Alle inzendingen over grens

1149 resultaten.

Sorteren op:

Drinkbeker (In het oog (5))

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Manen later tot een grens gekomen tref ik een park dat mij door de inrichting niet kan bekoren, het licht te strak bevroren. Ik kies in het wilde weg zelf een andere kant...…
John Loopstra15 februari 2020Lees meer >

Andermans Koren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
De hemel boven al, en overal op aarde de grens voor ieder mens, om niet te overschrijden De kinderen van China horen van patenten en van grote mensen centen, het financieel gewin, leren hoe ze moeten vaccineren De waaierende dood, uit de schoot van Wuhan troost weerspiegelt de hemel in 't uur van de dood Een krans met bloemen…

Onze grootste buur?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
aardkorst raken ontspringen heerlijke bronnen spinnend lispelt het water, opgeschreven als heldere verhalen waaruit de liefde als spelend kind in werd geboren, soms vertragend in de koelste meren, daarna de versnelling tot aan een waterval, het spat uiteen, het is overal het vloeit als goud als we het ademen, belichaming zonder grens…
Pama28 juli 2020Lees meer >

Schaduwen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 455
Land zonder grenzen; over de grens De lucht kleurt vlammend rood Hoe maken wij ons los die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld Zijn adem raakt ons soms heel even waar de hoop van de verwachting hunkert naar de frisse waterstromen O stuwende kracht van de macht met onze zinnen geboeid opnieuw tot buit ten dode vermoeid moeten…

grensverkeer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
vogels vliegen tussen landen zonder paspoort heen en weer bladeren waaien van de bomen zonder boetes alom neer beekjes stromen tussen oevers ongehinderd voort buren blijven buren over alle muren heen grenzen zijn bedacht door mensen scheppen orde waar dat moet vriendschap sluiten mensen grens'loos daar zijn alle kanten goed laat ons…

Het licht blijft langer hangen

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 433
Maar het licht blijft hangen als een zachte grens, tussen alles wat was en wat nog niet hoeft te komen. Een eigen moment waarin niets van mij verwacht wordt, puur en stil – en eindelijk van mij alleen.…
CB19 juli 2025Lees meer >

De wet van het web

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 406
Een grens is een lijn, een deur heeft een slot, orde bewaakt door een zichtbare macht. Maar daar, in het rijk van nullen en enen, waar ogen niet kijken en stemmen verdwijnen, heerst een wereld zonder geboden, een koninkrijk zonder verweer of terrein.…

Ergens hier ver vandaan

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Ik wandel de grens van zand en zee, waar de horizon ademt als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm. Een vogel cirkelt, traag en doelgericht, alsof hij iets weet wat ik vergeten ben.…
CB19 december 2025Lees meer >

Thuiskomen

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
Geen grens tussen stammen en mijzelf, slechts de hartslag van dit zwijgende bos.…
CB2 maart 2026Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 214
Soms raakt hij dieper en verschuift iets broos dat lang verborgen lag, een richting die zich langzaam toont aan wie durft te wachten tot haar dunne grens breekt en een opening zichtbaar wordt.…
CB19 juni 2026Lees meer >

Zwartgerokte duistervogels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 232
Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken in de heldere azuurblauwe lucht— een strakke grens tussen beton en eeuwigheid. Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels. Ze draaien in een vicieuze cirkel, dwangmatig gevangen met hun angsten, als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.…

De nazomer in mij

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 270
De lucht draagt de geur van gras en aarde die de nacht nog vasthoudt, en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel, een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent. Het licht wordt voller in de ruimte waar gedachten langzaam stiller worden.…
CB11 september 2026Lees meer >

Eeuwig getij

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 260
Ruisende branding spoelt alle prikkels zacht weg zee brengt diepe rust Het water wast de grens van de wereld weg, waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht. Voeten zinken diep weg in het natte zand, terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt. Een trage ademhaling van eb en vloed, diep ademhalend onder een blauwe hemel.…
CB13 september 2026Lees meer >

De dans ontspringen

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 664
Hun voeten dragen de blaren van elke grens onder een hemel die weigert te sussen terwijl de kou door schrale kleding snijdt en de angst als een schaduw met ze meereist. Het is een illusie te denken dat we ontkomen. Er zijn geen wegen om de dans te ontspringen. Het leven is vluchtiger dan voorheen en zij kunnen nergens heen.…

Verenigd in een Niemandsland

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.783
Voorbij de grens van dit nergens Een niemandsland waar zij wonen wil In een verloren omhelzing, ergens Waar ik mijn gevlei verspil Aan haar slurpende ziel Als een behaagzieke randdebiel Vastgepind aan haar vel Gevangen in een zeepbel Wiegt ze mijn spinsels op haar deinende borst Ze bijt speels en spottend in de duim In de badkuip, in het…
Wim Veen8 december 2004Lees meer >

