Alle inzendingen over bevroren

968 resultaten.

Sorteren op:

Voor een vriend als jij

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.746
Voor jou heb ik woorden, Een zachte klank in mijn stem, Door jou wordt haat bevroren, Jij bent zoals ik jou ken. Je inzet om mensen te helpen wordt door velen gewaardeerd, Je bent de bescheidenheid zelve, En daarom word je soms stilletjes vereerd.…
cornee16 juli 2011Lees meer >

De nacht kust.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
De aarde dampt en ademt met een zweem van verloren vrolijkheid haar warmte uit onder de bevroren korst. Het is vrieskoud, de lucht is iel. Ik laat me opnemen door de wind in de nachtelijke vallende stilte. Stilte die door mijn haren strijkt en dan zuchtend de beelden van de dag opdraagt in gedachten en woorden.…
Katty24 januari 2017Lees meer >

Wisseling van de wacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Wind zegt: ‘Ik blaas de wolken weg, kijk maar naar de wintermaan en geniet van Orion in een bevroren nacht.’ Wilg huivert, schudt nog één keer zijn takken los en valt in slaap, totdat het tijd wordt om weer aan het werk te gaan in een volgend seizoen, om in een volgend leven de zon te vangen voor de vogels.…

ZELFBESCHADIGING HELPT BIJ PIJN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Een tikkeltje schuchter keek ze mij aan onzeker bevroor haar blik op dit late uur Ik moest mijn armen omheen haar slaan tussen ons smolt daarna die dikke muur Ze had wederom in haar dijen gesneden aangezien ze heel veel straf had verdiend Ze had bij gymles alle regels overtreden en nadien traanloos op de wc gegriend Zelf beschadiging…

Wintersporen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Donkere dagen doorkomen met enige bezinning en rust verspreid over stad en land Sneeuwtranen lopen over bleke wangen, een bevroren verdriet Het winterse laat zijn sporen na.... diepgeworteld in een verkleumd hart.…
CB16 december 2022Lees meer >

Het komt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Mensen stonden als beelden, hard bevroren, staarden, onder een vlammende lucht met uitgebluste ogen, apathisch, geen spoor van paniek, geen vlucht. Velen veranderden in applausmachines, joelden en juichten maniakaal, vervreemding greep snel om zich heen, werd de wereld bijna fataal.…

Wat ik tegenkwam 5

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
overkant hem bekijkend witte hagelkorrels op bruin platanenblad wat dochter zou fotograferen drie nog bloeiende Teunisbloemen tegen een paaltje, de zon kwam ik tegen, hield hand boven mijn ogen want glad, liep dan stram de kleurige lijsten van bootjes met blauwe dekzeiltjes spiegelend in het kanaal bruin loof tussen groen gras bevroren…
Ralameimaar21 november 2024Lees meer >

Wanneer je stem weer breekt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 218
En alles stokte: de taal bevroren, de stem weer stil. Vertrouwen verdampte, verbinding versplinterde als glas, dun en teer. Nu dwaalt een binnenwereld weer op slot, bang voor het daglicht, teruggetrokken uit elke handreiking, zelfs daar waar het ooit veilig leek.…

Ritme en Beweging

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 392
bij mezelf chaos is een bevel ontsnapt uit het ventiel van ons primitieve reptielenbrein dan barst de amandelvormige amygdala in ons lymbische systeem dan is ritme een danser en beweging een rivier die zich onzichtbaar slijpend voortsleept na het traag morenenscheurend trillen van massief geraas van de sneeuw bevroren…

Wintertafereel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
De adem hangt als dunne mist, hoog boven het bevroren meer. Elk hart dat even iets mist, voelt rust die glijdt, sereen en teer. De wind schuift langs de kale takken, een echo door het doffe hout. Een kraai trekt schaduwen in vlagen, verdwijnt in ’t winterse geluid. Sneeuw bedekt het pad, het dorp, als fluistering van vergeten tijd.…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

vincent

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Je schilderde in blauw en geel de wereld aan je voeten Je wanhoop voor het leven versmolt met je eenzaamheid op de grens waar waan en werkelijkheid elkaar ontmoeten Je keek naar de sterren en de tranen bevroren op je ziel O wereld, bad je; heb erbarmen met mij, Vincent die al zwervend uit Gods handen viel Je korte leven werd een hel van niet…

Winter ‘05

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 817
avonden Te kort om Nederland voorgoed achter de ramen vandaan te drijven Het mooiste woord dat ik dit jaar voelde “middellange-termijn-doelen” en ik slikte iedere dag tot ik een half jaar weg mocht vlakken Ik verliet ooit deze stad maar keer telkens terug We praten vloeken zingen opdat we doelen formuleren Ondergedoken korenwolven bevroren…
wiron24 december 2005Lees meer >

de bus naar nice

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Nice vertrekt gelukkig op tijd niet dat ik daar zo mee bezig ben immers hoe kan men als verstard de tijd bewaken of omzien naar alles wat buiten mij loopt en het straattoneel met zijn figuranten die tezamen een haast gesloten doek vormen en mij, zelfs al zou ik het willen de pas afsnijden naar alles wat meer is dan ik en in mij jouw bevroren…

