1300 resultaten.
Bruidsdagen
hartenkreet
2.8 met 26 stemmen
9.308 Over zes weken is het zover
dan zijn ze bruid en bruidegom
nog tweeënveertig dagen dan is de dag
dat ze zich anders noemen mag
en toch is het gek om te bedenken dat
het kleine meisje van lang gelee
nu definitief het kind zijn achter zich laat
Dus een beetje weemoedig zeg ik nu
over zes weken is ze getrouwd
en is het kleine meisje van toen…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 aan de strakgespannen ketting
schier op breken staand
uit het boegoog links,
desolaat het roestigzware anker
lijdzaam droomt 't ontzeilde schip,
bewonderd, museaal en
met weemoedige aanvaarding,
van ooit zijn woelig element
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)
hiertoe geïnspireerd in het "Maritime Museum"
te Bath (Maine, USA)…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 In 'n gesloten café zingen
gasten 'n treurig lied; twee oostindisch
dove agenten vóór mij horen het niet
in de tolerante stad
Weemoedig denk ik terug aan m'n intieme
momenten met de stad, koester herinnering
aan ongetelde keren dat ik ben omhelsd
door de tolerante stad…
Vandaag zeilden ze uit de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 Het deed mijn weemoed dra ontdooien,
ik gaf ze brood met gulle hand
en mijn hart ging sneller want,
De lente is hier aangeland!…
Bomen over bomen.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.429 Ook nu ik er niet meer woon
is het weerzien, weemoedig voelend, zeer vertrouwd.
Ens zullen zij sterven of eerdaags worden gerooid.
De oude berk en haar makker, de populier -
Nu het nog kan breng ik aan hen een ode hier,
hopelijk lang voordat eens mijn as wordt verstrooid.…
INDISCHE OUDJES
gedicht
2.7 met 23 stemmen
10.723 Ik zie de oude droefheid door hun oude ogen rennen,
altijd verliefd blijvend, altijd weemoedig. Met hun doden
dwalen ze, gekleed naar hun kleurrijke, Indische mode,
door onze straten en kunnen aan de koude niet wennen.
Langzaam zie je hun haren, houden hun geur, vergrijzen.…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 meaux
ik zag mijn overleden vader
op de terugweg vanuit zuid-frankrijk
in meaux, rue de la république
in een rolstoel voor de etalage
van een fotozaak
met zijn drieën
reden we richting senlis
onze wegen keerden
zich naar binnen
deden de steden weemoed en melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 weer van het voorjaar floot
En ik verstrooide er de zomer
met mijn hand nog wat verlegen
voor mij uit - in één beweging
die je navel had ontbloot
waarna je wangen zich verbloosden
om de kus die werd gegeven
en bleef hangen - net zo lang
de zon haar zienderogen sloot
We liepen verder in de schemer
waar de tijd viel ongelegen
met de weemoed…
Dromenvanger
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
601 dan wel speelt
alleen de wind
in een zachte intieme fluister
draagt weerspiegelend
het sprookje van hem en haar
op een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenen lang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed…
Boek van jeugd
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.762 In dof verleden-stofgoud knielde ik neder
En al de kelken uit dat boek ontsproten,
Streelde ik, in weemoed eerbiedvol en teder.
Maar 'k brak geen rank die 't Jeugdboek hield, omsloten.
Jonkheid is wreed, Erinnering nog wreder.
'k Bewaar het Boek omkelkt van lenteloten.
1898…
ZUIDERBEGRAAFPLAATS
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
2.275 Luchtig gras geeft alle zerken jong gemoed;
rondom de behouwen stenen zweven
gedachten met stil leed, trotse weemoed.…
Lieve Caitlin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Je manlief Dylan Thomas ging veel eerder terug
naar het Grote Onbekende dan jij, maar tijd doet
er niet toe als je zoals jij de jaren verdrinkt
in dezelfde weemoed en afkeer als je gestorven man.…
Dertig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
959 werd overdonderd
wat was je nog groen
vrouwen in de dertig
d' er net middenin
niet hoeven te zeuren
over pukkels of je lijn
nu ben je pas zeker
je vindt leven fijn
de jeugd al voorbij
dat baart nog geen zorgen
het is toch pas mei
rimpels komen morgen
vrouwen in de dertig
hou de vlam er in
een gezin, ook een baan
soms ook wat weemoedig…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Toen, turend, werd ook ik gelijk die bomen
Een door het hemels licht beschenen kind,
En voelde vreugde en weemoed me overkomen,
In beide zwelgend, en voor beide blind.
-------------------------------------------------
uit: Nalezing II (1916 – 1921)…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof ik het vandaag anders zie.
Geen vaste grond onder mijn voeten
en mijn zintuigen op slot.
