1149 resultaten.
Drinkbeker (In het oog (5))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Manen later tot een grens gekomen
tref ik een park dat mij
door de inrichting niet kan bekoren,
het licht te strak bevroren.
Ik kies in het wilde weg
zelf een andere kant...…
Andermans Koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 De hemel boven al, en overal op aarde
de grens voor ieder mens, om niet te overschrijden
De kinderen van China horen van patenten
en van grote mensen
centen, het financieel gewin, leren
hoe ze moeten vaccineren
De waaierende dood, uit
de schoot van Wuhan
troost weerspiegelt de hemel in
't uur van de dood
Een krans met
bloemen…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 aardkorst raken
ontspringen heerlijke bronnen
spinnend lispelt het water,
opgeschreven als heldere verhalen
waaruit de liefde als spelend kind
in werd geboren, soms vertragend
in de koelste meren, daarna de
versnelling tot aan een waterval,
het spat uiteen, het is overal
het vloeit als goud als we
het ademen, belichaming
zonder grens…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 Land zonder grenzen;
over de grens
De lucht kleurt vlammend rood
Hoe maken wij ons los
die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld
Zijn adem raakt ons soms heel even
waar de hoop van
de verwachting hunkert
naar de frisse waterstromen
O stuwende kracht van de macht
met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten…
grensverkeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 vogels vliegen tussen landen
zonder paspoort heen en weer
bladeren waaien van de bomen
zonder boetes alom neer
beekjes stromen tussen oevers
ongehinderd voort
buren blijven buren
over alle muren heen
grenzen zijn bedacht door mensen
scheppen orde waar dat moet
vriendschap sluiten mensen grens'loos
daar zijn alle kanten goed
laat ons…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Maar het licht blijft hangen
als een zachte grens, tussen alles wat
was en wat nog niet hoeft te komen. Een eigen moment
waarin niets van mij verwacht wordt, puur en stil – en eindelijk van mij alleen.…
De wet van het web
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
406 Een grens is een lijn,
een deur heeft een slot,
orde bewaakt door een zichtbare macht.
Maar daar, in het rijk van nullen en enen,
waar ogen niet kijken en stemmen verdwijnen,
heerst een wereld zonder geboden,
een koninkrijk zonder verweer of terrein.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.
Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben.…
Thuiskomen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
530 Geen grens
tussen stammen en mijzelf, slechts de hartslag van dit zwijgende bos.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Soms raakt hij dieper en
verschuift iets broos dat lang verborgen
lag, een richting die zich langzaam toont aan wie durft
te wachten tot haar dunne grens breekt en een opening zichtbaar wordt.…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken
in de heldere azuurblauwe lucht—
een strakke grens tussen beton en eeuwigheid.
Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels.
Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 De lucht draagt de geur van
gras en aarde die de nacht nog vasthoudt,
en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel,
een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent.
Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Ruisende branding
spoelt alle prikkels zacht weg
zee brengt diepe rust
Het water wast de grens van de wereld weg,
waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht.
Voeten zinken diep weg in het natte zand,
terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt.
Een trage ademhaling van eb en vloed,
diep ademhalend onder een blauwe hemel.…
De dans ontspringen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
664 Hun voeten dragen de blaren van elke grens
onder een hemel die weigert te sussen
terwijl de kou door schrale kleding snijdt
en de angst als een schaduw met ze meereist.
Het is een illusie te denken dat we ontkomen.
Er zijn geen wegen om de dans te ontspringen.
Het leven is vluchtiger dan voorheen
en zij kunnen nergens heen.…
Verenigd in een Niemandsland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.783 Voorbij de grens van dit nergens
Een niemandsland waar zij wonen wil
In een verloren omhelzing, ergens
Waar ik mijn gevlei verspil
Aan haar slurpende ziel
Als een behaagzieke randdebiel
Vastgepind aan haar vel
Gevangen in een zeepbel
Wiegt ze mijn spinsels op haar deinende borst
Ze bijt speels en spottend in de duim
In de badkuip, in het…
Jij taalgenieke dondersteen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
805 door het bos
mis je wel
jij taalgenieke dondersteen
je grapjes en de boodschapjes
een dagelijkse dreun
je steun
en wederwaardigheden
van de dag
vooral de avonturen
van de nacht
gekke bekjes
en je filosofentrekjes
mis je wel
mis je niet
in mooie vergezichten
de zon bezoekt
het dal
dat bontgekleurd
een dorp verscheurt
in delen
green…
" Handdoek in de ring ? "
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Kleurt zich op de grens van baardtooi
het schaamrood op gelaat en kaken, voor
diegenen die krampachtig hun bezit bewaken?
