Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

Wat Liefde Achterliet

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 317
Dit eens zo luchtig hart, vervuld met geestdrift en met vreugde Nu ontwricht door pijn en smart, waar het zich in liefde ooit verheugde Mijn ziel is mee gezonken, in de donkere diepten van een oceaan In weemoed gestaag verdronken, en als een schip in een storm vergaan Dit hart dat eens subtiel, werd ontstoken door jouw wakkerend vuur Nu…

Voortdurende onwetendheid

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Vrijwel geen vervroegde nalatenschap die luidruchtig is vergaan. Hallo tegenpool. Zij verdween ongeveer omtrent vóór of nadat jij te zien was in werkelijkheid. Het lawaai is onverstaanbaar uit haar handen geglipt. Niet herinneringswaardig. Hallo haat. Als laatste dan bleef jij uit beeld. Welke leugens zouden sterven.…

Zeevriend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 211
Te groot om de korrels van zand te verzuimen, gevangen in hoe de getijden vergaan. Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen, laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn. Jouw adem en geest hebben mij bewogen, tot rust en reflectie in de maneschijn.…
mobar14 juni 2026Lees meer >

Momijigari

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 22
Herfstregen valt zacht de bladeren kleuren rood voor ze zijn vergaan Tussen de stammen die hun vertrouwde loof stuk voor stuk loslaten, opent het bos een stilte waarin mijn adem de koelte hervindt en ik niets hoef vast te houden.…
CB11 november 2026Lees meer >

Arbeiders

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 942
Toen haar waterpijp modderig begaf Bedwelmde roes mijn hemels zijnde Verwensde zij krom de slang tot graf Verstoord dwaas hoorde ik het einde Gestaag gravend in vergane geheel Slovend van koude pril tot vorst laat Onbelegd en schraal valt hen ten deel Geen klacht van onbehagen die verlaat Zo ik doe blind grof gemis niet wetend Klauwen…
Ivan Grud27 februari 2005Lees meer >

Schaduw

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Laat me liefst ergens in een gedicht vergaan.…
Oliver23 februari 2003Lees meer >

HET KLEINE VEILIGST

poëzie
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.949
Laat bloedige helden de lauwer ontstaan; De glans van de zetel der vorsten vergaan; En vlieden de schatten, daar 't alles om zwoegt: Wat heeft hij te zorgen, die 't Kleine niet genoegt!…

Blarenlied

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.587
Gij weent omdat wij zingen Op droeve mijmertoon, Van half-vergane dingen, Te vroeg gestorven schoon. Wij suizen in de hagen, Wij fluisteren 't voor uw voet. Wij komen ritselend klagen, Dat àlles sterven moet. -------------------------------- uit: Maart-April (1936)…
Alice Nahon24 september 2026Lees meer >

Beloften

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.247
meer jouw held Slechts een nietig man door zijn loze woorden geveld Soms heb ik moeten beloven Om te laten zien dat ik van je hou Soms heb ik aan iets moeten toegeven Om te laten zien dat ik het ook echt wou Om jou niet teleur te stellen Heb ik telkens beloften gedaan Ik heb me er niet aan kunnen houden Het leven is mij vaak niet goed vergaan…

En overal ontstaat deze verschrikking

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.014
En overal ontstaat deze verschrikking, Misdaad, Laagheid, Vergaan der Ziel tot Niets. - O donkre macht van 't Kapitaal. O Avond Van heerschappij. O toppunt van de macht Van mensen op mensen door der dingen macht. O Natuur, die in handen van de mensen Geworden zijt tot de vreselijkste vloek, Die èn heersers èn beheersten beheerst.…
Herman Gorter30 november 2020Lees meer >

ode aan hugo claus

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.234
schreeuwende leeuw het hooglied der dorpen klieft door de vette klei er hangen boeken en bundels te drogen, vissen verwelken wij hebben uw erfgoed uit alle bibliotheken gehaald gestapeld om u heen, een kist mee al uw verzen erop in de witte tuin geplaatst daar zingt de winterkoning op uw ribes en blijft ge staan tot alle woorden zijn vergaan…
Rieg21 maart 2008Lees meer >

mij ontbreekt niets

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 662
jouw gedachte te kuisen en mijn gevoel buiten de wereld te stallen je hoort mij niet klagen, immers het is niet anders dan voorheen ik verlaat me op een verworven gelatenheid of tòch op de wezenlijke kracht in mijzelf waar rijkdom de bloem draagt van mijn bestaan altijd tot hoop en bloeien bereid en pas op een einde tot dode stof zal vergaan…

Vooruit zien terug zien

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 710
maar niets Zelfs onze hond wil naast of voorop op de fiets Zit hij in zijn mand achterop dan kijkt hij Onder mijn oksel door naar voor Door verplaatst gewicht verlies ik spoor En nu is het morgen van een mooie lentedag Ik had vooruit moeten kijken planning voor vandaag Maar in dit gedicht zie ik dat ik zie naar achter En sterk bestaan vergaan…

behouden blauw

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 701
het was niet het onbekende uit jonge of oude schaduwen, ook niet hoe het licht lege stoelen vastbond aan trapgelopen uren, blauw in regelmaat het was het verdriet dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied aan de rand gegeven en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood in de dood liet vergaan, in nieuw leven…

