Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

een wimpel waait

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
midden in de tuin staat een boom terwijl ik met hem praat, zonder mijn stem te laten horen schudt hij zijn bloesems hoog op, alsof er tederheid is alsof het gedicht in zijn buikholte mij zal vergezellen naar de branding mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken…

De kluizenaar

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.139
zonder zijn lippen te bewegen vertelt de kluizenaar mij; je bent een vrij mens neen, niet zonder zorgen of pijn loslaten kent geen eb of vloed doch verlaat zich op een ander getij het is haast een gebed zonder end het draagt zaad dat lijkt te sterven in de nacht of wordt voortdurend in eenzaamheid gebaad ik ben aan mijzelf gebonden…

De liefde gaat niet henen

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.917
En zwelt mijn hart van vloed en gloed doordrongen Der liefde, meegedeeld door een hemels wezen, Dan denkt mijn geest aan hen, die zijn gezonken In helse smart, en ik wil die smart genezen, Genezen door de liefde, door de rede!…

Mijn zonde is ijdelheid, die niemand weet

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Dan zie 'k mijzelf alleen en ongedeerd Der fantasieën vloed gelijk een zee Beschrijden en geniet mijn godlijk-zijn: – Maar als ik aanstonds langs de straten treê Ken ik mijzelve van mijn ijd'le schijn, Daar men toch kent met wie men veel verkeert.…

ZOMERMORGEN

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Rimplend biedt de klare vloed Aan de dag zijn welkomstgroet; Blijdschap spreekt uit al wat leeft, Nu het licht naar boven streeft.…

Laat woorden wenen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 703
Wanneer verdriet je diep van binnen raakt, zodat gevoelens golvend binnenstromen, en strijd vergeefs die vloed probeert te tomen tot leed je innerlijk heeft leeg gemaakt, dan helpt verzet niet. Laat de pijn maar komen.…

Ik droom je

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
wel zo is, zó klopt Ik kan die rilling niet veinzen de brok in mijn keel en opwellende tranen blijdschap en opluchting dat het je goed gaat, al klink je nog steeds gehavend 't Is zo idioot, besef ineens dat trouw en rouw slechts een letter met elkaar verschillen In gevoelsdiepten niet voor elkaar onder doen, een dans van eb en vloed…
Sanne21 juni 2015Lees meer >

Koning Koe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Een beroep duurt en duurt een leven in wel en wee zo'n 100.000 uren van doen wat mogelijk is alsof het je niet kan schelen dat je wensen onmogelijk zijn zodat je doet wat mogelijk is alsof het allemaal al voorbij is en je geniet van elke toegift afwisselend naar lucht happend in de vloed en droogstaand in de eb temidden van het sissende…
Zywa22 oktober 2020Lees meer >

Soms is het genoeg

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Dan speel ik aarzelend met haar mee En kijk naar de twinkel in haar ogen Zij is de vloed, ik de eb van de zee En ik zwijg over mijn onvermogen. 's Avonds lees ik haar dromend voor En beantwoord haar kleine vragen, Het ernstig spel gaat eindeloos door Totdat ik haar naar bed mag dragen.…

1,5m water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 339
door de wolken de kinderen worden onrustig de ouders halen hen naar huis onderweg glimmen ze nog van vrijheid, thuis sluiten ze de deuren met besmette handen er is niet genoeg zeep en niet genoeg voorraad om ons van het lijf te houden We ontsnappen keer op keer spijkeren nieuwe huizen open duiken er naar binnen en ontketenen een vloed…
Zywa4 juli 2020Lees meer >

De wilde wingerd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.132
Nu siert zijn hoge huis Rondom met zwaar geruis Een vloed van bloedend lover. Al ben 'k verminkt en krom, Hij wist hoe onder 't mom Van dorheid 't hart versmachtte. Nu hij mij kwekend nam, Verlicht ik met mijn vlam De dagen en de nachten.…

in bloedrood gaan

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt mijn bodem doorgrond vond zand zee en duinen een plaats om ongestoord te struinen langs de lijnen eb en vloed het weidse uitzicht deed je goed gaf ons de moed de plek om van elkaar te houden liet je drijven in de zee ontdaan van alle zorgen zo werd vandaag weer ongemerkt morgen nam je mee in vele vergezichten maar pas…

Het valt 8

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Ook mijn neigingen komen voort Uit blind verlangen, de neiging Tot de beweging tot de aanzet, Van het geëtste en het gestikte, Oppervlakte, richting, ritme, Tijding, uit eb en vloed, branding Uit water voor water, kom en Proef ons, hij, het, jullie.…
Pim Eliam12 november 2016Lees meer >

Herinneringen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
steeds meer vervagen soms gaan ze kopje onder en worden ze weggewist de rafelige band met het heden brokkelt af raakt versleten als ooit gewezen Incasteden overwoekerd verlaten vergeten maar heel soms kom je iemand tegen die je weer herinneren doet iets weer opgraaft voor het heden en dan besef je – o ja die zee heeft immers ook z’n vloed…
catrinus25 augustus 2019Lees meer >

Het zware wonder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 760
Hij komt in mij, ik ben open en zacht, er steekt een storm op Hulpeloos dein ik in de vloed over de nog lege aarde Ik ben bang gewond te raken van binnen te gaan bloeden Misschien ga ik wel dood maar ik voel juist vrede Diep in mij, dieper en dieper stijgen en rollen de golven Ze verrukken me, masseren me en leggen mijn binnenste bloot…
Zywa21 oktober 2019Lees meer >

