Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
de zee daalde en steeg als de adem van de maan rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…

Tegenvoeter

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 661
Wanneer zij inslaapt, slaat hij traag de ogen op en laadt zich met een spinsel van verborgen krachten. Hij danst en krijst en roept formules door het open raam, hij kent geheime spreuken uit een zinderend verleden. Hij schreeuwt druïdenwoorden naar de volle maan: kaarslicht en wierook begeleiden zijn gebeden.…

De avondstraat

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 813
De kleine huisjes staan warm bijeengevleid te blozen waar de late lentezon ze dichtdekt met de ijle deken van de trage avond. De mensen zitten buiten stil te praten van de gewone dingen uit hun kleine wereld, veel stilte tussenin.…
Give4 mei 2006Lees meer >

Tot hinken gereed

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 786
Op de vloer schaduwen van spijlen en tsjilpend een mus tot hinken gereed Wij worden op de proef gesteld zegt de man en ik tuimel de stilte in Ik stap met bonzend hart het vierkant af - in mijn beenderen is geen vrede Als de maan de ronde erker raakt begint de ondervraging traag en hoffelijk Hij gaat mijn gangen na mijn…
Abel Staring25 augustus 2006Lees meer >

"Om de drommel"

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Het pad naar de oplossing, een antwoord op onze vraag, hoelang duurt het nog, het gaat te traag. "Geduld" is het eerste woord, "accepteren" nummer twee, wijze woorden, maar 't valt om de drommel niet mee.…
Atie2 september 2006Lees meer >

Het geredde kind

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.650
Maar o de zee en o de droom Waar ik mij nog niet op bezinnen kon, Maar waar ik weg uit kwam zo traag, zo loom, Juist toen het mooist begon!'…
P.C. Boutens30 september 2006Lees meer >

Heuvelopwaarts

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.071
aan de ramen alsof het allerlaatste weten sterft wanneer je aardse naam de leegte kerft in de zwaarte van een tergend amen zelfs de rozen in het gebleekte veld worden haastig en vreemd, ‘als traan op traan’, zei ik zacht, uren nooit vooruit geteld je schoof de schaduwen tegen je aan toen herfst het nachtzingen had vergezeld en ik, zo traag…

De vaderlijke boom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Ik zie het leven in de oude boom, in de wortels, de takken, en z'n kruin, de levenssappen in een trage stroom, de knoestige stam herfststormachtig schuin en reikend tot in de blauwe hemelboog als ik kijk met ’t oog van de spruiteling. Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.…

Getuigenis van een antiheld

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 590
Ik werd bewust van leugens der natuur die illusies van een mooi en eeuwig leven in mijn kinder genen heeft geschreven en de tijd in m’n brein traag liet stromen Na midlife als de tijd in vrije val raakt zag ik wat we zijn, schakel in de keten van heden naar de oorsprong van ‘t leven en na de voortplanting eindigt die taak De…
Custor3 februari 2009Lees meer >

Aujourd'hui maman est morte (*)

netgedicht
4.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.368
hier stort het ribgewelf in het dwarsschip zinkt die grote aardewerken kruik is een pedaalemmer met rozetten, arabesken en niksnuttige ornamenten traag trekt het sfumato uit haar ogen heldere sferen die alles onthullen het stucwerk haalde ik gisteren al van haar lijf – ze was al wat lijk toen taille douce heette ik haar ze was een…
Guido Vanhee28 februari 2009Lees meer >

De herfst kruipt door de kieren

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 532
De herfst kruipt door de kieren van de zomerlucht en vult de avonden met traag verlangen. Ik weet niet meer zo goed wat ik liefste wil: de helle zomerzon of 't tere en bescheiden blinken van het licht dat langzaam ondergaat en even nog blijft aarzelen of dit wel kan. De weemoed glanst me tegen in de ruiten van de overburen.…
Adeleyd2 september 2009Lees meer >

De Zwerver

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.699
De raven gieren krassend rond, loom zwoegend door de locht, en stuwen traag ten horizont haar hongerige tocht. Waar ligt nu ’t doel? Waarheen de gang al door die woeste heiden?…

ik wou

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 742
letter las de letters die vervolgens zich en masse tot sensuele zinnen samensmeedden die mij verslag van jouw verlangens deden en druppels richting gaven als kompas en mocht ik de fluwelen handdoek zijn die met je diepe lusten vrij kon spelen jouw zuchten zouden klinken als bevelen ik volgde de door jou gewezen lijn tot slot zou ik dan traag…

Mode verandert

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
op een trage golfslag is deining van regen te horen door een holle lucht wat toebehoort aan niets de stad zeilt, spint verder over grijze straten die oplichten bij lichtflitsen van de dag (de natuur wacht op warme tijden, waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt, en magisch verschijnend blij is, waar de mens langs komt) mode verandert…

onbedekt

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.610
aanvaard mij in het lijden aanvaard mij in het gaan want zachtjes, heel zachtjes vreest hoop mijn eigen naam raak mij in de schemer of langs een late weg het stille zal steeds luider slaan in’ t zwarte weefsel van de waan zie het trage op mijn ogen de woorden die ik achterlaat de dood zal jouw rivieren breken in de bedding van ‘t blauwgebleekte…

Dotsedaris?

