5774 resultaten.
De Stille Aftocht…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
12 Haar brievenbus zwijgt
in kille lucht is de post woordeloos
zonder antwoord van zijn hand
na zijn stille aftocht, zo redeloos
geeft zijn nummer een monotone toon
het is geblokkeerd, de lijn potdicht
al wat ze heeft misdaan
staat genoteerd in het verloren licht.…
Stille sirene
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
155 is zij voor mij meer
dan een losse tak
en veel meer
dan een serene
sirene die ademloos
zingt aan de verre oever
van een ongekend
stille oceaan…
stille breuken:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
237 De koffie is koud in de mok,
jouw stoel staat nog steeds leeg aan tafel.
Ik snij brood, mes glijdt door als door vlees,
en denk aan hoe je vroeger lachte om niets –
nu lacht alleen de tv in de hoek,
blauw licht op lege muren.
Buiten start een auto, iemand gaat weg.
Ik blijf zitten met sigarettenpeuken
en een brief die ik nooit…
stille vrede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
294 vrede groeit niet
in het staal van zwaarden
niet in het dreunen van laarzen
op koude grond
zij woont stiller
in het zachte wegen van woorden
in het luisteren
dat verder reikt dan het eigen gelijk
waar handen niet grijpen
maar openen
waar grenzen vervagen
in het licht van begrip
daar ademt zij
breekbaar en toch standvastig
niet…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij,
hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers.
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.
Ik roep je in de…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 Mij trokken stille wateren heel diep
De oppervlakte niet bereid te
breken
Hoe prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Zo word ik opgenomen in
dit stille ontluiken, waar tijd langzaam
oplicht in kleur en geur, waar elk ontkiemend blad rustig
getuigt van zacht vertrouwen, en adem het enige antwoord is dat ik nodig heb.…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die…
Stille echo
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
298 Een stille echo
laat een wrede weerklank horen
van het jarenlang timide zwijgen
over een koude oorlog
met vele gewonden
en vrouwen met kinderen
die niet vechten konden
een zwijgende weerkaatsing
zonder enig herkenbaar geluid
van ziekelijke mensendromen
ongelijkheid nog in arbeidslonen
nu de wapenen des onheils kletteren
en nog meer…
De stille passen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
172 Na het springen leer ik nu
met vaste partners
de stille passen
tussen tranen en lach, dansen
om wat niet mogelijk is
en wat ik het mis
in mijn fantasie
en mijn verlangen
Soms huil ik erom
Wat er mis ging
is voorbij, wat er kan
is beperkt
Wat ik doe mag
geen herhaling zijn
Ik oefen nieuwe passen
op onbekende vloeren…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 En wanneer regen hun randen
verzacht tot bijna niets, blijft slechts een dunne
herinnering achter in donkere aarde, waar het verval zich
mengt met nieuw begin en vergankelijkheid ademt als een stille terugkeer.…
Mee reizende metgezel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.058 Geeft zelfs licht in de duisternis
Omdat ze zo oprecht is…
goddelijk moe
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.271 op mijn kamer boven
ontsluit ik het raam
duw het in de duisternis
de wereld ligt open
en verkondig mijn lied
"ach,mensen hoor mij toch
laat u niet van de heerlijkheid
beroven"
ik zing het lied naar buiten
over het schone geluid
dat elkeen soms ontmoet
tijdens een dans met fluiten
betoverd worden door
een oogverblindend meisje…
Licht over de zee
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
1.765 ergens een nieuwe start
Misschien zijn wij slechts vissen
Zwemmend in een eindeloze zee
Doelloos dwalend, meegesleurd
Met de grote grijze massa mee
Maar ergens in die duisternis
Schijnt een licht over de zee
Dus kom en strek je hand uit
Want ik draag licht voor twee…
Aller oog zal Hem zien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Aller oog zal Hem dan zien verschijnen
Op die bijzondere, wonderlijke morgen
Voor ons mensen blijft die nog verborgen
Maar ooit zal dan de duisternis verdwijnen.
