1044 resultaten.
Vanuit de leegte huil ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.376 een speld, ligt op haar rug
en straalt mij glanzend toe
het doet me goed
het doet me pijn
al die jaren zonder haar te zijn
ik wil je welkom heten
in de ruimte die ons scheidt,
waar onze zielen een zijn
ik steek een kaars voor je op
waarbij de warmte symbool is
voor de liefde die ons nog bindt
je stem in mij spoedt zich voort
als een echo…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.652 Zo zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen,
verstommen zijn weemoedstaal.…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 Scherven onder jouw voeten
echo van mijn ziel
vreemdeling die mijn emoties bevroor
als ik toch kon ontwaren jouw gezicht
jouw gedachten kon voelen
misschien, heel misschien zou daardoor
mijn verstard hart nog kunnen bloeden
Geen woede geen verdriet geen pijn
geen besef van plaats en tijd
Fragiel als glas,
ligt aan jouw voeten
alles wat…
leeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 de huls van het laatst geschoten woord,
die echo
die kale ruimte
de uitzichtloze uren.
kijk ik op van het blad
waar, opgezogen uit het niets,
in zwart het wit zich vult.…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 mijn masker nam ik af
toen ik voor jou viel
maar jij
kwam te dichtbij
en kraste
koude winterwoorden
op de ramen
van mijn ziel
ik dacht toen
dat die woorden
voor altijd
bij mij hoorden
en leefde lange tijd
in de echo
achter die leugen
als bevroren
maar niet alles
ging verloren
in die kilte
want nog steeds kan ik
de warmte van…
Nico van de Wetering : troubadour
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.013 getalenteerd
musiceert hij zijn stijl in eigen stiel
vertaalt als echte bourgondiër
de gevoelens van ons mensen
nog bekend met boerenkiel
over vanouds en heden
in zang en dialect
eigen aan ons
groene Rooise land
dat hem heeft verwekt
een kleurrijk baken
in snelle tijden
de troubadour die waakt
over een bindende cultuur
in de echo…
Liefde
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
1.792 zie ik liefde in je ogen
als tranen beter weten
voel ik warmte
indien schaduw rimpels kleurt
voel ik je diepe bestaan
wanneer woorden worden gemeten
en vertrouwen flinterdun geurt
ben ik doof
als jij je adem tot me richt
hoor ik dan een echo
die ik mezelf in ongeschreven
geluiden alsmaar toedicht
ik hou van schoonheid
die verwondering…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 waarin gespit moet worden
stenen vormen de inspiratiebron
steeds weer omgekeerd
door werkende handen
vormen om te watertanden
opgeraapt en schoongeveegd
vertonen ze hun huid
die onbeschreven lijkt
als een niet gezongen lied
de snelle vliet
geeft de geheimen vrij
aan het einde van een lange reis
de pen weerlegt het tegendeel
in echo…
Als de dag van gister
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 vraag
of ik ooit eens “morgen”
als zuiver beleven mag
iedere keer opnieuw
plak ik de verscheurde krant
om te zien of oud nieuws
eens zal verjaren
of het verleden een keer verzandt
al was het maar dat zwarte inkt
in een grijze tint op zou klaren
als ik op mijn kussen
de ogen open
zoek ik als van zelve
naar de verdreven echo…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 zittend staand
meer het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw
van een breekbare tak en aarzelend blad
gebonden spreidt ze als vleugels
haar armen, handen en vingers
ze bereikt de openstaande deur
- net niet -
op de vale vloer strelen haar vingers
over de echo…
Gij zijt het midden maar van dit gedicht
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.692 Gij zijt het midden maar van dit gedicht:
Een zelfvolmaakt, goddelijk gaaf fragment,
Maar in de tijd zonder begin of end
Met al wat al-schoon door dit donker licht:
Diep uit verledens sproke vreemd-bekend,
Rijmend naar U, rijst mens- na mensgezicht;
Vanwaar der toekomst meer luideloos ligt,
Deint Uw echo met ver-eeuwig accent.…
Charade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 bent de vrouw die
mij laat leven
jij bent de vrouw
mijn steven
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Hoewel bespelen
niet het juiste
woord is, bereikt lust
jouw erogene zone
Utopia claimt
een verlangen
dat bevredigd dient
te worden
Mijn penoze richt
naar de zee
die mijn huid heeft gepekeld
In jouw driehoek
jouw triangulair
klinkt een echo…
Bericht aan de laatkomers
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.967 als u goed luistert is misschien
de echo van een laatste voetstap
nog te horen. De rest is stof:
't geluid van vallend puin lijkt
louter van een afstand nog op lachen.