Jij taalgenieke dondersteen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 805
door het bos mis je wel jij taalgenieke dondersteen je grapjes en de boodschapjes een dagelijkse dreun je steun en wederwaardigheden van de dag vooral de avonturen van de nacht gekke bekjes en je filosofentrekjes mis je wel mis je niet in mooie vergezichten de zon bezoekt het dal dat bontgekleurd een dorp verscheurt in delen green…
wil melker22 september 2007Lees meer >

" Handdoek in de ring ? "

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Kleurt zich op de grens van baardtooi het schaamrood op gelaat en kaken, voor diegenen die krampachtig hun bezit bewaken? Stranden hulplozen in hun barensnood, hun tranen vrijelijk te laten lopen in dorre woestijnen van een overschillig genot om zich in die stroom te scharen in de oasis van hun dromen?…
pama25 augustus 2008Lees meer >

Ontmoeting in het donker

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.562
Vaag, geheimzinnig en groots gaat de avond over in nacht - alle grens en gloed wordt gedoofd en het donker regent als as.…

is twijfelen toegestaan?

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
soms met de stellige hoop dat iemand mij altijd veilig draagt, beschut,beschermd tot ik over de grens van de tijd beland in de eeuwigheid.…

Arcen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Afferden -------- Het dorp Afferden: De stroom, de grens, een kapel: Wereld en hemel. Duvelskuul ---------- Zie een klapekster Hoog in de berk bij het ven! Blijft hij er zitten? Het Schuitwater --------------- Gelach vult het bos. De boomklever slaat alarm. Te late stilte. Broekhuizen ----------- Terras aan de Maas.…

LIEFDE

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
    Als het schoon de grens gaat overschrijden en wanneer ´t geluk dan zijn lach wil tonen Zal poëzie de woorden zelfs hemels wijden komt weer een God tussen volkeren wonen     Als ooit alleen vrede op aarde gaat regeren en dan liefde eindelijk elkeen laat vergeven Is er geen weg dan al´t kwade af te zweren zodat oude boeken worden overgeschreven…
Ton Rijkers2 februari 2024Lees meer >

Wat als

netgedicht
2.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 386
Wat als jij ook op die manier kijkt, met ogen die niet dwingen of oordelen maar dragen wat ze zien, en wij elkaar herkennen voorbij woorden en rollen, in dat stille weten waar zachtheid geen grens of beperking is, maar thuiskomen?…
CB30 juni 2025Lees meer >

zonder slaap

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
paar sterren tekenen geen dunne paden het asfalt nog veel dieper donker verwacht geen kudde rinocerossen dikhuidig sloffend de tikkende nagels van een troep hyena’s en nog minder het vochtig gesleep van een stoet krokodillen het is vervelend stil de dode lantaarns zijn de spil met een licht ovaal wordt de omtrek bepaald niets dat de grens…

Liever dwaas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
energie verslindend risico's nemend in overmaat Waar stopt de groei, waar ligt de grens, zie je nog wel de werkelijkheid?…
Anke J.13 december 2025Lees meer >

Zonder haar te verbranden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 429
Schroeven lossen zich in namen als klimaat en grens. Sommigen roepen: sneller! Anderen: terug! Maar niemand weet hoe je een raket laat landen die nooit geleerd heeft, waar stoppen begint.…

Het geluid van stilte

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik sluit mijn ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert. In deze leegte hoor ik pas fijne nuances, het fluisterende suizen van mijn eigen bloed. Niet langer overspoeld door wat moet, maar langzaam drijvend op de cadans van diepe rust.…
CB28 januari 2026Lees meer >

Op hoop van zegen

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 463
Ze staren naar de grens waar lucht en water mengen, hopend op een teken dat de kust nabij is. Het lot is een stuurman zonder kompas of hart, die hen voert langs de rand van de wereld. Achter hen ligt het vuur, voor hen de leegte, en alles wat rest is dat ene gebed om behoud.…
CB7 februari 2026Lees meer >

De koers van morgen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 157
Geen grens staat vast, geen toekomst is gegoten, wij zijn de architecten van de nieuwe klank. Op Goeree-Overflakkee bouwen we dijken, niet alleen tegen het water, maar voor elkaar. Vooruitkijken is de koers nu bepalen, vandaag al schakelen voor het komende jaar. Actie vervangt de angst voor het tekort, plannen worden daden op de kaart.…

Het taalbolwerk van Adrianus

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 408
Vanuit het bolwerk van de filosofie kijkt hij naar de binnentuinen van de geest, waar de gedachten als schimmen dwalen, alsof er nooit een grens is geweest. Hij zweeft transcendentaal boven de materie, een koorddanser tussen vervreemding en concept. Maar in de stilte groeit het vitalisme van de angst die hij zelf heeft gewekt.…

Verwondering

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 74
In het zachte avondlicht wordt de horizon een grens van goud en schaduw. Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer, terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
CB27 september 2026Lees meer >