1811 resultaten.
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Hoog staat het stralend witte zonjuweel
En slaat zijn hete licht op 't land te gruis,
De zilvren vlammen laaien uit 't hemelhuis,
De barnende aarde blakert grijs en geel.…
de andere slaap
gedicht
3.1 met 17 stemmen
6.376 Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht
langs ijle belijning van wijkende bergen
op het hemelse paard uit fergana gekomen
en nu aan de rand van verstijfde moerassen
zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau:
denkbeeld van damp om bereden nomaden,
flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…
Jouw stille heengaan...
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.910 Heel zacht streel ik jouw zilverwitte haren
die een paar maanden geleden
nog zo vol grijs waren.
Jouw ogen zijn stil gesloten
en jouw mond ligt tandloos open.
Traag gaat jouw ademhaling
soms reutelend op en neer
en prevel je onverstaanbare woorden
misschien dat je ons toch nog hoorde.…
Intriest - Vrie triestig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 de lage zon schildert een zebrapad
in onze diepe, lege tuin
de buren leveren boomzwarte verf
wij een grasgroene straat
daar waar het kippenhok niet staat
komen er al paaltjes uit de grond
met grijs kippengaas errond
zal ik oversteken?…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Laat ons nog éénmaal samenstaan -
De wereld wenkt zo grijs, zo wijd...
Geef mij nog éénmaal, vóór wij gaan,
Uw troostende barmhartigheid.
Eén enkle maal: dan zal Uw hart
Vergeten wat gij thans beschreit -
Mijn droefenis die zwijgend mart,
Mijn smart die om Uw droefheid lijdt.…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Grijs is de zondagmorgen.
Een storm fluit langs draden van staal.
Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.…
Carnavalstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
624 De dag is grijs, hij zoekt profijt,
heel wat anders dan een tak omlaag.
Daar zit een bolle vink te chillen:
Okerkleurig verenpakje.
Niks niet stressen, honger stillen.
Poetst relaxed zijn snavel aan een takje.…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Buiten is het grijs en grauw,
de huizen staan er verlaten bij.
Dof is het groen van bladeren aan
de bomen en al kijkend door het raam
zit ik wat te dagdromen.
Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof ik het vandaag anders zie.
Geen vaste grond onder mijn voeten
en mijn zintuigen op slot.…
De regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
850 de zon breekt door de wolken, nog niet zichtbaar voor het oog
grijs en grauw nog overheersend, staat daar plots een regenboog
langzaam wordt een glimlach zichtbaar om de mond van een kind
en de regenboog strekt zich verder als een oneindig kleurend lint
zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint
ik was er totaal niet op…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 De winter, alhoewel er die
niet eens geweest is, kleurt ook de gevoelens grijs
en doet versomberen tot klagen en zeuren. Maar wie
het wil hoort zelfs de vogels nu een feestlied fluiten.
Wat komen nu veel mensen buiten en werken in
de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks.…
Het einde nadert.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.071 grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld
waarop blonde schapen vredig lopen te grazen
zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen
de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld
terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren
vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen
is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Grijs verheft de dag zich in haar nieuwe ochtendgloren.
Het kader van mijn raam weerkaatst nog licht,
vreemd hoe helder grauw kan zijn.
Nog net uit bed, bezie ik onbedekt,
hoe mensen zich in nevels hullen.
Haastig kaatst het voetgeluid,
dof en onbedwongen.
Het is alsof de regen in hun verder huilt.
Er is geen tijd.…
Verwondering
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
568 stem in de stilte leg
zoals de druppel opgenomen door de zee,
één wordt
zodat 'k kan mee bevloeien,
helpen groeien,
dorst lessen,
zwijgen en kan zeggen,
er te zijn voor jou, mezelf,
genieten kan
mijn geluk doorgeven,
want nog steeds... is er zoveel kleur,
de bottels en de bessen,
de ondergrondse witte knollen
de groentinten tussen 't grijs…
Vrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Dwars door al het schrale blauw,
met grijs gekleurde streken,
schreit het voelbaar langs me heen.
Het sijpelt, gestaag,
maar onherstelbaar.
Kwetsbaar, ongenuanceerd,
laat het alles in me vrij..
Laag, na laag,
Broos en weerloos,
machteloos,
valt de entourage van me af.…
Dit zou een afrekening kunnen zijn..
