1174 resultaten.
Inzicht
gedicht
2.6 met 23 stemmen
5.902 Zwijgend reden we naar huis
gevangen in een geheimzinnig web
wetend dat de spin lacht, gaapt
de tijd verteert en ons ook.…
Mijnwerkers
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.992 Zij dalen zwijgend in de don'kre grond,
Met bleke lippen en verflensende ogen,
Vervloekend de hardvochtig-valse logen,
Die hen tot nacht doemt, als de morgenstond
Met nieuwe glansen rijst, en schitt'rend-bont,
Van zuiv're zonneschoonheid overtogen,
Het land lacht in het licht, en uit den hoge
Een zoele vrede nederzijgt in 't rond.…
Wat hem een leven lang zou boeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Verbijsterend passeerde hij ze,
zag ze zwijgend aan.
Sommige had hij lief, anderen vermeed hij als de pest.
Maar dat alles woonde ook in hem.
Immers, hij bestond uit alles,
bij elkaar groter en meer dan hij kon overzien.
Groter en meer dan hij kon overzien?
Een geheim,
wat hem een leven lang zou boeien.…
Getuigenissen van de ingehuurde fotograaf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.184 De rest doet zwijgend
mee en wacht vol ongeduld
op het aansnijden van de taart
als de ouders zijn vertrokken,
bestemming onbekend.…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 ik ben neergedaald op een open plek
te midden van zwijgende stenen zuilen
het gewone lijkt daarmee bijzonder gek
en het lachen staat mij nader dan huilen
ik ben opgesloten in een bakstenen gedicht
om te rijpen in een kluis van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende…
Met een ruitje van vijf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 Leeuweriken die hoog
Aan de hemel staan
Zingen hun hoogste lied
Dat mensen vertroost
Bij het harde werk
Op het land in blakerende zon;
Vader en moeder die zwijgend
Hun handwerk doen, de basis
Leggen voor de oogst
Van komend najaar
En ik die kind ben,
Spelend in de droge sloot
Naast de akker waar zij die
Mij kregen hun werk doen…
Kees.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
913 allemaal zo’n zeer
Nu heb ik nog
zelf de regie in handen
nu ben ik nog helder
van geest
Ik bepaal hier
hoe het verder gaat
Het was op een woensdag,
we hebben nog samen
bij ons thuis
je lievelingsgerecht gegeten,
wat gedronken
Ik heb je daarna
naar huis gebracht
je was uitgeput,
je kon niet meer
We knepen bij het weggaan,
zwijgend…
SHELLEY'S STERVEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.052 ." en willig glijdend
Valt hij de diepte in, zwijgend, de armen breidend.…
Sanctissima virgo
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.490 Toen is het zwijgend zwerk uit-een-geborsten,
En knetterende donders, slag op slag,
Verrommelden en gromden. Vol ontzag,
Look ik mijne ogen, die niet ogen dorsten:
Een schelle schicht schoot schichtig uit den hogen,
En sloeg mij. Ik bezwijmde... ontwaakte, en zag
De lucht geschraagd door duizend kleurenbogen.…
De brug
poëzie
3.8 met 10 stemmen
1.799 .'
Ik zag mijn gids in de ogen; al mijn angst
verkeerde in zwijgend, liefdevol geloof.
De boomstam kraakte… ik kon niet meer terug.
Toen daalde een lichte nevel (dàt was het bangst),
Doch, hand in hand, ging 't voorwaarts, blind en doof.
Daar landden we aan… en toen eerst brak de brug.…
De geboorte van de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Wanneer de waarheid zwijgen is,
en zwijgend wordt verzwegen.
Ja dan, wordt het tijd om op te staan,
om zonder te vragen waarom te doen,
wat in stilte moet gebeuren.
Vannacht werd ik zonder willen wakker.
Kreeg ik starend in het donker zin,
om met woorden te gaan spelen,
en af te dalen naar het licht.
Dichters schrijven gedichten.…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Bomen buigen zwijgend voor zoveel schoonheid
en het licht besluit te stralen over het gehele dal.…
hoe kaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 in dit ongerepte
woud waar
Thanatus waart
met botte bijl
en kettingzaag
kondigen
lentevogels de
barre winter aan
voor reuzen van
het bomenrijk
waar onbewogen
stammen met
lange adem
zwijgend naar de
hemel reiken
het bladerdak
murmelend ruist
vingertoppen tasten
naar diepe barsten
in de schors
in dit onbetreden
woud…
Overtocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Zwaarder zwelt de zwarte zwijgende last.
Mijn loden hoofd wordt als foto vergroot.
Een stralende ster is het enige houvast.
Wanneer deze warme wolk waait in ‘t rood,
kom je mij halen om te worden verrast.