Doodsbrief

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.019
Zou over honderd jaar dezelfde boodschap erin verinkt staan of zou het door tijd en nostalgie tot stof vergaan? Ik wilde dat het papier genadeloos in mijn hand sneed, zodat elke herinnering minder pijn deed. Maar, nu, hier staar ik naar het papier, te fel wit, als de wereld toen jij mij je doodsbericht gaf.…

Garoet bij Nacht

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.855
Vergaan doet elke luister, met de ogen van het kind. Gefluister, o gefluister. Drie palmen in de wind. 21 oktober 1937…

o Late dag

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.121
- Ik weet me alléen te zijn in 't wijde, koele huis; 'k geniet mijn eenzaamheid; ik voel mijn vrees verblozen; ik voel 't verleên vergaan in teder blaêr-gesuis. Reeds neigt de zon ter rust en lijkt 't gerijs der mane. Er is geen komst die hoopt; er is geen leed dat wijkt.…

Alles gaat voorbij

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
Alles gaat voorbij, leven en dood Eens zal ook deze wereld vergaan Maar Gods liefde blijft altijd bestaan En Hij wil ons redden uit de nood. Want wij geloven: Na dit leven is er meer God heeft ons een toekomst beloofd Een leven waar het liefdevuur niet dooft Volmaakt geluk, altijd, bij God onze Heer.…
Fedde Nicolai12 februari 2010Lees meer >

ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Het gevallen blad bedekt een teer kiempje: vergane eikel. 't Is zacht winterweer; dat veld heeft witte vlokken. Kijk, madeliefjes!…

lykke

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
plots loopt daar iemand rond en ziet de tranen van verdriet veranderen in gekleurde tranen van geluk, want nog nooit heeft iemand hem gezien de jongen kijkt hem aan en leest zonder ook maar een woord te zeggen het geschreeuw vanuit zijn hart waaruit alle woede is vergaan.…

Aan de ziel

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.285
Zeg mij: zult gij, gelijk het lichaam, eens vergaan? Is, als die stofklomp valt, uw werk ook afgedaan? Zult gij, daarvan verlost, nog werken, of maar slapen? Zij zegt: Vraag nooit meer dan 't Heilwoord heeft gezeid. Werk hier het werk van God, en leer in de eeuwigheid Het Hoe, zo wel als 't Eind, waartoe gij zijt geschapen.…
Aagje Deken29 november 2020Lees meer >

EEN EEUW LANG

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
slapen dof _ bruingekleurd grillig en verweerd door onoverwinnelijke vraatzucht van ontelbare dwergplantjes daarbinnen verblijft het gebeente van zeelui en reizigers die een verborgen graf kregen dat sterke herinnering schenkt een blijvend gedenkteken eervol _ met uitdagende vragen afschrikwekkend én aantrekkelijk dit sterke rijk van vergaan…

Het dorp.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
De wind heeft er vrij spel, rukt aan ramen en aan deuren, jaagt vergane kranten tegen 't hek. Grijs en grauw zijn er de kleuren. De muren zijn gescheurd. De ramen zijn gebroken. Jaren is er niets gebeurd. Dit dorp is van de wereld uitgesloten. De fabriek is er gesloopt. Er was voor ons geen toekomst meer.…
HH. Uitdewaard22 september 2013Lees meer >

Zij was zo jong

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.541
- Zij liet het hoofdje zijgen, En kwaal en smarte, 't was vergaan. De dood aanzag de maagd en kuste in somber zwijgen Van 's kindes oog de laatste traan.…

Vers voer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Die jurk is tot stof vergaan, de wagen op de schroot en ook mijn vader is niet meer. Ze zijn nu allen in dit vers gekomen.…
Lisa Leyten22 februari 2015Lees meer >

De Oude Heer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 904
, Uw geliefden gaan de laatste keer eendachtig aan uw vergane leven schoorvoetend in verdriet aan u voorbij. Wij kennen u de geschiedenis toe; Uit uw leven leerden wij.…

spons

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Stilaan ben ik aan het verzuipen In de vergetelheid zou ik willen kruipen Maar ik hou alles stevig vast Het is een zwaar pak last Ik zink steeds dieper in mijn nat gemoed Tot ik volledig onder zal gaan Het water staat me aan de lippen Help mij, het is gelijk wat je doet Help want mijn lichaam zal vergaan Ik heb hulp nodig van een hand…

Menselijkheid

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.319
De wereld is vergaan, en al het menslijk zeer en blij mag nutloos van zijn tijdlijk-zijn gewagen!.... En needrig knielt het heelal voor mijn voeten neer!.... Wee! dat ik al die schoonheid in mijn vlees moet dragen!...…

Haar 2 de leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.203
De glorie van weleer vergaan. Einde van haar mooi leven, het is gedaan. Vroeger kreeg ze rond haar ranke lijf mooie kleren bijkomende accessoires. Alle kapsels hebben haar hoofd getooid. Iedere sterveling bleef naar haar kijken Ze stond in de belangstelling. Daar genoot ze van.…

We zijn zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
We bestaan tot we vergaan. Elk verband verkruimelt tot het laatste restje verstand naar beneden tuimelt. We hopen dat er iets is dat de loper om zal keren. Maar er is geen meesterhand. We zijn zand. . “Druppels”…
Druppels18 februari 2019Lees meer >