Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
De lucht is grijs. Peilloos laag. Het behang verkleurt. Alles wordt somber. Dromen achter glas. Breekbaar gewicht. Meer niet. We bewaren ze braaf. Dan de avond. Zwart. Vretend aan de ramen. Het duister regeert. Onder de grond. Stilte. Ik weet het wel. De wortels wachten. Heel stil. Zij kennen het geheim. De verstijving.…

Waar eens mijn wiegje stond

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.133
Waar de kikkers vrolijk kwaakten, zie je nu grijs asfalt gaan. Waar de toekomst nog een kleur had en de gulden een daalder was, waar de kinderen veilig speelden, op een veldje, groen als gras. Oh Nederland, waar eens mijn wiegje stond. Vaak denk ik aan vroeger terug, maar de tijd gaat veel te vlug.…

Rampdag

hartenkreet
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.470
De schilder is op dat moment bezig de buitenboel te verven en alles staat dan open, ramen en deuren, de kat loopt vrij rond en je raadt al wat er dan wel moet gebeuren, precies 't mormel loopt door de groene verf, hij zelf is van nature grijs, hij springt op tafel, op de grond, overal groene poten.…

oktoberstilte

netgedicht
3.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.959
Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait De barmhartige zon alle herfsttinten aait De winterslaap nadert de kou is op til De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil Met de brandende zon van de bloedhete zomer Het tempo de kleuren zijn…

De laatste symfonie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 994
Het orkest stort in een grijs gedraaid en krakend verleden met als enige zuivere van die avond een traan gevuld met het stille verlangen naar die laatste symfonie…
pandorra24 april 2003Lees meer >

Familie

netgedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.608
Je gelooft niet veel, niet grijs, niet helemaal rose... Maar waar jij in gelooft is van jou. Je staat tussen verliezers bewust, inwendig. Je kijkt naar beneden, maar je valt niet zolang men je zal nodig hebben. En je neemt het geluk zoals de graankorrels een beetje of niets... Jij bent familie dezelfde rang, dezelfde stam.…
Ditheke29 november 2002Lees meer >

Stel je dit gevoel eens voor

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.391
tikken van de regen Aan je grote jeugdliefde denken en ineens kom je die ergens tegen Rillend en bibberend van de kou neem je een heerlijk warm bad Je maakt een heerlijk fietstochtje in jouw meest favoriete stad De trui vinden die je al heel lang zocht maar dan wel voor de halve prijs Iemand die met je haar speelt ook al ben je oud en grijs…
Ruud Brouwer11 februari 2004Lees meer >

Onze oude eikenboom

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.355
Onze oude eikenboom zit in de nesten Mochten in grijs verleden kinderen hem pesten Beklimmen en langs tere takken aan de buitenkant Pijlsnel afdalen uit de top en landen in het zand En aan de sterkste zijtak onderaan had men onbevangen een schommel voor hem pijnlijk opgehangen Als kind deed ik die oude eik ook menigmaal zo zeer Met mijn…

De weg terug en verder

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.063
volgde ik de ladder omhoog of struikelde over de sporten opdat mijn lippen zo vaak de droge aarde kusten * uit de lotus zucht de aarde schoonheid tot vergankelijkheid terwijl schaduw leven dicht * de kleurenfilm vertoont hoge bergen op toppen, soms door het lot of ego beklommen evenzo het zwart-wit overheersend in grijs…

DE VIER KAMERADEN

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.136
Ik zit aan mijn tafel in de werkersbuurt de lucht is grauw, het licht is stil, dood-grijs: wat kinders en een orgel klagen droeve wijs omhoog, 't is of de dag al eeuwigheden duurt.…

DE LAATSTE STORM

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Zo lange reisden schip en zeeman samen door de stormen; grijs is 't hoofd geworden van de zeeman, krakend en versleten 't machtig vaartuig... O de wind, de zee, de laatste storrem! Schuimend, bruisend, stijgen wilde baren onder zijne voeten. Krakend, berstend, in de diepe kolken draait het vaartuig...…

Handelsgeest

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Maar met takels en lieren, is het dat de hijskraan zachtjes zucht, zodra de lading krachtig met haar lippen het grijs cement aan wal een welkom kust. Grote schuiten lopen binnen. Kolen, cokes en koffiebonen, zo gek kun je ‘t niet verzinnen, maar het moet wel de moeite lonen, Valt er goed garen van te spinnen?…

Ted talk

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 950
één lang grijs lint van hier tot de noordzee straks stopt de ambulance nog - o nee!...…

Vogels van de duisternacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
De jaren gingen grijs voorbij. Marktplaatsen werden stiller. Men zwijgt nu over de offers van het bloed. Alles verwaait, het zout eet de fundamenten op, het dorp legt zich neer bij het stoffige lot. Nacht. De lachende maan werpt een gezicht door het takkenwoud waar eenzaamheid zich uitkleedt.…

Bozeboer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 887
Hoe was het weer... hoe het weer was het weer of de lucht of de wind en de wolken? koeien op stal weer die worden gemolken het loopt als een tiet en het stinkt er naar sheet De avond is ongemak, staand in hun plas de voedselbank is er niks bij wel de beer in silo's die vol zijn, en rondom in sloten open geloosd vanonder hun staarten…
Xander20 oktober 2024Lees meer >

serpentijn (droom)

netgedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.287
daar lag ze grijs geschubd, spiernaakt leek ze dreigend in haar slaap, lief zolang je haar maar niet wakker maakt venijnig plots dan viel ze aan schichtte ze vastberaden naar de brandende aderen in m’n nek en net toen ze haar tengere tanden in m’n hals of huig wou planten rees ze tot net niet boven m’n hoofd waar ze vloeiend als van levende…
kuirinck25 januari 2005Lees meer >