Introvert landschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus rivieren kronkelen door eindeloze bossen waar ruige wolven jagen op klein wild stilte van wolken schaduwen werpen kraaien krassen in blonde duinen zweven meeuwen boven zeemoerassen de stem van de natuur in een droom herkend als ratio van nooit vergeten inbeelding herhalend zichzelf zoals eb en vloed…
mobar22 maart 2021Lees meer >

Rust verstaat;

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Alles vloeit niet meteen weg; Beseffend dat na eb ook weer vloed ontstaat; Leer met dit gegeven om te gaan; Rust eerst verstaat.…

nachtwind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
als een verlaten open zee golft de nacht een koude rimpel op het dak de maan speelt een lichte vlek tegen de zware schoorsteen, hoge steven in een donkere vloed van pannen opgeheven. bleke schijn zoekt ruimte op de kap en zakt dan traag in golvende slagen zonder omkeer gewichtloos strak over het kort hellend vlak.…

Zomers geluk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
ontmoet blote voeten ze overspoelt ze met zout ze speelt en deinst terug meeuwen blijven ongestoord zich tegoed doen aan levensonderhoud er worden palen geslagen gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels de hemelblauwe kleur ons zonnige humeur geen wolk als saboteur De zee kent ons gemoed net als haar eb en vloed…

Herfstnacht

poëzie
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.785
Hoe nachten nog om onze schouders hangen, Om zwakke lichtgestalten, zwaar beladen: Wij schudden 't mensenlot, door vreugd bevangen - En slechts een dorre vloed van vale bladen Ruist in het meer van mateloos verlangen!…

Kerstrecept

gedicht
4.0 met 224 stemmen aantal keer bekeken 39.380
Drijf dan weg op de zee hoor hoe eb en vloed gaan, en de golven maar eindeloos spoelen als de kinderen die, gewond of verdrukt, levenslang doodsangst zullen voelen. Is dit alles gebeurd, kom dan mee in de nacht om samen het kerstfeest te vieren.…

Een Bron

hartenkreet
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.271
En of het eb is of vloed, dat kan haar niet meer schelen. Volgens haar is het zijn een soort van kring. “Ik heb mijn eigen ik verloren” – hoor je van haar, Terwijl zij het gras in strengen deelt met spoed. “Jij hebt je ware ik nog niet gevonden”, - zegt de Maan, En een uil voegt toe:”Oehoe…”…
Julia T.9 september 2004Lees meer >

Bij 't graf

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Men droeg de grijze plechtig naar het graf, En toen hij langzaam nederzonk in de aarde Brak uit het oog, van wie hij 't aanschijn gaf, Een vloed van tranen, dat naar 't zinken staarde; En allen wendden 't wenend aanschijn af, Gelovend dat hun God een weerzien spaarde, Omdat ze 't innig wensten, en zó straf Een God, die scheidt, zich hén…

Binnenzak

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Deze donzige vloed is onuitstaanbaar Lepel mijn leugen niet. Zet me uit de wind. En lonkend naar een weke lens Wil ik jouw gril verdragen En toch verberg ik in mijn binnenzak Als een stiekeme onheilsbode Vlindermes en boksbeugel en matrak By the way Wat doe jij zoal om den brode?…
Wim Veen28 maart 2005Lees meer >

Stiekeme tranen

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Helende tranen trekken banen, met een minderende vloed. Langzaam kom ik weer tot rust, deze tranen doen hun werk goed. Verdwenen en voor jou, mama, onzichtbaar Maar één blik naar beneden en ik zie ze, ze zijn voor mij niet onuitwisbaar. Maar ik hou van mijn stiekeme tranen.…

een dag met de wind

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 776
voortgaand in vlagen zuigt zij mij mee vandaag, doorheen de witte abelen, de ratelpopulieren langs kerktorens en haantjes grijpbaar boven het malse koren zij rust even uit in een oude eik zuigt zich vol en waait verwoestend door de hagen, waar slierende mussen mij kwetterend belagen, schelden we naderen de zee waar westenwind ons toespreekt, vloed…
Rieg19 juli 2008Lees meer >

Adellijk vermaak

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 605
wapperende slib ze vergezelden me op een verlaten wadstrand van Terschelling de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder onder een zoutzilte zeelucht omdat deze septemberdag adellijk straalde ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven op de klok van eb en vloed…
Quicksilver27 september 2010Lees meer >

wortel schieten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 692
En toch op een gegeven moment uit de hoge hoed, en als een konijn de zinnen springend van hot naar her, alles werd levendig en aangeraakt door de lippen van een warmbloedige vrouw die ook nog eens kon zingen als een nachtegaal, niet cerebraal maar bruisend en bewe- gelijk als de zee, de eb en vloed, als een zeehond zo soepel en vrolijk…
c. paris10 oktober 2010Lees meer >

Ontsprongen kracht van zonsverduistering.

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
Niets is standvastig, tijden vergankelijk, met elkaar verbonden, toch onafhankelijk, de maan, in haar immense zwaartekracht, eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
Vos Andrea8 januari 2011Lees meer >

nacht vol wensen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 584
strelingen de stilte tastbaar werd en mijn huid deed schreeuwen ik heb geen weet van uw lippen maar achter uw gelaat wil zinken verlaat me niet zo vluchtig zo rauw zo wakker dat wanhoop met metalen woorden toeslaat ik wil de eindeloosheid lieven langdradig de tijd uitrekken en doorklieven en opnieuw in tongen beginnen spreken van eb naar vloed…