987 resultaten.
Groet God van mij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
854 gids, de Zoon van David met zijn kiezelsteen
en waar Hij wegen wijst, dan ga ik er heen
In mijn land heeft wat boos is macht en wat zij zocht
Zij geeft wat waanzin is en van het hart de tocht
Koning, kunst'naar, ieder volgt hier regenbogen
Liefde heet wat zij liegen en bedrogen
Vroeger liepen wij langs duinen, grachten en op stranden
waar meeuwen…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Voor wie het verschil kent tussen schreeuw
van een meeuw en de haast verborgen zucht van een vogel die zingt zonder iets te eisen.
En zo leeft hij – niet in de branding van de stad,
niet op de wind van het plein, maar daar waar hagen een grens
trekken en onkruid wordt geduld.…
Waar eens mijn wiegje stond
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.133 Waar de meeuwen krijsend vliegen,
daar ligt mijn vaderland.
Waar de polders uitgestrekt zijn,
de molens draaien op de wind.
Waar de dijken ons beschermen
en de boer zijn land ontgint.
Oh Nederland, waar eens mijn wiegje stond.
Vaak denk ik aan vroeger terug,
maar de tijd gaat veel te vlug.…
lang zal ie leven
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.607 De meeuw en mus.
Leve de kus.
Leve niets en iets.
Leve jij.
En leve ik.
Leve de geit zijn sik.
Leve schoenen en sokken.
Leve spanning bij gokken.
Leve het weer.
En Jezus Christus.
Dat is mijn vriend dus,
leve de kunst.
En leve een gunst.
En leve de vrouwen.
Van houwen.
Leve de kinderen.
En leve de vrede.
Leve de toekomst.…
lieveke in de nacht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
828 als het nacht is roept mijn schrijfgerei
breekt de stilte ieverans in het heelal
gedachten die alleen de dichter kent
laten radertjes draaien, beelden klotsen
tegen mijnen binnenkop, onrust zet zich
vast en de letterkes vliegen in de ronde
de maan zwijgt stillekes, ligt op zijn gat
wiegt op het zwarte scherm en er krijst
een verdwaalde meeuw…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Woorden van stervende dichters stijgen
op in de blauwe lucht, zien elkaar weer
in ‘n volgend leven als ze meeuw zijn
spreken af hoog boven de blauwe zee.…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 Ik staar vanuit het vensterraam
en zie daar meeuwen rusten
die zijn alweer aan land gegaan
als boden van onstuimig weer herkennen zij
de stilte die, vóóraf gaat aan de storm.…
Handelsgeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Daar vliegen geen zwarte raven,
maar wel witte meeuwen die schreeuwen
en zweven boven wat er zo even vast is gesnoerd.
Maar vooral naar wat er naast valt,
wordt haarscherp geloerd.
Op de brede kade van basalt,
waarvan de zijde door het water
al sinds tijden wordt beroerd
en uit China,
het land van de reizende koperen ploert.…
DUISTERE STRATEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.026 Krijsend boven 't grijze water
vliegen kleine, witte meeuwen.
Ach! die grauwe sombre huizen,
ach! die glimmend zwarte bomen,
Kille mist omhult mijn ziele ....
dof mijn denken, grauw mijn dromen ....
En ik zie een andre nevel
droever nog en meer te vrezen
die is kil en ondoordringbaar
en die ligt op liefste's wezen.…
Nitwit quatsch
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
711 Ik sta over de branding heen
als rots
uw mening luid en duidelijk te schreeuwen
ik vecht als zwaardvis, boven mij de meeuwen
aan de kaai met hun kakofonie
van zwijgen, waar ik in het hol der leeuwen
gewoon een hele doodnormale vraag
stel, maar ditmaal niet weer over het weer
doch over armoedzaaiers die hun quatsch
hier voor jouw ogen mogen…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Je herinnert je de witte meeuwen,
een bittere passie die verlangde in het donker.
Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller.
Men zwijgt nu over de offers van het bloed.…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden
maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land.
Hij moest nog een meesterwerk scheppen
maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen.
