14498 resultaten.
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 zwijgen
als wij voor de enige God nijgen
aanvaarden Zijn wet en Zijn gebod
prijst de Here onze God…
Luister lief
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Zie ook jij de vergankelijkheid van dingen,
al lopen wij nog op met elkaar zij aan zij.
Zoals ooit in oktober ons samenzijn bij zee,
we brachten samen mooie herinneringen
schelpen, oud eikenhout en een zeester
blootvoets al juttend naar huis weer mee.
Durf om je heen te kijken, nog even niet te wijken.…
alleen lyriek maakt je vrij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nu de toekomst verdwijnt
in de kennis van morgen
beleven wij pijn
om wat zo zal zijn.
nu het verleden begint
in een jaar zonder zorgen
dat nooit heeft bestaan
weten wij stellig (helaas)
hoe het zal gaan.
de taal heeft geen woorden
voor wat er gebeurt
ravage en moorden
en niets gaat voorbij.…
Kiemtijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
999 En wij? Wij blijven geloven in Kunstmest.
Wéér wordt ons tuintje, ons lieve landje
geconfronteerd met de judaskus...!…
Liefste, mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 dromen
Rustend van het lieven en minnekozen
Ach liefste, mijn liefste, wanneer
Ach liefste, mijn liefste
Wanneer zullen wij weer zitten
Daar aan de oever van dat gladde meer
En zien het vee daar vredig grazen
Ach liefste, ooit komt dat weer
Maar Liefste, mijn liefste, wanneer
Wanneer ….. wanneer?…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Soms gloeit ons hoofd van pijn en zorgen
Maar in de roos van Sharon zijn wij geborgen
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Zo is nu voor u ook gekomen de nacht
en wij tasten als blinden in ‘t duister.
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht
die ons draagt door ‘t vermoeide gefluister.
Adeleyd
Uit: ‘Steeds weer exodus’, 1987. Het jaar na de dood
van mijn vader.…
Stukjes jij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
354 ondanks de
magerte binnen
vele neusjes stonden
identiek tussen
ingevallen wangen
blikken keken
ver vooruit
uit kunstig
aangezette
ogen onder
goed gelijnde
wenkbrauwbogen
hun lange vingers
speelden met de
aandacht die wij gaven
hun lachjes waren
al lang begraven…
De vergetelheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
468 verdrongen hebben
omdat wij er niets mee
konden en hun taal niet
meer verstonden zij zijn
in de vergetelheid geraakt
door arrogantie van de mens
hun hulp was niet gewenst…
Met rood overgoot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 in herkenning de
reprise wilden
doen wat niet
lukte met zo
iets kleins als
een lieve zoen
pas toen
avondlicht het
contrast met rood
overgoot zijn wij
opgestapt de muur
zag ons met
ludiek leuke
schaduwen
verdwijnen in het
tegenlicht van de
ondergaande zon…
Ademen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
398 Hier geen snelverkeer
geen hoog staal en beton
in de straten, maar
beloopbare ruimte
De zon trekt de aandacht
weg van ons, naar het licht
op de zwarte gevels aan de haven
de witte daklijsten en rode pannen:
het plaatje voor de foto's
van de roodbruine toeristen
op het terras van het taanhuis
die onze tuinen inlopen
alsof wij hier…
Leven en laten leven
netgedicht
5.0 met 30 stemmen
482 wij hebben
god zij dank
nog allemaal
een eigen
stukje wereld
waar wij
onze geest als
hoeder houden
over zaken die
ons leven privé
aangaan en die
niet zomaar
toegankelijk zijn
voor anderen
omdat ieder een
eigen instelling heeft
die afgeschermd kan
en mag worden
naast een bewust
deel aan te gaan
met anderen in zoveel
vormen…
Gedroomde realiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 we zwaaiden
waaiden geluk
naar elkaar na
met tranen
lief afscheid te
hebben genomen
de plaatsjes
in elkaars hart
opgeruimd en
klaar voor een
eindeloos lang
weer ontmoeten
onze geheimpjes
hebben wij
gekoesterd en
de nieuwigheidjes
worden persoonlijk
overgebracht
niet zomaar
als pakket bezorgd
en uitgedeeld
wij ervaren de kleine…
De spiegel van vroeger
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
467 verbleven kleefden
leven aan de afdeling
werken deden
we niet wel af en toe
een upgrade om
bij te blijven zoals de
fysieke trainingen
en gezondheidscontroles
het oude bestaan is gedaan
wij bleven alert geen robot
zong waar dat op zou slaan…
herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 voor ons is samen
thuis hand in hand
de tuin en schuur
de muur waar we
altijd speelden en
ik jou en jij mij
verveelden met
kijken naar elkaar
wij waren altijd
snel thuis ook in
het grijs bestofte
treinstel op een
totaal verlaten station
in de middle of nowhere
ook thuis bij de
slaande kerkklokken
waar wij vergeten waren
uren te…
Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 wij werden in een heksenketel geworpen
woorden tegen de wind gefluisterd
maken dat we dansen ... dansen
in geïnspireerde spiralen
(terwijl de wanden de hele tijd
wervelen in de wind,
en de hele tijd
wind wervelt door onze wereld)
we dansen
op het water dansen wij
water dat we ons eigen maken in de dans
onze eigen dans
eigen…
Sacred Dance
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
429 We dansten vrede onder de wilg
In de pauze zaten we
en praatten we
keken naar die boom
twee jaar geleden
geknot totaal nog omdat takken
op ‘t gras belandden
en voor omwaaien bevreesd
Er waren stemmen geweest
hem te kappen
toch alleen geknot
wij dachten, haalt hij het weer?…
Slechts één reis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
378 Ooit zullen wij daar allen samen zijn
als broeders en zusters van elkaar
rusten aan stranden onder palmbomen
gevoed door brood en wijn
dan zullen wij daar allen gelukkig zijn.
