2289 resultaten.
ik rook pecunia
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
809 was mijn handen
weer in onschuld
ook parelen mijn
tanden in de mond
hun lachend ongeduld
ik wil wel spreken
jou mijn zwarte piet
toesteken maar
je bent te lief om
dief met mij te zijn
ik was niet wit
wat zwart moet wezen
ik grijs in geld
om daar te zijner tijd
nog iets van op te steken
ik rook pecunia
altijd al van verre…
Slechts een woord
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
770 een ogenblik maar
zal jij naast me staan
en nooit zal je nog wederkeren
jij bent slechts gekomen
om even warm te raken
want het antwoord gaf je al
voor de tijd in stukken viel
en ik door de bruine aarde kroop
met smalle, bleke handen omdat
ik geen bomen kan verplaatsen
of sterren tot een ongekende
hoogte kan bewegen
met een verre…
tour de poëzie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
785 onaantastbaar
drijf ik mee
achterin
het letterpeleton
ben niet te min
omdat ik aan de
zwarte trui begon
zie nu van verre
de meesters sprinten
zwetend in de demarrage
tegen een finale demasqué
hoor geen juichende
schouwers langs de weg
verstild fiets ik in de schaduw
dromend over een nog
ongekende letterzee
slechts collen van…
de fietser
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 neemt zijn eenzame tijd onder
de verre witte bergwolken
geen schilder maakt ze zo
hij begroet de trage koeien
tijdloos herkauwend in ’t groen
in de schaduw van de meidoorn
in de verte de kalme stroom
de ijssel met daarover het pontje
naar de mooiste overkant
hij begroet de einderzoekers
en voorzichtig brengt hij hen
waar ze vandaan…
Wanneer de einder dichterbij kruipt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.223 wanneer de einder dichterbij kruipt
vanuit 'n verre luchtballon
draait het leven achterstevoren
gaan we terug naar waar 't ooit begon
het moment dat hij mij komt halen
kijkt hij me recht in mijn ogen aan
ontsnappen blijkt een illusie
er is maar één weg om nu te gaan
als dan de einder langzaam nadert
word ik door schaduw overmand
rest er…
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 alles stroomt
asfalt lucht en blik
auto’s rijden in een kooi
van felwit licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Waait stof langs de kust
van zielen en van sterren,
kust licht van verre.
De maan in de zee,
gebakken voor mens en dier,
licht van hemelse stier.…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
je zong
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 hoe zuiver was je lentelied
teder van toon en
vastberaden in de liefde
zoals mijn vroege vogel zong
je stokte tegen zomertijd
alsof de schoonheid van je lief
je al je adem nam
te kwetsbaar over zo veel liefde
later met diepe klank, doorleefd
de pieken en het dal
het late bloeien in de herfst
voorbij het verre schamen
maar winter kwam…
Glimlach van het avondland 2 ( zen)
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
660 Blauwe regens
aan de verre horizon,
valt zonder druppels.
Veel schapenwolken
hemel vol verwachtingen,
waar is de herder?
In meditatie
dwalen verholen blikken
naar werelds schoonheid.
Rode klaprozen
bloeden als ze rijpen,
rouge op gezichten.…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
lange adempauzes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
562 ik herfstte in het monogaam
liet jouw gebed de vrije loop
plukte uit een verre boom
vruchten die ik niet had mogen eten
jij snoeide niet terug, maar liet
de akker het koren rijpen, pelde
mijn behoeftes aan eens mijn gegeven belofte
en traanden je wangen op mijn lege kussen
nu september ik naar de herfst en sterf
in mijn nachtelijke adempauzes…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 door dreiging
in verre landen
welt de onrust op
zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde klokken
de klanken van een nieuwe wijs
muizenissen zweven
losjes mee over het veld
maken een verre…
dromer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
581 Bedachtzaam droomt hij verder
laat hem leiden door zijn brein
dat mooie afbeeldingen kleeft
van verre herinneringen.…
GEREPATRIEERD
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
584 Ze was nog jong, pas zestien jaar
Ze vond het niet erg, de weeffout
In de huid van zijn rug
Haar jongen was zo mooi verder
De striemen vielen in het niet
Bij zijn donkere ogen
De smaak in haar mond als ze kusten
Was die van vreemde, verre specerijen
Hij was ermee geboren dacht hij
Jaren later, op het uit de vaart genomen
SS Rotterdam…
Konden wij nog maar even samenzijn.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
847 Konden wij
nog maar even samen zijn
ik zou je meenemen door de lucht
dan maakten we verre reizen
konden wij
nog maar even samen zijn
we zouden dan samen zweven
over landen
en rivieren en zeeën
dan zouden we
de vertes aanschouwen,
van hier zo hoog
konden wij
nog maar even samen zijn
dan vinden wij, jij en ik
ons geluk…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Sindsdien zit ik me af te vragen
waarom ik niet de gezichten
van mijn klasgenoten zag,
maar alleen
die verre hemel uit dat raam
die altijd was zo zomers blauw,
en de meeuwen wit.
