3038 resultaten.
Waterval
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
979 mijn ogen vurig doen glimmen
alsof het niet genoeg is, druppels
geschenken uit jouw schoot
mijn gebarsten onderlip doet prikkelen
met bijna snode speelsheid en ongemak
dat vragend naar boven pruilt
raak me waar je me raken kunt
en ik zal mij, net zoals jij bent
ongeremd overgeven aan
wat niet te stoppen valt
de ongerijmde zinnen…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 - - Ach, is ons lijf voor eéuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
'k u durf beminnen.…
Kleuren van jouw hart
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
933 Ik leefde een tijdje apart
van de kleuren van jouw hart
en ik vond mezelf weer terug
bij de kleuren van jouw rug
het was een vreemd gezicht
walmend blauw in hemellicht
maar ik dacht niet langer na
en schreef een donkergrijs gedicht
over de zinnen die jij sprak
die van rood en ook weer blauw
zullen we het nog een keertje doen
maar dan…
Halverwege, de dood
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.953 Bij alle zinnen moet nu nagedacht, de tijd
verspringt een klinker. Ik ben al uren ouder.
--------------------------------------
uit: 'Nieuwe Gedichten', 2001.…
Ketterij?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
545 Onder levenden wil ik liggen,
scharrelen in aardse retoriek
van roze biggen, verwent te
wroeten tussen wortels van
de romantiek, de borst gewent
naar de verlichters, met het
gezicht in gewoelde letters
van de zinnen, ketters van
regels en van lichtsporen in
het woord, in gestreden voren
wordt nooit onderhandeld,
gewoekerd, welgeschapen…
waarom, mijn kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 waarom zou ik jou mijn woorden laten
morgen zijn ze al weer oud en
weggegleden
waarom zou je ze dan lezen
zou je mijn gedachten volgen
als ik alles achterlaat, mijn kind
vluchtig zijn ze als de wind
passend slechts bij deze dagen
waarom zinnen nog bewaren
als na iedere grijze winter
zomer nieuwe kleuren vindt
zoals jij onverwachts…
Valse vriend.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
655 Elke keer als ik het je probeer
te vertellen word je boos,
terwijl ik je juist wil helpen,
maar steeds raak je dan buiten zinnen.
Je stuurt mij nu weg,
-ach, da's fraai-
Laat al je beloftes
en al onze toekomstplannen
dan ook maar zitten,
dan kan ik niets meer voor je doen.…
LEZEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Over de bijbel gebogen
zijn de zinnen harde gestalten
uitdagend of werend
langzaam aan vervagen ze dan
tot traag zwevende schimmen
die door elkaar heen dringen
allerlei gedachten oproepen
lust om steeds verder te zoeken
al peinzend nieuwe beelden te vinden
van zichzelf een vraagteken maken
het boek dicht willen klappen
mogen deze vele…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 Wolken kennen
het antwoord niet
op vragen
die zij elke nacht
tussen de sterren ziet
vertaald...in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 De zon zakt achter de hoge bomen
duiven vangen het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het…
Jarige dichter
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.814 Als de morgendauw
zachtjes
over
Den Haag
glimlacht
is er al vaak
jouw gedicht te lezen
een kwinkslag
naar 't verleden
een knipoog
naar de dood
ik ben het gaan waarderen
't is vaak het eerst
wat ik lees
je hebt iets wat me boeit
daarom lieve stadsgenoot
een felicitatie
vanaf mijn halte
van lijn negen
met alle wensen
tussen zinnen…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
Arti-flex
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
3.161 leven waar haar pen de ruimte geeft
er kleven nieuwe woorden aan deze dag
geweven langs de weg die alle kanten uitgaat
zij vindt ze, neemt ze, schikt ze
tot
weefsels als tapijten, kleurrijk, rood is roder
blauw diept zeeën uit en geel schijnt met de zon
op levendige akkers
binnen, in haar woordenboek
ligt het wakkere besef
dat zinnen…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Scherp als de zinnen
verwoestend als de bliksem,
zachtheid in een woord.
Verstild in ruimte
leegte zonder verdriet,
gewogen door beweging.
Leven dwaalt te ver
vertaal mijn oude angsten
in een nieuw akkoord.
Verlicht ijskristal
als reisgezel van een nacht,
dan vloeibaar verder.…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods zon
die ziel en zinnen…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 hoofd zonder schouder
zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie…
Een net zonder mazen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 heb ik geen spektakel ontmoet
in jouw blauwe ogen, het was mat
en zelfs de horizon kiemde naar het verticale
het was vreemd, jouw naakte silhouet
te mogen aanschouwen in het
afgebrokkeld maanlicht, ik streelde
de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid
we stierven in het kielzog waar de herfst
ons had ontbonden
nog zijn mijn zinnen…
Zelfprojectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Zinnen treden bij woorden in
om te worden tot
woorden zonder zin
en zin zonder geest of god.