Beproeving

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Zend mijn hart over de wateren Het zout en zoet van oost naar west Bevroren toppen spuwende kraters Beproef het met de zwaarste test Laat het achter op het poolijs Verstik het onder lawinesneeuw Knal het neer als jachtpatrijs Laat het een prooi zijn voor de leeuw Jaag het benauwd en hijgend vluchten Naar 't zuigend stinkende moeras Laat…
falm27 december 2009Lees meer >

ijspegels aan de zon

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.177
botsen van de blikken 't beklemmen, het verstikken alleen wanneer mijn handen hoger reiken dan waar 'k, wanhopig zoekend, jou vermoed als mijn vermoeide ogen hoger kijken dan in de richting van jou vlees jou bloed je zocht de weke plek en prikte sluw je hebt mijn lichaam al te vaak maar mijn geest nog nooit gevangen je warme zoen bevroor…
jon-jon9 februari 2010Lees meer >

La primavera

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
jaloerse minnaar je verjoeg de herfst met zijn warme kleuren uit schrik dat hij me zou bekoren je huilde in kale bomen omdat ik sliep in je paleis van ijs onder je witte deken je zuchtte op plassen en beken die onder je kille adem bevroren nu je me wakker kust, hoor ik je vragen of ik dit jaar de kristallen kroon zal dragen die op de troon…

in lief en pijn kom je voorbij

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.412
beest in jou en ook het weerloos kind, de harlekijn jouw ode aan de liefde in stamppotjes bezongen je veel te grote grenzeloze dromen mijn plekje in de holte van jouw oksel je zilte tranen van geluk die angstig soms zo stromen zo kom je elke dag in mij in meer dan duizend tegenstrijdigheden van lief en pijn voorbij waar jij in diep bevroren…

De dag dat de tijd zich vergiste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 717
griezelige stilte werd teruggebracht Jouw lichaampje als een pop op De kruising achterbleef en binnen Een minuut van levend rose In het paars van de dood Veranderde - honderd mensen In shock en dodelijke stilte Achterlachtend terwijl jouw Lijfje verder verstijfde Mijn vader die huilde, De onderwijzer wiens tong Van verdriet bevroren…

Ochtendstond geeft

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
De rijm op de bevroren grond knispert onder haar laarzen en de zachte humus geur van gevallen blader- lagen prikkelt haar neus ... " ochtendstond geeft goud in de mond !" is een mooie leus.…
Katty9 december 2016Lees meer >

Zo verbeeld ik mij het graag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Ik blijf dromen van laagjes ijs op de sloot van op de voederplank bevroren brood. Van zachte sneeuw en niet ontwaken van dijken die nu niet doorbraken. Ik wil genieten van vogelpootjes in de sneeuw en hoe ik vogels zelfs een meeuw voeren ga. Van pinda's rijgen naast ook vetbollen maken genieten van gevederde die kreetjes slaken.…

EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN

hartenkreet
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.300
leek zelfs zo ongelooflijk zwaar als zij aan die kille eenzaamheid moest denken de herfstwind beet snijdend in haar gezicht dorre blaren dwarrelden op haar haren neer viel er maar uit de hemel een teken of bericht maar wolken verduisterden ’t licht om haar heen langs een smal zijweggetje ging ze de weg terug haar gedachten bevroren…

De herten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Nauwelijks ademend probeer ik een te worden met de omringende bomen, sta als bevroren, alles lijkt alleen nog binnen in mij te gebeuren. Met gespannen kaken tasten ze roerloos en voorzichtig de omgeving af op geluiden, onbekende geuren, dan keert de zekerheid in hun bewegen terug en lopen ze door in draf.…

Het Noorden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
De boeren, bonkig als de grond waarop zij leven, de gegroefde koppen als bevroren, zijn de band met de natuur niet verloren, kennen niet de dwang van het volle rooster, vrezen niet de stilte van land, kerk of klooster.…

Beweging

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.150
vergeten dromen pruttelen in afgelegen poelen modder wil niet, kan ook nergens stromen nadert snel het ademloze voelen lege bleek geworden bellen ploffen voor het laatst een teken van verwachting hoge zandmotieven zien verstoffen klaagt de zinnen aan tot doodsverachting de beweging staat nu vast in stenen golven, hard en star, verdicht bevroren…

Doodspel

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.148
Al het water van de zee Kletst tegen de muren om deze droom heen Er is eerlijk verraad in een kristallen nacht Er is een bevroren tijd in de hemel Waar de engelen zingen Waar het water je kust Waar de voorspellingen niemand tegen houd Het is doodspel.…

Een rode roos is in mijn hand

poëzie
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.009
O dof karmijn bevroren wijn uitslaand plots in rode vlammen en vuurrood bloed fonteinen gloed, gebroken uit de hartedammen. Ik kan staren en al uw licht vergaren, ik kan liggen neder, 'n geblazen veder, hijgend, hijgend om u, ik kan mij wassen diep in plassen, ik kan hoog opdrinken uw hoog uitblinken, uw vlammen luw.…

Onstilbaar

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.377
Roerloze rust omfloerst het wit gewemel: Kristalbos op een dik-bevroren ruit Gelijkt het woud, en wind noch één geluid Beweegt de bleke stilte van de hemel. De grauwe berg bestulpen witter luchten, De nevel welt en sliert over het dal Zijn wijde sluier welks deinende val Verdooft de stad en haar diepe geruchten.…

De wereld hapert

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
Elk moment steeds weer valt faalt herhaalt de aarde meer en meer Bevroren netvlies vlak onder de atmosfeer wordt witheet en transparant ik vlam damp verdamp in de wolken tot boven de wolken rol door lijzige lucht als helikopter zonder wakgewakkerde wieken klap nu wel aan elke voet vijf veren en een duim uit Dit verklaart voldoende…