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 hij houdt van Aspe, ik houd het bij Claus,
ik lees de Russen, hij geilt op Mickey Mouse
hij houdt van Straus, ik verkies Mahler
ik houd mijn haardos, hij wordt steeds kaler
Woont hij in Kessel dan ik in Parijs
maak ik het bont dan zweert hij bij grijs.…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Zie d’aarde de benevelde blauwe pupil
het getroebleerde hemelsoog
zij draagt haar bril voor ons bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen…
De achtertuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Al oogt deze dag somber en grijzer dan grijs,
gelijk onze handen aarzelend met aanrakingen
we ademen, het is zo onmogelijk niet van
elkaar te houden, te weten we slepen als net
met helende blikken elkaar dit tij en tijd door.…
IK KEN DE OORLOG NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 werkelijk is
uit verslagen en nagelaten gedichten
al hun vragen waarom ging het mis
uit foto’s van een grauw verleden
besef ik nu wat oorlog is
ik leef nu in het heerlijk vrije heden
en besef hun waardevol gemis
hun verloren jeugd en toekomst en
hoe ze allemaal hebben geleden
en besef dat het nooit ondenkbaar is
een stap terug naar zo’n grijs…
Stop het verbale bliksemen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Kleur het nu als liefde nu de lucht nog wit grijs
nog niet Valentijnsachtig of zomers
korenblauw is met witte wattenwolken.
Schilder verdraagzaamheid als bloemen
ogen zonder de angstblikken van ooit
toen berooidheid een voorpaginawoord was.
Wat wens je immers nu halverwege februari
buiten maan en lantaarnlicht verder te verdragen.…
Tussen opmars en aftocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
608 tussen afstand en diepte
Tussen stijgen en dalen
tussen roof en tocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen wal en schip
tussen vloek en gebed
tussen neus en lip
tussen laken en servet
Tussen schaamte en geluk
tussen bitter en zoet
tussen droom en drama
tussen wanhoop en moed
Tussen zwart en wit
worden woorden grijs…
Wij willen niet met een kluitje in het riet gestuurd worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
603 Een fragiel klein grijs vrouwtje
op een veel te lang wit bed
Met de dood voor ogen kijkt ze door de ruit van 't
zuurstofmasker dat haar redt
De hoop nog niet verloren
alles wordt in touw gezet
Wij mensen krijgen wel verdriet
als we onze familie en vrienden die bij ons horen
Wekenlang niet zien maar 't besmettingsgevaar is groot
daarom…
VIERENVIJFTIG JAAR GEHUWD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 De liefde die voortdurend groeit
en zich in de warme gloed vindt
Is die liefde die voor altijd bloeit
en zo’n liefde is zeker niet blind
Onze liefde, ons kostbaarst bezit
ze gaat nooit sterven bij de dood
Ja, al wordt ons haar grijs en wit
in ons is de liefde enkel vergroot
Het mooiste meisje, dat was zij!…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 straat
te worden beslecht
vooral als bomen
al in vroege herfst
hun bladeren laten
vallen beuken
winden meteen
in agressieve buien
op de kale stammen
breken jonge loten af
laten de vroegste
knoppen zonder
enig mededogen
verdrogen en doen
onverwachte
nachtvorsten de
kwaliteiten van een
mooie oogst te niet
pas dit jaar
heeft grijs…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 kijk, er zijn paddestoelen in het bos
ze groeien zomaar tussen het mos
in de winter is het koud en grijs
we blijven thuis, gaan niet op reis
kruipen gezellig bij de open haard
huiselijkheid is ons dan alles waard
zo heeft elk jaargetijde wel iets liefs
iets leuks, iets fijns, iets positiefs
hoe fijn het is om in ons land te wonen
probeer…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 In kamers grijs, waar stilte spreekt van jou,
de liefde die verdween met 't vallend blad,
echoot zacht jouw stem, die ik nog steeds vertrouw,
en dwaal ik door herinneringen op ons pad.…
Elixer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
600 't Elixer van de jeugd zit in m'n genen
't Kwam niet te voet en 't gaat nog niet te paard
Pas als ik kaal of grijs word, wijs van aard
Neemt vader tijd mij vast wel bij de benen!…
Ze praten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
401 vertellen over oorlog en vrede
defensie en de wapenwedloop
de dood, een traan en een lach
het bederven van vergane glorie
vergankelijkheid in al zijn verschijnen
ziekte en oorlog en hebzucht
als belangrijkste verdienmodel
de handel in aandacht
economie van verdriet
de dood als ultieme slaaf
jij ontdekt vaak zoete geneugten
uit een donker grijs…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Grijs,
alsof iemand het licht had uitgezet
van binnenuit.
Ik zocht naar een woord.
Iets kleins
om over de rand te duwen.
Er valt iets uit mijn mond.
Het lijkt niet op wat ik dacht.
De lucht in mijn borst
bleef stil.
Geen brug.
Alleen adem
die niets meer droeg
Dus draaide ik me om.
De deur weer open.
De gang.
De straat.…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 De doos ging open, de tijd stond even stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis
ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost,…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi
worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten.
Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt.…