802 resultaten.
Adieu–Lied
poëzie
3.6 met 13 stemmen
5.378 De zon met gouden stralen,
Brak met geweld door blauwe wolken henen,
De winden mij ontstalen
Het schip, en lijf*, die allengs* vast verdwenen.
't Hert wierd als lood,
Roerloos als dood,
Door inbeeldings bewelven* ,
Na lang afzond'ren*
Zo kwam ik met verwond'ren
Tot mij zelve.…
Verloren jeugd
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
1.104 Het onderwijs -speciaal of regulier-
Heeft altijd ergens iets van te verduren
Het dreigt wéér op een afgrond aan te sturen
Daar het er somber uitziet op papier
Gelukkig kan men- naar de tijd zal leren-
Hierbij steeds minder kinderen duperen…
HENDRIK MARSMAN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
795 denkend aan Holland
zie ik heel veel gebeuren
populisten die zeuren
over menging en kleuren
in hun heerlijk land
denkend aan Holland
vind ik twittershit meuren
hoor ik dichtslaande deuren
in heus geen vol land
denkend aan Holland
hoor ik minachtend keuren
hysterici gillen: vol land!
maar een fijn, mooi, land: jóúw land,
het dénkende…
Het huisje in de duinen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.645 De wind blies in de zeilen,
Het schip vertrok weerom;
Maar niemand dacht aan 't knaapje,
Dat langs het scheepstouw klom.
Alleen een grote sterre
Keek door de mist hem aan,
Gelijk een oog vol weemoed,
Verduisterd door een traan.…
schepen met bolle buik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 verzamel de wolken die voorbij trekken
gretig met donskoppen lui buikig
aan de zomerlucht dik vol gevreten
schapen in een kudde half verdoold
dan weer trouw bijeen gezworven
of trotse schepen met bolle zeilen
op een wijd uitgezette koers
het karveel aan een dunne kabel voortgesleept
of een voc schip lodderig stil liggend in een windstille baai…
Mei boek III [fragment]
poëzie
4.8 met 12 stemmen
3.709 Mensenstemmen hoorde ik uit het luik,
Terwijl het schip voortdreef, schuim om de buik.
Ik voelde mij zeer droevig, want ik wist
het droevig lot van Mei en in een mist
Zag ik nog de vergeefse lange tocht.
En in de lucht klaagde het om me, ik zocht
Naar hare stem maar hoorde die nog niet.…
Stad van de schaduwen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
403 Er is geen schip voor jou — dat is al lang voorbij —
er is geen weg die ergens anders heen leidt.
De brieven op de tafel blijven ongelezen,
getuigen van een stem die jij niet wilde horen.
Hier, in de hoek van deze schamele hut,
bewaar je de herinnering als diep en zwart goud.…
OPBLIJVEN
gedicht
3.5 met 14 stemmen
4.072 Als een schip vaart langs de maan
roeken naar hun slaapplaats gaan
als over kattenpaden en -wegen
kattevoetjes gaan bewegen
de oude gnoom op de schutting zit
stil en vroom, alsof hij bidt
als peren vallen loom en zwaar
van de kromme perelaar
fladderen de kleine kinders
door de hof als dikke vlinders
kruipen door ligusterhagen
eten…
AMIGO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 vooronder
de schemering
een nieuwe tijd
van zomer
die al schaduwend
langzaam is begonnen
fluisterend
onstuimig maar in
golven
van verrukking
wordt daar
in hoeken van
luwte
de kaart gelezen
om de juiste koers te varen
waarbij
het kompas
altijd
noordwaarts is gericht
en het warme licht
de kaars doet
smelten
gelijk
een schip…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 De schepen wachtend op de zee
een storm gebeurt wel vaker
maar nu, met man en macht paraat
bij 't gierend wand als doodsmuziek
voor 't schip met lijf en lading.
De wachters op de dijken staan bezorgd
met ogen als van bleke manen
en laag voort jagend wolkengrijs
als schimmig beeld van hen
die eens door 't water zijn verzwolgen.…
Relativitijd
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
577 ‘k Bouwde ’n huis met eigen handen,
‘k Voer met een schip de wereld rond,
‘k Heb gereisd naar verre landen,
‘k Schreef het handboek Rode Hond.'
