8450 resultaten.
Uitgebreide bruidssluier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Dan vergeten we de bijen.
En het vliegverkeer rond Suiker.
Die bepaalt wie er met wie dineert,
aan mag liggen in chique gezelschap.
Jaaaah, dit duurt de hele zomer!
Verfomfaaide lelietjes van dalen
dalen voor de mieren neer.
Die seinen meteen wat hier gebeurt,
verkeren verwoed in mierzoete dromen...…
De hospikken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Hoe kun je dat verwoorden,
hoe kun je het vergeten?
Hij geeft ze wat te drinken,
presenteert zwijgend een sigaret.
Ze gaan pas laat naar bed.…
NUT EN MISBRUIK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Het scherm door stroomdraad
en luchtwoorden geleid
duidt alles aan
wat wereld en mensheid
in zich houden en geven
deze nieuwste boodschapper
van schier vergeten oudheid
opduikende gebeurtenis
en zegenrijke raadgeving
wordt omkranst door lover
van de Boom uit Edens hof
waarvan de eerste mensen
ondanks Gods verbod toch aten
heerlijke…
Pijnlijke ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Op het moment dat je met schorre stem begon te spreken
brak het beeld van vroeger in stukken,
nu doe ik mijn best jou te vergeten,
wat nog niet zo goed wil lukken.
Steeds weer doem je op in mijn gedachten,
de jou van toen ben ik voorgoed kwijt,
de huidige kan ik niet uit mij snijden,
slechts hopen dat het langzaam slijt.…
meer dan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 woorden willen we redden
nu de stof van puin uiteen waait
welke werpen we van ons af
in verlaten straten van de stad
welke houden de klank aan
van een viool onder de sterrennacht
welke woorden verdwijnen
in het zwarte water van de tijd
welke woorden keren terug
houden we vast
welke verwelkomen het licht
koesteren we om niet te vergeten…
een mooi mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 raakt je
uit het niets
zomaar opeens
warm en liefdevol
zacht en intiem
krachtig passioneel
in winkels en stations
in de bioscoop
op het strand in het café
formeel of gereserveerd
vurig en ongepolijst
gevoelig en beminnelijk
zakelijk afstandelijk
hartstochtelijk ruw
romantisch teder
een mooi mens
als je die hebt gezien
vergeet…
Het Leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Er zijn mensen die zeggen dat je alles kan bereiken
Maar dat zijn mensen die succes en geluk hebben gehad
En dat graag willen horen
Maar vergeet niet dat je met het geluk moet zijn geboren
Je leven is al bepaald als je in de wieg ligt
Altijd geluk of altijd pech
Sommige mensen lopen tegen muren op
En stoten zo vaak hun kop
Nooit een verlichte…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep in de klankkombossen
sjorren bij ‘t vreemde gevogel
aan verdroogde herdersklossen
langs witter dan witte aquarium-
wanden en cortenstalen kasten
vol geleefde bladzijdes
en de andere kanten
van vergeten…
Met het oog op morgen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.069 Zo vlak na elf uur 's avonds
hoor ik pas
dat mijn oor ergens welkom
wordt geheten
waar of ik ben, of ik iets
heb gegeten
en of ik al halfnaakt aan 't
luisteren was
of ik bij haar op kussens
heb gezeten
achter de ramen van de
tropenkas
waar mister x z'n smartphone
was vergeten
dood als een pier en werkloos
achter glas…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet boven de
goot
als wolk
blijven zweven
zonder te vergeten…
Opkomen in de Avondlucht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
511 Wat is de waarheid waard,
als jij het vergeten bent
en bang bent voor jouw verleden?
Was er een reden voor die
eerste kus?
De overweldigende beroering,
en die verzwegen berusting
waar geen mens van mag weten;
de wereld die jij niet deelt,
het leven door laat gaan
dat boort en boort, door en door..…
Oktoberfest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Wie samen viert vergeet de tijd,
het feest omarmt zo wijd en breit.
De herfstwind draagt een warme lach,
de dag wordt feest, de nacht wordt zacht.
Tussen de sterren, groot en klein,
zal vriendschap altijd met ons zijn.
De maat van trommels vult de straat,
waar vreugde door de harten gaat.…
Het beleg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 hetzelfde, ja laat hen maar
schieten, de staat zwicht niet
voor geweld, bloed schrijft
geen bewijzen, alleen feiten
brengen waarheid aan het licht:
vreemden en verwanten omsingelen
ons, ze schreeuwen dreigementen
en eisen, verzaken de vrede
Maar wij hebben alles te verliezen
wij hebben de overwinning of de hemel
en zij worden vergeten…
OPKALEFATEREN DAT FREGAT
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
319 Het gaat niet goed in huidig Nederland
Heelmeesters, zachte, wonden die gaan stinken
De operatiewant aan elke hand
Is van fluweel, hoe moet dat als we zinken
Het halve volk zit op een baggerschuit
Vergeten is het aantal brave burgers
Dat seint met vlaggen of de noodklok luidt
Heel Holland snakt enorm naar slaptewurgers
Dat krijg je met…
Vieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
414 De kamer ruikt naar vergeten dagen,
naar koffie die te lang koud bleef.
