1331 resultaten.
In Stilte Verlangd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 De lach zo zoet als de vruchten na het rijpen,
Doch voorbijgaand als een vallende ster.
De lippen zo zacht en teder,
Als de belofte van een nieuwe lente die ontwaakt.
Haar aanwezigheid is als een zomerbries in de grauwe winter.…
Blauwe maan in de droogte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
284 ik wil niet geraken
tot een zuigende zucht
van een droge vrucht
in droevig verwachten.…
Europa, vernietig Japan
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.976 De zuivere wil van uw blanke gewest,
het sap van uw zwellende vruchten,
uw wuivende wolkige luchten,
uw vrouwen van 't wetende west,
herinner u wel:
't is al op het spel
gezet van de Aap en de Man.
Europa, vernietig Japan!…
Pantheon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
636 woekert een zwarte korst
Hij spreidt een nieuw ontwerp
Te ruim voor de tekentafel
Een bestemming van plundertochten
Een statige prooi voor barbaren
De aardschok schendt het graniet
De zondvloed spoelt de nissen
Een paus graait naar bronsbeslag
Hij laat een kanon smeden voor de engelenburcht
De tempel houdt stand en rust op een ring
-Vrucht…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt…
Loflied voor de melkkoe
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.866 Maar nu nog ligt zij hier hevig te herkauwen
De noeste boer slijpt de zeis
Het kan haar nauwelijks benauwen
Haar koele kop geeft geen kik, vormt het bewijs
Dat zij haar lui verteren
Het gereutel van haar 4 magen
Voorlopig niet af wil leren
Haar zalig verklaren is een tikje overdreven
Alhoewel ik haar nooit zag happen
Naar de verboden vrucht…
Aanblik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
5.972 Warmrood
de vruchten en vreugden, de jubel
van lief en geliefde, de triomf van
bekrachtiging, kinderen, onze kinderen,
mensen een stap verder dan wij.
Het is oorlog en vrede geweest,
Rusland heeft in brand gestaan,
Japan scheurde het oosten stuk,
Duitsland barstte van trots en
brak kapot in ruïnes en lijken.…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert is als een vrucht, die wast
en rijp wordt, in de schauw verholen,
aleer de hand des najaars heeft,
te vroeg eilaas, de boom bestolen!
Mijn hert gelijkt de sterre, die
verschiet, en aan de hoge wanden
des hemels ene sparke strijkt,
die, eer ‘k heraêm, houdt op van branden!…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Ook de gelukkige worden droever,
Want zij zijn voorgoed voorbij:
Kussen, weelden, woorden van vroeger
Zijn als een dode vrucht in mij.
Ik heb alleen herinneringen,
Mijn leven is al lang voorbij.
Hoe kan een dode dan nog zingen?
Geen enkel lied leeft meer in mij.…
writersblock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Wanneer het zo gevreesde writersblock,
bij de eerste vruchten van de pen,
als een bewegende berg voor je springt
en het zicht op creatieve puls ontneemt,
als knellende band van mijnwerkerslamp,
je hoofd tot barstens toe tracht te kleineren.
Oh woorden, laat mij nu niet in de steek, nu niet !…
het is slechts een herinnering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.278 de gedachte aan je stem
die over heuvels en zeeën vloog
naar andere landen toen je
vreemde vruchten proefde
en opgewonden raakte
van smekende vrouwenogen
altijd een muntstuk in je hand
het was al een herinnering
bij je krantje kopen
en kopje koffie op de hoek
toen later vroeger werd
van samen naar de bioscoop
mijn tranen en jouw zakdoek…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken van wind en zwarte gaten in de ogen
loopt de dood zich te pletter tegen regen.
Regen, die zich verslindend in bruine vegen
van verrotting, omzet in snijdend riet.
(Een sfinx wendt zich af
en verschuift de eeuwen.…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Mijn mond vol bitt're vruchten,
Mijn hart leeg als een hel,
De lucht zwaar van de zuchten
Die 'k niet meer tel.
Tot, zie, een schijn zich kondigt,
Spokig geheester door
Dat als een ziel die zondigt
Zijn loof verloor.…
Ik zag je verloren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.940 ingenist
diepbruin weggekroegd in schimschaduw verholen
matgekraste zielespiegels achter grijs gefilmd glas
een kelk teveel door rookgordijn besluierd
buiten het middelpunt van jouw zwakke aandacht
moest ik je vinden
in een poging tot als vanouds hetzelfde zijn
sprak je krachteloos vriend
met ontweken liefde
liet zwijgend karrenvrachten vruchten…
eindig licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
902 ons door een boomgaard begeven
elk sprekend voor zichzelf
onder de vermomming van de maakbare mens
Hier en daar een kandelaar
met een wassen onderwerp,
werkwoord en lijdend voorwerp
in de nissen kleine pruimelaars
met plukbare ideeën, zorgvuldig
en kostbaar gerijpt onder het gesproken licht
De wereld is geboren in een eindig aantal vruchten…
sinusoïdaal bestaan
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
759 wat voortbrengselen der aarde
maar het vergeten van de geest is waar het me om gaat
de Yucca is een plant, in een kamer, is een kamerplant
zoals ik wijdbeens vernielzuchtig word
beuken en berken verzaag en verklief
tot proporties van het alweer hanteerbare
hoe ik de tomatenplanten luis
tot een gotisch jasje dwing
van gigantische vruchten…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 werkelijkheid schampt langs en laat een lege weg
achter zich heel, terwijl je geschiedenis schroeit er vol van dicht
maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door tot je dichtgaat onder de avondwijdte, de noordelijke
kroon brandt op je hoofd en je vrucht…
terugkeer van de clichés
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
772 aanstranden
het is iets wat je kunt leren op de punt
van de tong en wat bereidwilligheid
of een zacht geloof in de oude parabels
het soort verhalen is te tellen in een enkelvoud
van handen op één buik, de overlevering
de ijdele overmoedige veulens liggen rond bergen
heuvels en hopen, gestapelde clichés voor straks
de aarde is rijp nu, de vruchten…
Een soort genaamd mens, ‘ z’n odyssee.’
