Alle inzendingen over schip

802 resultaten.

Sorteren op:

Adieu–Lied

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.378
De zon met gouden stralen, Brak met geweld door blauwe wolken henen, De winden mij ontstalen Het schip, en lijf*, die allengs* vast verdwenen. 't Hert wierd als lood, Roerloos als dood, Door inbeeldings bewelven* , Na lang afzond'ren* Zo kwam ik met verwond'ren Tot mij zelve.…

Verloren jeugd

snelsonnet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Het onderwijs -speciaal of regulier- Heeft altijd ergens iets van te verduren Het dreigt wéér op een afgrond aan te sturen Daar het er somber uitziet op papier Gelukkig kan men- naar de tijd zal leren- Hierbij steeds minder kinderen duperen…
Ko de Laat26 oktober 2010Lees meer >

HENDRIK MARSMAN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 795
denkend aan Holland zie ik heel veel gebeuren populisten die zeuren over menging en kleuren in hun heerlijk land denkend aan Holland vind ik twittershit meuren hoor ik dichtslaande deuren in heus geen vol land denkend aan Holland hoor ik minachtend keuren hysterici gillen: vol land! maar een fijn, mooi, land: jóúw land, het dénkende…

Het huisje in de duinen

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.645
De wind blies in de zeilen, Het schip vertrok weerom; Maar niemand dacht aan 't knaapje, Dat langs het scheepstouw klom. Alleen een grote sterre Keek door de mist hem aan, Gelijk een oog vol weemoed, Verduisterd door een traan.…

schepen met bolle buik

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
verzamel de wolken die voorbij trekken gretig met donskoppen lui buikig aan de zomerlucht dik vol gevreten schapen in een kudde half verdoold dan weer trouw bijeen gezworven of trotse schepen met bolle zeilen op een wijd uitgezette koers het karveel aan een dunne kabel voortgesleept of een voc schip lodderig stil liggend in een windstille baai…

Mei boek III [fragment]

poëzie
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.709
Mensenstemmen hoorde ik uit het luik, Terwijl het schip voortdreef, schuim om de buik. Ik voelde mij zeer droevig, want ik wist het droevig lot van Mei en in een mist Zag ik nog de vergeefse lange tocht. En in de lucht klaagde het om me, ik zocht Naar hare stem maar hoorde die nog niet.…

Stad van de schaduwen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 403
Er is geen schip voor jou — dat is al lang voorbij — er is geen weg die ergens anders heen leidt. De brieven op de tafel blijven ongelezen, getuigen van een stem die jij niet wilde horen. Hier, in de hoek van deze schamele hut, bewaar je de herinnering als diep en zwart goud.…

OPBLIJVEN

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.072
Als een schip vaart langs de maan roeken naar hun slaapplaats gaan als over kattenpaden en -wegen kattevoetjes gaan bewegen de oude gnoom op de schutting zit stil en vroom, alsof hij bidt als peren vallen loom en zwaar van de kromme perelaar fladderen de kleine kinders door de hof als dikke vlinders kruipen door ligusterhagen eten…

AMIGO

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
vooronder de schemering een nieuwe tijd van zomer die al schaduwend langzaam is begonnen fluisterend onstuimig maar in golven van verrukking wordt daar in hoeken van luwte de kaart gelezen om de juiste koers te varen waarbij het kompas altijd noordwaarts is gericht en het warme licht de kaars doet smelten gelijk een schip…
Elinora27 maart 2013Lees meer >

Zó Nederlands

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
De schepen wachtend op de zee een storm gebeurt wel vaker maar nu, met man en macht paraat bij 't gierend wand als doodsmuziek voor 't schip met lijf en lading. De wachters op de dijken staan bezorgd met ogen als van bleke manen en laag voort jagend wolkengrijs als schimmig beeld van hen die eens door 't water zijn verzwolgen.…

