1883 resultaten.
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de grens
hoe één ademteug doorheen mijn lijf
mij zal doen opleven zoals een rivier…
Blijven zingen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.389 hoeveel bochten er in een rivier zitten
uit hoeveel lagen een wolk bestaat
Kan iemand alle bladeren van een boom
bijeen vegen
en de wind vertellen dat hij niet meer
aan de bomen mag schudden?...
Hoeveel bladeren...
moet een zijde-rups eten, zodat er een
jurk-je ontstaat
met de kleuren uit het verleden?...
Hoeveel regen...…
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 rotsen van heuvelachtig
wulps verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden
ik voel het voorvocht
van een uitgesponnen droom
langzaam naar de rivier…
stil gedroomd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
824 En blies over de oevers van de rivier.
Hoe kan men mij ooit begrijpen ?
Mensen, ze hebben mij nooit
uitgelegd waarom ik zag wat ik heb gezien.
Dáár, achter de bergen daar weet ik de warmte
En ver weg , nog voorbij de horizon
Daar ligt de vrijheid die ik zó liefhad.
Mijn droom sluimert in mijn hart, goed verstopt.…
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 branding
mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde
opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken in het kruinenlicht
tussen oude twijgen sterft een meikever, de boom buigt, beeft even uit zijn bloei
ik kom overeind en begin te klimmen, zin voor zin, tak voor tak , over daken en heuvels heen
rivieren…
De Wolgaslepers*
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 Moe al sinds de
Tweede helft negentiende eeuw
d'Elfde lijkt dood, terwijl
De derde een pijpje rookt
De stroom gestaag
De wind van noord
d'Oever van zand
Vermoord
In elk geval heengegaan
Lijkt de staart van deze slepers
Zwalkend langs deze echt
Majestueuze rivier
Hun gedachten
Opwindende
Vrouwen en veel
Vodka
*Naar een schilderij…
ROTTERDAMS KLIMAAT/MENTALITEIT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 NEDERLAND
April, mei 2011
heel veel zon
heel erg droog
af en toe
'n druppeltje regen
ROTTERDAM
Geel gekleurd gras
op d' Maasboulevard
uitgedroogde boompjes
op 't Willemsplein
"De Groene Kamer"
nu een bruine schuur
Rotterdam
aan de rivier
Rotterdams
vlaktes aan zee
Rotterdam
waterstad?…
Slank getailleerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
647 Braque
Praags' Zwarte Madonna
Kubisme's icoon
(Huis van de Zwarte Madonna/Icoon
van het kubisme)
Bruggen van de
Moldau-rivier
Praagse Burcht in elke
Tsjechische Lente
Alle windstreken
Fotogeniek
Toren legt alles vast
Adembenemend
(Jindrisskátoren)
Praha, 2011…
Witte zeilboot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
644 Je had
me mee kunnen nemen
in de kleine dingen
van vlinders en bloemen
groeten en afscheid
zoete hoop en zilte tranen
op de witte zeilboot
de rivier volgend
weg van de onrust
naar het moederland
met de kasteeltuinen
waarin je opgroeide
had je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen bleven
in de lethargie…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 zonnecellen - zonder de ogen
te kwellen - die branden op
het etiket van het netvlies,
helder bloed te stuwen
uit de illusie van het lot, de
wijzers van het leven gelijk
te zetten in elk kwartier, in
ontdekking van de polsslag,
verwekking van de tranen in
een sluimerend verlies,
intuïtiviteit gemeten als vrije
kinderen aan een dorstige rivier…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Door de steden met drukte van het leven
genietend van een wereld vol vertier
of langs stromende schuimende rivier
op alle plekken stond ik soms even.
Denk niet meer aan al die vergane tijden
over die vlaktes loop ik lang niet meer
ook die dichte wouden zal ik verder mijden
zet mij liever aan stil helder water neer.…
Voor de brug
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.794 Daarvoor is de rivier te vlak.
Hij is gewoon van zand verlost,
een huis op weg naar huis,
voorbij de brug de grachten door.…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen naar rivieren…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 donkerder
dit is mijn nooit vergeten land
een meisje zingt , ik gaf haar mijn
oor. zie de blauwe vlinders diep in
de jungle ( wonderschoon )
hoor hoe een oude man zijn verhalen
begint, bij de aanvang van de avond
de verhalen zijn oud en bekend
genieten van een bami en bier
de bries die de klamme huid verkoelt
komt van de Suriname rivier…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Het werd winter
in de wereld en in mijn hart
grauw in de uren zonder jou
De rivieren waren vol ijsbloemen
De wolken broos en weerloos
maar kleurloos zonder jou...
Toen kwam een heldere lentedag
een dag vol zonnige hoop
waarop je weer voor me stond
en zei : “ik ben terug”
De vreugde was immens...
Onze ogen lachten en zongen...…
Vragen die geen vragen zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Kalm stroomt de rivier, zonder stroomversnelling, zonder
zich af te vragen of de zee nog ver is. Eigenlijk is er enkel de
stille stroming nu, zonder bedenkingen, enkel de zon blinkt
in het water en maakt de mensen die het zien plots blij.…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 Een rivier kronkelt door het veld
en draagt het glanzen van de dag.
