1711 resultaten.
jack in the bottle
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
764 ik heb de tijd in een fles gestopt
mijn beloftes ook
ik heb de klok eruit geschopt
in mijn kussen zit een spook
het behang krult van de muur
terwijl de lijm de sterkste was
mijn adem ruikt naar zwavelzuur
en gedachtes zijn als een kompas
het stuur zit stevig in mijn hand
vertelt me nooit waarheen
jack in the bottle op het…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 de stenen zullen rollen in
een hemels bed van
zompig mos
zachte vlokjes zullen dansen
in haar hart
haar adem gestold in
de taal van de liefde
haar lippen bereid
trek draden uit haar huid
en luid de klok waaronder
ze zich schuilhoudt
bij de poort
bel haar eens
in lieflijk zwijgen fluister
je haar naam
pluk gouden bloemen van de
sterren…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 een immense rust stilt de honger van de oceaan
het slaat in ieder uur tegen alle klokken in.…
Wat moet ik nou?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
806 Je hebt er niet om gevraagd
Maar kreeg het
Je hebt het nooit gewenst
Maar kreeg de confrontatie
Niemand vroeg JOU iets
Het stond niet op je verlanglijstje
Niet eens op de achterkant
Als je de klok terug kon draaien
Deed je dat want
Nu is het te laat!…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 Traag fietsen we naar huis en horen slechts
de natte weg, het klappen van late duiven, een verre klok.
Deze avond is van ons. Nu rust je bij het haardvuur en in je haren
speld ik dikke krullen. Slapend tikken naalden de tijd vooruit.
Je mompelt onzichtbaar, verliest steken.…
In vrijheid kiezen?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 hoop als het wordt gedoogd
steeds opnieuw wordt geproefd, zijn
de tekens dat alles werd gedroomd
zoals het juist niet zou moeten komen
verwijzend naar de laatste regel soms
een uit zijn verband gerukt citaat
toegeschreven aan een andere tijd
of een ander waarin men een andere
vorm van tragiek van een gekozen
beeldvorming openslaat, de klok…
Oude matroos
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.145 Een klok sloeg. Bij een straathoek bleef hij staan
en telde hardop de voorbije jaren
tot een ver bootsignaal hem wakker riep.
Het was al donker toen hij met een zware,
langzame stap de loopplank overliep.…
In spiralend zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 over
geelkleurende korenvelden
naar kerktorens in het verre land
stilte markeert de vlucht
van een spaarzame vogel
die hard schreeuwend de
koelte verlaat geschrokken
door een plots springende haas
wind ruizelt het blad
krijgt houvast in spiralend
zand op het uitgelopen pad
hoosjes dansen in stijgen
als dronken oude wijven
waar klokken…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 Het huis van kamers en de stad van straten:
ai, laat de klok met rust. Tel goud, drink wijn.
Het vuil rot ondergronds. Bid niet voor het geraamte.…
Afscheid van Missenburg
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.192 Hoog en zwetend riep de zonnewijzer
Honderd vijftig jaar de taxus en fazanten
Tot de orde, en zacht en dwingend hing de gastvrouw
Aan het touw en liet de kleine klokken gaan
Over de paden van patrijzen en tuiniers.
Ook onkruid boog zich naar die goddeloze mis.…
Eigen Melkweg ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 de stromende
volheid van zijn avontuur, zijn
aarde beweegt elk kwartier,
ontdekt ongerepte schoonheid
bij elke hartslag, de slinger
in - en uitgang van z’n tijd,
droomplaats als tijdloods
onderkomen, gelooft de
Melkweg die hem is belooft
dat de sterren waar hij zich
moeiteloos mee verbinden kan
voordat door het tikken van de klok…
Als de ondergang van de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 bij het ondergaan van de zon
sta ik peinzend op een perron
vanwaar die ene trein terug
al in het middaguur vertrok
ik heb alles achter de rug
niet langer telt voor mij de klok
en goede plaats in een wagon
bij het ondergaan van de zon
vele landen heb ik bezocht
en de steden daar bekeken
nog zo veel meer heb ik gekocht
voor ik hier…
Mysterieuze vrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
528 Na jaren doemt zij weer op
zomaar vanuit het niets
vanuit de geestelijke wereld
die hier en nu is
die tijdloos is
ondanks
de dwangmatigheid van alle klokken
het zinloze lawaai
en de rest van alle onwaarheden
Ik sta bij de literatuurboeken te neuzen
als een voorgeprogrammeerde automaat
niet meer wetend waarom en waarvoor
stekeblind voor…
Fluwelen kosmos?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
604 Eerder draaide je de klok terug en
mijn bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel vallen in de
morgendauw ofschoon je stille
proza steeds in mijn armen rust.…
De Tijd Staat Stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 niet de tijd verloopt
maar wij verlopen
tijd is het water waar
wij in zwemmen naar later
tijd maakt zich nooit druk
slijt nooit of te nimmer
heeft niets te verduren
kan niet stuk
om de hongerige vragen
over haar te stillen
om onze plaats hierin te bepalen
omdat we antwoorden willen
daarom seconden minuten uren dagen
de klok loopt…
Sprekende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
644 En de klok tikt in instemmend geruis.
Kalm rusten haar bevende handen
op de zachte leuning van de lege stoel
en tikken vingers trillend zonder doel.