'Ach, broertjelief, ‘k sta te beven,
Wat lichtsnelheid wel niet vermag.
Voor mij was heel jouw lange leven,
Niet meer dan een enk’le dag.'…
Vloed der zond'
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
461 Hoog en lang
Breed van gang
Dik en stark
Noachs ark
Daar in kwam
Sem en Cham
Met zijn broer
Vaer en moer
Al het vee
Had daar stee
Beer en leeuw
Roek en spreeuw
Paard en os
Haas en vos
Zwijn en aap
Geit en schaap
Hen en haan
Specht en kraan
Duif en pauw
Uil en kouw
Raaf en gier
Vond men hier
Kraai en snip
Vloog in't schip…
Notre-dame en haar gargullen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Zie die triestige fleurons!
Een verschroeiende vlam
verweesde Notre-Dame.
Nog slechts nat verkoold hout,
gesmolten klokspijs,
en zwart en roze gebrande stenen.
Echt fout!
Zo 'n droevig Parijs...
Een drieste stamp tegen de schenen.
't Was die dansende vlam die er grapte,
en met de rapte, al d' aloude balken weghapte.
Komt er dan nu een robotvieringstoren…
Wroeging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
590 De mensenbrander Janus was tamboer
Zijn bijnaam was 'de rammelaar der prins'
De 17e eeuwer was geenszins
Van vrouwvolk vies, hij stond bekend als stoer
Toen op een dag kwam er een schuit retour
Retranchement raakte totaal van slag
De pest heerste aan boord, een hard gelag
Want wat te doen, nou, Janus nam het roer
.
Na tumulteus beraad…
Ik, Penelope
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
242 Tussen mijn valse steken door in het weefwerk
dat nooit af kwam, zag ik heus wel het schip
waarmee Telemachos het zeeschuim koos,
vlotgetrokken door Athena in de vorm
en hoedanigheid van ene Mentor
(voor bruikbare info tussendoor).…
Rusalka, een Baltische sage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 Ik wist van geen schip in nood,
hoorde geen alarm dat floot,
ik lag bloot onder Rusalka,
genoot van haar deep throat.
Ik ontwaakte pas uit m’n natte dromen
toen de zee kwam binnenstromen;
verdronk in de ogen van Rusalka,
die daarbij leek klaar te komen.…
‘Naar Canossa gaan’ (1077 n.Chr.)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
479 Nu begon het Hendrik te duizelen,
hij dacht na over verhuizen, vroeg
een Portugese schipper in de kroeg,
die verbitterd over ‘Nossa Navio’ fluisterde:
‘Ons schip wilde dat mijn twee maten en ik
samen de ceremonie op zee deden,
maar zij waren intussen overleden.…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Dat vreemde teken, dat hij niet verstond,
dat wonderlijk bewegen van hun mond,
dat sein van liefde, met een zacht verdriet
door 't weten van Verleden en Verschiet,
dat zocht hij stil te ontvangen met begrip,
zo ernstig als de stuurman van een schip
die zoekt op onbekende zee zijn koers
en ziet een lichtsignaal door 't nevelfloers.…
Dikkerdack in Tbilisi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.146 Dwong de zondvloed tot verblijf op Noach's schip,
hier is het omgekeerde aan de hand,
want deze watersnood bevrijdde Hip.
Zijn hok is nu vacant.
De dieren zijn de straten in gespoeld.
Ergens in een kelder schuilt een carnivoor
waarin het jachtinstinct is losgewoeld
maar deze dikhuid stapt goedmoedig door.…
Onderweg naar Kamkatcha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Het schip doemt weer op
door flarden mist vervolgd
in dorst en wapenwedloop.
Schommelend en krakend
de weg een onzekere toekomst.
