7461 resultaten.
Schoonheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
207 Je brandt op eigen vuur,
langzaam, mooi,
zonder iets achter te laten
dat verder leeft dan jij.
Hoe iemand zoveel schoonheid kan dragen
dat toch niets kan voortbrengen
behalve zijn eigen verdwijning.
Je bewaart jezelf
alsof de wereld je iets verschuldigd is.
Tijd zal respect hebben
voor wat geliefd werd.
Maar tijd eet alles.…
Het venster open
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
223 mij over wat ik voel
tot elk vermoeden wordt gewogen
maar jij, die zonder oordeel kijkt,
ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen
want wat te dicht wordt onderzocht,
verliest soms juist zijn ware lijnen
de berg verdwijnt in losse steen
de verte in een handvol schijn
beschouwen is een vreemd verblijf
het brengt nabij,
het voert ook verder…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Alsof de dagen vanzelf weten
Hoe ze verder moesten zonder jou.
Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 De winter houdt hem met
een licht dat niets meer hoeft te verbergen,
tegelijk zie ik hoe zijn uitgeputte lichaam naar rust toe
beweegt, hoe zijn aanwezigheid blijft in iets dat verder reikt dan woorden.…
Zijn
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
254 Wanneer de drukte om
hem heen vervaagt en elke stem
steeds verder van hem wijkt, blijft hij eenvoudig
staan in het moment en hoeft hij niets anders dan er zijn.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 In elke plooi
worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten.
Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt. Zoals wortels verborgen
blijven onder de aarde, blijft ook dit gemis bestaan, laag onder laag.…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Haar wortels verdwijnen
waar mijn ogen niet verder kunnen, maar
juist daar begint iets dat mij leert dat groeien niet altijd
zichtbaar is, dat wat draagt vaak verborgen blijft onder het oppervlak.…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 De wereld wordt een droom, een vergezicht,
terwijl de avond langzaam verder komt.
De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit het leven, of een droom die leeft,
een vlam die brandt en toch niet sterven wil?…
Verdwaalde olifant
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
107 Transparant is de ballast die jij hebt weggedaan
om verder te bloeien:
een oude wintermuts met als opschrift Amsterdam bloeit,
gedichtenbundels en een dikke atlas –
alles welkom in de kringloopwinkel.
Het verschil tussen non-fictie en fictie
is nog maar nauwelijks aanwezig deze druilerige ochtend vroeg.…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 En als je straks weer verder wandelt,
neem je iets van deze morgen mee:
een gouden glans langs je gedachten,
een beetje ruimte, wat meer rust.…
Als d’einder naeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
101 niet dat ghi der verlatenheydt ontgaet,
in haren vollen omvang
ofte in begeerde schaersheydt;
doch kleuren van oorspronckelijcke woorden
sullen mij draghen, verder op den wegh,
naer oorden
noch ongekend…
Verval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 wat ik erbij krijg,
verdwijnt langs de onderkant
ervaringen verzameld,
fouten herhaald,
af en toe iets geleerd
waar ik vervolgens niets aan had
de uitkomst zakt verder weg,
op de bodem van de droge waterput,
aan de oostzijde van de boomgaard,
ligt een gevallen ei
meer schaal dan slijm.…
Onder het zonnezeil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft. Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.…
Mijn verbloemde leven…
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
17 Binnen drie dagen verhuisde ik naar de vloer
en een paar uur later was ik afgeschreven
ik weet nog goed hoe liefdeloos zij mij uit mijn vaasje trok
en nu… nu lig ik hier, treurig op de stoep
naast een volle afvalzak en wat afgedankte troep
Gelukkig ben ik inmiddels een ouwe taaie
al waait mijn blad naar ik weet niet waar
ik val heus niet verder…
Boswandeling
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.182 Wandelstof kruipt achter me aan… wolkend
Het bos, zwoele warmte, flikkerend zonlicht
Zoemend geluid, muggen die struiken bevolken
Ver geblaat van Drentse heideschapen met graasplicht
Het pad zandgeel, onregelmatig door stronken
Hoefafdrukken van paarden s’morgens vroeg
Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken
Laat in de middag, zon zakkend…
kind
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
6.244 het hele jonge kind zo onbevangen
dan huilend dan weer met een blijde lach
weet ieders tederheid heel warm te vangen
grootouders trots maar ook ach ach
hun kleinkind heeft met lach en traan
uiterste emoties helder vorm gegeven
maar groei en leven zullen verder gaan
ervaren van verdere emoties ach nog even
eten drinken schone luier slapen…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 Dan klaart de duisternis, waarin ik machtloos strijde,
'k schud van mijn voet het stof der vreemde wegen af,
en wat mij verder lokke, en wat ik verder lijde,
rein is dat lijden dan....
