1000 resultaten.
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 midden in de tuin staat een boom
terwijl ik met hem praat, zonder mijn stem te laten horen
schudt hij zijn bloesems hoog op, alsof er tederheid is
alsof het gedicht in zijn buikholte mij zal vergezellen naar de branding
mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde
opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 zonder zijn lippen te bewegen
vertelt de kluizenaar mij;
je bent een vrij mens
neen, niet zonder zorgen of pijn
loslaten kent geen eb of vloed
doch verlaat zich op een ander getij
het is haast een gebed zonder end
het draagt zaad
dat lijkt te sterven in de nacht
of wordt voortdurend
in eenzaamheid gebaad
ik ben aan mijzelf gebonden…
De liefde gaat niet henen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.917 En zwelt mijn hart van vloed en gloed doordrongen
Der liefde, meegedeeld door een hemels wezen,
Dan denkt mijn geest aan hen, die zijn gezonken
In helse smart, en ik wil die smart genezen,
Genezen door de liefde, door de rede!…
Mijn zonde is ijdelheid, die niemand weet
poëzie
3.1 met 9 stemmen
1.643 Dan zie 'k mijzelf alleen en ongedeerd
Der fantasieën vloed gelijk een zee
Beschrijden en geniet mijn godlijk-zijn: –
Maar als ik aanstonds langs de straten treê
Ken ik mijzelve van mijn ijd'le schijn,
Daar men toch kent met wie men veel verkeert.…
ZOMERMORGEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.075 Rimplend biedt de klare vloed
Aan de dag zijn welkomstgroet;
Blijdschap spreekt uit al wat leeft,
Nu het licht naar boven streeft.…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Wanneer verdriet je diep van binnen raakt,
zodat gevoelens golvend binnenstromen,
en strijd vergeefs die vloed probeert te tomen
tot leed je innerlijk heeft leeg gemaakt,
dan helpt verzet niet. Laat de pijn maar komen.…
Ik droom je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
736 wel zo is, zó klopt
Ik kan die rilling niet veinzen
de brok in mijn keel
en opwellende tranen
blijdschap en opluchting
dat het je goed gaat, al
klink je nog steeds gehavend
't Is zo idioot, besef ineens
dat trouw en rouw slechts
een letter
met elkaar verschillen
In gevoelsdiepten
niet voor elkaar onder doen,
een dans van eb en vloed…
Koning Koe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Een beroep duurt en duurt
een leven in wel en wee
zo'n 100.000 uren
van doen wat mogelijk is
alsof het je niet kan schelen
dat je wensen onmogelijk zijn
zodat je doet wat mogelijk is
alsof het allemaal al voorbij is
en je geniet van elke toegift
afwisselend naar lucht happend
in de vloed en droogstaand
in de eb temidden van het sissende…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Dan speel ik aarzelend met haar mee
En kijk naar de twinkel in haar ogen
Zij is de vloed, ik de eb van de zee
En ik zwijg over mijn onvermogen.
's Avonds lees ik haar dromend voor
En beantwoord haar kleine vragen,
Het ernstig spel gaat eindeloos door
Totdat ik haar naar bed mag dragen.…
1,5m water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 door de wolken
de kinderen worden onrustig
de ouders halen hen naar huis
onderweg glimmen ze nog
van vrijheid, thuis
sluiten ze de deuren
met besmette handen
er is niet genoeg zeep
en niet genoeg voorraad
om ons van het lijf te houden
We ontsnappen keer op keer
spijkeren nieuwe huizen open
duiken er naar binnen
en ontketenen een vloed…
De wilde wingerd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.132 Nu siert zijn hoge huis
Rondom met zwaar geruis
Een vloed van bloedend lover.
Al ben 'k verminkt en krom,
Hij wist hoe onder 't mom
Van dorheid 't hart versmachtte.
Nu hij mij kwekend nam,
Verlicht ik met mijn vlam
De dagen en de nachten.…
in bloedrood gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
657 je hebt
mijn bodem doorgrond
vond zand zee en duinen
een plaats om ongestoord
te struinen langs
de lijnen eb en vloed
het weidse uitzicht
deed je goed gaf ons de moed
de plek om van elkaar te houden
liet je drijven in de zee
ontdaan van alle zorgen zo werd
vandaag weer ongemerkt morgen
nam je mee in vele vergezichten
maar pas…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ook mijn neigingen komen voort
Uit blind verlangen, de neiging
Tot de beweging tot de aanzet,
Van het geëtste en het gestikte,
Oppervlakte, richting, ritme,
Tijding, uit eb en vloed, branding
Uit water voor water, kom en
Proef ons, hij, het, jullie.…
Herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 steeds meer vervagen
soms gaan ze kopje onder
en worden ze weggewist
de rafelige band met het heden
brokkelt af raakt versleten
als ooit gewezen Incasteden
overwoekerd verlaten vergeten
maar heel soms kom je iemand tegen
die je weer herinneren doet
iets weer opgraaft voor het heden
en dan besef je – o ja die zee
heeft immers ook z’n vloed…
Het zware wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
760 Hij komt in mij, ik ben open
en zacht, er steekt een storm op
Hulpeloos dein ik in de vloed
over de nog lege aarde
Ik ben bang gewond te raken
van binnen te gaan bloeden
Misschien ga ik wel dood
maar ik voel juist vrede
Diep in mij, dieper en dieper
stijgen en rollen de golven
Ze verrukken me, masseren me
en leggen mijn binnenste bloot…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals eb en vloed…
Rust verstaat;
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
453 Alles vloeit niet meteen weg;
Beseffend dat na eb ook weer vloed ontstaat;
Leer met dit gegeven om te gaan;
Rust eerst verstaat.…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.
