Alle inzendingen over door het landschap

14123 resultaten.

Sorteren op:

Symbolische misère

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Het was al half februari en buiten een winterplaatje en dit bij een verwarmd klimaat, als een schilderij van Gauguin gigantisch groot: 'Neige fondante' met sneeuw als blanke pannenkoeken in het landschap, langgerekte..., toen ik Satyam bezocht. De satsang begint. De stilte valt... De zaal is vol verwachtings-spanning.…

Grensland Lauwersoog

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Wil missen, en dan de dijk op Naar het groene gras waar ooien Hun lammeren zogen, en zij niet eens boos Zijn als wij tussen hen door Voorzichtig de dijk oversteken naar Het duinland met zo veel verschillende Bessenstruiken, grensland tussen Oud en nieuw, zand en zout water, En dan het orchideeënpad dat Ons kilometers door het landschap…

De Blinde Ziende

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik toon hem het landschap en zijn pracht. Ik toon hem de rotsen in hun kracht. Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister. Ik vraag hem te luisteren naar het lied van de lijster. Ik toon hem de bloemen overal verscholen. De lelies, de rozen en de violen. Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen.…

Het fraaie Toscane

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 612
Als de bus is voorgereden, heten vlamcipressen ons bijzonder welkom: 'Voeg u in Het Landschap van de Italiaan.' Opvallend veel appartementen delen de golvende horizon. Ooit vocht Hannibal hier tegen plaatselijke vorstendommen. Nu weten hotels er prima raad mee: via de strada's stromen toeristen als inkomen oude stadjes binnen.…
K.Bladzij26 september 2015Lees meer >

De laatste wintertijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
De winter gongt pijnlijk door het landschap, terwijl Terra trilt en lava hoest via haar vulkanen. De mensheid maakt immers te vaak een misstap. Men ontkent de ethers van de schepping. Hé, een windstilte vol belofte bij de zonnewende! Ja, de wereld zal al snel herboren worden als een vroege lente. Men wil vrede, nú, geen ellende.…
René Roumen24 november 2015Lees meer >

Voor en na het meesterwerk [2]

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 4.097
Hier intussen groet het landschap ons alsof wij beiden lezend simultaan de wereld wuiven - en ook buitensluiten. Dit gebeurt nu, weet ik, en kan niet nog een keer.…

Visioen van een natie

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.668
wij die gestrand zijn tegen dit rijke continent zonder ooit onloochenbaar in Afrika te landen wij in huizen in Amerikaans-koloniale stijl die wij omringen met parken en tuinen om aan de aanspraak van het landschap te ontsnappen die op kelims lopen, in Nederlands dialect praten naar Duitse liederen luisteren en Engelse poëzie lezen die 's ochtends…

Complete stilte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
in mijn verbeeldingskracht, al voelt het net zo echt als de warmte van mijn bloed, kan het ook over een eerdere incarnatie gaan of een volgende, zo je wilt, maar nu is mijn lichaam in een volstrekt eenzame afzondering, is de fata morgana kapotgeklapt en glijden de tranen als bittere lavastromen uit de kraters van mijn hart over het landschap…

Geschreven dialoog?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
Dichten is liegen op een hoger plan, wordt een heggenmus een zwaan als dat in onschuld wel lijden kan met de pen de kosmos raken, nu nog met de middelvinger in de pap, trekt daarmee een camouflerend laken over het literaire landschap, onafhankelijk op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie zich van de feitelijkheid laat herkennen,…
Pama16 augustus 2019Lees meer >

Oerbron

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 411
oerbron van het leven moederoog van de witte zon tegen de vernietigende stralen van de zon koester ik geen wrok meer nadat de twee zwarte raven neergezegen met een hoed op m'n hoofd laat ik me ontroeren in het groene landschap met de toren en de koeien wanneer de donkere wolken straffeloos overdrijven; aan komt stormen boven de korenvelden…

Onderste steen?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 362
de overgebleven wolken van beschaving wat dood leek komt tot een wederkerend leven, het kost geduld, en broeit onbegrip op de bakplaat van het licht, een fluisterende stem lijkt van gene zijne te komen, of zit veilig opgeborgen in het brein, hier blijkt de droom in onszelf te zijn vastgelopen, bovendien al eerder in een verlaten landschap…
Pama21 april 2020Lees meer >

Feuillemorte rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
daar hebben wij het minste noch geringst vermoeden van raken wij het leeslint bijster van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels, ondergrond der 's herenwegen spartelen al stribbelend in sluimer van het slinkend schijnsel in het een na laatst kwartier van onze metgezellin maan schimmig in halfduister landschap, desolaat…

Exit poll

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
Laten wij hopen zonder vrezen, dat op verkiezingsavond loenzende uilen naar Athene worden gedragen, noch bier als water naar de zee zodra met één slag op de gong in de ring klokslag negen uur het zwaard van Damocles zwiepend ter aarde stort een schilderij met versplinterd landschap doormidden klievend waarna het verstand zegeviert…
Maxim20 november 2023Lees meer >

