7685 resultaten.
De avond brengt koelte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Je bent zo zacht en teer
jouw huid in mijn hand
jouw volle lichte gewicht
jouw warme verlangen
naar de extase van toen
jouw bronzen lichaam
in Verona onsterfelijk was
en ik geknield voor jou
tussen jouw benen oploste
in liefde.…
Altaar van de zon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
402 Nachts betaal ik tol
in armen te begraven
uit licht op te staan
Tussen de lippen
lonkt een overrijpe mond
daad van verlangen.
Hartslag als bloesem
om haar boezem te vullen,
weer in pijn gemorst.
Zie een lege droom
maskers door de tijd gebracht
beelden van de nacht.…
Verkiezingen Amerika
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 handelen verkracht
pluche en macht
onweerstaanbare aantrekkingskracht
vanuit heers - en verdeel is zijn leiden
daarbij geen enkele leugen vermijden
de waarheid veracht
een tweet, een boodschap
veel kabaal om de macht waar
de weldenkende eigenlijk
enkel om lacht
tekenen verontrustend al lange tijd
van binnen uit groeit er verlangen…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 Diep in de stilte van het zoete meer
spiegelt eenzaamheid van bomen
die verlangen naar nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 in de ochtendzon verborgen
tussen de roze bloesem op een tak
in de boom
haar ochtendconcert ten gehore brengt
in het licht
waardoor we weer tot leven komen
dat alles is er nog
in het dagelijkse leven
met de vernietigende angst waar we
elke dag mee geconfronteerd
worden meer dan ooit voor ondergang
door pandemie en dood
verlangend…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 in de herfst ontbreekt soms het verlangen
de bloeiende aster is fel en kort van duur.
van heel nabij hoor ik winterse gezangen
van snerpende noordenwind en schroeiend vuur.
het lentelied dat jaren geborgen in mijn kamer
geen enkele klank van zijn melodie weervindt.…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
548 rouw bij lucht
kwelling bij zucht
verschrompelde kern
alarmbellen intern
warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden…
Klank van liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
552 Is luisteren naar ons verlangen.
Naar dat vrijgeworden verdriet.
Naar die tijdloos vrije stem.
Luisteren naar de stem van liefde,
die onze harten op doet springen.
Die energie weer stromen laat.
Liefde, die in violen zingt.…
Bospad
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
577 Dwalend van verlangen,
Genietend van de geur,
Duizenden mooie bladeren,
een wereld vol van kleur.
De wind waait wat onstuimig,
waait gedachten van me af.
Schept weer rust in alle chaos,
waar ik me net nog in begaf.
Met het eind alweer in zicht,
mentaal weer opgeladen.
Loop ik de bewoonde wereld in,
Ik ben weer terug op aarde.…
niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 en rechts
hoger en lager
elke ervaring
is verbinding
van herinnering
met verwachting
vroeger aan later
voorbij gaan
aan komen
inzoomend
komt alles nader
ingezoomd
lijkt alles groter
uitzoomend
worden we nietig
uitgezoomd
ben ik nietig
verdriet van gister
is vrezen van morgen
vreugde van vroeger
is verlangen…
Verdiept
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Gedragen door zachtroze wolken
fladdervlinders in de buik op jacht
gretig naar de sterren reikend als
verlangen wakkerde in nacht
stamelwoorden zoet van klank
alsof 'n engel hemels zong
wat hadden we de liefde lief en
och wat waren we nog jong
nu peinzen we de wolken weg
is één woord al voldoende voor
wat er onuitgesproken bleef en…
In Woorden Vangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
561 beschrijven van
de geur van die onbekende wilde orchidee
van de muskus van een os of hert
die ongekende gedachten
en die kleurrijke ondergaande
zonnen weten te vangen
die letters aan liefde kunnen hangen
soms onbegrijpelijk soms apert
die al wat je ziet of juist niet
emoties als vreugde en verdriet
en die je laten vlammen
van weemoed en verlangen…
jou
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
590 doorziet
je lieve woorden
die me bewust gelukkig maken
‘t zijn jouw zuchten als ik je kus
in je nek
je luider ademen bij het zachte bijten
in je oor
het duwen van jouw lichaam tegen
het mijne
die me gewild verleiden
‘t zijn jouw zachte zoenen
het speels gefluister
in mijn oor
‘t zijn jouw handen
door mijn haar
die me laten verlangen…
's nachts hoor ik soms jouw stem
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
872 gegleden
Een jaar van rouw en veel verdriet
Omdat jij het leven liet
Een lege stoel
Een lege plek in bed
Het blijft een leeg gevoel
's nachts hoor ik soms jouw stem
Zie ik even jouw gezicht
Prachtig door de zon belicht
Dan ontwaak ik met een glimlach
Omdat ik jou toch even zag
Dat verzacht even de pijn
Zo is dromen toch best fijn
Verlang…
Het omgekeerde
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
754 Bevangen door ritme, handigheid,
verlangen eindelijk af te hebben
waarmee je tijdrovend bezig bent geweest,
word je je bewust van Iets.