Langs de stenen worden verhalen verteld,
op een fluistertoon die blijven mag.
Vogels stijgen hoog in het blauw,
hun vleugels raken licht en tijd.
Een vrije dans, rustig en trouw,
die in de lucht zijn sporen spreidt.…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt
en weerkaatst tegen de met meeuwen versierde hemelboog
Datzelfde blauw kleurt al onze levensaders en kabbelt gestaag door de grootste rivieren…
Iets van Tao en de vrouw van wie iedereen houdt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
620 Ik stroom door jou
Als een rivier door de bedding
Ik droom door jou
Je lach is mijn redding
Vertel me wat je ogen gezien hebben
Maar vertel me niet wat je verlangt
Want het bangt mij dat ik niet degene ben
Die het je geven kan
Ik bezit de vonk, maar niet de gave
Ben ik bang
Om jouw wensen naar de haven te brengen
Want het duurt met mij…
Er onder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
516 opengegaan onder blauwe lucht, de maan
schuift de rivier, een koude voorjaarswind
waait door het raam
anders dan toen
het nieuwe seizoen; donkere holen geheimzinnige bomen
exotisch gegeurd de vogels gekleurd; een zeurend lied is aangekomen
och, arm zwijgzaam murw gemaakt besmet volk
dat naar adem moest hijgen
meegesleurd in de corona…
Wereldwijde rode vlag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
433 Keer op keer verleidt de dag ons tot denken
als een rivier die als een lint door de wereld stroomt,
met associatieve omwegen door ons gedachten te schenken
nu zee druppels met al het nieuwe en onbekende wenden.…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Met één beeld
samen in een herinnering ver van hier
voelt mijn maag
van een stromend beekje tot een kolkende rivier.
Aan de horizon
voor die voeding van de verboden vrucht
zonder het spel
van deurtje open deurtje dicht als in een klucht.…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 Een macht'ge slang, in gramme toorn gekruld,
Lag om de wereld, stikkend in haar knoop,
Een slijm'rige rivier, gestremd van loop.
Van weemoeds zuchten was de lucht vervuld,
En uit des diepe wereldlevens nacht
Steeg onverhoord omhoog de jammerklacht.…
libel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 als helder de hemel
zonovergoten de wereld
in blauw water spiegelt
tovert de libel een wonderland
elke warme zomerdag
scheert met gazen vleugels hij
gelijk een straaljager in formatie
over sloot beek en rivier
fonkelend als juwelen
saffier blauw of smaragd rood
is het acrobatentooi
waarin hij dansend gaat
als in formatie verbonden…
Stemmen van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Daar wanneer
Je in iets ten diepste
hebt beleefd
Ondervonden
dan heeft je stem
Oprechte gronden
want een stem
Die in de storm
Zijn zeilen houdt
Is een stem
Waar de wereld op bouwt
wanneer
het vertrouwde
Daar waar de wereld lang op bouwde
verandert
En een nieuwe visie
Op het geheel
Een noodzaak is
vormt dat een ader
In de rivier…
Ja
gedicht
3.2 met 4 stemmen
8.449 Natuurlijk, voorbodes kruipen onder de huid, dansen
mee als je danst, rennen mee als je rent, hangen
ook op de bank, zitten daar en later gaat Haper
aan de haal met je dromen, teistert een winter
de oude rivier die wil stromen.…
Donkere maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Ook als ik ze niet kan zien
varen er schepen in de bocht
van de rivier, die blijft stromen en stromen
Ik denk aan jouw vriendinnen
de mensen met wie jij praat
en eet, en hoe jullie lachen en lachen
Het alarm gaat – niets aan de hand
het is twaalf uur, de maandelijkse test
Er is geen nieuws op de radio, geen nieuws
's Nachts kwam je me…
De Brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Doch de rivier der tranen werd te breed
Ik kon niet langer verder
Bleef steken aan lager wal
Maar nooit gaf ik op
Ook niet in het diepste van het dal
Verdrinken was nooit een optie
Daarom begon ik te bouwen
aan de brug van vertrouwen
.…
Eigen Melkweg ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Zonnen wil hij vreten
nestelt zich in de
dagdromen zonder zich
door de inhoud en aangezicht
te laten kwellen die zich
afrollen op het netvlies,
kind bij een kloppende rivier,
hoopvol bloed in de stromende
volheid van zijn avontuur, zijn
aarde beweegt elk kwartier,
ontdekt ongerepte schoonheid
bij elke hartslag, de slinger
in -…
Mijn pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Wellicht mist enkel een rivier of golven zee
uit de mond van een kind nog onbevangen
om op te vangen en te bewaren en bewaken.
Iets net zo waardevol als brood dat ontstaat
uit puur de rijkdom van goudgele aren.
Wellicht ontbreekt het mensen soms aan liefde
die als vlinder net weer te vlug wegvliegt.…