tijd soms stil bleef staan
toch blij dat ik na tachtig jaar hier nog wezen mag.…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 En heimwee kleurt soms ook de luchten,
de wolken die in stilte verder drijven…
Durf stil te zijn, niets zal voorgoed hier blijven.…
Bloedend hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ook al is het licht al een tijdje uitgegaan,
wordt er geen minuut bij stil gestaan.
Mijn bloedend hart, neemt beschermend de hand van het huilend kind,
hoort de zucht van de stervende wind.
Die de toekomst met zich mee heeft genomen,
waarin wij allen ooit samen geloofden.…
Kinderen in Gaza
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
428 Ergens was een enorme explosie
hier bleef het stil.
Stilte die licht leek
en rustig.
Rustig deden we de dingen
die we altijd doen.
We kwamen tot elkaar
en namen afstand.
We rookten onze makrelen
en smeerden onze kelen.
We gingen vliegen naar de zon
kozen voor een veilig land.
Ergens in het heelal
een enorme explosie.…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen.
Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen,
of verschuilt u zich achter hoge kragen.
In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord;
verpozen de laarzen bij de kleren,
en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon.…
Leefpauzes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
185 Ik leef in tussentijd
voor een kassa in de rij
bij de kapper en de wasserij
hapjes nemend van een lekkernij
Ik leef in tussentijd
als het stil is in de trein
anderen hun spullen aan het pakken zijn
en onder het zingen van een refrein
als ik bij een halte sta
schuilend wacht onder een pergola
of een paar beurten oversla
als bezoek…
Nederlanders sterven uit (2)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
675 Oudere jongeren wonen nog thuis
Een eigen stek is onbereikbaar
Ongemerkt kruipen de jaren voorbij
Spaargeld verdampt door dieverij
Een huwelijk met kinderwens
blijft uit en verdwijnt in het niet
De volkspiramide staat op z’n kop
Eigen volk sterft uit in stil verdriet
Onze bestuurders falen
Ze dreutelen en dralen
Verstoppen zich achter…
Vrijheid is niet gekleed
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
278 kuchen of hoesten
In ondergoed ben ik onderweg
Door de dertien deuren dragen ze
me, opgevouwen in een kist, boeken
onder mijn knieën, onder mijn hoofd
De wereld heeft wetten nodig
die boven de partijen staan, ik denk
al jaren over grenzen heen
over het recht op vrijheid:
de vrije zee en zelfbeschikking
van volken, urenlang zit ik stil…
Vivere pericoloso
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
450 und beinbruch brekers
Titanen klimmend klauterend
ijs en weder dienende
gletschertal veroverend
rotswandenkloven rovend
Gasherbrum Nanga Parbat
Manaslu Shisha Pangma
van god en lot verdolend
gruwel onder zich dovend
zonder z'n antipode dolend
tegenmens in medemens
gevaar in uitstel hyperbolend
ontkent periculum in mora
van stil…
Trouw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Het gebrek aan alternatieven
maakt ons stil,
maakt ons trouw
aan een leegte die we niet kunnen vullen.
Wanneer de avond valt
en schaduwen langer worden,
besef je dat trouw niet altijd liefde is,
maar soms slechts overleven
in een wereld die nooit mild was.…
Operatie #Sneeuwvlok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 De feesten vielen stil
alle drukte liep weg
uit de cafés en de straten
En de lucht werd bleek
Wij doen niet meer mee
zolang het winter is
en we zonder kunnen
Alleen het hoogstnoodzakelijke
kopen we, niets onderhouden we
dat de bezetting in stand houdt
haar landvraat, mensenvraat
Vrijheidsvraat
Ons bloed stroomt, onze adem
tovert ons…
Eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
293 zoekt vindt enkel
papieren
wie zwijgt hoort
misschien
wat onder het papier
beweegt
daar is het niet
voor bedoeld-
niet om het verleden
wakker te schudden
het rust wacht,
misschien om te laten
aan een lege geest
die eindelijk leeg
genoeg is
en ergens tussen die
stilte en dat stof
staat zij
niet lezend en zoekend
maar stil…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 mij aan te raken
in de ochtend zit ze
in het licht op de tafel
in de rimpel van mijn huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden
maar in het openen van ruimte
waar ik niet omheen kan
dan sta ik stil…
Nachtstorm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Ik slaap verder in de nacht,
de maan houdt stil de wacht.…
Een beekje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
202 Het beekje klatert mededogen,
de zon gaat elke dag weer
gratis op en wil de wereld warmen
die koud werd door onachtzaamheid,
door veel te groot berekend leven
dat altijd maar de zachte krachten doodt
en stil doet staan wat sprankelend wil groeten.…
Spoor vooruit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
129 Maar de voeten staan al weer stil te trappelen,
neus naar het wit
dat nog niemand betrad,
geen kaart, geen les,
alleen kou tegen de wangen.
De tred gaat verder
terwijl de verklaring nog buigt
over wat allang voorbij is —
twee bewegingen, tegengesteld,
in hetzelfde lichaam.
Je kunt het spoor lezen als een boek.…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?…
Gouden Ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
159 in de pot,
geen tand ontbloot,
enkel zijn ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,
onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,
het wroet, het vreet,
het laat niet los,
uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment
aan het volgende bindt
Hij blijft waar hij is
stil…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie die stil ontwaakt.
De wereld verandert, de geest wordt zwaar,
maar de essentie blijft ongeraakt.
In de stilte van wat niet meer kan,
leeft de liefde die nooit verdwijnt.
Want wie je was en wie je bent,
is een licht dat zacht blijft schijnen.…
Theelepeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 Het theelepeltje ligt in de lade te zuchten
het ziet alleen soeplepels en messen van staal
het voelt zich te klein voor de soep van de luchten
en droomt van een ballroom, een dans en een zaal
Het glipt uit de keuken, het ritselt door gangen
het klopt aan de kamer waar oma nog slaapt
het ligt op haar nachtkastje, stil en gevangen
tussen de bril…
De sneeuw door alle spleten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
21 wijnkan
De heilige man stond bij het raam
en keek de ganzen na in sneeuw
de wind joeg naalden door de straat
het huis kreeg kou door elke spleet
Hij lachte zacht om al dat snaatren
toen kwam de wijnkan om en om
waar vrouwen lachten bij de kachel
hij nam een slok en werd wat dom
Drink maar voordat de sneeuw je pakt
en jij als sneeuwman stil…
Zijdelings
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
3.166 Elke schoonheid die mijn oogopslag
in laan, op dreef of elders kruist
maakt dat mijn vurig passie bruist
omdat ik nooit iets mooiers zag
Als een lieve lach op een druilend dag
die zich zeldzaam tegen grijzen druist
als schrijdend stel dat statig huist
eeuwig stil mijn pad flaneren mag
elke ronding ontwaakt een wild gelag
deinen innig aan…
Simon en Ik
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
786 Eén dagje stad op meers gesproken
lichamen, geur en de wonderen stil
naar de grootse metropolen van ver.
Bezoek ik alleen gelaten fantasie
dat in tempo mijn kamer wil vult
beleeft de roem een zoen, ‘Simon:
jij weet van niet, maar zij zag mij
vandaag en dagen en daagt de dag
mijn lieve man, mijn allernaaste!’.…