3285 resultaten.
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Herfst in Destelbergen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
470 Gekruisigd door snelwegen
toont Destelbergen
zijn stigma’s:
open plekken voor weemoed.
De (g)orgelende wind,
orakelt onverstaanbaar,
de luiken ratelen.
De blaren die getuigen,
druipen af, stoetsgewijs.…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Met haar kroost omringt
volwassener in de herfst
keert herinnering
als dauw aan de waterplant
wat zij liefst links laat liggen.
Koud in de zomer
sneeuw aan Middellandse Zee
leeft gevoelens op
met een geopende hart
nu dwarrelend blad stil ligt.…
Herfst zonder oogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 jij hebt zomer gezocht
waar kou klapperende
tanden wit licht weerkaatsten
einders gevonden die
hitte trillend de verzengende
horizon mismaakten
hebt tal van
verschroeide bladeren
gekeerd maar het leven
bleek al door de immense
hitte te zijn verteerd in
een herfst zonder oogst
nog duistert het
onder levenloos loof
maar de koelte…
Nu schraalt herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 jij wist
de zomer
ongemerkt
met wat
herfstig rood
te kleuren
door het
intenser
worden van
de geuren
aromatiseerde
de oogst
zelfs je lach
streelde de
volheid van
een lange dag
waar leven
eindeloos was
nog plakken
draden web
restanten
van wat eens
een copieuze
maaltijd was
de overvloed
was overal
nu schraalt herfst…
Nu de herfst is gekomen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 weer aan
bij het afscheid van verlegen dromers, herfstfruit rijpt
als vrouwenborsten in dat fruitig verlangen naar affiniteit
zonder dilemma van onwetendheid valt appel niet ver van boom
kruipt het bloed waar het niet komen zal, het is niet genoeg
geweest, die hunkering, de droom leeft voort
september opent de poort naar de hervallende herfst…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Het wordt nu tijd ons te bezinnen:
De bossen kleuren dieper bruin
en de lila herfstasters beginnen
hun ijle bloemen in mijn tuin,
Het wordt tijd om te bedenken:
De zomer houdt niet eeuwig stand,
die warmte gaf die ons zo wist te behagen,
de mooie gouden dagen gaan nu vervagen
en de herfst komt in fijne kleuren drenken
alle bladeren in ons…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 schoon is het
om de blaad’ren te zien zweven in
de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind…
een middag in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 wolken meren aan de horizon
geen dag verveelt het regent
licht dun verdeeld om
een fabriekstoren
laag in beeld
tegenover een regel zon
kruist een viaduct in de oorsprong
met auto's op zijn rug
een flits ramen beweegt
langs de hemelbrug
een kanaal duwt brede rimpels over
het water een lijnenschrift vandaag
gebruikt door een vrachtschip…
Herfst en Corona
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 somber en intriest liggen de oktoberstraten
de herfststormen , de pittige regenvlagen
het coronavirus dat aan iedereen wil knagen
en wij die over contact en afstand moeten waken
kleuren van de herfst vervagen in het corona rood
die ondanks strenge maatregelen blijven stijgen
ons leven en onze gezondheid wil bedreigen
in schrijnende toestanden…
Tweemaal Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
470 o God wat een dag
de zon schijnt
het bos toont zichzelf in
z’n kleurrijkste herfsttooi
dat ik dit weer beleven mag
mijn hart jubelt en ik lach
wat is het leven toch mooi
thuis ligt een grijs omrande
envelop: kleurloos ijskoud te zijn
opgevangen op de stekelige deurmat:
hij was nog jong en tevens oud
vond de herfst altijd zo fijn
geen…
ode aan de herfst
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
578 de jas mag aan en zelfs de knopen dicht
een zwakke zon: zijn laatste licht vertroost;
‘t-is effe wennen dat het hevig hoost
de herfst ontkleurt en toont zijn triest gezicht
maar dan! wat mooi, die tinten in het bos!
dat geelgoud bruin! uitdagend groen het mos!…
Veelvuldig herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Ik geniet van de vele kleuren
’t Is weer herfst in het bos
En rottend blad geeft typische geuren
Evenals de paddenstoelen in het mos
Bladeren warrelen als sneeuwbui neer
Bedekken met kleurrijke lopers de paden
Eekhoorns scharrelen druk heen en weer
Om hun voorraden weer aan te laden
Ergens burrelt een bronstig hert
Roept zijn roedel…
Het is bijna herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Nieuw jaargetijde
licht slinkt langzaam maar gestaag
het najaar ontspruit.
Het herfstgetijde in al zijn pracht waarin je
kennis maakt met sfeer en verrassende momenten
Een lauwe zon speelt met lichtschakeringen en schaduwspel
Stad en land bedekt onder een goudgekleurde tot rood getinte tapijt.
