Alle inzendingen over vlees

1156 resultaten.

Sorteren op:

Zalige dood der kinderen

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.153
Gelukkiger dan wij, die 't kranke* vlees en bloed In zonden ongeteld doet snevelen* de voet Zo lange wij, helaas! in deze hutte* wonen.…

god is goed in al zijn namen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
Het is goed om te geloven god is goed, in al zijn namen hoe verschillend ons geloof kan zijn zo anders ons bestaan Hoe wij zijn opgegroeid waar onze wieg eens stond cultuur, geloof en maatschappij verworden wie jij nu mag zijn En goed is wie jij bent een mens met ziel en vlees en bloed volwaardig dat is jouw bestaan zo mag je zijn omdat…

Nachtklam

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Naalden boren zich in de zachte vrucht, waarvan de warme vloed van vlees zich geurend verspreidt. Met zakken van wind en zwarte gaten in de ogen loopt de dood zich te pletter tegen regen. Regen, die zich verslindend in bruine vegen van verrotting, omzet in snijdend riet. (Een sfinx wendt zich af en verschuift de eeuwen.…

We zijn zo hard op zoek

hartenkreet
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Want het water is fris en het gras ruikt naar lente het vlees mag wat rauwer; de pasta al dente" noem het de kunst van verfijnde accenten de vuilnisman ruimt een straat vol referenten De welving des waters, 't gevleugeld insect deinen op vanzelfsprekend dialect en de mens in zijn streven een deel van te zijn spreekt te vaak de taal van miskend…

Pont de Monvert

netgedicht
4.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.053
honden Sprinkhanen vreten kaal De adder mijdt de herder Een drachtige hond zoekt aandacht voor haar nest meelij doet de rest De rust verstoord door kermis in het dorp toch vredig en beweeglijk Pont de Monvert Waar wij ontspanden Zwommen aten retourner aux Cevennes is onze hoop wijngedrenkt met Frans stokbrood en fijn gesneden vlees…

LOGEREN

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 996
Ik ruik, we eten stamppot van rapen en het vlees is Tante dat vandaag vergeten?…

VERLOREN

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 655
koel ijs, met soepele spieren, zichtbare kracht van een sterk lichaam, zo mooi, ik sterf nu, omdat dit vluchtig, mooi moment, vol verlangen, vol ijlheid, getekend door dit uur, verandert, wijkt, voor eeuwig verstikt, verdwijnt, ik weet te goed dat herinnering bitter smaakt, en bitter proeft, ja, scherpe scheuren trekt langs het zachte vlees…
Tjoke28 mei 2009Lees meer >

Verzet

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Een mens is niet verstrooid Omdat hij verandert vlees noch vis. Vannacht zal slapen zoek zijn. Vannacht de ogen open dus. Zonder springtouw, Zonder nagels, Maar staande stopt toch ook de bus? Herinnering aan zoenen En krassen in de muren. Stop. Draai om. Verzet je tegen het vervagen. Broertje, zusje. Vader, moeder?…

dekkend in lagen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 721
leunend op een plafond, de dood de blunders de visie het omni-potentaat in duizend verschijningsvormen het legaat van registers op de gespleten seconde wordt niet gesproken alleen de vooruitgang het glas stinkt niet of het is verder weg de veroordeling tot solitair vergassen verwording tot ledematen van was het wachten in zetels van vlees…

Wreed buitengegooid

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
voor onze toekomst, ik was je ecodorp, je leermeester, alles waar je naar verlangde in je leven, nooit beminde een vrouw mij vuriger en meer dan jou, ik zag niet hoe het tij meer en meer keerde in jou, hoe je mij overheersing verweet en dat je eigenheid verdween, al deed je heel anders vermoeden, ik keek te lang naar je, ik at teveel vlees…

Muur zonder licht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
'k PRIJS MIJ GELUKKIG DAT DE DICHTER JOU HEEFT LEREN KENNEN Absoluut de vrouw die met mij ons leven heeft gered Prachtige borsten met hoven voor een aangenaam toeven Jouw heuvel Ooit kennisgemaakt Jouw spelonk die 'k steeds weer betreed Aangenaam, lekker warm vlees in een innige omarming Mijn warm lijf in een temp om jou heerlijk te…

et in arcadia ego

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
En scheurt het delicate vlees tot rauwe rafelige homp. De doffe dood... De schreeuw van pijn en onmacht blijft bonzen in de borst, het hart geklemd in kille kramp: kan iets nog minder pijn doen dan ontwaken?…

Arcanum XII: De Gegangene

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
chaos dans ik als een derwisj die rondtolt op zijn hoofd, in ijdele hoop de aarde in beweging te houden overgeleverd aan het lot wacht ik op de ommekeer gelaten lijden is mijn deel op dit verdomde pad kille regen en angstzweet gutsen langs mijn rug een terugweg naar de bronnen van de oerzee ontbinding de rotting van het vlees…

De moeder

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.488
Gij ziet mij naar u komen, gij denkt: 'Hij is De zomer, hij maakt mijn vlees en houdt De honden in mij wakker.' Terwijl gij elke dag te sterven staat, niet met mij Samen, ben ik niet, ben ik niet dan in uw aarde. In mij vergaat uw leven wentelend, gij keert Niet naar mij terug.…
Hugo Claus18 januari 2016Lees meer >

Gedachten van een kwal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Voor mensen ben ik vlees noch vis Ik zweef zo'n beetje door de zee Ik zweef met alle stromen mee Al zwevend kom ik aan de kost Heb ik dat niet mooi opgelost?…
Hans uil28 augustus 2016Lees meer >