Ze losten elkaar af
op de vlaggestok.…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Ik wacht tot je voorbij rijdt
en zie van verre
hoe je uit de wagen stapt
oversteekt
en zonder verder omzien binnengaat.
Ik blijf dan zitten
tot de taverne sluit.
Er zijn ook vele dagen
dat je niet naar huis komt.
Dan duurt het wachten nog veel langer,
tot de taverne eindelijk sluit.…
Uitzonderlijk en bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Natuurlijk ben ik uitzonderlijk en bijzonder
Dat ik besta is haast een wonder
Een wijzer mens dan ik vind je niet gauw
Ik toon mijn verdiensten, als een pauw
Al had ik ook dat er goed van af gebracht -
omdat ik de dingen zo goed heb doorgedacht -
ik ben verre van een booswicht,
voor dictator zijn ben ik niet gezwicht
Mijn beelden zijn altijd…
Vergeef mij Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Heer, U kent mij door en door
U kent van verre mijn gedachten
Wil geduld met mij betrachten
En houd mij op het rechte spoor.
Heer, ik weet dat U van mij houdt
Vergeef mij dat ik dat soms vergeet
En weinig aandacht aan U besteedt
Terwijl U mij steeds aanschouwt.…
Waarschijnlijkheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 alles
kan hier
gaan gebeuren
natuurlijk ieder
mensenleven eindigend
op deze
manier valt
te betreuren
grapjes maken
tegenstribbelen tijdens
spanningsmomenten BEDENK
alle respectabele
rechters/advocaten
overige burgers
in vredelievend
Nederland
112 ALGEHELE
stilte meldkamers
geen agenten
meer oproepbaar
dit werk
wordt straks
verre…
nachtelijke reis naar Emily (4)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 een masker bedekt
in het licht van de
dagen de ruïnes
de duisternis vindt in
het verborgene de
doos van Pandora
hermetisch gesloten
in de doorwaakte nacht
reist hij naar Emily
vandaag las hij haar:
'Hoop' is het gevederd iets-
Dat neerstrijkt in de ziel-
Het zingt alleen de melodie-
En stoppen doet het - niet -
een verre…
Bij het voorstellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 U kunt wel zien geacht publiek
dat ik niet hier geboren ben, maar
in het verre Nederlands-Indië dat
niet meer bestaat en dat ik via
mijn ouders met grootouders
op expliciete wijze in verbinding sta
U weet wel dat de buitenkant
van een mens niet hetzelfde is
als de innerlijke binnenkant
Twee grootmoeders van Javaanse
bloede, een grootvader…
wachtkamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 dit moet de plek zijn geweest
waar we wachtten op een
nevenschikkende zon
waar we meenden ouders te zien,
straat en plein zich ontvouwden
tot lonkende hemelpoorten
aan de oever van iets onbetreden,
het eindeloos begin zonder
te weten wat we later wisten
waar we ons middenrif lieten begaan
met ademteugen vol morgenstond,
de dood in verre…
Heerser
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 oude langoor Loazi
op zijn waterbuffel teleurgesteld
de beschaving verlaat
beschrijft hij de potentie van het niets
in raadselachtige teksten
in eigen context overzie ik hier
mijn ongerepte koninkrijk van leegte
een diepe inham aan zee
met een droogvallend kelpveld bij eb
kaal grasland op de schaars begraasde heuvels
en in een verre…
Hulpvaardigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Over heel de verre einder
hangt een waas van verwachting
een droom die toekomst heet
waar wij van afstand kijken
in hoop en zwaar verlangen
van nadering tot elkaar
geen afgunst of kijven
leven in menswaardig bestaan
en onze energie besteden
in ontwikkeling en hulp
aan hen die zwakker zijn
waar de einder nader komt
wie geen helpende…
Nu Even IK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 in het centrum
van het leven staat
voor mij nu even ik
ja helemaal alleen maar ik
ik bekijk mezelf
vanuit de hoogte en vanaf beneden
van binnenuit en van buitenaf
van uit het nu en het verre verleden
als door en naar een ander
als gewoon van en naar mezelf
ik draai om me heen zoals vliegen
in het donker om een lamp die brandt
ga…
altijd maar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
459 uit het paradijs
hier nu in dit koude
huis waar het hout
slechts kreunen kan
waar de wind altijd
maar kieren vindt
om te snijden
waar ik altijd maar
wacht op jou hier
nu roerloos wacht
hier nu in dit oude huis
waar ik altijd maar zing
tranenliedjes zing voor jou
hier nu in dit koude huis
waar altijd maar die vage
verre…