Hij droomde een mes in de strot van de poolvos
maar priemde een balpen door kringlooppapier.…
onderwerpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
440 fortitudo) in de
ars rectae rationis
(kunst van de juiste
rede) om het hoofd
te kunnen bieden
aan de grillen van
het lot (fortuna) of
aan de meestbiedende
(maxChar exceeded),
het voegt hieraan
op eigen houtje toe:
[/verbose]
- g*ds uitdrukking van god
- de schaafrots aan kusten
- de gifstoot van de kwal
- het krijsen van meeuwen…
Antigif
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
129 de senioren mokkend in ouderwets chagrijn,
een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan
(doornen van de duinvariant, als snijtanden,
tekenden en sneden de kleding, hun huiden
als flinterdunne herinneringen op stranden);
deze seizoensluwte brak hun schone hemden,
alles was klaar, drijfzand zoog aan hun voeten,
zij waren het niet die ruwe meeuwen…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten
stoeien kleine golfjes voor de boegen
weten stoere mannen wel van wanten
als loodsboten door golven ploegen
krijst in ruime luchten meeuw
ziet in het verschiet jouw laatste friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit…
Scherp getande zon,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Oceanen liggen rimpelloos te wachten
in witte en oranje gewaden, verdrukt
verleden die ze niet af kunnen gooien
de loden mantel van de hetze en de
haat, om de overkant te bereiken,
hun Nirwana betreden, gebleekte
waardigheid van gouden tempels die
men liet, weerspiegeld in kwetsbare
oases zover men ziet, als vreemde
meeuwen de hand…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.728 midden van zijn koraaleilanden hij vergaat vaag
in de ruimte het galmende water
dat kathedralen bouwt van zand
met ritselende vlaggen helm en brem bezet
en de eerste minnaars in elkaar verdronken
spoelen aan de ogen zwart van stilzwijgen
om hun ligplaats verdampen de voetsporen
van de nacht en zijn geluidloze mannen
aan de vloedlijn maken meeuwen…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Vertaling van het Catalaanse origineel
De zee en de tijd
De zee is een ruimte van tijd
de uren gaan voorbij maar tellen niet,
de meeuwen spelen samen met de koppen
van de golven hun spel.…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Wanneer ik op de duinen stond,
Vóór vele - vele jaren,
En ginds in zee een zeiltje zag,
De haven uitgevaren;
Dan kwam de lust naar verre reis
Mijn jeugdig hert bedriegen,
En 'k wenste wel de meeuw te zijn
Om heen te mogen vliegen.…
Dollemansrit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Ik rij langs de kust van Den Helder naar Callantsoog,
de zon verzinkt in zee die schittert als een schaal vol
diamanten, vele tinten oranje aan de hemel maken het
land van de meeuwen bijna abstract.…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 De kerken aan de horizon,
als bakens, ze blijven nog wel even,
het water dat ons land omringt,
de sloten het verweven,
het riet dat maar wuiven wil,
de meeuwen krijsen, kraaien kraaien,
het hooi bestond niet zonder maaien,
een paard met veulen aan haar flanken,
en uit een carillon daar klonk een nabij
bedanken.…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Er vliegt een meeuw op hoge winden mee,
een zachter briesje streelt Hypatia’s haren.
Zephyrus schenkt haar z’n gunstige zegen;
hij keurt d’r zoektocht naar de waarheid goed.
Krijsend spreekt een albatros hem tegen
en waarschuwt haar voor nakende tegenspoed.
Hypatia zal de hemelprins negeren,
hoewel ze weet dat zij de goden tart.…
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 meeuwen dobberen
op een doodkalme zee
onrustig het hart
Ik zie de eerste springers in zee, ik zie de eerste gezinnen
zeulend met tassen vol voedsel en speeltjes. Onbekommerd
ligt de kust erbij. Ik tel minstens drie vers gebouwde vaste
paviljoenen.…
NAAR HET WIER VAN BOSPHORUS RUIKT MIJN PEN
netgedicht
4.4 met 42 stemmen
1.460 Bevriezen
De bij het gekrijs van de meeuwen rillende havens,
Waar je basveerboten koers zetten richting scheiding
Ook in het donker van jouw nacht?…
Xochipilli
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Zee-egels zagen zonder duikbril ongetwijfeld
die parelbroden boven zich scheren
maar wisten zij veel
Of het nou meeuw, maan of mokkel was
alleen een zompige flens van algen
op het steen kon hen verleiden
Ik pafte op de boot en keek toe
Hector schonk nog een beker tsipouro in
“Jij ook?”…
Rijmelarij
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.038 Zo veel
Het filomeel-
gekweel
Verschilt van ’t schorre meeuw-
geschreeuw
En ’t rauw gekras
Van ’t ravenras,
Zoveel verschilt de Bard,
Wiens hart
Zich-zelf verplicht
Tot zang en dicht,
Van hem, die ook poëet
Zich heet,
Maar van gevoel noch geestdrift weet,
En enkel regels smeedt
En kneedt,
Als een, die slaafs zijn taak verricht.-
O zie…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Zoo hoorden het een visch
En een zeevogel; dien dag was het lis-
Bosch vol geplas en wuivend wit geveert,
Meeuwen en grijze reiger, die weerkeerd'
Des avonds naar zijn boomnest. Op zijn reis,
Zag ik zijn vleugelslag uit het rijs,
Mijn wiegekamer. Nog weet ik het wel.…