1304 resultaten.
Lauwertakten onze komst
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
732 verschansen
bunkerden een plaats de vijand
bleek onzichtbaar maar paraat
wij wilden vrede dragen
ze lauwertakten onze komst
maar hadden zo hun eigen vragen
de opbouw is weer weggeschoten
babylonisch in begrip
samen is daar nooit genoten
de stenen neem ik mee
met stukjes van een gouden koran
uit een opgedroogde zee
begrijp de weemoed…
Blue grass
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
950 En daar op de krakende veranda
stond hij
De oude man onder een vale hoed
hij doorleefde de blues
en tergde zijn geliefde banjo
snijdend zuiver, ongewoon gewoon
Aangezogen door zijn solo
werden gevoelige snaren geraakt
meerdere stemmen gevormd
tot een volkomen harmonie
zonder regie, zonder bindingen
Een virtuoos samenspel
vol passie en weemoed…
Van een dichter
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.029 Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…
Morgen Palmzondag
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.145 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
De dichter denkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.069 In slechts één taal
verricht de dichter zijn poëzie
en kladt vervreemde woorden
voor zich uit en spelt verdoemenis
met tekens uit den vreemde
*****************************
Hoe dicht is de nacht
als tonen van weemoed
zich buigen over verzoening
waar eens het zwaard gespleten
persoonlijkheden achterliet in het moeras
waar de dood ogenschijnlijk…
feesteling
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
704 de dag buigt naar harmonie
niet wegglijdend,maar zich vouwend
naar een dieper, traag bewegen
als van ritselend riet
verflauwend vogelgezang
houtgewas dat knispert tot as
als van weemoed
maar wakker beschouwend
leven en dood en zin.…
Grachtengordel 3: One-night stand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.062 Ik hoor beloften klinken in haar lach
voel de zoete pijn van weemoed
vannacht wordt er op de gracht bemind.
De scene doet me denken aan lang gelee
aan 't snelle vergaan van het bestaan
aan iemand die ik goed heb gekend.…
Binnenvuren
gedicht
2.7 met 258 stemmen
160.208 Dit is het wat de schemering mij bracht
verbijstering om de dag, haar korte duren
het willen overdoen van verloren uren
het willen tegenhouden van de nacht
een laatste vogel zingt, en in zijn droeve toon
hoor ik de weemoed van mijn eigen klacht:
'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht
ik was niet schitterend maar doodgewoon
op wijsheid in…
De euro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Zelfs twee jaar na de invoering is niemand tevreden
met plezier en weemoed denkt men terug aan de gulden
we hebben ons flink in de financiële vingers gesneden
toen Minister Zalm destijds die munt naar binnen lulde
Veel bedrijven hebben hun prijzen gaandeweg aangepast
in plaats van ƒ staat er nu simpelweg € voor
allesbehalve de salarisstrook…
afscheid van de kastanje
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
3.118 mochten slechts herinneringen erven
je levenstaak verrichtte jij met verve
de drukte zag je onverstoorbaar aan
tabee ... barmhartige Samaritaan
we kunnen nu geen hart meer in je kerven
je broeders volgen één voor één je pad
een lange rij van zwijgzame soldaten
waaraan de oorlog onvermurwbaar vrat
de doden nemen afscheid van de stad
de weemoed…
" IJsberen "
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
655 naar een bleke zon
de passagiers tot niets verplicht
stramme ijzers smelten samen
tot slechts een optisch bedrog
in synergie een plan te beramen
met losse eindjes in hun zog
de teugels strak in toom
in trage cadans verdwijnt
langs biels en kale boom
onveilig sinaal ondermijnt
een trein dat verder spoort
door duisternis omsloten
door weemoed…
Vermoeidheid.