Zonderlinge dorpelingen

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
zich staand op eigen poten zorgt aan stam voor eigen loten De bronzen galm van joris' klokken denderde de oprijlaan en het gazon op om de hoek doch 't was geen steen die aanstoot bood hun oren functioneerden goed geen hunner leed aan zenuwnood De dorpers kwamen ter communie en 's anderendaags een senior in keurig pak driedelig grijs…
Maxim5 april 2025Lees meer >

Tussen bergen en diepte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Vrienden verdwenen, de Geest verdampt, Goede dagen werden grijs, Ik haatte God die eens bergen kon verplaatsen, Nu blijft enkel stilte in mijn reis. Wie zal mij nu dragen, Nu het fundament verdwenen is? Wie weet, ooit berg ik hoop opnieuw In een vallend woord, een klein gemis.…

Wat een prachtig jaar hebben we verdiend

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
Grijs is verdacht, complex is links, en waarheid? Ach — die stemmen we gewoon weg. En consumeren, o ja, consumeren! Koop om te voelen dat je bestaat. Koop om het gat te vullen dat ooit gemeenschap heette. De aarde brandt, maar kijk: gratis verzending. Extreem rechts noemt het traditie, alsof haat ineens erfgoed is.…

Paradise regained

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 343
en zong voor mij een korte serenade de verloren zoon 'Laten wij in schoonheid sterven als de zon rijst in de lente en de blauwe maan in vroeger licht, hier op locatie' klonk zijn refrein dat zeuren bleef in eindeloze variatie omwentelingen om zijn as op twijgen als een duistergast Na hem verscheen een vlaamse gaai in code grijs…

Bloed-Zon-Avond

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 139
Dan praat ik deeglijk-wijs, ja, grijs-gewichtig-rond, terwijl de diepe ziel de stille vrede vond. Want kijk! De avond zijgt, de avond zijgt als zegen, over de heide-weiden en de donkerende wegen. De verte nadert onhoorbaar-zacht, een blauwend-bladerige, stille vredenacht.…

EEN SCHOTEL VINKEN

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.754
in grijs verloren zich verklapte; Reuk van de anijsmelk, die de vinkers tapten, Snoof ik al op bij 't Spieringshoekse Bos.…

Geen geheimen meer

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
En even is er niets aan de hand, want ik leef nú, in het verleden, m’n haar is opeens niet meer grijs. Geen geheimen meer, geen leugen, eventjes niet meer willen deugen, laat me fantaseren, laat me dromen. Laat vroeger weer tot mij komen … Noem me maar gek, onvolwassen, zeg me dat ik beter kan oppassen.…
Jos Witteman10 september 2003Lees meer >

De drankblues

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.892
Mijn wangen zien grijs van olifant jenever en scholen schelvispekel bijten als piranja's door mijn verstand en bezorgen ratio een bloedhekel. Er is altijd wel waarheid in de wijn, maar ook heel wat druiven leugen gluiperig als soepele afdronk kan zijn die me nog vele dagen zal heugen.…

Dood, je wist niet hoe het voelde

hartenkreet
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.638
Onbekommerd leek het leven tot die dag Dood je wist niet hoe het voelde Je wist niet wat het met je deed Maar nu, als je hen mist die je zo dierbaar waren Nu weet je wat pijn is Nu weet je pas wat je mist Maar ook wat je gehad hebt en er niet meer is Grijs en grauw vaker dan ooit Stil verdriet, met niemand te delen We zijn met zovelen en…

altijd en overal

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.687
ik zijn als water en vuur maar toch ga je door mijn gedachten dagen en nachten in de ochtend middag avond ik mis je mond ik mis je arrogante gedrag je stomme grapjes geintje je lach nou dag en vergeet niet dat als ik je zie een gekke bek naar je trek want lief je weet ik ben zo gek als een deur ik mis het je geur je kleur in mijn grijs…

Leven in droom

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.837
En wijl ik peinzend glijdend ging Over de lage heuvlen, grijs Bemost, als licht behageld ijs, Zag 'k eensklaps, als een avondgloed 's Winters door neevlen rozig-zoet Achter de speelse kruinen poost (Gelijk een bleke bruid soms bloost Door van haar lokken 't weefsel blond), Ons huisje, in vreemde dromenstond Wonder herschapen: dak…

Dwaaltuin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
paradijsvlucht innig vast in palm en pols zo innig innig verbonden en zingt de liedekens licht en lief die lustig luwen loom en laarden lang o wonder van het wakkere woud waar bomen broos en biddend beginnen te bloeien in bloesempracht te breken na het ruwe rusten en de roos die rees en ruist gij schenkt geduld gij groote God in dit gewemel van grijs…

Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.313
maar we leven nog, zegt men dan, met een grimmige grijns, die steeds weemoediger, droever wordt, en ook van binnen wordt een man eerst grijs, dan kaal.…
Simon K.7 december 2025Lees meer >

Blikspuut ?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
en dat is echt geen plicht Kerels van bijna twee meter en meiden ook zo wijs ouders willen ook nog steeds meedoen een beetje strammer, een beetje meer grijs Even terug naar die tijd van toen Van de week aan tafel was het weer zo laat knipogend naar elkaar : "Mam, mogen we buiten spelen" ach toe, mogen we nog even op straat we zullen echt…
metha9 juli 2003Lees meer >