Kom ga allen mee daarheen op reis
daar naar dat schone hemels oord
ontvang daar de lauwerkroon als prijs
aardse tijd is niet eindeloos.…
Witte rook
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Maar zijn wij klaar om samen voorzichtig te duiken in de woeste levensstroom,
het is het startpunt voor ons beiden van een onwerkelijke droom.…
In Contemplatie Verzonken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
278 Wat wij nalaten
is wat deze aarde wordt.…
Gemeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
279 En wij, ’t gepeupel, het plebs,
Zijn de schaapjes des Heren,
Wij mogen slechts blaten,
Wijl kerkelijk en wereldlijk gezag,
Ons niet wil horen,
Laat staan verstaan.…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 Wij bouwen de muren op oude funderingen,
wij weven de draden die toen al begonnen.
De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen,
het web is in eerdere eeuwen gesponnen.
Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen;
het glas van de tijd is een spiegelend raam.…
Wat boven blijft drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
48 Misschien is het geen troost,
maar iets stillers, een oud verbond
tussen ons en wat groeit en vergaat,
waarin wij, hoe geschonden ook,
telkens weer kunnen zeggen:
ja, ook dit is er.…
Toekomstperspectief
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
5.619 , de vijftig/zestigers
te lui zijn om te werken,
als zij ons eerst verwijderen:
te oud, te duur, te eigenwijs,
dus geef ze een 'jaarsalaris' mee
vervolgens heten we te lanterfanten,
wij, die hun grootouders verzorgen
en niet van hun verwachten
dat zij ooit voor ons zullen zorgen,
we spaarden voor zelfstandigheid
voor als wij tien jaar…
De buurtavond
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.505 "ga niet weg roep ik naar de gebochelde vrouw
wij nemen je er gewoon bij, zien je als normaal
we loensen wat naar links en hijsen je met een touw
naar de tiende verdieping",
aldus opent de verteller zijn verhaal
een geroezemoes verspreidt zich door de zaal
is hier nog wel sprake van fatsoen en respect
begeven wij ons wellicht op een glijdende…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.519 zwervend door het oneindige land
zullen wij sterker en rustiger zijn,
opgenomen in het stromend verband
der seizoenen, dieper verwant
met de ruimte en het wisselend weer.
en dan?
dan zitten wij 's nachts bij het vuur
en ik lees u voor uit een boek,
dat ik dan heb geschreven,
een boek als 'De Waterman'.
of lacht ge, dat dit niet kan?…
Kerstmis in mijn kinderjaren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.334 Wij voelden ons veilig, wij voelden ons 'samen',
elk jaar weer opnieuw een belevenis.
En dan na de mis gezellig aan tafel,
geen uitgebreid maal, geen groot feestbuffet.
Gewoon een stuk taart, wat kerstkoek, een wafel,
wat praten, een kerstlied en dan, hup naar bed.…
LENTE
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.138 Wij zijn de vlier, de ritselende gronden,
De trage beken met de duizend monden,
De helle ster die aan de lucht ging lopen,
De paarse heide die kwam lichtend open,
De komers die de schemer maakten klare
Wij zijn de makers van de blijde mare —
Schermutseling die opsteeg uit de velden,
De Dood zijn wij en komen mensheid melden,
Haar lente, lente…
Europa's moraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
612 Rafels mogen zich niet roeren
Ruisen en wapperen in de wind
en gelapte grenzen vervagen
vinden wij
Slierten vermaken beschaving
creëren luchtig losbandigheid
ontsieren het standaard streepjespak
vinden wij
Vezels die ooit strepen waren
vervlochten zuidelijk vindingrijk
democratie met kiesrechte vorm
vinden wij
Kunst en uitvinding…
Oervraag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Het gekke was dat haar tweede vraag
raakte aan de eerste en die tweede raakte mij het meest:
- waarom worden wij geboren als wij toch dood gaan?
Ik weet niet wat ik met die vraag aan moet. Ze is elf en dan al
zo’n oervraag.…