Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Mijn betere ik

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
We voeren dezelfde strijd jij en ik we houden elkaar vast ik jou en jij mij en we beseffen allebei wat niemand weten kan ik zoek mijn betere ik omdat jij zegt dat dat het beste is de woede die ik voelen kan jij vindt dat niet oké jouw pijn is meer dan ik kan dragen als niet zo lang geleden woedt er die onmacht weer mijn kracht…

Het zomergraf

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 534
Het zomergraf heeft de mooiste stilte geluidloosheid van de zinnen van het sterven de zon doet zich poëtisch voor maar jij vertolkt complete onzin alles is in juli zomers met bloeiende velden van vergeten verledens je bent een dag uit een verhaal jouw geest bezoekt het heden ik heb je weer lief maar het weerzien is te pijnlijk…
mobar4 november 2013Lees meer >

Ergens Staat Ineens Een wereld Stil.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Ook al sterven overal mensen Aan honger, oorlog en pest. Onze honger naar het hebben vernietigt de rest. Wat is ons het leven van een ander mens waard, Als met zijn redding niet onze roem wordt vergaard? Ergens staat ineens een wereld stil; Niet langer van zin, wat de mens van hem wil.…

Ab Inferno langs een omweg

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 477
Binnen handbereik is de teruggedraaide fantasie dat wij sterven, en zij dwaalt door dromen maar wij raken de weg niet kwijt in ‘de profundis’ ondanks de pech van de overwonnenen tot in de verloren hel doelloos stilstaan en zijn is nu ons leven doelloos leven voor de geopende muren was deze leugen vandaag ook onherroepelijk?…
Stoker22 maart 2026Lees meer >

Van de zee.

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Jij bent de zee Ik ben het zand Jouw golven Sterven Op mijn strand Jij bent Het witte schuim Dat mijn lichaam siert Ik ben het zand Dat keer op keer Jouw welkom viert Van de zee Een tedere streling Die hart en ziel Vervoert Van de zee De hoogste golf Die mij steeds Tot tranen roert Ik ben het zand Jij bent de zee…
Eva2 februari 2003Lees meer >

conflicten

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.052
die de rivier opvloeit zal de berg niet bedwingen Zijn koude water blijft naar beneden stromen Een strijd die niet gewonnen kan worden Maar toch aanhoudt te bestaan Vrede utopische droom We bestaan allen uit de zelfde regen Soms warm en soms koud Maar we blijven in conflict Soms voor een berg en soms voor een zee Maar de zonen die sterven…
luppe9 april 2003Lees meer >

De doden schreeuwen niet meer

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.418
voeden met hun hart dat ooit de wereld heeft bemind nu achteloos verstrooid berooid door westenwind verstorven stilte breekt de pijn in gruizel stukken pulver zijn de doodsangst schrijdt nu laag na laag tot ik nog enkel schreeuwen klaag het scheurend geluid dat de stilte duidt de pijn naar zenuwbanen tot diep in mijn gemoed dat stil sterven…
Verdano14 april 2003Lees meer >

Dag wereld...

hartenkreet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.344
Ik heb van de wereld afscheid genomen Het licht zal mijn lichaam meenemen De strijd tussen pijn en verdriet is gestreden Ik ga mijn leven aan de aarde terug geven Ik heb van de wereld afscheid genomen Zacht geniet ik van heerlijke muziek De pijn is overgegaan in het sterven Ik ga de doodsrivier spoedig oversteken Ik heb van de wereld afscheid…

Droefheid en troost

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Maar alles is toch goed nu, ook het falen, het sterven van mijn broer, dat weegt nu op zovelen, want morgen komt een nieuwe dag, nog vol beloften van geboorte, helderheid en klare klanken. Leg alles nu maar neer in overgave aan de Ene die genade is.…
Adeleyd10 juli 2024Lees meer >

Natuur

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.044
en een nijlgans aan de overkant bomen in een rij voorbij de rondweg kale weiden aan de schaduwkant de konijnen hollen langs de sluipweg vogels zichtbaar van de onderkant in mijn auto zie ik de natuur als een film gewoonweg paraderen tot gemaakte wereld declasseren goede leefomgeving is heel duur bloemen, dieren, heel veel soorten sterven…

Een beetje jij

hartenkreet
3.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.411
Jij hebt vandaag mijn tranen gekleurd Klanken in mijn hart laten zingen Mij blij gemaakt met een beetje jij Kon mijn emoties nauwelijks bedwingen Jij was het beste wat mij ooit overkwam Al was je daarvan misschien niet bewust Had duizenden doden voor je willen sterven Maar toen was jouw liefde al uitgeblust Wat over blijft is een gevoel…
car24 december 2004Lees meer >