Ik hef mijn glas
op alles wat niet werd —
de liefde, de hoop,
het kind dat ik niet meer ben.
Buiten zingt de regen
een lied dat niemand kent,
maar ik herken het refrein:
het geluid van blijven,
tegen beter weten in.…
We noemen hem Kees XIII; tafelblad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 in het tafelblad
gesleten zweetdruppels
waar hij immer zat
met strijd tussen gedachten
het leed onder gevoelens
in worstelende woorden
verbredend uitbeeldend
kervend in de wortels
van de betekenis
van elke zin
van levenspaden
vergeten zuilbubbels
als zwarte gaten
de tijden van ontwijding
de kuil van de vooruitgang
door voortschrijdende…
‘zijn’ vogels
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
397 refereren
‘zijn’ vogels ook
aan vluchtig voorbijglijdende
kernkoppen
de opgewekte eindfase
de jet-fighters razen
op splitsingsenergie
in de 1ste en 2de incluis
al onze woonkamers
als samensmeltende vaten
zijn grauwgestaarde muren
lijken kouw-indachtig
inderdaad
een zuur nawauwelen
op onverteerbare claims
-en de oorlog niet vergeten…
Alsof míj...
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
393 Alsof míj onheus weer
de mond werd gesnoerd
mijn handen krampachtig gebonden,
in kwalijke, vergeten tijden,
door grenzen van hen
die zelfs mijn geboorte
de grootste zonde vonden.
Mijn creativiteit die van stonde af aan
de felste strijd aangaat
met benauwend tegendraadse logica
in weerspannige onnadenkendheid.…
hij zou bijna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
934 onnavolgbare wegen
dezer dagboekidioterieën
vol leegte vloekend vullen
met Sodom- en orgieëntaal
hij zou bijna
het dark web erbij halen
of zwarte-gaten-fantasieën
waar hij liever praten wil
over de keuze voor jaloezieën
boven horizontale lamellen
in het geval van
vertellende poëzie
of ijdele pogingen daartoe
hij zou bijna vergeten…
Zomerkomst
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
303 De zomer kijkt om de hoek,
De winterkoude al weer vergeten,
Rokjes kort, de beentjes lang,
Lente is weer in ’t land!…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen
400 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
Offerande
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
326 Piëta:
'Heer, vergeet ook nu onze dommigheid.
Door uw genade wordt het Pasen.'…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Dus blijf ik bewegen,
zelfs als mijn lichaam vergeet,
zelfs als mijn hart loskomt
Was jij water,
of was ik nooit echt hier?…
Sonnet 25
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Krijger vol pijn, beroemd om het gevecht,
Die tig overwinningen ooit weerde,
Is het boek van de eer zeer stil ontzegt
En alles vergeten wat zijn hart deerde:
Blij ben ik, die bemint en bemind wordt,
Waarvan ik niet vlucht, noch kwijn op de stort.…
Zeldzame kennis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
204 Dat vergeet een mens niet.
Dag mijn liefde,
voor het eerst
werd ik gezien.
Dat werkelijk mocht bestaan.
Dankzij jou,
heel even geloofde ik
dat ik niet te veel was
voor deze wereld.
Zo nu en dan praat ik
nog tegen jou, in mijn gedachten.
Alsof verlies minder echt wordt
wanneer het antwoord
nog even uitblijft.…
Uit je vel!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
460 je weet waarom
dan lach je je helemaal krom
het ging om van die zaken
zoals iets niet afmaken
het geijkte tandpastadopje
of het indrukken van een knopje
dat niet aan had moeten staan
geen boodschappen gedaan
te vaak beschonken
of melk uit het pak gedronken
en modderstappen op het tapijt
de sleutels weer eens kwijt
een afspraak vergeten…
Ranken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
107 Ik vergeet niet wie ik ben,
maar maak (me)zelf vast
aan kleine stukjes verleden
(een naam, een beeld, woorden).
De ranken geven voeding
aan het zoeken en het zoeken
maakt van zichzelf een jas tegen de wind
die raast door de lege straten
(wat ik denk te vinden, is niet meer,
bestond wellicht nooit in mijn dagen).…
De mens achter de knop
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
115 ik met iedere knop
de vergissing
ongedaan kan maken
de techniek weet precies
waar alles is
alleen ik niet
een berichtenapp
kent geen vergeetachtigheid
een zoekfunctie geen twijfel
een verzendknop geen aarzeling
alles werkt
tot de mens
erachter gaat zitten
dan raakt een brief zoek
verdwijnt een bestand
wordt een wachtwoord vergeten…
Herinneringen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.263 Het brein is hét wonder van 't zijn,
Zorgt voor emoties, pijn,
Slaat heel veel op steeds weer,
Maar vergeet veel meer.
Van mijn lief herinner ik ’t meest,
Alles ik nog van haar wist,
Heb ik vastgelegd in een boekje,
Zodat als na mijn heengaan,
Mijn herinneringen zouden verdwijnen
Die zo blijven voortbestaan.…
De onzin van de waan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
649 elkaar
kinderen spelen met de regen
en stampen in waterplassen
Het maakt de slak niet uit welk
huis hij draagt als het maar past
een vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder mijn stoel vandaan
Ik probeer me te herinneren
wat jij bent vergeten…