Toch adem ik en zie alles om mij heen
en hoor daarbij ieder geluid.
Het lot lijkt mij te bestieren en
dringt binnen door mijn huid.…
letsel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 in beweging
en luwt de storm
tot weeë misselijkheid
en flarden berusting
ik luister met gesloten ogen
naar de gestolde stilte
in mijn hoofd
later
tracht ik
aarzelend in faalangst
met stramme lettertekens
een brief voor je te krassen
op grauw papier
maar verder
dan luttele woorden
kom ik niet
de onmacht blijft
wordt zilte weemoed…
Aan een Dichter
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.094 de nooit betreden boorden
zwervend uwer eenzaamheid,
uit de weelderige wegen
van het leven tot de rots
van uw vast geluk gestegen
langs de paden van uw trots,
als de morgenzon gerezen
boven damp en duisternis,
Dichter, uit de streek der vrezen
in het rijk, waar vrijheid is,
breng ons bij de forse pijnen,
waar uw grote weemoed…
Proef het bittere zout
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
552 we dansen op
de donkere klanken
van een lange avond
vol weemoedig licht
met wisselend zicht
op glanzende kasseien
waar culturen raken
in samen eigen talen maken
gezegende grond die ooit stond
voor broederschap en vrijheid
waarvan de klank teloor ging
in elkaar niet meer verstaan
proef het bittere zout
van strijd tussen arm en rijk…
'k Zie de zomer vergaan
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
780 Soms kijk ik weemoedig door ’t raam
toen de bloemen bloeiden, sprak ik ze nog allen aan.
Nu kijk ik naar hun stengels verdroogd en verdord
wachtend tot de herfst hen in grijze nevel omvormt.…
Verhuisde buren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
986 Nu
kijk ik weemoedig naar die tractor met leuke
aanhangwagen, die nog voor de deur staat.…
Gewortelde waarheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
444 Alsof de wind het geheugen had meegenomen
langs nostalgische familiebeelden
in een televisieserie over melancholie
zo lieten wij ons vervoeren
in de spanning van het ogenblik
het moment van gewortelde waarheid
voorovergebogen als naar de grond
gericht om het zware werk te doen
voor de doden die ons lieten falen
toen de weemoed kwam met…
Oud beeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
510 haar stenen haren streelt
laat zij haar tranen stromen
Niemand merkt meer op
het verdriet dat het uitstraalt
Aan het eind van de lange oprijlaan
als een bang kind dat is verdwaald
Zo waakt zij jaren over de dodenakker
bovenaan de stenen treden
Door weer en wind steeds zwakker
heeft zij oneindig geluisterd naar gebeden
Gebeden vol weemoed…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
434 herinneringen
soms goed, soms slecht
maar hoe beleef ik ze echt
is het recept vaak niet
een eetlepel verdriet
met een snufje melancholie
een handjevol weemoed
en een beetje nostalgie
een theelepel gelach
en een pan vol idealen
die ik allemaal zag
smoren in het eigen falen
en verder een sudderende wens
om boven mijzelf uit te stijgen…
Ommegang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 Hier is geen plaats voor weemoed of twijfel.
Mannen met baarden en sjofele gewaden, Schuifelend door stoffige straten. Op sandalen.
Kinderen slapen in karren. Grootmoeders dragen hun eigen weerspannige lijf. Het beklijft.
Ik hou het heel hard tegen. Knijp mijn ogen dicht. Een dikke hete druppel rolt richting straatstenen.…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 herinneringen
soms goed, soms slecht
maar hoe beleef ik ze echt
is het recept vaak niet
een eetlepel verdriet
met een snufje melancholie
een handjevol weemoed
en een beetje nostalgie
een theelepel gelach
en een pan vol idealen
die ik allemaal zag
smoren in mijn eigen falen
verder een sudderende wens
om boven mijzelf uit te stijgen…
Aftands
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.246 Aftands, onacceptabel,
om weemoed te dragen
tandenloos na jaren
iedere vreugdedans voelt zich verlaten,
stikstof in het afsterven
elke dag een beetje
het water begint te knarsetanden
't lijkt op niks méér
De levensboom
vallen van de eerste bladeren
verweerde rimpels
eerste levensjaren
jeugdigheid waar ben je heen
'k voel mij zo…
Letterlijke zwanenzang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 In diepe weemoed spiegelden jouw hoge gezangen,
vrijwel direct volgde jij jouw liefste kameraad
met een overdosis verdovende pillen.…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
Merel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
320 Hopelijk is dit weer
Het begin van ochtendzang,
Waarnaar ik al zolang
Weemoedig verlang.
Ik verheug me op dit weerzien
Het weer ontwaken
Met gezang van de merels
Flirtend op de daken.…