681 resultaten.
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 'k Hoor in de nacht de branding op het strand,
hier in dit huis, waar wij de dagen tellen.
Het eeuwige ruist troostend tot de cellen,
zacht sussend ongeduld en onverstand.
En overdag hoor ik de meeuwen schreeuwen -
soms zwiert een vleugel langs de vensterspleet.…
Eerste deel van rondreis door Zuid-Spanje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 Een gordel van rust
uit blauwe, zwakke branding
en witte huizen
omringt schappelijk vertier
in de drukke kustplaats.
Amandelsoep vloeit;
haar smaak, schoon onbekend, wordt
"opwekkend" verklaard.
Bij avondzoelte
afdalen naar Granada:
we zien een zwart dal
vol vuurvliegjes, staan spoedig
onder heersende lantaarns.…
groots
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
693 door oorlogsnachten fietst
op wielen zonder banden
om de honger van de winter
thuis te verdrijven
groots
als utrechts jongeling
die in het spel van voetbal
waar strijd wordt gestreden
bij elinkwijk in hoogtijjaren
als een leeuw
het doel verdedigt
groots
als liefhebbende echtgenoot
die noest werkt en strijdt
voor de rots in zijn branding…
Man en vrouw schiep Hij hen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
552 Ooit schreef ik roekeloos haar naam in't zand
maar kijk, voor wat geschreven op - het strand
woorden die ik bevend schreef met vingers
kwamen de golven als boz' indringers
daar kwam de branding aan met een golf, een slag en veeg
en weg was wat ik had bemind en kreeg.…
(iv) Nachtwoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het nachtwoud draagt mijn stem
nu verder dan ooit terug,
naar binnen,
over de grens,
zoekt daar in mij
naar geluiden die niet gedragen worden
door pijn, verwarring,
brandend, geen branding.…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 Soms een branding,
soms een bries, soms een eindeloos drijven. Maar altijd onlosmakelijk verweven.
En als de wereld te luid is, te scherp, te
zwaar om zacht te blijven, weet dan dat ik je draag zoals
je mij draagt—zonder vraag, zonder grens.…
Makena beach
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
371 Over de uitgestrektheid van de Stille Zuidzee
Voeren noordoostelijke winden ze mee
Tuimelend op eindelose waterwoestijnen
Golven die huizenhoog deinen
Almaar opstuwende wanden
Onaflatend spuwend tegen de stranden
Maken luid brullend hun landing
Waarna ze stukbreken in de branding
Het lijken wel kokhalzende kaken
Die monsterlijke kruinen…
Reality soap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
291 t grootste deel verspreid
in dichtakkoorden
niet al bij voorbaat tonen
hoe de as
de wielen draaiend in beweging zet
de crux waar het om draait
de quintessence
de kern, met op het eind pas
de conclusie
die geef ik niet voor niets prijs
aan de wind
dus lees mij helemaal, man
vrouw met kind
of zwaaiend met een broekje
in de branding…
Ode aan de stad Groningen.
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.158 De mensen die haasten zich meer en steeds meer,
en hebben geen tijd te verliezen,
ze zien in de drukte jouw schoonheid niet meer,
maar jij houdt ze goed in de smiezen,
de fietsers, de auto's, gejakker, gejaag,
maar jij blijft de rust bewaren,
een rots in de branding, gisteren, vandaag,
een stad met grijze haren.…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 hier heeft het hart de hoge stem gehoord
waardoor Odysseus zich bekoren liet
en 't woord dat Solon te Athene sprak;
en in de branding dezer kusten brak
de trots van Rome en van Babylon.…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Het koren ruist, als de klagende branding,
Die opstijgt uit ons hart tot de kusten onzer ogen,
Boven ons dragen statig de wolken
Een witte sarcofaag aan de hemel
Van verre sneeuwwitte bergen -
Daar is hij gestorven!…
Twijfel
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.191 die ik nog kan betekenen
Vriendschap, liefde en warmte geven
aan mensen die op me rekenen
Ik doe het met liefde, uit mijn gevoel
laat ze merken dat ik met hun meevoel
Maar mijn hart loopt soms over van pijn
om wie ik ben en wie ik had willen zijn
Een gezond mens, genietend van het leven
zonder de verstarring, zonder beven
een rots in de branding…
Pastel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 Ik kleurde de zee in mijn droom in pastelblauw,
Haar branding in zacht wit, grijs en zelfs paars.
En schelpen in elke pastelkleur op het strand.