------------------------- - en Rust daalt over 't graf.…
- Vaders groene wijze ogen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
757 stervend eindigt hier jouw trouweste lijdensweg
rouwend wens ik stiekem gul te houden
delen, wat niet mogelijk is
vast te grijpen dat wat sterft..stem
in een oeverloze broze fijne stilte
valt steeds luider
verder in stukken scheuren flarden weg.…
Vasco Nuñez de Balboa
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Colombiaanse kust
Tot hem door de autochtone
Indianen werd gewezen
Op een wonderbaarlijk schoon
Nog niet in kaart gebrachte zone
Die, eeuwenlang vertrouwd voor hen,
Zo niet voor Nuñez de Balboa
Voortaan Isthmus zou gaan heten,
Landengte van Panama
Staande op een hoge rotspiek
Uitziend op het zilte zeevlak
In de eindeloze verte
Verder…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Als de storm ooit gaat liggen en de lucht weer helder is,
zal ik verder lopen, niet omdat ik jou vergeet,
maar omdat jij mij geleerd hebt in weer en wind
mijn eigen weg te vinden, met jouw handen in mijn rug.…
S plinter P artijen
snelsonnet
2.7 met 7 stemmen
730 Die Willem Aantjes doet weer van zich spreken
Kom CDA we zijn niet langer gek
Dus Wilders hou toch eens je grote bek
Zo’n uitspraak voelt toch als een warme deken
Kom strijders...nu is ‘t uit en niet meer dralen
Oh...‘k moet de boel niet door elkaar gaan halen…
'k Geef jou. Geef mij---
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.290 Kijkend in de spiegel aan de wand
Gepolijst in een kader van hout
Dromen twee blauwe ogen
Dansend jouw wereld binnen
Duizenden cellen denken slechts aan jou
Enkele sterren vallen voor mijn wensen
Mijn ogen dromen verder. Vertrouwd
Doe ik een wens, zonder te eisen
Natuurlijk is bijgeloof naïef.…
Trillend hart
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.444 mooi zou zijn
had ík zelfs nooit geloofd
Ik groet je beetje timide
en geef voorzichtig een kus
Ik ruik je lekkere luchtje
zo ruik en proef je dus
Chemie neemt roer in handen
logica lijkt te ontbreken
Woorden klinken niet meer
als onze harten spreken
Pure passie voert ons dan mee
van tijd willen wij niet weten
Als dit is wat ons verder…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 eens dansten wij volkomen onverwacht
in de buurt van de vulkaan
er in het minst niet op bedacht
dat het zo snel zou gaan
we dansten verder, bedachtzaam en alert
rekenend met smeulend vuur
dat het niet aangewakkerd werd
nog vóór het eerste uur
je toonde mij je kwetsbaarheid
je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd…
NACHTBLOESEMS V
poëzie
3.9 met 22 stemmen
5.852 En de goudgele bloeme nijgt zich
Steeds verder naar de vliet,
Tot hij in de zilvren spiegel
Zijn beeldtnis ziet.
Zo koud en zo kil is het water...
Zijn zoenen prangt
De bloem op het beeld, waar minnend
Hij over hangt.…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 Het verlaten grindpad knispert
onder mijn voeten, als ik verder loop.
De stilte die hier heerst, maakt me
onrustig en schichtig kijk ik om me heen.
Verderop staat een jonge vrouw,
met een klein kind aan de hand.
Ogen priemen in mijn rug, maar
ik kan niet ontdekken wie me gadeslaat.…
Sinterklaas gedicht
hartenkreet
3.1 met 75 stemmen
10.824 En zo bla bla bla ik nog even verder,
Over schaapjes en een herder.
Want zo zie je, het is zo simpel,
Rijmen zonder inspiratie,
Geeft bij mij geen irritatie,
Het geeft niet eens een rimpel.
Zo heb ik met veel geduld,
Mijn hele blaadje vol geluld!…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Ik gids een blozende bruid door de mist
Ze gilt doldwaas naar de rivier
Zwellend in haar bedding
Bijna een lied dat voert naar verder
Stormvlagen walsen door de haven
Klaar om haar zeilen te vieren.
Gejoel van matrozen.
Sterren worden blanke waterlelies
De dageraad een doornloze gloed.…
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 Hij glijdt steeds verder weg naar een andere mistige wereld.
Met mistlampen aan probeer ik hem nog te volgen.
Maar de steegjes en straten zijn doodlopend, ik maak geen kans.…
Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft
poëzie
4.1 met 21 stemmen
1.852 Liefde is als lotos, die de zwerveling
Door 't zoet wegglijden van de^herinnering
Verder, steeds dieper van zijn huis verbant,
Tot eens uit vorm en naam en veelheid 't leed
Dat laat beleven, wat het denken weet,
De onwillige eenling stormt naar 't Vaderland.…