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
574 Schuldgevoel of zonde,
zijn de overrijpe vruchten
uit de boom van kennis.
Als de hemel ons straft,
hoeven we niet te lijden, wij
verhoren zelf onze gebeden.
Lotsbestemming is geen
plaats, maar een manier
van kijken naar de wereld.
Ervaren is een naam
die aan de opgetelde som
van fouten kleeft.…
VERGELIJKING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
612 sterke ring
niet geheel gesloten
waarvan de uiteinden
elkaar bijna raken
sprekend
van de Schriften
wier eerste en laatste boek
dikwijls samen gaan
Genesis' klare schepping
de schone paradijstuin
zonder leed of kwaad
zijn ontsproten
uit het heerlijke leven
rondom Gods troon
genoend in Openbaring
eten van begeerde
maar verboden vruchten…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 Hij vraagt geen-rozen aan de Mei,
Geen vruchten aan de herfst.
Hij mint zijn groen fluwelen mos,
Hij jaagt de ijsbeer en de vos,
Die in de vlakten zwerft.
En keert hij weer door mist en sneeuw,
Van jacht of kleine reis,
Dan haakt zijn hart, vol ongeduld,
Ook naar zijn hut met rook vervuld,
Als naar een lustpaleis.…
Appelboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 De waslijn wurgt,
en ied're kat doorkrabt je bast
toch gaf je manden vol en veel,
en deelde 'k je vrucht met vogels.
Van je valappels maakte ik azijn,
van de grotere een appeltaart en sap.
Dan veranderden je appels in appeltjes,
van lekker sappig zoet
naar zuur en wrang
en in alle zat er wel een worm.…
Mijn potentie ( P.H. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Niemand zal mij evenaren; ik wil mijn eigen vruchten baren.
Zo zij het geschreven en ben ik altijd gebleven.
Laat me geven!…
vierkante horizon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 je overal
geen angst, geen twijfel en geen schuld
er is een diepe stilte die luistert
je reis nadert een ontvangst
brood en de beste wijn is in mijn hand
en we eten en drinken samen
ik troont op zeven tronen
en er is een nieuwe naam
op een kleine witte steen
die ik jou wil tonen
de lente doet je bloeien
vrede en liefde zijn je vrucht…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Waar zich de stromende vlieten een uitweg baanden, verrezen
Beemden met krokos en eppe, die 't nijvere werk van de bouwman,
Zuivrend en ploegend, de vrucht deed dragen der blonde Demeter.
Doch waar Helios rijst en zijn zongloed koestert de helling,
Werden op staken en tralies de ranken geleid van de wijndruif.…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 met woedende vloedgolven
beukend op hun bange dijken
zonder ooit te overtuigen
Soms huil ik als een dolle hond
naar een bleke, wassende maan
mijn jankende jeremiades
sneuvelen in volstrekte stilte
hun sikkel is kil en koud
Maar zij zien niet dat ik
een vredige spiegeloceaan kan zijn
goddelijke geheimen en
verrukkelijke vruchten…
Arcanum XII: De Gegangene
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 nieuw leven
de toekomst
is het kind van
de vergankelijkheid van het verleden
in bevrijdende onthechting
lokt sterven
met beloften van geluk
dat ooit slechts
rauwe lust was;
aan de schaduwkant
heersen vertwijfeling en angst
voor het afscheid
en de verblindende pijn
der openbaring
slechts
in de schoot
van de dood,
komt de vrucht…
Onvervalste blueszanger
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 en in café De Tweeling draaiden ze 'Iedereen
is van de wereld en de wereld is van iedereen',
terwijl ik mijn zoveelste Verboden Vrucht nam,
mij hernam, ontkwam, want ik sta niet alleen,
zoals je mij zo hoopvol hebt toegezongen
en ik geloofde, omdat je een wijze druïde was,
ook al is de wereld nog zo bitter verwrongen,
jij was het die altijd…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft in modder en in zand
zoekt in de zon z’n klok
maakt van de maan z’n lamp
leest de lijnen in zijn hand
snuift op de ochtenddamp
vreet vrij veel verse vruchten…
Pinksterfeest
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
551 Word vervuld met de Heilige Geest
Want de vrucht van de Geest is goedheid
Trouw, blijdschap, maar liefde het meest
Zachtmoedigheid en vriendelijkheid.
Dit alles geeft één en dezelfde Geest,
Als wij door de Geest van God leven
Is ons leven één groot Pinksterfeest
Als door de Heilige Geest gedreven.…