Aan de mast
het oude roestbruine zeildoek
van Moeder Afrika
de grauwe maan bolt het fokzeil
en mooie Marianne Thieme het boegbeeld
met volle borsten fier vooruit.…
De dwangarbeiders
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.340 En juist gezien, van ver uit het heelal,
Oefnen die beiden 't zelfde ambacht uit:
Die slaven slepen last van schip naar wal,
De anderen van stilte naar geluid.
In ritmen zoeken beiden de verlichting
Van de onbewegelijk te zware last:
De koelie viel, die stilstaand dit gewicht ving,
En gek werd men van woorden stilstaand vast.…
De hand naar haar krullen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
605 Je kunt gaan leven
een hele stapel stripalbums gaan sparen
stoelen weggeven vechten en schoon schip maken.
Leven is en blijft een quilt
lapjes van vele stoffen velen.…
Zondvloed Monosyllabi.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.020 Kraai en Snip
Sprong in 't schip.
Valk en Struis
Lag daar t'huis.
Draak en Slang
Men hier dwang.
Hond en Kat,
Muis en Rat,
Kwaad en goed,
Fel en zoet,
Groot en klein,
Vuil en rein;
Al wat vloog
In het droog,
Al wat kroop,
Of zijn loop
Had op 't land
Kwam ter hand.…
Een simpel gebed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.150 Regen die de visser verjaagt
met een lege fuik en aas dat wemelt
Het zog van een laatste schip verdwijnt in spatten
‘Een reus drinkt uit een rietje’ zeg jij.
We dralen langs het grint.
jouw hemd toont delen van borsten.
Het klaart op.
De zon nipt aan de stroom, vluchtige slierten.
Jij rekt je uit, jouw romp slikt haar stralen.…
De koei
poëzie
3.6 met 18 stemmen
2.937 Hoe zou men 't b. v. op 't schip zonder een koevoet stellen.
In 't kort, het is al van ouds een spreekwoord geweest,
Zelfs bij de lompste boer, die nooit in Martinet of Plinius leest,
Alles is even nuttig, wat er komt van dat edele beest.…
Het lied van de kleine schrijver (of: De ballade van Steven Watertij)
hartenkreet
2.3 met 41 stemmen
4.029 , eens komt jouw moment
Zijn naam is Steven Watertij en
zijn daden bennen klein
Eén ochtend per week is hij helemaal vrij
Dan filtert hij tekst uit zijn brein
Het gaat over dingetjes van alledag
die hij gretig en grondig ontleedt
Zo proeft hij het leven
zolang als dat mag
zo waar als hij Watertij heet
De tijd vaart voorbij als
een schip…
Kemel en ros
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.311 ‘t Levend schip, dat door de zandzeebaren
Zijn koers houdt, rijk bevracht met keur van Oosterwaren,
‘t Woestijnpaard, dat in ‘t zaal, hem door natuur gewrocht,
Zijn ruiter rustig voert door d’eindeloze tocht,
Hem knielend afwerpt en weer opvangt, en, waar de ogen
Vergeefs een waterdrop als uit te lokken pogen,
De karavane met zijn reuk ten dienste…
Vanuit de hoogte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 want die hebben genoeg aan hun eigen
angsten en verdrietigheden, dus blijf
je doen alsof je een ruimtekoning bent,
terwijl je in wezen de meest sombere
Nederlander bent, die angstig rondzweeft,
elke dag duimend voor de goede afloop,
de maan is nog een stukje verder,
overpeins je relativerend en trouwens,
sinds onverlaten je milieubewuste schip…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 Denk ik daarom, decennia later,
dat het schip in de verte naar een ander
Amerika zou varen, verondersteld dat die stijve
platonische rook weer gewoon weg kon drijven
aan de einder van dit blinde, amoureuze continent?
Of dat er hoog boven het territoriale water
een donder rolt, die in de droge werkelijkheid
onweer aankondigt?…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ik keek door het keukenraam en ik zag het
glas-in-lood-ding hangen met een schip erop,
daaronder de tekst 'Oost West, Thuis Best'.
Ik herkende het vanuit mijn jeugd.
Ik zag even heel scherp mijn vader terug.
Ik weet dat hij apetrots op mijn moeder is.
En hoe hij nabij blijft.…