Relativitijd

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
‘k Bouwde ’n huis met eigen handen, ‘k Voer met een schip de wereld rond, ‘k Heb gereisd naar verre landen, ‘k Schreef het handboek Rode Hond.' 'Ach, broertjelief, ‘k sta te beven, Wat lichtsnelheid wel niet vermag. Voor mij was heel jouw lange leven, Niet meer dan een enk’le dag.'…

Vloed der zond'

netgedicht
1.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 461
Hoog en lang Breed van gang Dik en stark Noachs ark Daar in kwam Sem en Cham Met zijn broer Vaer en moer Al het vee Had daar stee Beer en leeuw Roek en spreeuw Paard en os Haas en vos Zwijn en aap Geit en schaap Hen en haan Specht en kraan Duif en pauw Uil en kouw Raaf en gier Vond men hier Kraai en snip Vloog in't schip…
Scherzo25 juli 2025Lees meer >

Notre-dame en haar gargullen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Zie die triestige fleurons! Een verschroeiende vlam verweesde Notre-Dame. Nog slechts nat verkoold hout, gesmolten klokspijs, en zwart en roze gebrande stenen. Echt fout! Zo 'n droevig Parijs... Een drieste stamp tegen de schenen. 't Was die dansende vlam die er grapte, en met de rapte, al d' aloude balken weghapte. Komt er dan nu een robotvieringstoren…

Wroeging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
De mensenbrander Janus was tamboer Zijn bijnaam was 'de rammelaar der prins' De 17e eeuwer was geenszins Van vrouwvolk vies, hij stond bekend als stoer Toen op een dag kwam er een schuit retour Retranchement raakte totaal van slag De pest heerste aan boord, een hard gelag Want wat te doen, nou, Janus nam het roer . Na tumulteus beraad…

Ik, Penelope

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 242
Tussen mijn valse steken door in het weefwerk dat nooit af kwam, zag ik heus wel het schip waarmee Telemachos het zeeschuim koos, vlotgetrokken door Athena in de vorm en hoedanigheid van ene Mentor (voor bruikbare info tussendoor).…

Rusalka, een Baltische sage

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
Ik wist van geen schip in nood, hoorde geen alarm dat floot, ik lag bloot onder Rusalka, genoot van haar deep throat. Ik ontwaakte pas uit m’n natte dromen toen de zee kwam binnenstromen; verdronk in de ogen van Rusalka, die daarbij leek klaar te komen.…

‘Naar Canossa gaan’ (1077 n.Chr.)

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
Nu begon het Hendrik te duizelen, hij dacht na over verhuizen, vroeg een Portugese schipper in de kroeg, die verbitterd over ‘Nossa Navio’ fluisterde: ‘Ons schip wilde dat mijn twee maten en ik samen de ceremonie op zee deden, maar zij waren intussen overleden.…
R.E.N.S.23 april 2025Lees meer >

Toen ons kindje glimlachte

poëzie
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 9.386
Dat vreemde teken, dat hij niet verstond, dat wonderlijk bewegen van hun mond, dat sein van liefde, met een zacht verdriet door 't weten van Verleden en Verschiet, dat zocht hij stil te ontvangen met begrip, zo ernstig als de stuurman van een schip die zoekt op onbekende zee zijn koers en ziet een lichtsignaal door 't nevelfloers.…

Dikkerdack in Tbilisi

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Dwong de zondvloed tot verblijf op Noach's schip, hier is het omgekeerde aan de hand, want deze watersnood bevrijdde Hip. Zijn hok is nu vacant. De dieren zijn de straten in gespoeld. Ergens in een kelder schuilt een carnivoor waarin het jachtinstinct is losgewoeld maar deze dikhuid stapt goedmoedig door.…

Onderweg naar Kamkatcha

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
Het schip doemt weer op door flarden mist vervolgd in dorst en wapenwedloop. Schommelend en krakend de weg een onzekere toekomst. Aan de mast het oude roestbruine zeildoek van Moeder Afrika de grauwe maan bolt het fokzeil en mooie Marianne Thieme het boegbeeld met volle borsten fier vooruit.…

