1614 resultaten.
omdat niets ons tegenhoudt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 samen tellen
springen wij dagelijks uit bed
met een lach op ons gezicht
om elkaar dan weer te zeggen
waar geen woorden voor zijn
wij willen en kunnen niet anders
dan met stomheid geslagen zijn
waar er geen tekst te vinden is
die daarvoor al eens verzonnen is
voor wat wij eigenlijk zeggen willen
het is als de liefde is
die geen seizoenen…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
seizoenen van slagroom chocola en bitterkruid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
631 zo treft hij de vrouw ,
met slechts een pijl
middenin de roos
vanwaar zij opstijgt
en paden beklimt
van crunchie chocoladerotsen
gevuld met granberries - amandelen en pistache
zij werkt zich door uiterst pikante gerechten
aphrodisiaca ten top
over heuvels en bergen stijgt zij
dwars door zachte wolken
lobbig geklopte zoete witte…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Evenals in de natuur
nadert ook in menslijk leven
het eind van lente en zomer
kleur verandert
maar wordt niet somber of grauw.
Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.
Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 In het eeuwig groene seizoen
ga ik wonen
in een boomhut
hangen
tussen
hemel en
aarde
bij bolle bries
deinen
als in een kraaienest
nest
om nooit weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend…
Op zoek naar inspiratie
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.346 Ik zoek naar inspiratie
om jou niet te verliezen
in een verstrooid seizoen.
Laten we samen ruiken,
in een groeiend verhaal,
aan een ontluikende zonnebloem.…
AJAX - FEIJENOORD
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.398 al in de vierde minuut viel dé goal
het was Rafaël waar het gevaar in school
nog maar aan het begin van zijn carrière
slecht hij voor AJAX al menig barrière
met het mooiste doelpunt van het seizoen
legde hij vandaag de basis: AJAX KAMPIOEN
een voorzet van de lijn naar het doel
een snoekduik, hakkie omhoog, wat 'n gevoel
de bal schoof…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
10.638 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw gelopen sporen
op het gladde levenspad
- gelaten... of…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
Moraal kent geen patent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
155 glas op graniet
het zingen van de vijzel
tegen de stilte in
gram voor gram
tot de logica van de adem
capsules in een handpalm
zij tellen geen munt
zij tellen de seizoenen
een kind groeit in de marge
een man roert in de nacht
in wat de markt vergat
dan de schaduw van het goud
het sjieke papier dat dreigt
de adem beprijsd
de reus…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 Zandkorrels verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om…
Vogeltrek
gedicht
4.1 met 242 stemmen
25.152 De V van vogels in de lucht
gingen op wintervleugels heen
komen met zomervleugels terug
klapwieken zich zo een brug
tussen seizoenen.
De V van vogels in de lucht
met enkel één ding in hun kop
willen wel heen, maar niet meer terug
en in hun lijf de harteklop
van nieuwe nesten.…
Voorbije tijden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 ik wist dat
de bomen eens
op zouden zijn
van de rij die ik
al een leven lang
aan het tellen was
waren zij ooit
groot dan zijn
zij nu klein in
verscheidenheid
seizoenen spelen
voor stammen geen rol
die zitten al overvol
met data van
voorbije tijden
het aantal is ook
niet van belang wel
de vraag voor hoe lang
ik tel en zie…
de zomer droef voorbij
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.363 gisteren heeft een beminnelijk mens
de wereld veel te vroeg verlaten
vandaag veeg ik de eerste bladeren
wat trager bij elkaar
in ‘t besef dat het leven breekbaar is
haar geheimen diep versluierd houdt
aan alle seizoenen onderhevig blijft
waarin vogels naar verre oorden
trekken, het kleurend blad verwaait
stilaan verweert
waarom…
Mens, wie zijt gij eigenlijk
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.285 koude kan er zijn
ook al bloeien kleuren
het hele jaar door
liefde sluit geen deuren
overeenkomstig het
ritme der seizoenen
of smelt in hemelsvocht
indien sneeuw of hagelsteen
rechtspreken zonder verhoor
evenmin bevochtigen
tranen een dood tapijt
uitsluitend en alleen
als de herfst daalt
over lanen
kilte kent geen tijd
het…
Zeldzaamheid
gedicht
3.9 met 36 stemmen
19.732 De seizoenen
zijn ons lichaam. Hij kijkt om. Wie aarzelt,
moet hard zijn. We zoeken naar de woorden
waar geen wereld meer voor is, de stilte
die de stilte op onze lippen legt. Dat
twee mensen zo zeldzaam kunnen zijn.