Naast het grauwe doorgezeten zitbankje
zijn geknutseld pijnappel bijzettafeltje,
met daarop een bierglas zonder bier,
een souvenir, over wild sexy vertier.…
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 Klokken, jong of bedaagd, doen hun stem gaan
over het dorp, laten de Boodschap horen,
die in elke tijd, trots alles blijft bestaan.…
OPSTANDINGSDAG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 binnentreden
Een frisse wind speelde met knoppen
In bermen, felgeel raapzaad, bloeiend
Het voorjaarstulpen niet te stoppen
Twee witte, vroege vlinders, stoeiend
Eerste Paasdag met chocohazen
De dood door Christus overwonnen
Het bleef toch altijd weer verbazen
Dit kon niet zomaar zijn verzonnen
Dat eieren op vintagewensen
Uit beierende klokken…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
298 Ik weet toch, chick
je kan mij niet verdragen
Maar ik heb de cash dik
kijk mijn dure wagen
Die is een magneet
dus jou heb ik beet
Je kijkt wel, met side eye
maar wij gaan op date
En check mijn klok, ja
die is 24 k
Shout out naar je moeder
ze dm’t in m’n insta
Ik ben vet hc, toch
dus jij weet waar ik sta
Je gaat mijn foto’s likken
mijn…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 De klok tikte.
Water liep door leidingen.
Het huis functioneerde.
Hij ademde.
Nog eens.
In de gang
bleef een nachtlampje branden
boven een lege stoel.
Een klein boekje lag open,
vergeten door iemand
die nooit terugkeerde.
De wereld
bleef gewoon.…
wie heeft er…..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 wie heeft er ‘n oog
wie heeft er een blik
wie heeft er ‘n ogenblik
wie heeft er wat woorden
wie een kop warme thee
wie een uitroepteken
wie een smeekbede
wie een knielbankje
wie een ongeluide klok
wie een schepel zuivere lucht
wie anderhalf ons dinsdagmiddagrust
wie een warm monnikenkleed
(eentje met ‘n stevig koord)
wie een schrille…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.
Geen boek bouwt een brug naar gisteren.
De wind brengt de dromen, rauw en ongetemd.
Wij horen hun adem in het wuivende gras,
zonder gids, zonder grens, zonder knielende knieën.
Wij luisteren zelf.
Het schild is de stem.
Hun stem is de onze.…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom
alle liefde om hem heen snakt naar adem
de dwaze klok…
Foto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.108 niet raken
de herfst mag vallen en de winter mag komen
maar jouw blik bewaart een eeuwige jeugd
wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte
ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak
van breekbare herinneringen aan grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de wereld haar haastige sporen
tikt de klok…
In de tijd terug?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7 Vannacht ging de klok
de tijd een uurtje terug
daar merkte ik niets van
omdat de slaap geen tijd kent
je bent er gewoon niet
wellicht wel in je dromen
maar zou ik echt terug willen?
in de tijd, 'die goeie ouwe tijd'??…
Een Utrechts sprookje
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
609 Zo klonken de klappen van knikkende knieën
recht boven de klok van de Dom.
Rom bom, rom bom.
Een kind werd geboren, een prachtige dochter,
zijn leven veranderde vlug.
Verloren liep hij op de grachten waar hij had gevochten
en dacht zonder heimwee terug.…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 Hoe de stilte werd opgevuld met het tikken van de klok en
het rondsluipen van de onzichtbare ontzieler,
voor wie alle deuren openstonden
in de dagenloze week, van de hittegolf.
Waar geen wind de rotting de straat opblies,
en waar de klok onbedwingbaar door bleef tikken
en het mysterie op afstand hield.…
Zij fluistert stilte .....
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.372 Wanneer ochtend geen nieuwe morgen
meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt
ademen uren in alle rust de tijd in en uit
de wind waait tijdloos door alle dagen
glimlachend schrijdt de klok wijselijk
voorbij verloren gewaand verlangen
waar het gewonde hart weken snijdt
splijt een eerste narcis de aarde in licht
bevroren grond, haar hart…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
740 Hoog boven de stad
hun klokken.…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 het laagliggend land
de polders, kwelders en zee
jij gaf eb, daarna vloed
maar wij namen de klei
en leefden er mee
uit zand van het
strand groeiden duinen
jij liet de winden daar struinen
wij braken met dijken en pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen en wij luiden
klokken…