Het zoet van de regen
valt in druppels gestadig
zodat het de zee is tot zegen
en het zout ongenadig.
Bomen groeien tot hemelsblauw
in rijen aaneengesloten
opdat niemand vergeten zou
of uit het paradijs verstoten.…
Zij regent weer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Regen tikt tegen het raam
Jaloezie schiet boven wolken
Helder is het beeld als glas
In zijn gevoel vertolken
Tijd glijdt voorbij zonneschijn
Waarbij het huidige verbrandt
De frisse douche van haar natuur
Voorkomt het trammelant
Blust hier en daar de verhitte kop
Hij komt volledig bij zinnen
Zijn geest neemt alles in zich op
Slurpt het…
soms dicht er bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 ingehaald door het verleden
idealen te ver heen
wankelend op één been
ondergeregend door de realiteit
gehavend in de loop der tijd
compromis is niet de ideale weg
maar soms treft toeval vol de twijfel
want eens dichter
altijd dichter
soms verder weg
vaak dicht er bij
woorden ongrijpbaar
worden toch inpasbaar
flarden van zinnen…
KIND, als ik kijk in de ogen van een kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.226 Als ik kijk in de ogen van een kind
dan leer ik weer puur te beminnen
omdat een kind nog echt niets vindt
laat staan spreekt met moeilijke zinnen
Juist dat gebrabbel, dat leuke gepraat
dat geaai, die reuze vriendelijkheid
met veel muzikale momenten zonder maat
een kind is nog zo'n volkomen eigenheid
Het kind maakt ook het kind in mij los…
Pyjama alfabet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 mijn nachtpyjama
om de zielsgordijnen te sluiten
betekenisvol ondanks verleden
in mijn dromen vertolk jij liefde
via jouw dimensie van tederheid
vind ik de weg terug naar het alfabet
op een maagdelijke bladzijde
in stilte schrijf ik jouw naam
in een ongeschreven boek
waar de laatste letter met het
eerste woord begint
zet jij de zinnen…
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Toch, onverwacht laat zij iemand binnen
vol woorden en zinnen
die klinken als muziek
haar verlangens te groot
naar warmte en een ziel die zich ontbloot.
Vol verlangens, eens zo diep weggestopt
voelt zij zich weer tot vrouw ontpopt.…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
NECTAR VAN HET LEVEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 zit je stil
even
onbewogen
Ik heb
met je te doen
jij bent
-zeker- zo bevlogen
als 'n dichter
over z'n gedicht
de taal
woorden en zinnen
Jij fladdert
van bloem tot bloem
dat is,wat je noemt:
'n zonnig leven
Je woon - of verblijfplaats
is me onbekend
vandaar
m'n mededogen
Ik herken
je zoektocht
naar de nectar
van het leven…
Heerlijk Heidens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.097 zwijmelend in zijn oor
En gingen voor zijn levensdoel door
Toen hij ze zoende op een nacht
Zodat een gevoel van zomerzotheid
Hem drogeerde met een zoele waas
Wilskrachtig hem in alles de baas
Als door een toverspreuk geleid
Dook hij de balzaal naar binnen
Kopjeduikend zonder capuchon
En bracht zoals een wolkbreuk kon
Onbelet hozend buiten zinnen…
In hetzelfde ziektebeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik las
de schaduwletters
van deze dag
waar toeval
in het eigen schrift
noodlot zinnen gaf
tijd werd achteloos
opzij geschoven
in pure dwingelandij
chaos kreeg
alle prioriteiten ging
schaamteloos de rij voorbij
zo kon ik
jou ontmoeten
in hetzelfde ziektebeeld
jij wanhopig
naar de eerste intake
ik bijna geheeld
iedereen…
Nirwana
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
646 en verder trekt de karavaan
de luisterlast is reeds wat lichter
omdat de krontjong is gegaan
naar de altruïstische dichter
die speelt met woord en nylondraad
zich niet aan loze zinnen bindt
maar onomwonden horen laat
hoe klanken reizen op de wind
en verder trekt de karavaan
het irritante zoemgezang
van muggen lijdzaam ondergaan
tot…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 – – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
’k u durf beminnen.…
Cijfers en letters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
571 Smeden zinnen aan elkaar.
Schriftelijk gesproken ontmoeten
onze universele beelden elkaar.
Becijferd en geletterd
drukken wij op schrift
gemeenschap uit aan elkaar.
Worden onze dromen in
woordbeeld en verrekening
een medemenselijk loyaal gebaar.
Cijfers en letters een
uitdrukkelijk gebaar.…