Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

Vreugd en vrede.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.117
De vreugde is 't gevoel van de nakende morgen En tooit elke stond met haar innige lach, Evenals de vrede, na werken en zorgen De weemoed versiert van de kwijnende dag.…

het lege huis

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
De schilderijen van ongekende schilders met zanderige vlakten, weemoedige sparren arme grond hingen zorgeloos aan de muur een beetje zoals het hen uitkwam. Na de lange standvastige aanwezigheid van hun plekje, was het alsof op elke andere bestemming een verbod rustte. Grafschennis, beeldenstorm. Een daad van rebellie.…

K Weet niet, mijn liefste

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
Met weemoed vervulde ik je laatste wens. ‘k Heb veel geschreid en veel gebeden. Mijn verdriet is lang nog niet geleden. Je was te uitgeblust om iets te vragen te ziek om over pijn te klagen. Doch de angel die mij het meeste stak was toen jouw minieme hoop op leven brak.…

Even slapeloos

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 470
Als ik ontwaak in de stilte van de nacht overvalt mij soms die weemoed en tederheid. Ik denk aan onze tuin en het mos op steen zo zacht aan bomen, haar takken vanaf hun kruin uitgespreid.…

Verjaren

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 790
Verjaren is eens even rusten van al ‘t gedraaf en ‘t druk geluid; verjaren is de weemoed wijden en zo gaan nu de kaarsjes uit.…
Adeleyd10 augustus 2020Lees meer >

Herfstgeluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Gevleugelde woorden spiegelen de weemoed van een oude zomer. Haar ogen zacht en breekbaar turen naar wolken voorbij drijvend als zeilboten stuurloos.....trekken ze naar het zuiden geruisloos, geen geluiden.…
Katty wijns20 oktober 2022Lees meer >

Flamboyant

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
afscherming de dood rijpt naar winterse termen en mijn gedachten doelloos zullen zwermen Een herhalende tred van groeiend sterven ogenschijnlijk een pas op de plaats rust tenware het flamboyante voor een wijle in slaap moet worden gesust Deze kracht zo natuurlijk en gewoon is sterker dan mijn speelse geest toch vertel ik mijzelf morgen, met weemoed…

Traan-vocht

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Is ‘t vandaag niet- dan is ‘t morgen droog buiten, alsook op m’n wangen al zal er altijd een drupje weemoed met misschien wat traanvocht: blijven hangen!…

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 587
Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die intieme heimwee ben ik het spelende kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat zeevriend, leen mij de weemoed…
mobar9 december 2025Lees meer >

Avondlicht van een stedelijke maan

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Ze drinken een biertje samen om over voetbal en vrouwen te praten, terwijl het later wordt en de oogopslag wederkerig lijkt nu er niets meer aan te doen is de weemoed begint te wroeten hij die met een onbekende naam komt trekt plotseling zijn broek en blouse uit om over iets anders te praten we moeten het gewoon doen lijkt hij te willen…

TOEKOMSTINKEER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 257
door de wijde tuin waaien zachte luchtstromen vol weemoed wegens het verdwijnen van steenwerk der herinnering aan gesneuvelde helden en omgekomen Joden in oorlogstijd heel wat gezonde parkreuzen behouden het leven in de vijver wordt gegraven ruimer water geeft de eenden een begeerlijk jachtgebied bij de parmantige State mogen…

Verificatie

netgedicht
2.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 395
Het waardevolle van weemoed: dat je dialogen van toen aangedaan kunt bekijken. Je geplaatste verzen werden rijp... Hoe snel ontstond een priemend oordeel! Wat dóór moest dringen, moest doordringen. Eigen emoties leken vaak lokaas voor sommige hoogdravende lieden. Ach, als de grote lijn maar glansde...…

VAST EN ONZEKER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 139
een heuvel aan het strand staat de fiere zeeden zijn voeten geklemd tussen harde rotsen de luchtige naaldenkruin wiegt zacht heen en weer in de zilte luchtstroom vangt allerlei moegestreden en pas ontwaakte klanken op bereisde winden rusten binnen de prikkende takken bloemengeuren vol treklust suizen voort en nemen verzonken weemoed…

Het Afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 202
één streling in de tijd bevriezen voordat de uren streng een grens gaan kiezen en de verstilling het gemoed bekommert de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen en teder vastgehouden hebt in ruste toen wij de lach nog van elkaars mond namen een roze lach die al onze onrust bluste en alle vrees en bitterheid misdeelden veranderde de weemoed…

Nachtkamer

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 87
Daar droomt de dichter van de minne, zijn weemoed zweeft door het verleden, geen aardse storm krijgt hem nog binnen, waar hij de hoogste idealen naderde. De herinnering schenkt hem haar gloed, de nachtelijke kamer geeft hem moed.…
Jaap Smet25 september 2026Lees meer >

eeuwige roes

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 85
als wonderen spijbelen en herstwinden aan je adem rukken, iets boven- natuurlijks is de staat waarin je placht om affectie te laten schitteren in je spiegelschrift hoe bedaarlijk jij mijn chaos kan hanteren als het spreken mij de nacht toekent met uithalen die de ketenen in mijn ziel doen kletteren ook stil jij de sporen in mijn weemoed…
elze9 oktober 2026Lees meer >

