14123 resultaten.
Symbolische misère
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Het was al half februari en buiten een winterplaatje
en dit bij een verwarmd klimaat,
als een schilderij van Gauguin gigantisch groot:
'Neige fondante' met sneeuw als blanke pannenkoeken
in het landschap, langgerekte...,
toen ik Satyam bezocht. De satsang begint.
De stilte valt... De zaal is vol verwachtings-spanning.…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 Wil missen, en dan de dijk op
Naar het groene gras waar ooien
Hun lammeren zogen, en zij niet eens boos
Zijn als wij tussen hen door
Voorzichtig de dijk oversteken naar
Het duinland met zo veel verschillende
Bessenstruiken, grensland tussen
Oud en nieuw, zand en zout water,
En dan het orchideeënpad dat
Ons kilometers door het landschap…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem het landschap en zijn pracht.
Ik toon hem de rotsen in hun kracht.
Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister.
Ik vraag hem te luisteren naar het lied van de lijster.
Ik toon hem de bloemen overal verscholen.
De lelies, de rozen en de violen.
Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen.…
Het fraaie Toscane
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
612 Als de bus is voorgereden,
heten vlamcipressen ons
bijzonder welkom: 'Voeg u in
Het Landschap van de Italiaan.'
Opvallend veel appartementen
delen de golvende horizon.
Ooit vocht Hannibal hier tegen
plaatselijke vorstendommen.
Nu weten hotels er prima raad mee:
via de strada's stromen toeristen
als inkomen oude stadjes binnen.…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 De winter gongt pijnlijk door het landschap,
terwijl Terra trilt en lava hoest via haar vulkanen.
De mensheid maakt immers te vaak een misstap.
Men ontkent de ethers van de schepping.
Hé, een windstilte vol belofte bij de zonnewende!
Ja, de wereld zal al snel herboren worden
als een vroege lente. Men wil vrede, nú, geen ellende.…
Voor en na het meesterwerk [2]
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.097 Hier intussen groet het landschap ons
alsof wij beiden lezend simultaan
de wereld wuiven - en ook buitensluiten.
Dit gebeurt nu, weet ik, en kan niet
nog een keer.…
Visioen van een natie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.668 wij die gestrand zijn tegen dit rijke continent
zonder ooit onloochenbaar in Afrika te landen
wij in huizen in Amerikaans-koloniale stijl
die wij omringen met parken en tuinen
om aan de aanspraak van het landschap te ontsnappen
die op kelims lopen, in Nederlands dialect praten
naar Duitse liederen luisteren en Engelse poëzie lezen
die 's ochtends…
Complete stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 in mijn verbeeldingskracht, al voelt
het net zo echt als de warmte van mijn bloed,
kan het ook over een eerdere incarnatie gaan
of een volgende, zo je wilt, maar nu is mijn
lichaam in een volstrekt eenzame afzondering,
is de fata morgana kapotgeklapt en glijden
de tranen als bittere lavastromen uit de
kraters van mijn hart over het landschap…
Geschreven dialoog?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 Dichten is liegen op een hoger plan,
wordt een heggenmus een zwaan
als dat in onschuld wel lijden kan
met de pen de kosmos raken, nu nog
met de middelvinger in de pap, trekt
daarmee een camouflerend laken over
het literaire landschap, onafhankelijk
op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie
zich van de feitelijkheid laat herkennen,…
Oerbron
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
411 oerbron van het leven
moederoog van de witte zon
tegen de
vernietigende stralen van de
zon koester ik geen wrok meer nadat de
twee zwarte raven neergezegen
met een hoed
op m'n hoofd laat ik me ontroeren in
het groene landschap met de toren en de koeien
wanneer de
donkere wolken straffeloos overdrijven; aan
komt stormen boven de korenvelden…
Onderste steen?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
362 de overgebleven wolken van beschaving
wat dood leek komt tot een wederkerend leven, het kost
geduld, en broeit onbegrip op de bakplaat van het licht,
een fluisterende stem lijkt van gene zijne te komen,
of zit veilig opgeborgen in het brein, hier blijkt de
droom in onszelf te zijn vastgelopen, bovendien al
eerder in een verlaten landschap…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 daar hebben wij het minste
noch geringst vermoeden van
raken wij het leeslint bijster
van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels,
ondergrond der 's herenwegen
spartelen al stribbelend
in sluimer van het slinkend schijnsel
in het een na laatst kwartier
van onze metgezellin maan
schimmig in halfduister
landschap, desolaat…
Exit poll
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
436 Laten wij hopen zonder vrezen,
dat op verkiezingsavond
loenzende uilen naar Athene worden gedragen, noch bier als water naar de zee
zodra met één slag op de gong
in de ring klokslag negen uur
het zwaard van Damocles zwiepend ter aarde stort
een schilderij met versplinterd landschap doormidden klievend
waarna het verstand zegeviert…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 Als ze verdwijnt, blijft het
glooiend landschap onveranderd, maar
in mij heeft iets zachtjes verschoven. Ik blijf nog even zitten,
alsof ook ik maar één dag heb, en alles erop aankomt — dit licht, deze adem, dit nu.…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Ik trek mij terug met
het landschap, waar het einde van de groei de ware, diepe rust onthult.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 Ervaringen openen zich
zonder haast, als een landschap dat
ademt, een ruimte die mij draagt. Zoals licht een
kamer vult zonder te vragen, zo vult dit moment mijn gedachten.