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 778
Dat is nooit daar, maar altijd hier, hoe traag ik kruip, hoe hard ik ren. En dotsen heb ik nooit gekund. Ik zabber als een zabberslak, ik robber als een robberrund, maar dotsen? Dat is blauwe kak!…

Chaos in de woonwijk

netgedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 636
de woonwijk in mijn hoofd brengt ogen naar het straatlicht als een oude vogel vlieg ik traag langs huizen ik zie de linker en de rechterbuur en de bovenbuur rimpelt in het raam mijn naam de buur drie deuren verder lijkt ook op mij ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte van…

winterzon boven Amelterbos

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
Hoger en hoger zal zij gaan, slechts langzaam haar warmte delen en met haar traag tastende zonnestralen heel zachtjes de aarde strelen. De winter, ach die is zo koud en kil en doet de mens vertragen. Maar wie de zon af en toe éven voelt, weet zich tot de lente gedragen.…

Vingers vinden pluizen

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
je bent wat traag antwoorden zijn vaag denken lijkt langer te duren door het in de verte turen in theatraal gebaar zoeken je handen mee vingers vinden pluizen als tijdelijk houvast wij tasten samen af of dat wat wij hadden nog kan vonken maar er blijkt slechts een zwart gat dat onontkoombaar groter wordt waarvan jij de randen…
wil melker31 januari 2012Lees meer >

TIJD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 652
Zomerwind glijdt traag door bomen om het weiland: pas geboren verleden, heden en vage toekomst treffen elkaar in één zucht.…
Han Messie6 augustus 2012Lees meer >

Een vader

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
jacht naar iets dat nimmer werd gevonden Het hunk’ren naar ontbinding maar gebonden Voortdurend vluchtend voor de eeuwigheid Gekozen lasten ankerden met spijt In stramme schouders dichtgegroeid met zonden Geboeide handen waar in oude wonden De onmacht schreeuwend werd tentoongespreid Het zwakke hart voorziet de levensader Vermoeid en traag…
Nico Noorman24 augustus 2012Lees meer >

Maar iets

gedicht
5.0 met 75 stemmen aantal keer bekeken 16.066
. ---------------------------------------------------------------- uit: 'De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag', 2012.…

November

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17.056
Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter De mistbanken van de herfst hangen laag over de grond, verschuiven traag. Het licht wordt steeds kouder en minder. En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest toen het gras nog hoog stond en bol van groen de bomen waren. Teveel te doen en schrijven voor brood verduistert de geest.…

Als je het niet meer weet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Het gebeurt soms dat je niet weet Wat voor een dag het is vandaag Want je gedachten werken traag Je zelfs namen van mensen vergeet. Je denkt ook vaak aan het verleden Toen je jong was en zonder zorgen En blij was met elke nieuwe morgen Maar die mooie tijd is lang geleden.…

Kabul

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Het stadse leven buiten mijn cocon ontspint zich traag en breekt afwachtend open. Een kind met een gekromde moeder lopen in stof gevangen uit mijn horizon. De beelden zwellen aan en in mijn hoofd ontwikkelt zich een zandstorm die met vlagen mij van elk oordeel en gepeins berooft.…

één woord

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 717
De dag ging tergend traag voorbij, ik klampte me toch nog altijd vast aan een sprenkeltje hoop. Helaas de dag was voorbij. Er staat misschien een andere te koop. Claire Vanfleteren ©…

Jongste dag

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.931
Stop met ijle vingers me de oren toe: wie kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk en traag in humus opgaan, zinnen strelend van de diepste stof? Wij zullen opstaan als gesteente, als een zee, een zwerfhond of een wilde ui.…

Ze kreeg haar zin niet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
naar juiste zinnen zoeken blijft altijd ook ik zocht naar arglistig methodiek mijn gelijk te halen in dwangtechniek welke mijn baas hanteerde was een feit als het mij niet lukte stal ik haar vraag stelde voor de rollen om te draaien in eigen- zelfreflectie te graaien haar fermiteit kenterde ietwat traag gaandeweg zochten haar ogen woorden…

Ook hier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Het regent pijpestelen de laffe, klamme warmte weggejaagd Nieuw blad wordt gevormd haarwortels, wit als melk Het verlangen is een wilde perzik smacht naar eetbaarheid De geur van Verbena op jouw huid van henna in het haar Een rode zon boven het schiereiland, dat traag zich uitstrekt, een lichaam van vlees, bloed en bot, dat sidderend de…

Laden vullen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
stapt een ander hoofd binnen een kamer zonder vensters, waar niets begint, ook niets eindigt alles is er vederlicht zoals jonge wijn van de eerste pluk de dunne wanden transparant takken van buiten spiegelen als ranke balken tegen de zoldering alleen een verlaten schommel vult de ruimte met de trillingen van gepasseerde seizoenen trage…
Kees Keizer5 september 2014Lees meer >