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.303 Dan toont zich daar in de verte
weer een lichtstraal door de mist
gifgroen gras om uit te rusten
zodat dat de weemoed wist.…
Liefhebber
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
760 deur naar vrolijke danszalen
bruiloftflirt naast de fruitschaal
en toekomst langs een dun riviertje
verzamel alleen
de belangrijkste woorden
om bewustzijn te betoveren
in een keurig passend jasje
gemaakt met eerbied
spoedig afgestaan
aan de jongere gedaante
vasthoudend aan een storm
de storm der droeve zielen
van de wildernis in weemoed…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten
doelloos zullen zwermen
een herhalende tred
van groeiend sterven
ogenschijnlijk een pas
op de plaats rust
tenware het flambayante
voor een wijle in slaap
moet worden gesust
deze kracht
zo natuurlijk en gewoon
is sterker dan
mijn speelse geest
toch vertel ik mijzelf morgen,
met weemoed…
Blonde Tarantella
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.363 verenigd door uitputtende liefde
opgewekt door je lieve woorden
uitgerust door ontspannenheid
gemarteld door je afwezigheid
gekweld door pijnlijke prikkels
verlaten door je havenloze schip
vergeten door je dolende gedachten
verraden door je vroegtijdige sterven
verkrampt door pijn in herinnering
terneergeslagen in eenzaamheid
weemoed…
Het verdwenen dorp
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
602 mijn geboortehuis
slaat een waakhond aan
Waar is m’n dorp gebleven
dat opduikt in`t geheugen
al die mensen zo vol leven
Sterven was zeldzaam
niets zou er veranderen
toch hield de dood huis
Namen geschreven in steen
m’n dorp ligt onder de grond
elk nam een stukje mee
Te laat en te vroeg voor
hereniging met ‘t verleden
breekt de weemoed…
Dubbelganger
gedicht
2.2 met 9 stemmen
7.156 het gras staat vol met klavertjes
het gras ruikt naar geluk
zolang het niet gemaaid was
want dan rook het naar geruk
of moet ik zeggen dat de geur
weemoedig en opstandig is?…
Bottle of Blues
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
750 ‘k Zit al een tijdje in m’n glas te turen
Ik weet het…. drinken…het is verkeerd…
en het zal ook niet zolang gaan duren
Maar ik word vanbinnen verteerd,
nadat je vanmorgen woest ’t bed uitgleed
me schrijnend van weemoed achterliet
je mooie kontje definitief de deur dichtsmeet
greep ik naar een fles vol bluesverdriet
de bodem is al een tijdje…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Verlangen deed hen gaan met sneller schreden,
Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom
Het vage pad samen zo vaak betreden
Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…
Vincent
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.464 lijkt heel verstild
De emoties die je kon doorleven
heb je op 't schildersdoek weergegeven
Nu is er veel bewondering en respect
door diegene die naar jouw werken trekt
Met de liefde voor landschap en voor mensen
is 't de erkenning wat ik je toen zou wensen
Wat je vroeger hebt kunnen maken
is wat vele mensen nu doet raken
Gevoelens van weemoed…
FRANCISCUS VAN ASSISI.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.403 Met milde geestdrift in het peinzend oog,
En de armen zeeg'nend uitgestrekt, de mond
Omspeeld van teed're weemoed, door het blond
Van baard en knevel zacht omvloeid, rijst hoog
Een man, omvonkeld door de stralenboog
Van maanlicht-mystisch gloeien, zie, de wond
Van Christus bloedt in zijne zij, de grond
Doet bloemen spruiten, waar hij…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.057 O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.
'k Voel niets meer dan die eeuwge wanhoopsdrang,
maar, door uw felste woede en haat bewogen,
zal ik u vloeken tot mijn laatste zang.
Oktober 1896…
Crescendo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 rest is een kale boom
waarvan takken reiken naar het weinige licht
wachtend op wat komen gaat
Want eens
onder invloed van warmte en licht
zal het leven terugkeren
en zich zichtbaar uiten
Soms ben ik die boom
en hoewel ik niets wil laten vallen
gebeurt het toch
en verdwijnt het besef met de tijd
Wat rest zijn lege handen
en een weemoedig…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Ik heb de weemoed verzameld en
weer opgetekend, vrijgave van
een sprakeloze duisternis op de
versleten treden van mijn verzen.…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 oor. zie de blauwe vlinders diep in
de jungle ( wonderschoon )
hoor hoe een oude man zijn verhalen
begint, bij de aanvang van de avond
de verhalen zijn oud en bekend
genieten van een bami en bier
de bries die de klamme huid verkoelt
komt van de Suriname rivier
lui in een hangmat, snelt de nacht
voorbij. wat een tijd
soms sluipt weemoed…
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Het leek gedaan, mijn wetten stonden
bovenaan in de weg tussen de dromen
en de daden in de oneindige bezwaren
van weemoedigheid die ik aan niemand
kon verklaren, de tijd begint te tanen,
het duister komt, besluipt mij in de slaap,
het bevreemdt mij dat het ochtend werd,
los te laten gaat gepaard met tranen, ik
had gevloekt en gehuild,…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 Het maakt me wat weemoedig,
maar hoe gelukkig was ik toch.…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Gevels bezingen verlopen venen,
waar noestheid bloeide - bij blije boerendans,
strooien Friese weemoed om zich henen.…
Stad In De Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 De weemoed van het heden,
Die niet tot morgen wacht.…