In deze wijde rust word ik
weer doorlaatbaar, niet langer gedreven,
maar eenvoudig zijn, alsof iets in mij zich ontspant.…
De onzichtbare grens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Achter elk ooglid zit een landschap geborgen:
een eigen kompas en een eigen symbool.
Dezelfde wind waait door onze haren,
maar brengt voor ons beiden een andere geur.
Terwijl we tezamen door het venster staren,
verven we de leegte in een eigen kleur.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Jaren vloeien als een beek
door het landschap van ons leven, langs
stenen en bloemen, maar de bedding blijft dezelfde,
gevormd door de stille kracht van alles wat je mij hebt meegegeven.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Het Zijn
langzaam kantelend,
Niet langer een
landschap om
overheen te kijken,
maar een smalle
kier tussen twee
stiltes—
een vorm van
verdwijnen
die blijft.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Wanneer de middag zich
zonder haast over het landschap legt,
merk ik hoe de wereld in kleine tekens spreekt, en
hoe mijn hart die stille taal herkent vóór ik begrijp wat ze bedoelt.…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 Wanneer avond zich in zachte
tinten over het glooiende landschap buigt,
blijft zij nog één keer cirkelen boven het bleke licht,
een laatste beweging die mijn rust niet verstoort maar omlijst.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Wanneer de middag zich
als een zachte sluier rond de bomen legt,
voel ik hoe het landschap in heldere tekens spreekt
en hoe mijn hart die taal opvangt zonder woorden nodig te hebben.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Je nabijheid tekent een landschap van vertrouwen,
waar elke beweging een stille tederheid onthult
en elke blik een nieuwe ruimte opent
waarin liefde zonder haast kan groeien.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 Haar vleugels tonen een kleur
die niet wil schitteren maar zich rustig laat
zien aan wie blijft kijken, een trilling die het landschap
even doorlaatbaar maakt, waar elke nuance haar eigen plaats vindt.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Warmte in het groen
tussen bomen hangt stilte
zomer ademt nog
Wanneer de laatste warme
avonden zich langzaam uit het landschap
terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon
krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt.…
Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 Tussen de huizen bleef niemand in die grens
waar het licht van gemis landschap en huid
niet meer scheidde, maar elders riep.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Tegen de avond wordt haar
kleur donkerder en valt het landschap
langzaam tot rust. Nog even blijft ze zichtbaar tussen
groen en schaduw, alsof ze afscheid neemt zonder echt te verdwijnen.…
Carpe Diem (de nacht & de dag)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.054 tijdloze vrede
Door de mist zie ik ze
Door de duisternis rijst ze
Doelloos dwaal ik
In het eerste zonlicht
In de vredige natuur
Vogelgezang begeleidt me
Gelukzaligheid omringt me
Alleen en de zon
Alleen en mijn inwendige rust
Een nieuwe dag geboren
Een nieuwe adem gevonden
Vredevol dwaal ik
In het zachte ochtendlicht
In het laatste landschap…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 wat sta je daar te lachen
eenzaam in het landschap
alsof er nog een trein passeren moet
die jou van strepen licht voorziet
je staat alvast te wuiven
stel dat je wordt ontdekt
als riet aan eenzaam water
dat buigt voor een publiek
soms loop ik 's avonds over straat
nog net voor sluitingstijd op tijd
alsof er steeds iets eerst nog af moet…
iets apart, leesgerief
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.079 lachen
extro
dweilen we het landschap in
mee ons tweetjes, luisteren
naar wolken mee plevieren
zoiets als een zoemend lief
wat bent ge mooi in het licht
ik zie geen sproetekes meer
nu de maan u heeft betoverd
blaas op uw voorhoofd, voel
die handen en kijk verlegen
muziek brengt ons in extase
kent ge nog La pulce d’ Acqua
o, alsof…