Alle inzendingen over schuif

173 resultaten.

Sorteren op:

Ballade dans

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 617
ik stuur je pepermunt rozen als een ballade dans medicijn op lichte voeten en oren is een souvenir voor jou (is geen prullaria) nee, is meer dan dat ik dicht het je toe in een poëem vanuit mijn hart zachtmoedig dek ik de tafel met stilte schuif maar aan er is plaats genoeg (lentebeelden wijzen de weg voor jou en de jouwen) dit…
Quicksilver13 februari 2010Lees meer >

COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
met een gemis dat niet verjaart Wij werden er in wezen mee geboren Het rusteloze speuren naar de sporen Van tweezaamheid lag vast in onze aard Ons goddelijke lichaam was de taart Wat waren we speciaal en uitverkoren Gezegend en omringd door engelenkoren Wij waren slagroom in Gods witte baard Wat kan ik anders dan je te gedenken Eens schuif…

Gitana*

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.513
Soms lijkt het leven erger dan de dood, maar schuif je toch je zorgen aan de kant. Dan klinkt plots getokkel van een gitaar, een vrouwenstem, een roffelende hand, rukt muziek je weg van de verdrijving, is er alleen nog aandacht voor elkaar en leidt de verdichting van de bloedband tot gevoel van opperste verrukking.…

Hemelvrouw

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 688
nachtzwarte blad en je vroeg me of je ooit een plekje krijgen zou in deze dundruk zodat je me kunt vergezellen in alle nieuwe tijden op weg naar nergens heen mijn ongekroonde koning der witregels, zei je, en je zoende me troostend om het grapje en stilaan moest je gaan en je zocht naar afscheidswoorden mijn kleine hemelvrouw schuif…

EnigmAchahbar

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
discrimineren is niet simpel kijken hoe zwart en wit soms op elkaar gaan lijken maar met een open mind die niet vertekent Schuif mij die schuld dus maar niet in de schoenen als een oprechte advocaat en rechter voel ik mij een morele waarheidstrechter ik weet wel wat in Wolters staat en Koenen U ziet mij meer als mysterieus enigma?…
Maximowitzki20 november 2024Lees meer >

overpeinzingen op een terras

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.068
nog een pilsje pakken zo leid je schuldgevoelens om de tuin dan zie je met een nevelige kruin een karmozijnen zon de zee in zakken verdwenen zijn de laatste ongemakken het leven bijt niet langer als aluin je rusteloze ziel berust spontaan wat ben je meer dan speelbal der getijden het heeft geen zin om Nereus te bestrijden de zorgen schuif…

Klimmen naar de ochtendzon

hartenkreet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.182
wandelen door diepe dalen klimmen naar de ochtendzon in een web van liefde verdwalen denken dat het niet meer kon heel onverwacht in mijn leven een gevonden diamant denken het duurt maar even schuif je gevoelens aan de kant een vriend om mee te praten hield geen rekening met mijn hart nu zou ik alles verlaten en gevoel zo heel.... apart…

Contact

hartenkreet
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.509
Soms stel ik me voor dat ik je echt ontmoet Een rosse bloes met korte mouwen, een beige rok tot op de knieën en zwarte klakschoenen je kijkt me aan en dan snel weg Loop naar je toe, jij tilt je armen op ik schuif mijn handen onderdoor leg ze te rusten op je schouderblad Hoe de spanning uit spieren verdwijnt tot je soepel en zacht tegen…

Hoe de nacht te beginnen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.117
laat het warm zijn schemerig en stil alles gezegd niets meer verwacht pleisters gelegd op alle wonden morgen pas na de nacht betreed het land van melk en honing schuif voor het binnengaan nog even het gordijn opzij maak met tedere vingers tranen op het raam en groet de maan en sterren die van de hemel zingen spring in zachte veren…

Er vallen gaten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Er was iets om met Lood in de schoenen Te betreden - Hemelse oneindigheid Zo licht, zo mooi, Zo vol klanken van De schoonste muziek En ik die angstig Schuif'lend hier Binnenkom in het Voorportaal van de Eeuwigheid, met lood In schoenen en gedachten Bang om toch ook Hier weer gewogen Te worden en daarna Te licht bevonden…

Zonnetje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 271
Geen hier of nu geen overkant of ginder Beloftes bloeien op in onze breinen Maar krijgen zelden vaste voet aan grond Belijden loopt gesmeerd met volle mond In weemoed ziet men ze alras verdwijnen Ons streven is een godgegeven wonder Ons falen is hermetisch ingebed In zielezonneroerselen gegoten Al gaan we met zn allen naar de kloten Schuif…
Nino23 maart 2026Lees meer >

Dauw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Met langzame tred, schuif ik mijn ene voet voor de andere tot aan het einde van de tuin. Zalig, ontspannend, vrij. Wanneer ik mij omdraai, is er al iemand voor geweest. Voetafdrukken tekenen zich af. Ja…… ik natuurlijk.…

voor de nacht

hartenkreet
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.085
strooi koelte in mijn ogen dek me met je schaduw toe vouw je sluier voor de nacht schud je haar in een tierig gebaar schuif je glimlach in mijn droom leg je armen om mijn schroom III.…
delius28 juli 2006Lees meer >

In een oogopslag,

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
Mijn ruimte is te klein, ik schuif de luiken dicht, je kracht omhelst het bloot, de nacht is ver en zo dichtbij, het morgenlicht is boterzacht, smeert mijn hart in een peilloos meer, zo weids, zo diep, levend wit van golvend schuim als je glimlacht om je tanden en mijn zinnen te ontbloten weet ik wat je van mij verwacht, ben daarin…
pama14 oktober 2010Lees meer >