Het bomenrijk zit in een overgangsperiode,…
De stem van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Dat alles hier zo afwisselend en nooit saai is waarbij
loslaten ruimte schept voor nieuwe ervaringen, kansen en ideeën
Bovendien is het heerlijk om vleugels te strekken en vliegen door een prachtig
rustgevende natuur bezittend verschillende kleuren en schakeringen want herfst is in volle bloei.…
VROEGE HERFST
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
830 Te vroeg was de herfst gekomen
terwijl het nog aan het zomeren was
vielen de bladeren van de bomen
verschroeid en verdord lag het gras.
en september die nog moest gloren
op najaarsbloeiers met felle kleuren
die hun steel en kroon waren ontnomen
zelfs de herfstroos ging niet langer geuren.…
Bekleurenswaardige herfst
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
560 Tijdens lange nachten
vergleden de dagen,
tijd verzadigde de aarde
volmaakte stilte
wakkerde haar in nevelen
gehulde bladeren aan
tot rust, kleur en aanvaarding
van ontheemde zaken,
de herfst begint te dagen
vervlogen tijd
zij is niet meer in te halen,
wel dweepzuchtig genoeg
om haar voldaan bestaan
in woorden te bewaren.…
Mijn Liefde voor de Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Dat ik alles hier intens beleef en geniet van dichtbij
tot ver weg in een veranderlijke wereld waar dingen voorbijkomen in
tijd en ruimte tegelijk opent zij haar deuren voor allerlei nieuwigheden en sensitiviteit
In elk geval deze herfst blijft nog lang nazinderen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 de herfst grijpt me, begrijpt me
kleurt me. verkleurt me
voorzichtig blader ik tussen de bladeren
zij die gevallen zijn, hun laatste dans
hebben aangegrepen om moeders hand
eindelijk los te durven laten, loslaten,
de veilige hand die haar van jongs af aan
vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij
samen dansten, en sjansten met al…
Sporen van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De frisse herfstwind
laat herinnering leven
regen spoelt ze weg
De zwarte takken
rouwen na verlies van hun
dierbare blaadjes
Door het te zingen
heelt en geneest de merel
zijn gebroken hart
De stilte daalt neer
in de oranje herfstzon
de natuur in rust…
zonder herfst geen bloesem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 praat mij het vallen van de blaren
niet aan als ik spreek over mijn herfst
mijn denken is er op gericht
inzicht te verkrijgen
hoe de schepping zich voedt
en het Al aldoor nieuwe verbindingen werft
alles wat zwart lijkt kent ook een lichte rand
soms onzichtbaar of afwezig in je kloppend hart
laat mij toch, denk ik dan,
mijn eigen weg…
Een ode aan de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
681 De herfst
zo schilderachtig
zo kleurrijk
en zo prachtig
De bomen
zowel jong als oud
tooien zich met warm oranje
en met glanzend goud
Een rapsodie
in vlammend rood en zonnegeel
als een gedicht, een ballade
of een schitterend rondeel
Ze staan te dromen
overdag en in de nacht
ze fluisteren hun geheimen
heel stil en heel zacht…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos heeft geen strak omlijnde paden
elke stap laat nieuwe afdrukken achter
ze zucht
haar schaduwen verraden
schoonheid en verval
Ze weet het
ze weet ook hoe ze straks weer bloeien mag
Er is niets om te verbergen
de frisse, vochtige dauw
in haar ochtendgloren, zoals ik zag
omarmt me met warm gemoed
hoe ze dat toch doet
elke herfst…
Herfst-(mist)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
751 Herfst hangt
hoog in de kraag en vraagt
om jas en sjaal.…
Herfst in Hamburg
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
411 Herfst in Hamburg
kille stenen en
koude gezichten in een
warre wilde wind
zwarte
snelle jassen
bruisende bladeren
vliegend op de vlucht
striemend snijdt
gure regen
&
goude golven
dansen
met stille, zilte mist…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Hij kent de lijnen van de herfst,
de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt,
een strakke pose tegen de losse twijgen. De wereld zakt weg, maar hij
zingt erboven, een punt van waarheid, zonder angst voor de kou, en toch altijd dichtbij.…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Zie het harde blad
op deze windstille dag
valt uit eigen wil
Bladeren dwarrelen traag
naar de aarde, hun kleuren branden in
mijn blik. Elke stap op het pad draagt een fluistering,
een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde.
Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd. Ik voel…
Nog rozen in de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
271 De zon die toch weer
door de wolken breekt
alsof ze nooit door
duister werd gehinderd
is beeld van wat mijn hart beleeft
en wat het voor jou óver heeft:
veel moeite maar ook licht,
een geur van late rozen,
een kinderlied dat nergens zwicht,
een glimlach mooi als een gedicht
dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad,
een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen.
Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken,
terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.
In de verte jagen miljoenen stemmen bezeten voort,
koortsachtig op zoek naar de illusie…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is nat en herfst geworden
in de oude straten van de havenstad.
Blauw verval daalt neer over de daken.
De muren van de flats zijn kouder nu,
een kille huid van steen die ons omsluit,
en de weinige bomen die we hebben
verliezen hun bladeren zonder haast,
alsof zij weten van de tijd en het verlies.…