Heden de dag

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
Daarom; men stilt zich met een nieuw dressoir, de juiste lichtval en een broodje vlees. Om de hoek verkopen de mokkeltjes het melken van de vrees, hoort men het ontijdig kwaken. Haast in tranen speelt men zich af in het openbare en vooral ook na het glas. De fles is leger. Men bevindt zich gaarne tegen.…

Meeuwen voeren

gedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.802
Daar kunnen wij in schuilen voor elkaar. 2 Wij staan op het terras te praten met een wolk Van af- en aanvliegende meeuwen, geven namen Aan kiftende snavels die ons brood betwisten, Ons vlees vliegen naar de stampende haven.…

aangedaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
de bakkers bakken zelf bruin slagers keuren het eigen vlees kippenfokkers worden geplukt obers verdrinken hun verdriet loodgieters verstoppen zich en de elektricien is geschokt machinisten het spoor bijster zien pedicures de nagels bijten koeriers sjouwen zich breuken brouwers tappen zich dronken koopmannen kramen met onzin en drukkers…

Spook

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
contact te verbreken verborgen ik kon het niet aan om onze namen op de brievenbus te schrijven ik kon het niet aan om jou mijn dromen te vertellen en ook niet om door te vragen naar de jouwe nu is er dit gedicht dat die ochtenden weer echt maakt "Jij was altijd echt" zegt Bernice maar ik zie de littekens van haar pijn verborgen onder het vlees…
Zywa5 augustus 2021Lees meer >

Tussen Weser en Zwin

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
pompeblêd Eerst naar de wielen Terp noch ward Viel meer te kiezen Hoe groot de plas was Bij stavoren En het ruige tjeukemeer Dat wist geen boer Nog vantevoren Vluchten moest men Door het koren d'Hoge wierd in wolvega Het terpendorp bij appelscha Dan zaten ze Die stoere friezen Koud en stilletjes te kniezen Aten schapen Vlees…

Je stem missen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
(voor Remco) Je hebt jouw hele leven aan de poëzie gewijd en als zoon van een vader die door de nazi's is vermoord had je een veel slechtere deal kunnen maken bovendien kreeg je toegang tot bacchantische feesten met talloze minnaressen van vlees en bloed die graag voor jouw muzen doorgingen welk spel jij maar wat graag meespeelde en zo…

Uit je schulp

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
zand die landen op mijn tong En in het duister oergeweld van weekdierengedachten Dring ik langzaam dieper door tot de creatiekrachten ‘T Is een mooi beeld die ijzertrap, die wentelend oneindig Eindigt bij de sterrenkroon die eens zo rijk en wonderschoon Als ik hem zal bereiken Hoog op mijn schelp zal prijken Maar dan verschijnt mijn vlees…

Een schitterend gebrek

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
reukloos gas pandemisch, nochtans geenszins schadelijk voor mens en milieu Maar o zodra de alchemie luchtoxiden aan stikstof bindt schaadt het wel degelijk de mens en zijn milieu Stik- met zuurstof, NOx, van industrie woon- werkverkeer; en stik- met waterstof, NH3, ofwel ammoniak, in teelt van pluimvee, melkvee en van vlees…

Ongeschreven boek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
Bezielde hersenen nemen de hand van de kunstenaar in zijn eenzame universum en tekenen een eenvoudig huis je bent in een andere wereld woeste rivieren kronkelen rond jouw verstilde adem dood onder de gestorvenen ligt het vlees van jouw leven te rotten in het kille graf De kunstenaar is in dit geval een man kaal zoals de kale boom…
mobar22 maart 2025Lees meer >

Rouw in de polders

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
Ik voel je afwezigheid als mes in vlees, een wond die openblijft in deze kille vlakte, de jaren vallen als verdorde blaren neer, en ’t hart dat klopte bloedt nu leeg en zwart.…

April

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 357
Ik tel de dagen tot april, wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren: een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd. Ik ken een plek aan de noordkant, waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon. Daar gaan de poorten dicht met een geluid van definitieve keuzes. Laten we daarheen lopen.…
Nathan28 januari 2026Lees meer >

VROUWENGODIN

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.714
wie ik houd, zijn zachte en heerlijke lijf, zijn ziel en leden, in zoete doch heftige gebeden, maar zij weigert te luisteren ja, met blote voeten betreed ik vuurhete stenen, roep huilend zijn naam, zijn hart en zijn god aan, in eerlijke, vurige gebeden, maar zij weigert te luisteren ik vast nu al veertig lange dagen, geen brood, geen vlees…
Tjoke19 juli 2007Lees meer >

'k Ben als een land

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.688
En 't evenwicht der wereld koelt de gloed Van mijn verzwarend vlees en broeiend bloed Tot eindloos aardrust en deining Van krachten die geen mensenhand overwon. In stralenspel leeft met de jaargetijden Mijn ademing, zwaar van de geur der aard' En uit mijn borst gevloeid gaat blinkend glijden Door 't lage land der stromen trage vaart.…

Veicolo dell anima

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
Wat vraag je naar mijn breking, nu de naald het weke vlees doorboort, op golven van verzet laat ik rust groots voorbij drijven van een van gevoel verstorven hoofd. Gebeeldhouwde chaos aan wakkerheid voorbij.…

een gemoedelijk advies Excellentie,

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.857
al vaststaat samen gebracht door Wijffels in triumphviraat onder wie hier nader te bevragen Mr.A.Rouvoet: Kan U, Excellentie, zijn uitwaaierend lidmaatschap van comités van aanbeveling - in zijn huidige staat negentien malen - niet mede de hem toe te bedelen beleidsinhoud laten bepalen om niet straks nodeloos te hoeven snijden in eigen vlees…