31059 resultaten.
waar blauw de Here is
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.524 spelen met elkaar
gulzig voelen handen
dwingend bijten tanden
in het vlees dat zonder
vrees en schaamteloos
voor donker koos om zich
met passie te gaan openen
de hitte lijkt
een stukje hel
zonde is het vuur dat
wiegt en loeit en op
den duur verslavend is
hemel wordt zo geen gemis
torens spitsen
raken in de ijlte
aan het leeg waar…
Waar Ligt Geluk
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
422 geluk ligt in jouw
ontwapenende blik
in de overgave aan
het spel van een
onschuldig kind
in dat overweldigende
mooie bloemstuk
in die alles zeggende snik
als mensen elkaar na
jaren weer terugzien
het zit vaak in het kleine
en valt niet af te dwingen
het waait je soms
zomaar aan met de wind
het ligt in de eerste
voorjaarszon die…
Waar kom je vandaan ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 Een onbekende dimensie
daar kom je vandaan,
negen lange maanden
lig je te groeien en te wachten
rustig verborgen
in je moeders warme buik.
Dan komt de grote dag,
het wonderlijke moment
dat je zin krijgt
in het leren kennen
van de buitenwereld,
en met hulp van de geweldige liefde
die ook het begin van je zijn was
kruip je richting licht…
alles waar we van hielden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 deze boot is het uur van de eindtijd
in de duisternis van eenzaamheid
een boodschap van averij
gekneusde geesten
gedichten van vaarwel
zonder naam en nooit meer
boot van alles
waar we van hielden…
God, waar bent U?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
708 Terwijl de wereld op z'n laatste benen loopt
De mensheid niet meer weet wat te doen
Daar wereldproblemen te groot worden
Daar de motoren binnenkort kappen
Daar de longen almaar verder krimpen
Oorlog de enige optie lijkt
Terwijl het regenwoud almaar kleiner wordt
Oceanen langzaam, maar sterven
Vliegt de wereld, maar zeker achteruit
In een…
Waar eens een huis stond
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
497 Waar eens een huis stond
schreeuwt de onmacht
om vergiffenis
Kraters gevuld
met bloed van …
Wegwuiven
met een witte vlag
uit het riool opgedoken
Waar eens een huis stond
zwijgen ze in dezelfde taal
verboden
Zonder wapens
de ander aanvaarden
Schoppen, schieten we vol
Vanuit ons comfort
Een thuis, heel
Waar nachtlampjes doven…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 Een spiegel van de ziel, zo rein,
Waar liefde woont, zal altijd zijn.
Daar vind ik troost, daar vind ik rust,
In jouw blik, die mij kust.
Een haven in de storm van het leven,
Jouw ogen, waarin mijn wereld is geweven.
In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 In een ruimte vol stemmen zoek
ik naar zachte, veilige plekken, waar ik niet hoef
uit te leggen waarom ik even wegkijk. Ik vang sferen als stof
op mijn wimpers, en huil soms om nuances die anderen niet eens opmerken.…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 In zacht ochtendlicht
een bloem zonder vast begin
luistert naar de grond
Tussen gras dat buigt onder het
gewicht van ochtend, staat het Rapunzelklokje,
licht van kleur en zacht van aard, alsof het luistert naar iets dat
wij niet horen — een fluisterlijn tussen wortel en wereld, onzichtbaar maar echt.
Onder de aarde raken zijn wortels
die…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Onder fluitenkruid en bloemrijk
gras verschuilt zich zijn nest, onzichtbaar voor
wie niet weet waar het zachte land breekt, waar elk drassig spoor
een verhaal draagt van vroeger, en elke trilling in de bodem een waarschuwing is.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Bloemen werden gelegd waar ooit
struiken groeiden. De hemel kleurde wekenlang grauw, zelfs toen de zon weer kwam.…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 Je ademt naast mij
zonder grens of verwachting
thuiskomen wordt stil
Ergens voorbij het
ritselen van sterrenlicht, waar
gedachten vervagen tot niets dan gevoel, wacht een
droom in mij op jou – een veld van licht waar ik je zachtjes heen verlang.…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Blauw kleeft aan de grond
stil fluistert wind haar verhaal
herinnering blijft
Onder het riet, tussen slootwal en
schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar
licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn
vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Soms sluit ik mijn ogen niet
om te slapen maar om te sparen, want de drukke
wereld trekt aan mij met onzichtbare draden, en in de ruis van al
dat voelen, zoek ik een zachte kern, waar ik mijzelf weer vind, zonder dat ik mij verlies.…
Waar verf luistert
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
326 De geest van Picasso roert in mijn zak,
die zo de Nachtwacht gaat restaureren.
Nu moet het Melkmeisje nog wat veren
die haar tere mond zet aan een melkpak.