Met het zachte beige, bruin en roze
Herkleurde ik de zonsondergang op het strand,
Zo zacht gekleurd, als in mijn droom bedacht was.…
Verhalend hout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 gewas
dat nietsontziend de opengetrokken graven verhult
de jaarringen van de verwanten zijn ongeteld
weggerold achter deinende kimmen
gebroken komen hun stemmen terug
zwakke echo's uit verre en verloren jaren
in gedaanten van alle schors ontdaan
kaalgeslagen wrakhout waaruit elk verschiet
op exotische glorie is weggespoeld
de driftige branding…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Die nu weer 't duin beklimt,
en luistert naar de lok
van de branding,
ze zwerft aan 't strand,
kijkt wat is aangeland,
het sop, de vlok,
de zilveren rand,
laag over laag, vorm over vorm
de sporen van vogels, een worm,
de voetstappen en wielen,
ze tuurt naar de golven, de wolken,
de zon die ondergaat,
de kleuren die hij nalaat.…
Denken en weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 door angst, opgezweept door “aangehouden”
gedachten van nihilisme, structuralisme
het verachten van enige zin, onvindbaar
in slijtende branding
wordt hij ijl terwijl koortsgezang?
weerklinkt “mijn herder zijt gij…”
of weet hij dat de natuur
ieder verweer verplettert
zoals hijzelf puur uit onachtzaamheid
mieren heeft dood getrappeld.…
De ventilator
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
645 Hij staat op '3',
Ik doe of het de branding is die hij mij laat horen.
Een mug zoemt bij mijn oor. Slapen doe 'k nie,
Morgen zal het anders gaan, heb ik mijzelf gezworen.
Ibuprofen of Diclofenac, het is mij om het even,
Eer de haan weerom kraait, weet ik,
't Is Morpheus aan wie ik mij heb gegeven.
De ventilator zwenkt en ruist.…
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen over jouw waarde zijn de fabels
van je pijn, glad van adel en ruw van bolster
schijn jij voor het liefdesspel het wonder
te zijn dat voor de mens moet vrezen
jij dier, zonder oren herken je toch de branding…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Ik sluit mijn ogen, luister
naar de meeuwen boven de branding.
Zij voeden zich met vissen, maar die
voeden zich met wat er
op het land onder de zee groeit.
Wind waait water op dat mijn eelt verweekt,
wind waait zand op dat de oude huid
van mijn lichaam schuurt.…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
Alleen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 het gevoel van de branding
die in mijn hoofd aan stukken slaat
opgefokt en rusteloos
niet in staat om iets te doen
hang ik rond en doe ik niks
waardoor het alleen maar erger wordt
hoop wordt wanhoop in seconden
en wisselt net zo snel terug
een gevoel van machteloosheid
omringt me als een deken
verstikkend en verstrengend
niet in staat hem…
Venus van Urbino
gedicht
3.7 met 36 stemmen
12.056 Zij die zo warm gelijk welvingen rond
gehuld in gratie, met bloedvolle lippen
uit zware lokken een geurspoor verzond
laat nu haar robe en gêne ontglippen
dan tollen ze klauwend neer op de grond
langs zwarte gaten en heldere stippen
beuken de bron waar de wereld ontstond
zoals een branding op wakende klippen.…
Veni vidi vici
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
991 overzichtelijk,
de grote vraagstukken bestaan niet meer
In mij buldert het verlangen om te gaan
Ik ben er klaar voor, meer dan dat ik ooit zal zijn
De weg terug is geen issue meer, de reis is begonnen
Wie wil er bier roept de barman en ik ben los
Iedereen beleeft het moment met mij
De ontlading, de zucht, de golf,
geremd door de branding…
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden,
Alleen met het ruisen der baren die branden,
Zachte branding die schuimt
Naar de guurklare ruimt',
Witte ontrolling van lucht en zee.…
Als een zang
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.449 Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden,
Alleen met het ruisen der baren die branden,
Zachte branding die schuimt
Naar de guurklare ruimt',
Witte ontrolling van lucht en zee.…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 We stappen langs het aan-af
van de branding, zwijgend,
soms raakt zijn heup mijn been.
Hij, ik, het paard, het strand en
alles om ons heen,
de streling van de wind,
zo warm en licht en vrij,
zijn een.
De pony hinnikt
als we keren.…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 En zo leeft hij – niet in de branding van de stad,
niet op de wind van het plein, maar daar waar hagen een grens
trekken en onkruid wordt geduld. Waar de wereld zich niet dwingend uitspreekt,
maar nog kan fluisteren, en een kleine vogel zijn ruimte vindt zonder enige vorm van strijd.…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 Volkomen verrassing slaat toe, hard en zacht,
zoals de zee met haar branding de kust wast,
zoals de bloem haar ogen opendoet voor de zon.
En het doet goed als een verouderde pelgrim,
die teruggekeerd is van een uitgeholde queeste
en uitgehongerd een zoete en sterke boterham eet.…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 kuste de muze het schuimend hart,
zo lief als branding weende
en smart ongerepte liefde dragen kan,
het hart dat lief kan hebben, het keek mij aan
in een zee van verdrietig dieper zwart..
voelde ik je hand..voelde ik je ziel
voelde de echte ruwe ongerepte stroming..
die verschillende aspecten krijgen kan..…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’…