2249 resultaten.
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 de zee daalde en steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…
Tegenvoeter
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
661 Wanneer zij inslaapt, slaat hij traag de ogen op
en laadt zich met een spinsel van verborgen krachten.
Hij danst en krijst en roept formules door het open raam,
hij kent geheime spreuken uit een zinderend verleden.
Hij schreeuwt druïdenwoorden naar de volle maan:
kaarslicht en wierook begeleiden zijn gebeden.…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 De kleine huisjes staan warm bijeengevleid
te blozen waar de late lentezon ze dichtdekt
met de ijle deken van de trage avond.
De mensen zitten buiten stil te praten
van de gewone dingen uit hun kleine wereld,
veel stilte tussenin.…
Tot hinken gereed
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
786 Op de vloer
schaduwen van spijlen
en tsjilpend
een mus
tot hinken gereed
Wij worden
op de proef gesteld
zegt de man
en ik tuimel
de stilte in
Ik stap
met bonzend hart
het vierkant af -
in mijn beenderen
is geen vrede
Als de maan
de ronde erker raakt
begint
de ondervraging
traag en hoffelijk
Hij gaat
mijn gangen na
mijn…
"Om de drommel"
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.139 Het pad naar de oplossing,
een antwoord op onze vraag,
hoelang duurt het nog,
het gaat te traag.
"Geduld" is het eerste woord,
"accepteren" nummer twee,
wijze woorden,
maar 't valt om de drommel niet mee.…
Het geredde kind
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.650 Maar o de zee en o de droom
Waar ik mij nog niet op bezinnen kon,
Maar waar ik weg uit kwam zo traag, zo loom,
Juist toen het mooist begon!'…
Heuvelopwaarts
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.071 aan de ramen
alsof het allerlaatste weten sterft
wanneer je aardse naam de leegte kerft
in de zwaarte van een tergend amen
zelfs de rozen in het gebleekte veld
worden haastig en vreemd, ‘als traan op traan’,
zei ik zacht, uren nooit vooruit geteld
je schoof de schaduwen tegen je aan
toen herfst het nachtzingen had vergezeld
en ik, zo traag…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Ik zie het leven in de oude boom,
in de wortels, de takken, en z'n kruin,
de levenssappen in een trage stroom,
de knoestige stam herfststormachtig schuin
en reikend tot in de blauwe hemelboog
als ik kijk met ’t oog van de spruiteling.
Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…
Getuigenis van een antiheld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
590 Ik werd bewust van leugens der natuur
die illusies van een mooi en eeuwig leven
in mijn kinder genen heeft geschreven en
de tijd in m’n brein traag liet stromen
Na midlife als de tijd in vrije val raakt
zag ik wat we zijn, schakel in de keten
van heden naar de oorsprong van ‘t leven
en na de voortplanting eindigt die taak
De…
Aujourd'hui maman est morte (*)
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.368 hier stort het ribgewelf in
het dwarsschip zinkt
die grote aardewerken kruik
is een pedaalemmer
met rozetten, arabesken en
niksnuttige ornamenten
traag trekt het sfumato uit haar ogen
heldere sferen die alles onthullen
het stucwerk haalde ik gisteren al
van haar lijf – ze was
al wat lijk toen
taille douce heette ik haar
ze was een…
De herfst kruipt door de kieren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
532 De herfst kruipt door de kieren
van de zomerlucht en vult de avonden
met traag verlangen. Ik weet niet
meer zo goed wat ik liefste wil:
de helle zomerzon of 't tere en
bescheiden blinken van het licht
dat langzaam ondergaat en even nog
blijft aarzelen of dit wel kan.
De weemoed glanst me tegen in de
ruiten van de overburen.…
De Zwerver
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.699 De raven gieren krassend rond,
loom zwoegend door de locht,
en stuwen traag ten horizont
haar hongerige tocht.
Waar ligt nu ’t doel? Waarheen de gang
al door die woeste heiden?…
ik wou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
742 letter las
de letters die vervolgens zich en masse
tot sensuele zinnen samensmeedden
die mij verslag van jouw verlangens deden
en druppels richting gaven als kompas
en mocht ik de fluwelen handdoek zijn
die met je diepe lusten vrij kon spelen
jouw zuchten zouden klinken als bevelen
ik volgde de door jou gewezen lijn
tot slot zou ik dan traag…
Mode verandert
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
556 op een trage golfslag
is deining van regen te horen
door een holle lucht
wat toebehoort aan niets
de stad zeilt, spint verder
over grijze straten
die oplichten bij lichtflitsen
van de dag
(de natuur wacht op warme tijden,
waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt,
en magisch verschijnend blij is,
waar de mens langs komt)
mode verandert…
onbedekt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.610 aanvaard mij in het lijden
aanvaard mij in het gaan
want zachtjes, heel zachtjes
vreest hoop mijn eigen naam
raak mij in de schemer
of langs een late weg
het stille zal steeds luider slaan
in’ t zwarte weefsel van de waan
zie het trage op mijn ogen
de woorden die ik achterlaat
de dood zal jouw rivieren breken
in de bedding van ‘t blauwgebleekte…
Dotsedaris?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
778 Dat is nooit daar, maar altijd hier,
hoe traag ik kruip, hoe hard ik ren.