Haar borst kan voluptueus worden neergezet,
want ze past perfect in een grappige klucht.
Maar eerst moet de Nachtwacht worden gelucht
en daarna strakgesnoerd in een corset.
Zijn kwast…
In de stilte waar ik besta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
562 Stilte omarmt mij
zacht fluistert het binnenin
woorden vinden rust
Soms voelt alleen
zijn niet als gemis, maar als thuis-
komen op een plek waar niets meer hoeft te worden
uitgelegd. Mijn huid ademt rust als stemmen verstommen, en ik zak.…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Takken vol adem
zonlicht glanst op oude schors
stilte draagt het goud
Langzaam opent de
boom zijn takken, elk blad vangt het
licht dat vloeiend door de lucht glijdt. In de gedempte
schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt.
Diepe wortels zoeken
hun weg door donkere aarde, houden
me vast als de wereld beweegt…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Kleine paddenstoel
buigt onder oude bomen
leven fluistert stil
Geworteld in het vergeten
van tijd, ons ruisen leest de wind als
geheime namen. De maan bewaart onze zilveren
dromen, de aarde fluistert haar tijdloze verhalen door onze wortels.
Ondergrondse draden raken
elkaar zacht en traag, dragen slapende
herinneringen van steen, regen…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Ze boog zich jarenlang
naar wat gepast leek, wiste zichzelf in
het verstikkende rumoer van wat 'hoort', maar in de stilte,
waar prikkels niet regeren, ontkiemt ze — puur, ongeslepen en onverbogen.…
Waar het avontuur begint
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 In de ogen van het kind
lees ik wat het van mij vindt
wat het ziet of raadt, hoe
ik een leeuwin kan zijn
in raad en daad
altijd paraat
ieders kameraad kan zijn
springend over elk ravijn
naar de plek waar ik wil zijn
en in de ogen van dat kind
vanzelf…
Waar de winter danst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Moeder draagt de zorgen in haar jassen,
ziet zichzelf als een ballon zonder lucht.
Vroeger leek ouder worden een gerucht,
nu rimpelt zelfs brandhout bij de tassen.
Zelfs het erf plooit minder en strekt zich uit,
naast haar, die ooit zo vlotjes haar jeugd
droeg.
Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg,
terwijl de winter danste langs de ruit…
Waar niemand het ziet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 We vechten elke dag.
Dat zeggen ze.
Maar niemand ziet
wat er in ons beweegt.
De kleine breuken.
De vragen die blijven hangen.
De blik in de spiegel
die je liever ontwijkt.
Het zijn die kleine dingen
die vastklampen
aan de rand van je gedachten:
twijfel,
schuld,
oud zeer dat nooit
zijn naam is kwijtgeraakt.
Maar de echte confrontatie…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Een wit teken
dat niet wil opvallen, alleen verschijnt waar de kou nog spreekt.
Ze zoekt geen warmte in het
gras, maar ontwaakt onder een hemel van
grijs. Wie traag kijkt, ziet haar openen in het zachtste
moment van het jaar, een fluistering voor wie niet voorbij wil lopen.…
waar ik vandaan kom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
348 armen langs de rivier
mijn lichaam stroomt
waar ik vandaan kom
zal alles anders wezen
de hoofden in wolken
verdwaasd vervlogen
waar ik vandaan kom
is ieder wezen anders
op de verkregen benen
heel kort als evenbeeld
waar ik vandaan kom
in wezen anders niets
harten achter alle dijken
tegen klotsende vloeden
waar ik vandaan…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Misschien begint rechtvaardigheid precies daar:
waar iemand niet vraagt
hoe het zo ver heeft kunnen komen,
maar of je nog iets droogs hebt om aan te trekken.
Waar hulp niet begint met formulieren,
maar met een paar sokken in de juiste maat.…
Waar de Elementen Spreken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 Hoor hoe de wind haar zware zuchten
loslaat op rots en strand,
stof opneemt wat zich vastzette,
en niets achterlaat
dat zich kan verschuilen.
Zie hoe het water zich eerst inhoudt,
geruisloos,
tot het breekt in golven
die alles meenemen
wat niet standhoudt.
Wat onrein is,
verdwijnt niet,
maar wordt opgenomen,
verplaatst,
uit zijn schaduw…
Waar Margot nog ademt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 In elke stap die jij nog zet,
in elke blik die licht toelaat
waar donker eerder overheerste.
Margot reist met je mee—
niet als schaduw, maar als warmte.
Een zachte groet die nooit verdwijnt,
een aanwezigheid die blijft.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
Figurant waar je woont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 In Gilroy verkopen ze knoflook
-koffie, -appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze eten, ze zouden
Garlic en Mosterd willen heten
om…