Stranden hulplozen in hun barensnood, hun
tranen vrijelijk te laten lopen in dorre
woestijnen van een overschillig genot om zich
in die stroom te scharen in de oasis van hun dromen?…
Ontmoeting in het donker
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.562 Vaag, geheimzinnig en groots
gaat de avond over in nacht -
alle grens en gloed wordt gedoofd
en het donker regent als as.…
is twijfelen toegestaan?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
765 soms met de stellige hoop
dat iemand mij altijd veilig draagt,
beschut,beschermd
tot ik over de grens van de tijd
beland in de eeuwigheid.…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Afferden
--------
Het dorp Afferden:
De stroom, de grens, een kapel:
Wereld en hemel.
Duvelskuul
----------
Zie een klapekster
Hoog in de berk bij het ven!
Blijft hij er zitten?
Het Schuitwater
---------------
Gelach vult het bos.
De boomklever slaat alarm.
Te late stilte.
Broekhuizen
-----------
Terras aan de Maas.…
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664
Als het schoon de grens gaat overschrijden
en wanneer ´t geluk dan zijn lach wil tonen
Zal poëzie de woorden zelfs hemels wijden
komt weer een God tussen volkeren wonen
Als ooit alleen vrede op aarde gaat regeren
en dan liefde eindelijk elkeen laat vergeven
Is er geen weg dan al´t kwade af te zweren
zodat oude boeken worden overgeschreven…
Wat als
netgedicht
2.0 met 23 stemmen
386 Wat als jij ook op die manier
kijkt, met ogen die niet dwingen of oordelen maar
dragen wat ze zien, en wij elkaar herkennen voorbij woorden en
rollen, in dat stille weten waar zachtheid geen grens of beperking is, maar thuiskomen?…
zonder slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 paar sterren tekenen
geen dunne paden
het asfalt nog veel dieper donker
verwacht geen kudde rinocerossen
dikhuidig sloffend de tikkende nagels van een
troep hyena’s en nog minder het vochtig
gesleep van een stoet krokodillen
het is vervelend stil
de dode lantaarns zijn de spil
met een licht ovaal
wordt de omtrek bepaald
niets dat de grens…
Liever dwaas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 energie verslindend
risico's nemend
in overmaat
Waar stopt de groei, waar ligt de grens,
zie je nog wel de werkelijkheid?…
Zonder haar te verbranden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
429 Schroeven lossen zich
in namen als klimaat en grens.
Sommigen roepen: sneller!
Anderen: terug!
Maar niemand weet
hoe je een raket laat landen
die nooit geleerd heeft, waar stoppen begint.…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Ik sluit mijn
ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert.
In deze leegte hoor ik
pas fijne nuances, het fluisterende
suizen van mijn eigen bloed. Niet langer overspoeld
door wat moet, maar langzaam drijvend op de cadans van diepe rust.…
Op hoop van zegen
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
463 Ze staren naar de grens
waar lucht en water mengen, hopend op een teken dat de kust nabij is.
Het lot is een stuurman
zonder kompas of hart, die hen voert
langs de rand van de wereld. Achter hen ligt het vuur,
voor hen de leegte, en alles wat rest is dat ene gebed om behoud.…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Geen grens staat vast, geen toekomst is gegoten,
wij zijn de architecten van de nieuwe klank.
Op Goeree-Overflakkee bouwen we dijken,
niet alleen tegen het water, maar voor elkaar.
Vooruitkijken is de koers nu bepalen,
vandaag al schakelen voor het komende jaar.
Actie vervangt de angst voor het tekort,
plannen worden daden op de kaart.…
Het taalbolwerk van Adrianus
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
408 Vanuit het bolwerk van de filosofie
kijkt hij naar de binnentuinen van de geest,
waar de gedachten als schimmen dwalen,
alsof er nooit een grens is geweest.
Hij zweeft transcendentaal boven de materie,
een koorddanser tussen vervreemding en concept.
Maar in de stilte groeit het vitalisme
van de angst die hij zelf heeft gewekt.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 In het zachte avondlicht wordt
de horizon een grens van goud en schaduw.
Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer,
terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…