----------------------------------------------------------
uit: 'Een volle maan en onze handen ernaast', 2005.…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 van de lente
tussen zijn en dromen
het daglicht geeft
aan de wolken op ons gelaat
hoe ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer ik stoei met jouw ogen
over de vloedlijn der seizoenen…
Het ideale gedicht
gedicht
3.1 met 37 stemmen
10.741 in een niet nader aangeduid seizoen
schreef ik in de ik-vorm een tijdloos
en meerduidig gedicht over het raadsel
van het bestaan dat met weemoed en humor
tot nadenken stemde en ontroerde
het had geen strakke vorm er kwamen zeekoeien in voor
en berekeningen van salonbèta's die wel klopten
maar niet van toepassing waren en woorden zoals houtekiet…
De zachte dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zag het zonlicht
valer worden
wind schraalde in
een al veel te droog
seizoen aarde verloor
haar bloeiend groen
kleuren verdoften
hun glans in
een tekort aan
pigmenten zelfs ziel
kreeg geen kans
om even te gloeien
de smidse van
schepping loeide niet
vlamde amper in
zuurstoftekort voor
het blauwe segment
dat echte hitte…
Op de kronieken van tijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
655 jij spreekt al zolang
blijft de oude
al zwijg ik vaker in de herfst
vlucht weg voor mezelf
om te genezen
de herfst verkleurd
mijn voeten, handen, mond en ogen
ik zal dit seizoen weer overleven
ink letters als een gebed
op het ongemak van ziekte
soms zwak, na al dat tobben
kom ik steeds weer bij jou
ik hang aan ’t oude
of het nu gaat…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
Mijn dialoog was schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 na koesteren en sproeien
begonnen zij in namaak
echt te bloeien
heb met ze gepraat
mijn dialoog was schijn
toch vonden zij het fijn
lieten hun kleuren gaan
weg uit het stofferende bestaan
zag hoe zij verwelkten
het uiteenvallen van kelken
in uitbloei bij elkaar geraapt
als plastic afval klaar gemaakt
met hoop op een recycling
seizoenen…
Heemroos,
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 Een lichte welving in het aards gazon,
schildert teksten in het heem die ik
in elk seizoen beween, pluk het als een
heemboeket, waarin hij geleidelijk verdween
daar ruist zijn rust in een oneindig gedicht.
"Denkend aan een (h)echte vriendschap "
Foto: Roos.…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je hand,
we zoeken in het ochtendlicht
een ander, veilig onderdak:
het eeuwenoude pelgrimspad -
misschien een nieuw seizoen…
strelende lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 bomen uitbundiger getooid
fluitekruid en boterbloem sieren
als een geweven kanten lint
berm en waterkant
wiegend in de wind
vogels uit volle borst weer zingen
en zonnestralen ons omringen
die het groen als parels laat glanzen
en het lentekleed ruisend zacht
doet dansen
zo is de lente
met haar paradijselijk groen
een oogverblindend seizoen…
Al even in de schemering
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.161 rusten dag en nacht
nu naast elkaar
heeft de liefde
van pijn en hoop
een laatste gebaar geweven,
zijn laatste zucht was daar
een moeder schreeuwt
“Mijn zoon”
de vrouw weent
“Mijn lief”
het kind weet het
even niet,
heeft nog te weinig
van het leven geleend
maar voelt tranen om zich heen,
zo oprecht gemeend
gemis is er,
al seizoenen…
De plek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.952 Hij verzekert je ervan
dat jij in de zon prijsgeeft
wat seizoenen lang
onder je vel verborgen blijft
een satellietkarakter
dat je aanstuurt
in gevangen schap
de misdaad niet bedekt
maar wel het moment
om hem te begaan.
---------------------------
uit: 'Inzinkingen', 2005.…
gedragen blazoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 dag erna stilt, geen honger
die nog bindt het uur van gisteren
staat nog tijdloos in
jouw half geopende ogen
het graf van steen en omber
maken deze herfst ondraaglijk
maar ook somber, het grote weten
knaagt aan mijn boekenkast
te leven zonder is een grote last,
toch wandelt er nu in de kamer
weer een kleine wonder het
maakt dit seizoen…