Eendagsvlieg

netgedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 575
Als ze verdwijnt, blijft het glooiend landschap onveranderd, maar in mij heeft iets zachtjes verschoven. Ik blijf nog even zitten, alsof ook ik maar één dag heb, en alles erop aankomt — dit licht, deze adem, dit nu.…
CB8 augustus 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Ik trek mij terug met het landschap, waar het einde van de groei de ware, diepe rust onthult.…
CB17 december 2025Lees meer >

Tijdgenot

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 733
Ervaringen openen zich zonder haast, als een landschap dat ademt, een ruimte die mij draagt. Zoals licht een kamer vult zonder te vragen, zo vult dit moment mijn gedachten. In deze wijde rust word ik weer doorlaatbaar, niet langer gedreven, maar eenvoudig zijn, alsof iets in mij zich ontspant.…
CB17 april 2026Lees meer >

De onzichtbare grens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Achter elk ooglid zit een landschap geborgen: een eigen kompas en een eigen symbool. Dezelfde wind waait door onze haren, maar brengt voor ons beiden een andere geur. Terwijl we tezamen door het venster staren, verven we de leegte in een eigen kleur.…

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
Jaren vloeien als een beek door het landschap van ons leven, langs stenen en bloemen, maar de bedding blijft dezelfde, gevormd door de stille kracht van alles wat je mij hebt meegegeven.…
CB10 mei 2026Lees meer >

Tussen Zijn en Separatie

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Het Zijn langzaam kantelend, Niet langer een landschap om overheen te kijken, maar een smalle kier tussen twee stiltes— een vorm van verdwijnen die blijft.…

Wat de wereld fluistert

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
Wanneer de middag zich zonder haast over het landschap legt, merk ik hoe de wereld in kleine tekens spreekt, en hoe mijn hart die stille taal herkent vóór ik begrijp wat ze bedoelt.…
CB12 juni 2026Lees meer >

Onthaasten

netgedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 219
Wanneer avond zich in zachte tinten over het glooiende landschap buigt, blijft zij nog één keer cirkelen boven het bleke licht, een laatste beweging die mijn rust niet verstoort maar omlijst.…
CB4 juli 2026Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 186
Wanneer de middag zich als een zachte sluier rond de bomen legt, voel ik hoe het landschap in heldere tekens spreekt en hoe mijn hart die taal opvangt zonder woorden nodig te hebben.…
CB13 juli 2026Lees meer >

Altijd zal ik van je houden

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 337
Je nabijheid tekent een landschap van vertrouwen, waar elke beweging een stille tederheid onthult en elke blik een nieuwe ruimte opent waarin liefde zonder haast kan groeien.…
CB10 augustus 2026Lees meer >

Wat zich toont in licht

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 361
Haar vleugels tonen een kleur die niet wil schitteren maar zich rustig laat zien aan wie blijft kijken, een trilling die het landschap even doorlaatbaar maakt, waar elke nuance haar eigen plaats vindt.…
CB30 augustus 2026Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Warmte in het groen tussen bomen hangt stilte zomer ademt nog Wanneer de laatste warme avonden zich langzaam uit het landschap terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt.…
CB5 september 2026Lees meer >

Glans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6
Tussen de huizen bleef niemand in die grens waar het licht van gemis landschap en huid niet meer scheidde, maar elders riep.…
piewan24 oktober 2026Lees meer >

Schemerrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Tegen de avond wordt haar kleur donkerder en valt het landschap langzaam tot rust. Nog even blijft ze zichtbaar tussen groen en schaduw, alsof ze afscheid neemt zonder echt te verdwijnen.…
CB6 november 2026Lees meer >

Carpe Diem (de nacht & de dag)

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.054
tijdloze vrede Door de mist zie ik ze Door de duisternis rijst ze Doelloos dwaal ik In het eerste zonlicht In de vredige natuur Vogelgezang begeleidt me Gelukzaligheid omringt me Alleen en de zon Alleen en mijn inwendige rust Een nieuwe dag geboren Een nieuwe adem gevonden Vredevol dwaal ik In het zachte ochtendlicht In het laatste landschap…
Arnelfan21 februari 2003Lees meer >

wat sta je daar

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
wat sta je daar te lachen eenzaam in het landschap alsof er nog een trein passeren moet die jou van strepen licht voorziet je staat alvast te wuiven stel dat je wordt ontdekt als riet aan eenzaam water dat buigt voor een publiek soms loop ik 's avonds over straat nog net voor sluitingstijd op tijd alsof er steeds iets eerst nog af moet…

iets apart, leesgerief

netgedicht
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.079
lachen extro dweilen we het landschap in mee ons tweetjes, luisteren naar wolken mee plevieren zoiets als een zoemend lief wat bent ge mooi in het licht ik zie geen sproetekes meer nu de maan u heeft betoverd blaas op uw voorhoofd, voel die handen en kijk verlegen muziek brengt ons in extase kent ge nog La pulce d’ Acqua o, alsof…
Rieg20 maart 2008Lees meer >