De dwangarbeiders

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.340
En juist gezien, van ver uit het heelal, Oefnen die beiden 't zelfde ambacht uit: Die slaven slepen last van schip naar wal, De anderen van stilte naar geluid. In ritmen zoeken beiden de verlichting Van de onbewegelijk te zware last: De koelie viel, die stilstaand dit gewicht ving, En gek werd men van woorden stilstaand vast.…

De hand naar haar krullen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Je kunt gaan leven een hele stapel stripalbums gaan sparen stoelen weggeven vechten en schoon schip maken. Leven is en blijft een quilt lapjes van vele stoffen velen.…

Zondvloed Monosyllabi.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Kraai en Snip Sprong in 't schip. Valk en Struis Lag daar t'huis. Draak en Slang Men hier dwang. Hond en Kat, Muis en Rat, Kwaad en goed, Fel en zoet, Groot en klein, Vuil en rein; Al wat vloog In het droog, Al wat kroop, Of zijn loop Had op 't land Kwam ter hand.…

Een simpel gebed

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.150
Regen die de visser verjaagt met een lege fuik en aas dat wemelt Het zog van een laatste schip verdwijnt in spatten ‘Een reus drinkt uit een rietje’ zeg jij. We dralen langs het grint. jouw hemd toont delen van borsten. Het klaart op. De zon nipt aan de stroom, vluchtige slierten. Jij rekt je uit, jouw romp slikt haar stralen.…
Wimper3 januari 2003Lees meer >

De koei

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.937
Hoe zou men 't b. v. op 't schip zonder een koevoet stellen. In 't kort, het is al van ouds een spreekwoord geweest, Zelfs bij de lompste boer, die nooit in Martinet of Plinius leest, Alles is even nuttig, wat er komt van dat edele beest.…

Het lied van de kleine schrijver (of: De ballade van Steven Watertij)

hartenkreet
2.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 4.029
, eens komt jouw moment Zijn naam is Steven Watertij en zijn daden bennen klein Eén ochtend per week is hij helemaal vrij Dan filtert hij tekst uit zijn brein Het gaat over dingetjes van alledag die hij gretig en grondig ontleedt Zo proeft hij het leven zolang als dat mag zo waar als hij Watertij heet De tijd vaart voorbij als een schip…

Kemel en ros

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.311
‘t Levend schip, dat door de zandzeebaren Zijn koers houdt, rijk bevracht met keur van Oosterwaren, ‘t Woestijnpaard, dat in ‘t zaal, hem door natuur gewrocht, Zijn ruiter rustig voert door d’eindeloze tocht, Hem knielend afwerpt en weer opvangt, en, waar de ogen Vergeefs een waterdrop als uit te lokken pogen, De karavane met zijn reuk ten dienste…

Vanuit de hoogte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
want die hebben genoeg aan hun eigen angsten en verdrietigheden, dus blijf je doen alsof je een ruimtekoning bent, terwijl je in wezen de meest sombere Nederlander bent, die angstig rondzweeft, elke dag duimend voor de goede afloop, de maan is nog een stukje verder, overpeins je relativerend en trouwens, sinds onverlaten je milieubewuste schip…

Neutrale zomer

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.723
Denk ik daarom, decennia later, dat het schip in de verte naar een ander Amerika zou varen, verondersteld dat die stijve platonische rook weer gewoon weg kon drijven aan de einder van dit blinde, amoureuze continent? Of dat er hoog boven het territoriale water een donder rolt, die in de droge werkelijkheid onweer aankondigt?…

Mijn moeder

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Ik keek door het keukenraam en ik zag het glas-in-lood-ding hangen met een schip erop, daaronder de tekst 'Oost West, Thuis Best'. Ik herkende het vanuit mijn jeugd. Ik zag even heel scherp mijn vader terug. Ik weet dat hij apetrots op mijn moeder is. En hoe hij nabij blijft.…
Joanan Rutgers27 september 2015Lees meer >