Het grote Licht zal eenmaal komen
Duisternis zal er dan niet meer zijn
Alleen maar licht en louter zonneschijn
Jezus zal ons met Zijn liefde doorstromen.…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 de tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.…
ALS ZELFS STILTE ZWIJGT
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.102 Ik laat mijn moede hoofd maar hangen
nu ’t zo zeer naar neerslachtigheid neigt
Mijn levensgeluk laat zich niet vangen
nu zelfs het diepste van de stilte zwijgt
Ik staar in zwarte duisternis, vele uren
nu mijn hart vreselijk huilt van verdriet
Hoe lang moet toch de duisternis duren
vraag ik de tranen.…
AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.584 Nu dan de nederlaag geleden is,
De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge
Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen
Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis
Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis,
Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen,
Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen,
Op hare verre, eenzame…
Aller oog zal Hem zien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Aller oog zal Hem dan zien verschijnen
Op die bijzondere, wonderlijke morgen
Voor ons mensen blijft die nog verborgen
Maar ooit zal dan de duisternis verdwijnen.
Het grote Licht zal eenmaal komen
Duisternis zal er dan niet meer zijn
Alleen maar licht en louter zonneschijn
Jezus zal ons met Zijn liefde doorstromen.…
Vleermuis schaduwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
468 lied
ruisen in de parelmoer gekleurde schelp,
voel de frisse wind en hoe het
woeste schuim vervliegt
op het donkere water
voel de rust in mijn hart dalen
de vrijheid, en de wijdheid, en
de nieuwe kracht;
blij te zijn ontkomen
aan de duisternis van de nacht…
Mohgreb
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
678 Het licht maakt geen schijn
in doffe holten
de duisternis vloeit
in schaduwen van adem
waar ritme
klanken vormt
haar woorden
afglijden
van gekreukte lippen
verkalkte nagels
bekrassen de treeplank…
Tropisch avondliedje
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.063 Duisternis trippelt
op zwarte muiltjes
mijn kamer binnen
en streelt mijn gezicht.
In de verte
zingt een minaret
het avondgebed en ik,
sluit mijn ogen.…
Adembenemend
snelsonnet
2.1 met 13 stemmen
1.259 De schedel, midden in de duisternis,
kent meerdere mysterieuze kanten;
't is platina, bedekt met diamanten
en niemand weet wie de bezitter is.
"De dood", zo heeft het Rijksmuseum verklaard,
"was nog niet eerder zó het aanzien waard."…
context
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 niet wat je
maar hoe je
en waar je
zei dat
onze ogen eerst
moeten wennen aan
de duisternis voordat
we kunnen zien
niet dat je
maar hoe je
en waar je
zei dat
onze reis door
de kosmos gratis is
en we toch dicht bij
huis kunnen blijven…
Daar lopen we
gedicht
4.3 met 6 stemmen
6.175 Zelfs de duisternis trekt op.
------------------------
uit: 'De gang', 1979.…
Een frisse geur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Mijn gedachten harken de duisternis bijeen
In de groeven landt mijn spleen
Een dag opent traag zijn luiken
Mijn tuin aan ideeën netjes geschoffeld
Angsten, onzekerheden weggemoffeld
Een frisse herfstgeur dringt zich op…
bungelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 in het
luchtledige
bungelen
lijnen tussen
wat we zien
en voelen
er gebeurt
bijna niets
in het spel
van licht
en lijnen
is het alles
we houden
elkaar vast om
de angst onder
ogen te komen
en de duisternis
te omhelzen…
Hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Verblijvend in de hel
Wilde ik ontnemen
Wat ligt in het verschiet
Niets voelend van de rijkdom
Die de liefde biedt
De ogen eenmaal open
Verdreven heb ik jou
Naar waar je hoort te zijn
Vergaan zijn al je vlammen
Je duisternis en pijn…
einde en begin
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.064 de laatste zon dwaalt
door de duisternis
het trommelvuur vermaalt
de taal als glas
gebroken monden
onttronen woorden
breek niet
in de donkere nacht
vrees de liefde niet
zing zing van de teer beminde…
Haiku
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
1.190 De liefde is hard-
op stille zondagen blijf
ik een ei tikken…