En dotsen heb ik nooit gekund.
Ik zabber als een zabberslak,
ik robber als een robberrund,
maar dotsen? Dat is blauwe kak!…
Chaos in de woonwijk
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
636 de woonwijk in mijn hoofd
brengt ogen naar het straatlicht
als een oude vogel vlieg ik traag
langs huizen
ik zie de linker
en de rechterbuur
en de bovenbuur rimpelt
in het raam mijn naam
de buur drie deuren verder
lijkt ook op mij
ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos
in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte
van…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.
De winter, ach die is zo koud
en kil en doet de mens vertragen.
Maar wie de zon af en toe éven voelt,
weet zich tot de lente gedragen.…
Vingers vinden pluizen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
566 je bent wat traag
antwoorden zijn vaag
denken lijkt langer te duren
door het in de verte turen
in theatraal gebaar
zoeken je handen mee
vingers vinden pluizen
als tijdelijk houvast
wij tasten samen af
of dat wat wij hadden
nog kan vonken maar
er blijkt slechts een zwart gat
dat onontkoombaar
groter wordt
waarvan jij de randen…
TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Zomerwind glijdt traag
door bomen om het weiland:
pas geboren verleden,
heden en vage toekomst
treffen elkaar in één zucht.…
Een vader
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
671 jacht naar iets dat nimmer werd gevonden
Het hunk’ren naar ontbinding maar gebonden
Voortdurend vluchtend voor de eeuwigheid
Gekozen lasten ankerden met spijt
In stramme schouders dichtgegroeid met zonden
Geboeide handen waar in oude wonden
De onmacht schreeuwend werd tentoongespreid
Het zwakke hart voorziet de levensader
Vermoeid en traag…
Maar iets
gedicht
5.0 met 75 stemmen
16.066 .
----------------------------------------------------------------
uit: 'De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag', 2012.…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.…
Als je het niet meer weet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
671 Het gebeurt soms dat je niet weet
Wat voor een dag het is vandaag
Want je gedachten werken traag
Je zelfs namen van mensen vergeet.
Je denkt ook vaak aan het verleden
Toen je jong was en zonder zorgen
En blij was met elke nieuwe morgen
Maar die mooie tijd is lang geleden.…
Kabul
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Het stadse leven buiten mijn cocon
ontspint zich traag en breekt afwachtend open.
Een kind met een gekromde moeder lopen
in stof gevangen uit mijn horizon.
De beelden zwellen aan en in mijn hoofd
ontwikkelt zich een zandstorm die met vlagen
mij van elk oordeel en gepeins berooft.…
één woord
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 De dag ging tergend traag voorbij,
ik klampte me toch nog altijd vast
aan een sprenkeltje hoop.
Helaas de dag was voorbij.
Er staat misschien een andere te koop.
Claire Vanfleteren ©…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.931 Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof? Wij zullen opstaan
als gesteente, als een zee, een zwerfhond
of een wilde ui.…
Ze kreeg haar zin niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 naar juiste zinnen zoeken blijft altijd
ook ik zocht naar arglistig methodiek
mijn gelijk te halen in dwangtechniek
welke mijn baas hanteerde was een feit
als het mij niet lukte stal ik haar vraag
stelde voor de rollen om te draaien
in eigen- zelfreflectie te graaien
haar fermiteit kenterde ietwat traag
gaandeweg zochten haar ogen woorden…
Ook hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Het regent pijpestelen
de laffe, klamme warmte weggejaagd
Nieuw blad wordt gevormd
haarwortels, wit als melk
Het verlangen is een wilde perzik
smacht naar eetbaarheid
De geur van Verbena op jouw huid
van henna in het haar
Een rode zon boven het schiereiland,
dat traag zich uitstrekt, een lichaam
van vlees, bloed en bot, dat sidderend
de…
Laden vullen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 stapt een ander hoofd binnen
een kamer zonder vensters, waar
niets begint, ook niets eindigt
alles is er vederlicht
zoals jonge wijn van de eerste pluk
de dunne wanden transparant
takken van buiten spiegelen
als ranke balken tegen de zoldering
alleen een verlaten schommel
vult de ruimte met de trillingen
van gepasseerde seizoenen
trage…