1421 resultaten.
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
Voortdurende onwetendheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.014 Vrijwel geen vervroegde
nalatenschap
die luidruchtig is vergaan.
Hallo tegenpool.
Zij verdween
ongeveer omtrent
vóór of nadat jij te zien was
in werkelijkheid.
Het lawaai is
onverstaanbaar
uit haar handen geglipt.
Niet herinneringswaardig.
Hallo haat.
Als laatste dan
bleef jij uit beeld.
Welke leugens zouden sterven.…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Te groot om de korrels van zand te verzuimen,
gevangen in hoe de getijden vergaan.
Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen,
laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.
Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.…
Momijigari
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
22 Herfstregen valt zacht
de bladeren kleuren rood
voor ze zijn vergaan
Tussen de stammen
die hun vertrouwde loof stuk voor
stuk loslaten, opent het bos een stilte waarin
mijn adem de koelte hervindt en ik niets hoef vast te houden.…
Arbeiders
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde
Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat
Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen…
Schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.167 Laat me liefst ergens in een gedicht vergaan.…
HET KLEINE VEILIGST
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.949 Laat bloedige helden de lauwer ontstaan;
De glans van de zetel der vorsten vergaan;
En vlieden de schatten, daar 't alles om zwoegt:
Wat heeft hij te zorgen, die 't Kleine niet genoegt!…
Blarenlied
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.587 Gij weent omdat wij zingen
Op droeve mijmertoon,
Van half-vergane dingen,
Te vroeg gestorven schoon.
Wij suizen in de hagen,
Wij fluisteren 't voor uw voet.
Wij komen ritselend klagen,
Dat àlles sterven moet.
--------------------------------
uit: Maart-April (1936)…
Beloften
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 meer jouw held
Slechts een nietig man door zijn loze woorden geveld
Soms heb ik moeten beloven
Om te laten zien dat ik van je hou
Soms heb ik aan iets moeten toegeven
Om te laten zien dat ik het ook echt wou
Om jou niet teleur te stellen
Heb ik telkens beloften gedaan
Ik heb me er niet aan kunnen houden
Het leven is mij vaak niet goed vergaan…
En overal ontstaat deze verschrikking
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.014 En overal ontstaat deze verschrikking,
Misdaad, Laagheid, Vergaan der Ziel tot Niets. -
O donkre macht van 't Kapitaal. O Avond
Van heerschappij. O toppunt van de macht
Van mensen op mensen door der dingen macht.
O Natuur, die in handen van de mensen
Geworden zijt tot de vreselijkste vloek,
Die èn heersers èn beheersten beheerst.…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 schreeuwende leeuw
het hooglied der dorpen
klieft door de vette klei
er hangen boeken en bundels
te drogen, vissen verwelken
wij hebben uw erfgoed
uit alle bibliotheken gehaald
gestapeld om u heen, een
kist mee al uw verzen erop
in de witte tuin geplaatst
daar zingt de winterkoning
op uw ribes en blijft ge staan
tot alle woorden zijn vergaan…
mij ontbreekt niets
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
662 jouw gedachte te kuisen
en mijn gevoel buiten de wereld te stallen
je hoort mij niet klagen, immers het is
niet anders dan voorheen
ik verlaat me op een verworven gelatenheid
of tòch op de wezenlijke kracht in mijzelf
waar rijkdom de bloem draagt van mijn bestaan
altijd tot hoop en bloeien bereid
en pas op een einde tot dode stof zal vergaan…
Vooruit zien terug zien
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
710 maar niets
Zelfs onze hond wil naast of voorop op de fiets
Zit hij in zijn mand achterop dan kijkt hij
Onder mijn oksel door naar voor
Door verplaatst gewicht verlies ik spoor
En nu is het morgen van een mooie lentedag
Ik had vooruit moeten kijken planning voor vandaag
Maar in dit gedicht zie ik dat ik zie naar achter
En sterk bestaan vergaan…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 het was niet het onbekende
uit jonge of oude schaduwen, ook niet hoe het licht
lege stoelen vastbond aan trapgelopen uren, blauw
in regelmaat
het was het verdriet
dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven…
Doodsbrief
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.019 Zou over honderd jaar
dezelfde boodschap
erin verinkt staan
of zou het door tijd
en nostalgie
tot stof vergaan?
Ik wilde dat het papier
genadeloos in mijn hand
sneed, zodat elke herinnering
minder pijn deed.
Maar, nu, hier
staar ik naar het
papier, te fel
wit, als de wereld
toen jij mij
je doodsbericht gaf.…
Garoet bij Nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.855 Vergaan doet elke luister, met de ogen van het kind.