Ik stap voor de laatste tocht in jouw boot.…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 het was in Southsea Coffee aan Osborne Road
ze schuift een stoel weg van de tafel
de serveerster staat op
ik kijk door het brandraam naar buiten
het eiland lijkt niet ver van hier
is er iets dat je me niet verteld hebt
over Portsmouth en over het eiland
wankelt haar stem
zwijgend staat hij bij de deur
een etalagepop in kleren
die een…
Fluwelen kosmos?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
604 Als we beiden de verste sterren
verkennen, geborduurd op het zwarte
fluweel van de kosmos, komen we
zwijgend uit het niets vandaan, in
iedere hand de meridianen van verhalen,
opgetekend door een asteroïde, die
raast door de ons toegemeten tijd,
waarin we ons verbazen en ademhalen.…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 schuilplaats tussen
adolescentie en
volwassenheid, die te
ontglippen, te ontlopen,
onderstut de stam waarin
de eerste jaarring mij
bij de hand nam, tussen
netels en zwammen door,
het labyrint van de
realiteit te ijken, angsten
te foppen door bij de oude
stam weer aan te kloppen,
me te verstoppen in mijn
bevrijde en zwijgend deel…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 het ravijn
zal daar mijn grijze vader zijn
de nacht en najaarsvlagen
het hart in hamerslagen
de met goudstof doordrenkte dagen
een stil ongerept wachten
het wiegen van de grassen
de zee die je schoon zal wassen
de roem die rijst en valt
het hart dat krimpend samenbalt
de tranenregen op het basalt
de wilde zwanen zullen dalen
zwijgend…
Kijkertjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 De rest tuurt strak en zwijgend naar de lijnen,
de benen wijd en soms een stoer gebaar.
De lage zon gaat nog wat zachter schijnen.
Dan plots een vis, men juicht. verdringt elkaar.
Die kleie blonde in het midden is de mijne.…
Duizendvoudige dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 slaven van De Redder rennen
gebukt naar een zitplaats, buik tegen bil
neus in de rug, vakken vol lichtroze
schouders onder de paarse
kaalgeschoren kruinen
om de hersenen onder zon
en maan te openen
naar de Grote Ziel
en zelfkennis op te doen
uit de spiegels om je heen
de inwisselbare lichamen die
onder de tucht van eenzaamheid
onder zwijgende…
Asbak vol herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Zwijgend — alsof stilte iets goedmaakt.
Je komt nog bij.
Het lichaam trilt. Natrilt.
Een diepe zucht — uit de kelders van je longen
waar de rook nog hangt,
vastgekleefd aan herinnering.
Je huid brandt bijna
net zo warm als de gloeiende sigaret.
De kamer vult zich.
Met rook. Met damp.…
De wintertijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
826 Rouwbeklag doods beleven
bezoekrecht bij zwijgende graven
kisten in de grond, verbrand, verdwijnen
smeulen...wachten op betere getijden
't hart wil kloppen
tikken in winterse tijden
dageraad opstaan uit de aarde
vruchtbaar zijn blijven ontwaken
wordt wakker,
einde van het inslapen.…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Waar sterrenlicht straalt
wordt duisternis verzwolgen,
en lichtpunten in dit heden
blijven ons zwijgend volgen.
Zij verzachten het leed
als balsem op een wond,
zoals ook onze eigen ster
ontwaakt in gouden morgenstond.
Toch dooft elk licht,
gevangen in vergankelijkheid.…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 die vooreerst botsen tegen de binnendeuren
als zwijgende voorhangels die de vooruitgang
dagelijks traineren…
Aangemeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
167 Ze draagt haar zijde als een tweede huid
een fluistering nog vóór een woord ontspruit
De plooi verbergt wat aarzelend in haar leeft
alsof de vorm betekenis vergeeft
De snit belooft wat nergens wordt behaald
een zekerheid die zwijgend wordt vertaald
Want wie zich tooit met glans en met vertoon
verwisselt soms het lijken met de persoon
Bestaan…
Fantoomruil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 de zwarte markt stort in
van goud naar oud papier
de lijsten bespioneren je
Vluchtroute door de grauwe regen
smokkelwaar blijft gecamoufleerd
grijze luchten drukken door
chemische weemoed sijpelt binnen
Koffie op de klokslag
slik het zwarte vocht door
scan de klucht
ze kijken mee, ze luisteren
ze lezen over de fantoomruil
die zwijgende…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Naarbinnen gegaan, om de duisternis voor te zijn
en op mijn tenen bijna om niet te verstoren
wat om dit uur altijd zo zwijgend roerloos is,
dacht ik bij 't inslapen nog iets te horen:
het god save the queen als ik me niet vergis.…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Monter wandel ik langs de rivier
met een straffe wind in mijn gezicht
Scherp spieden mijn ogen in het rond
naar dat zeldzame plekje op de grond
waar zwijgend mijn droombeeld ligt.…
Hondenmijmering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
2.828 Dan – wie is hij, die ginds, van elk vergeten,
In mijmering verloren, neergezeten,
De stilte smaakt der zwijgende natuur?
Ten Kate
Sakkerloot! hoe jeukt mijn maag!
In geen zes kwartier gegeten.
Schrale tijden. Vlooienbeten.
Kwade jongens. Beestenplaag.
Altijd vasten. Duivels mager.
Menschenvriendschap. Fricassé.
Benen. Longen.…
Ontbinding
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
963 Laat mij in de tijd die rest
zwijgend en in stil beschouwen
vreedzaam aan een einde bouwen
ondanks innerlijk protest;
in d'onthechting van 't verleden,
onherroepelijk ingetreden,
word ik voor het laatst getest.…