Op u viel niet te wachten;
de lichten zijn gedoofd,
zie maar dat u ons vindt.…
Ochtend in verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 schone schijn
magische creatieve krachten
voorjaar bloesemt bonte kleuren
een oude man lurkt aan een sjekkie
er staat een paashaas voor het raam
ik voel een raakvlak met warrige geesten
misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
verf belooft liefde tijdens het hele seizoen
en een liefdevolle echo…
Zwart verwarmd de kamer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
403 de aarde is
een grote klomp vlees
lage landen hoge rotsen
mensen die met elkaar botsen
tot in de verte klinkt het echo van geweest
een vogel met geverfde veren
wil de taal leren
krap in de portemonnee
valt het niet mee
zonder studiebeurs al helemaal niet; o nee
niet in de krappe huizen met
in de hoeken luizen en bleek gele kringen…
in eeuwenoud gezang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.103 streelde gebeden
in eeuwenoud gezang
verstierf de pijn die door
de mensen is geleden
je liep de stappen na
van refter naar kapel
hervond zo hun gedachten
in toewijding aan God sleten
zij een leven vol verwachten
zag hun liefde in de tuin
het zorgen voor de morgen
alleen ogen mochten spreken
woorden zijn zo langzaamaan
vergeten en de echo…
weten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 waar ben jij, de echo
in mijn stem die verder
reikt dan welke storm
dan ook…
Rum en oude kauwgum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
590 Weerspiegeling van de volle maan
raakt het lage water van het zoetwatermeer
wanneer je bij me bent in diepe dronkenschap
verlegen vlinders dansen boven oevers
in het heldere maanlicht van lentelucht
je bent van vlinders en van mijn dronken hart
laat je me weten terwijl je een liedje zingt
stap voor stap in het duister klinkt de echo
van…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.
Diep onder deze harde laag,
woelt het hart dat ik elke dag verberg.
Dat ik zo onverbiddelijk ben,
komt niet uit haat,
maar uit angst om te breken.…
In de roedel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
456 ooit liep zij langs de randen
van de wereld
een stille wolf
de vacht vol nacht
ogen die niemand lazen
de wind wist haar naam
de mensen niet
zij trok zich terug
in bossen van denken
in sneeuw van stilte
waar elke stap
een echo was
langzaam keerde zij om
niet luid
of met trompetten
met kleine stappen
door het woud, dauw
en ochtendlicht…
dr wim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 ziekenhuisbed met twintig knoppen
waarin je toch je draai nooit vindt
denk je aan je kinderbedje
waarin je een kruik kreeg als het koud was
of aan je schoolvriendje
elke dag alles en toch zo spoorloos
aan het kantoor waar je werkte
en dacht dat het altijd zo zou blijven
aan vakanties met je eerste vrouw
je tweede
ben jij dat dr wim
die zwakke echo…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 rivieren heb ik achter mij gelaten
ik regen in zee ik zee ik water
in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht
alles behalve ik de grote klucht
ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte
ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen
dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust en de echo…
ONTWAKEN
poëzie
2.5 met 18 stemmen
2.412 Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden,
Half licht, half duisternis, half waar, half waan,
Nu Profetie, dan Echo van ’t Verleden,
Vaak beide in eens, en immer – half verstaan.…
Small Bang
gedicht
3.8 met 30 stemmen
11.092 Bij, zag het geschreven, en als echo
zei het zichzelf, bij, bij, maar toen
was de hand alweer verder, gejaagd
door de zweep van het krassen,
het heimwee naar vorm.
Het doet pijn om niet af te zijn
voor wie nergens vandaan komt.…
Naar een groene weide
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 Machtig lallend avondklef
De staldeur van het dichterschap
Staat open voor zijn zelfkritiek
Denken is als schamel oogsten
Schrijven met een riek-repliek
Hoe zal zijn echo klinken?…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Nog steeds ervaart men in 't grote
magazijn, en in die oude huizen
de heimwee van weleer, de verre
echo van zovele voorbije levens
met daarbuiten de oude palmen
die altijd rustloos zullen ruisen.…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 op -met heel mijn hart
en was haar trotse vaandeldrager
toen zij op haar barricades
weer een wonder had verricht
Ze vertrok met stille trom
toen weer een weerwoord was gevallen
dat zich schaamteloos - in opstanding
haar mooie dood verdreef
en niemand die het had gezien
ik bleef in weemoed achter
onder zingen van haar naam
die als een echo…
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 En daar onder die zachte maan,
Is het tijd dat men hem vindt,
met de echo van de wind.…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 Licht van vormen
of de schaduw van het geluid
fluistert als één stem in de lucht,
overal ben jij, wacht ik op jou,
zelfs nu hoor ik jouw stem
je lachen, als een echo dwars door muren
als de roep van mijn hart -kom terug naar Huis.…
Nachtgordijn
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 droomstilstand
maar zij is nog op weg, zonder iets te zeggen
in lege gedichten, herneemt zij haar stem
mensen vloeken om haar zachtheid
raken in verveling door haar tederheid
maar in die intieme droom blijft zij
als een gemis waar niemand om vraagt
maar altijd in heimwee uitgedaagd
om verder te leven, en liefde te geven
klinkt er een echo…