Gefluister, o gefluister. Drie palmen in de wind.
21 oktober 1937…
o Late dag
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.121 - Ik weet me alléen te zijn in 't wijde, koele huis;
'k geniet mijn eenzaamheid; ik voel mijn vrees verblozen;
ik voel 't verleên vergaan in teder blaêr-gesuis.
Reeds neigt de zon ter rust en lijkt 't gerijs der mane.
Er is geen komst die hoopt; er is geen leed dat wijkt.…
Alles gaat voorbij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
784 Alles gaat voorbij, leven en dood
Eens zal ook deze wereld vergaan
Maar Gods liefde blijft altijd bestaan
En Hij wil ons redden uit de nood.
Want wij geloven: Na dit leven is er meer
God heeft ons een toekomst beloofd
Een leven waar het liefdevuur niet dooft
Volmaakt geluk, altijd, bij God onze Heer.…
ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Het gevallen blad
bedekt een teer kiempje:
vergane eikel.
't Is zacht winterweer;
dat veld heeft witte vlokken.
Kijk, madeliefjes!…
lykke
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
811 plots loopt daar iemand rond
en ziet de tranen van verdriet
veranderen in gekleurde tranen van geluk,
want nog nooit heeft iemand hem gezien
de jongen kijkt hem aan en leest
zonder ook maar een woord te zeggen
het geschreeuw vanuit zijn hart
waaruit alle woede is vergaan.…
Aan de ziel
poëzie
3.8 met 11 stemmen
8.285 Zeg mij: zult gij, gelijk het lichaam, eens vergaan?
Is, als die stofklomp valt, uw werk ook afgedaan?
Zult gij, daarvan verlost, nog werken, of maar slapen?
Zij zegt: Vraag nooit meer dan 't Heilwoord heeft gezeid.
Werk hier het werk van God, en leer in de eeuwigheid
Het Hoe, zo wel als 't Eind, waartoe gij zijt geschapen.…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 slapen dof _ bruingekleurd
grillig en verweerd
door onoverwinnelijke vraatzucht
van ontelbare dwergplantjes
daarbinnen verblijft het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering schenkt
een blijvend gedenkteken
eervol _ met uitdagende vragen
afschrikwekkend én aantrekkelijk
dit sterke rijk van vergaan…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 De wind heeft er vrij spel,
rukt aan ramen en aan deuren,
jaagt vergane kranten tegen 't hek.
Grijs en grauw zijn er de kleuren.
De muren zijn gescheurd.
De ramen zijn gebroken.
Jaren is er niets gebeurd.
Dit dorp is van de wereld uitgesloten.
De fabriek is er gesloopt.
Er was voor ons geen toekomst meer.…
Zij was zo jong
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.541 - Zij liet het hoofdje zijgen,
En kwaal en smarte, 't was vergaan.
De dood aanzag de maagd en kuste in somber zwijgen
Van 's kindes oog de laatste traan.…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Die jurk is tot stof vergaan,
de wagen op de schroot
en ook mijn vader is niet meer.
Ze zijn nu allen in dit vers gekomen.…
De Oude Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 ,
Uw geliefden gaan de laatste keer
eendachtig aan uw vergane leven
schoorvoetend in verdriet aan u voorbij.
Wij kennen u de geschiedenis toe;
Uit uw leven leerden wij.…
spons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Stilaan ben ik aan het verzuipen
In de vergetelheid zou ik willen kruipen
Maar ik hou alles stevig vast
Het is een zwaar pak last
Ik zink steeds dieper in mijn nat gemoed
Tot ik volledig onder zal gaan
Het water staat me aan de lippen
Help mij, het is gelijk wat je doet
Help want mijn lichaam zal vergaan
Ik heb hulp nodig van een hand…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 De wereld is vergaan, en al het menslijk zeer
en blij mag nutloos van zijn tijdlijk-zijn gewagen!....
En needrig knielt het heelal voor mijn voeten neer!....
Wee! dat ik al die schoonheid in mijn vlees moet dragen!...…
Haar 2 de leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 De glorie van weleer vergaan.
Einde van haar mooi leven,
het is gedaan.
Vroeger kreeg ze rond haar ranke lijf
mooie kleren
bijkomende accessoires.
Alle kapsels hebben haar
hoofd getooid.
Iedere sterveling bleef
naar haar kijken
Ze stond in de belangstelling.
Daar genoot ze van.…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 We bestaan
tot we vergaan.
Elk verband verkruimelt
tot het laatste restje verstand
naar beneden tuimelt.
We hopen dat er iets is
dat de loper om zal keren.
Maar er is geen meesterhand.
We zijn zand.
.
“Druppels”…