In een verloren glans

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
ik heb nog potten verf staan maar de penselen zijn bejaard stoffig kaal en afgesleten kunnen zij geen vorm meer geven aan mijn voorgenomen ideaal waar vroeger met joyeuze zwier en snelle streken op het linnen creaties kwamen en weer gingen uit een licht en speels palet schuif ik nu met mes wat dikke lijnen mijn kleuren donkeren bewegen…

Ik mis je

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 300
OH betoverende avondlucht, schuif aan, leef en maak plaats voor de maan. Wissel elkaar af in wacht dienst en belicht onze wereld. Oh avondlucht! waar blijf je? Ik mis je……

Bejaardenhuis

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.163
kamertje van het bejaardenhuis Met een zakdoekje in haar hand Ze verlangt naar haar eigen huis Alsof ze hier gevangen zit en wachtend op haar dood haar allerlaatste stationnetje ze mist haar echtgenoot Ze voelt zich opgeborgen Als een vogel in een kooi Starend naar een familiefoto wat was die tijd toch mooi Ik breng haar medicijnen en schuif…

Stille getuige

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.716
schaduwnaakt van uitgebraakt bloed op de grond geworpen longen spuwen gal en gif op haar lijf haar minnaar breekt haar tong, ze is de schaamte voorbij hij snijdt het spreken uit haar mond martelt de woorden in haar schoot waar ze zwijgt in de kelder ontkleed en beroofd ik schreeuw barsten in muren en in het kruis rond haar hals schuif…

LEVEN

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.293
Je loopt elke dag je leven voorbij zonder dat je er even bij stilstaat het mooie van die dag schuif je opzij het lijkt of je die dag gewoon overslaat. Elke dag loop ik gewoon door zonder dat ik even stil blijf staan, voor alle schoonheid mis ik oog en oor ik wil zo snel mogelijk doorgaan.…

gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 659
laat de zon niet verdrinken in tranen, het verdriet van weleer geef de maan geen kans haar laatste licht te spiegelen in het donkere meer schuif regengordijnen open durf weer te kijken naar het blauw en vlieg als een hoge zwaluw die scherend langs de hemelbaan zonnestralen verzamelt tegen winterkou zie de bloesemwind hoe ze haar kleurigheid…

BOTTEL

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon. Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad.…
othello26 augustus 2011Lees meer >

Stofvrij

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.403
Op rode knieën, kokos schrobbend, schuif je rugwaarts de kamer uit om op een dag stofvrij te zijn. Tuin zal je vloertje zijn wanneer dit huis dood en begraven is.…

Sleutelbos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
Ik schuif het raam omhoog, kijk naar beneden, De buurman, Willem geloof ik, roept: “Hé, maat Toen Pien en ik de voordeur opendeden, Zagen we die sleutels, hier op straat! Van jou?” vraagt hij. Ik knik. En dan gooit hij De sleutelbos omhoog. “Hier vangen, buur!”…

elke dag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
bloemetjes en zonnetjes daarbuiten dan sluit ik de ogen als het dan zover is gekomen en jij fluistert met de zuster over zij haar over mij houd ik me slapend en als het dan zover is en de dood zich treiterend ophoudt in het bed in lege lange gangen in spookachtige stemmen dan zal het eindelijk zover zijn dan wend ik het hoofd af schuif…

Uit het niets

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 459
nog zie ik hem oud en bestoft binnenkomen langs het perron in de drukkende zomers hitte ook de stilte neemt weer bezit met puf kraak en schuif rammelende ketting geluiden maar geen mens was te zien of bewoog toch hadden wij hier aan het eind van de wereld echt afgesproken om ongestoord even te kunnen koppelen en rangeren…

Blokkendoos

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Maar schuif niet met het kleed, waar dit huis op gebouwd is, want dan stort heel mijn wereld in.…

Verhoogd oord

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Spaarzaam kruipt het licht voor mij uit een armlengte verder daagt de horizon dichtbij en onraakbaar sluit zich de hemel als een nachtjapon alle schoonheid is gehuld in aftasten en geduld Ik blijf de hoogte zoeken langs de flanken van verdriet in de verte wapperen doeken onzichtbaar achter wuivend riet de vloer kraakt maar ik schuif…

groene amsterdammertjes onder elkaar

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 882
smaak te pakken nu kan worden afgewacht wanneer de eerste stadsagrariër eens over de dam komt rakken misschien langer dan gedacht kent u immers het percentage hunner dat urbaan in volières werd hervormd van carnivoor tot vegetariër bij weekblad De Groene daarentegen denken ze opgelucht en onomwonden roven en jagen is echt wel zonde schuif…

de draaimolen werd opgezwiept

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
hem als een dief zo bang ben ik nog nooit geweest de wip leek rustig in bewegingen met drie ging het al fout hij knalde op de grond ik op mijn kont zij schaterden het uit die speeltuin is niet meer de toestellen verroest kapot verdwenen door vandalen mijn angsten gingen mee nog rest de grote zandbak vol met vuil en oude troep Ik schuif…

Ritueel

gedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 10.549
Ik hoop alleen dat ik dan rustig blijf en haast niet opziend van mijn stil bedrijf de woorden vind, als was het vanzelfsprekend: Schuif aan; tast toe: er is op je gerekend.…