Na lang overleg bestáat het!
Ingekeerd tot de kern van rust
begint het lichaam dia's te draaien...
of - je kop slaat op slot.…
kroondomein
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.307 in hun hevige verlangen naar nabijheid
houden zij, de kroongetuigen, stand
en onthand afstand van de ongekusten.
vandaag veel zon, morgen
een dag met wat regen
en een graad of negen.
dan bakken wij appelpannenkoeken
naar believen
en vlechten een krans van rozen
en madelieven.…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 Toch is nog niets voorgoed voorbij;
het vragen blijft, het oeverloos verlangen.
Zoveel wat niet in woorden is te vangen.…
WERKWEEK ROTTURMERPLAAT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 Ik heb me aangemeld voor Rottumerplaat
Het aanmelden zelf is al een feest
Of ik mee mag, dat ga ik nog horen
Maar de uitnodiging is al een bekoring
Als ik niet slapen kan, denk ik aan die plaat
Of laat met gesloten ogen m'n oog vallen op 'Oog'
Dan volgt een diepe rust verlangend naar die kust
Die wordt gekust als ik het eiland mag…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
592 voor een moment zag ik haar
de zon door het raam
ze raakte me aan, ze raakte de zachte kant van mijn ziel
het heeft nog geen naam, maar het was een warm gebaar
een ander speelde met het hart van een kind
plotseling was ik even in de war
of was ik het die het verleden aanraakte
ja, dat moet het zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen…
Only Fans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
790 ogen klommen langs taille-lijnen
Omhoog naar fontijnen appetijtelijk
Standvastig, koppig, majesteitelijk
Zoals bergtoppen alpinisten toeschijnen
Een zwak hebben was onvermijdelijk
Voor haar contouren, ze liep hooggehakt
Hoerig heupwiegend rond ietwat bekakt
Snobistisch, loens en verleidelijk
Bleef de set piece hangen in zijn hoofd
Verlangend…
The big one
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
688 Zelfs als je ontkent
dat jij tien maand lang
mij hebt voorgelogen
geloof ik je niet
En al beweer je
met droge ogen
dat jij dankbaar bent
mij nooit zult vergeten
Dan nog weet ik zeker
dat jij dit niet meent
want jij hebt je grootste
weldoener bedrogen
De waarheid is één
maar jij bent gespleten
steeds zul je verlangen
maar nimmer…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Ergens aan een nieuwe wereldrand
zonder commerciële gekte
verlaat een blinde vogel onze gedachten
om te vliegen naar de heldere horizon
zondagmiddag in augustus
ze is verdwaald en het regent
alsof het altijd heeft geregend
nog steeds eenzaam onderweg
met dat oeverloos verlangen.…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ik staar naar ’t Scherm
met daarop ’t Uitzicht
vanuit ‘t Eerbeeks Atelier
de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen…
stilte die overblijft
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 alles heb ik gezegd
maar niks was genoeg
al kwam ’t uit m’n tenen
de beloftes
welke ik zou verdragen
ik durfde niet te kijken
hoe de tijd verstreek
in draaiend verlangen
woorden zonken
in brak water
klonken mat
door de afstand
tussen wensen
onze mooie momenten
bewaarde gesprekken
maken mij nu boos
omdat ik wil
dat jij ook voelt…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
Overdenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 Toch is nog niets voorgoed voorbij;
het vragen blijft, het oeverloos verlangen.
Zoveel wat niet in woorden is te vangen.…
DOORLOPEND KERSTFEEST
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
365 Genezer
der mensheid geboren
de welvarende wereld
laat hoogmoedig
de langs komende Heiland
aan zich voorbij gaan
tijdens klein samenkomen
groeit het begrip voor Jezus
wil zich vandaar verspreiden
als nietige wolkjes
haast onzichtbaar dennenzaad
die onvermoeibaar voort zweven
blijven zoeken
somtijds neerstrijken
waar edel verlangen…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.
Dat de winter hem ineens alleen liet,
voelde als vergelding en ongemak;
op zijn tere lippen rust het spinrag…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…