bleke schijn zoekt ruimte op de kap
en zakt dan traag in golvende slagen
zonder omkeer gewichtloos strak
over het kort hellend vlak.…
Zomers geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 ontmoet blote voeten
ze overspoelt ze met zout
ze speelt en deinst terug
meeuwen blijven ongestoord
zich tegoed doen aan levensonderhoud
er worden palen geslagen
gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels
de hemelblauwe kleur
ons zonnige humeur
geen wolk als saboteur
De zee kent ons gemoed
net als haar eb en vloed…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Hoe nachten nog om onze schouders hangen,
Om zwakke lichtgestalten, zwaar beladen:
Wij schudden 't mensenlot, door vreugd bevangen -
En slechts een dorre vloed van vale bladen
Ruist in het meer van mateloos verlangen!…
Kerstrecept
gedicht
4.0 met 224 stemmen
39.380 Drijf dan weg op de zee
hoor hoe eb en vloed gaan,
en de golven maar eindeloos spoelen
als de kinderen die, gewond of verdrukt,
levenslang doodsangst zullen voelen.
Is dit alles gebeurd, kom dan mee in de nacht
om samen het kerstfeest te vieren.…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 En of het eb is of vloed, dat kan haar niet meer schelen.
Volgens haar is het zijn een soort van kring.
“Ik heb mijn eigen ik verloren” – hoor je van haar,
Terwijl zij het gras in strengen deelt met spoed.
“Jij hebt je ware ik nog niet gevonden”, - zegt de Maan,
En een uil voegt toe:”Oehoe…”…
Bij 't graf
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.422 Men droeg de grijze plechtig naar het graf,
En toen hij langzaam nederzonk in de aarde
Brak uit het oog, van wie hij 't aanschijn gaf,
Een vloed van tranen, dat naar 't zinken staarde;
En allen wendden 't wenend aanschijn af,
Gelovend dat hun God een weerzien spaarde,
Omdat ze 't innig wensten, en zó straf
Een God, die scheidt, zich hén…
Binnenzak
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.320 Deze donzige vloed is onuitstaanbaar
Lepel mijn leugen niet. Zet me uit de wind.
En lonkend naar een weke lens
Wil ik jouw gril verdragen
En toch verberg ik in mijn binnenzak
Als een stiekeme onheilsbode
Vlindermes en boksbeugel en matrak
By the way
Wat doe jij zoal om den brode?…
Stiekeme tranen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.670 Helende tranen trekken banen,
met een minderende vloed.
Langzaam kom ik weer tot rust,
deze tranen doen hun werk goed.
Verdwenen en voor jou, mama, onzichtbaar
Maar één blik naar beneden en ik zie ze,
ze zijn voor mij niet onuitwisbaar.
Maar ik hou van mijn stiekeme tranen.…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 voortgaand in vlagen
zuigt zij mij mee vandaag, doorheen
de witte abelen, de ratelpopulieren
langs kerktorens en haantjes
grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind
ons toespreekt, vloed…
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 wapperende slib
ze vergezelden me op een verlaten wadstrand van Terschelling
de brandingsklanken weerklonken in laagtij open en helder
onder een zoutzilte zeelucht
omdat deze septemberdag adellijk straalde
ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand
en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven
op de klok van eb en vloed…
wortel schieten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
692 En toch op een gegeven moment uit de
hoge hoed, en als een konijn de zinnen
springend van hot naar her, alles werd
levendig en aangeraakt door de lippen
van een warmbloedige vrouw die ook
nog eens kon zingen als een nachtegaal,
niet cerebraal maar bruisend en bewe-
gelijk als de zee, de eb en vloed, als een
zeehond zo soepel en vrolijk…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 Niets is standvastig, tijden vergankelijk,
met elkaar verbonden, toch onafhankelijk,
de maan, in haar immense zwaartekracht,
eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 strelingen
de stilte tastbaar werd en mijn huid deed schreeuwen
ik heb geen weet van uw lippen
maar achter uw gelaat wil zinken
verlaat me niet zo vluchtig zo rauw zo wakker
dat wanhoop met metalen woorden toeslaat
ik wil de eindeloosheid lieven
langdradig de tijd uitrekken en doorklieven
en opnieuw in tongen beginnen
spreken van eb naar vloed…