Fantoomruil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 99
reflecteert een oude bekende fantoom-meubels tegen woekerprijzen de glimlach is een valstrik geheugen gecrasht in paranoia Kijk in de verweerde spiegel de zwarte markt stort in van goud naar oud papier de lijsten bespioneren je Vluchtroute door de grauwe regen smokkelwaar blijft gecamoufleerd grijze luchten drukken door chemische weemoed…

Liedje

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.649
Ik strekte de dorstige lippen uit Naar de klanken, die stervend vergaan, Naar de golvende stromen van jubelende klank, Naar de zoete weemoedige liefdezang. O! dat ik de weelde drinken kon Der klanken, die stervend vergaan!…

Het kind dat wij waren

poëzie
3.7 met 103 stemmen aantal keer bekeken 15.577
Tijd van tinnen soldaatjes en gebeden, van moeder's nachtzoen en parfums in vleugen, zuiverste bron van weemoed en verheugen, verwondering en teerste vriendlijkheden. Het is het liefst portret aan onze wanden, dit kind in diepe schoot of wijde handen, met reeds die donkre blik van vreemd wantrouwen.…

Amarcord

netgedicht
4.0 met 135 stemmen aantal keer bekeken 16.490
kind nog in Rimini deint met Federico Fellini weemoed in een relaas heiig in een waas vloeien beelden naar alle kanten gepast ongepast bestaan niet als steeds geen boodschap aan ons - non voglio dimostrare niente voglio mostrare - verdwijnt elke distantie schijnbaar uit de regie ontstaat tablau vivante beweging in mozaiek verhaal schiet…

Voor twee of drie

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.204
Waarom u dan mijn hand die beker bood, Vol bitterzoete weemoed? – zet, o gij Voor wie hij NIET is, snel die kelk terzij, Waarin ik zacht mijn stille tranen goot!…

Samenzijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Traag openen zich beloften, rood en rond; een vleug van weemoed beroert je mond. In jouw ogen welt het groot erbarmen, in jouw liefde wil ik schuilen, warmen. Delen wil ik lief en leed en vragen, voor jou wil ik zijn, jou wil ik dragen. Laat sluimeren nu de vuren die verteren; de hemel zal ons hoeden, de aarde zal ons leren.…
Bart27 december 2003Lees meer >

Ver weg

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.388
Zonder weerstand in een golf van weemoed dreef je weg heel ver weg. Ik weet dat je bent heel ver weg van mij aan de grens der tijden wordt het stil als ik aan je denk. Een stilte waarin we samen zijn heel ver weg. Op de grens van leven en dood reik jij me de hand op weg naar ongekende oorden.…

dorpskudden

netgedicht
4.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 709
in vroeger tijden waren de jonge knapen uitverkoren de schapen van het dorp over de hei te leiden de kudde werd massaal gewassen in het ven vlijtig geknipt en gladgeschoren liefdevol met weemoed houd ik in mijn handen de ijzeren schaar die ik ooit heb georven de scherpte is door roest bedorven de romantiek van schapenscheren…

Adagio

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.558
orgelpijpen vallen hijgend dicht na hun halsbrekende toccata-plicht de galm versterft in deinende rimpels palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels partituren zien hun einde naderen dwarrelen neer als herfstige bladeren hobo en fagot slaken de laatste zucht wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht de harp streelt zich in weemoed…
Aramis14 juli 2006Lees meer >

Stille revolutie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
als een elfenblad in neergedwarreld licht ik nam haar op -met heel mijn hart en was haar trotse vaandeldrager toen zij op haar barricades weer een wonder had verricht Ze vertrok met stille trom toen weer een weerwoord was gevallen dat zich schaamteloos - in opstanding haar mooie dood verdreef en niemand die het had gezien ik bleef in weemoed…
jan haak9 januari 2009Lees meer >

"Nil desperandum"

hartenkreet
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.857
Laat niet de moed zakken Het onaanvaardbare te aanvaarden brengt geen rust in 't eeuwig zoekend hart, De tijd was te lang dat wij elkander met verborgen verlangen zochten De weemoed van ’t niet zien gaf geen rust maar onuitspreek'lijke smart; ge kunt niet van 't hart verwachten dat het losliet wat het eerst heeft bevochten;…
olympia10 maart 2009Lees meer >

Muziek

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.523
Mijn weemoed zwaar, die ’t leven nooit genas, Mijzelf bevreemdend, zwol in ’t avondduistren, Doch iets in mij spring los, dat lag in kluistren, Of ‘k mooie verzen of een sprookje las. Dan doolde ik eenzaam door verlaten lanen. In de ogen voelde ik onbegrepen tranen – Tot, als in droom, ‘k liep zwijgend mee naar huis.…
Helene Swarth20 februari 2021Lees meer >

Het nest is leeg

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 969
Het nest is leeg Kinderen vliegen uit Weemoedig kijk je om tot de horizon hen opslokt Komen ze ooit weer? Je gaf ze wijde vleugels maar vliegen is hun eigen lot.…

ANCI ZOEKT DE STILTE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Aan de modderhelling langs de kleine stroom ligt een kale, bemoste tak, dun en lang, peinst weemoedig, verteert geduldig _ loom... Hij dicht zichzelf een zwijgende klaagzang. Zijn schors siddert licht, beeldt een bange droom: huidschimmel kwelt die oude reuzenslang!…
Han Messie23 september 2010Lees meer >