Een verre prinses

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Opgehelderde mysteries sterven een snelle, stille dood. Het maakt me wat weemoedig soms.…
J.bakx24 november 2012Lees meer >

Roofbouw op het ijle

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.322
Geen syndicaat bij sterven, geen misdeelden, het grote niets is hedendaags jolijt verrijs gerust eer ge begraven zijt: de dood is slechts afwezigheid in beelden. ----------------------- uit: Na-Zicht (1976)…

dood maakt eigen testamenten

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
we declameren traag begrafenissen willen graag in woorden sterven en uit strofen de emoties erven van de mensen die we node missen in het afscheid gaan de doden gissen naar de kleuren die de hemel verven nabestaanden zullen namen kerven in het kruis en hopen op de erfenissen de dode heeft geen tijd om te genieten heeft wel andere dingen…

de zomer droef voorbij

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.363
een beminnelijk mens de wereld veel te vroeg verlaten vandaag veeg ik de eerste bladeren wat trager bij elkaar in ‘t besef dat het leven breekbaar is haar geheimen diep versluierd houdt aan alle seizoenen onderhevig blijft waarin vogels naar verre oorden trekken, het kleurend blad verwaait stilaan verweert waarom een mens die sterven…

Bij naam geroepen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.168
O ik speel in dromen in ruimten zonder hoeken, niets te bezeren niets te breken, alleen het licht is dof en onzuiver van geweten De herfst staat pril in het begin en toch is de kou te zien in bomen langzaam sterven ze - al is het niet voor lang - Maar wie ziet het verschil tussen 't geschrei en het gejoel van kindervreugde neen, die tijd…
elze24 september 2008Lees meer >

Schacht

gedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 9.146
ook ik val, steeds als ik zingend voor mijn dood uit loop, onherroepelijk in slaap ------------------------------------ uit: 'en gingen uit sterven', 2005.…

zonnebloem

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
een raaf blinkt als staal in het zonlicht het avondrood kleurt de daken het boomblad wiegt in de wind het rode stof van puin waait uiteen in lege straten de mus klemt zich vast aan de rand van de dakgoot de nacht vergrendelt de lippen legt je het zwijgen op we weten van wrede mensenhanden van sterven in een koude leegte en…
J.Bakx16 april 2024Lees meer >

Een broertje dood hebben

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 757
Het lijkt wel mode om te sterven in het niets ik lees van zelfmoord en moord het leven steeds meer verdoofd. Het idee, we stappen er maar uit kan er bij mij nog steeds niet in en ook; we leggen hem maar om daarvan zie ik nog steeds niet de zin.…

Ramen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
Eenzaam schreidend, vrij van lust, z'n harnas is z'n huid ijzeren construct,luchtdicht; lede ogen- En als hij met ontwapende blik, als een kind -de onverwoordde vraag- op dat zwangere moment de geliefden aanschouwt: de dag de zonnestraal voor de inwendige traan; het besef, de wil te sterven (als zodaning) 12.11.2002…
val stif20 april 2007Lees meer >

De overkant

gedicht
3.0 met 308 stemmen aantal keer bekeken 48.402
Door het raam zie ik een vrouw haar kind slaan de man komt thuis en slaat zijn vrouw ik sta en kijk Ze zijn nu bij de buren een veldslag huisraad vliegt door ruiten ik sta en kijk Het huis vat vlam en ook het huis ernaast er liggen doden in de tuin ik sta en kijk Kinderkreten sterven weg de overkant is een ruïne uit een puinhoop…

soms droom ik een gedicht

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.469
één woord in liefde zou de dag moeten dragen van dag naar avond, avond naar nacht nacht naar een woord tot op de dag dat ik sterf wij sterven in de ochtend, als het goed gaat met het dagelijks spreken in een doosje zo'n klein doosje dat nauwelijks groter is dan een woord dan mijn pink, pinkroze zoals glasparels die breekbaarheid…

dag in en uit

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 894
sterven wil ik dag in en uit het stof opnieuw herrijzen vliegen, winnen tegen gisteren en elke klank die mij gevangen houdt en toch slecht schel huilt naar een maan al is ‘t geen tijd voor ziel en zinnenwezens die zich vergeefs…
sunset30 juli 2007Lees meer >

in het woud van morgen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
raap de bladeren, mijn zoon in het woud van morgen ze vertellen van wat is geweest maar vooral wat komt en dragen de vergankelijkheid, het sterven, doch ook de nerven van wijsheid die bevrijdt buig, mijn zoon voor de aarde in bloei vertraag je pas bij het voelen van het zachte mos denk daarbij aan de mensen die onevenredig woelen…

achterblijven

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.368
trein is ook mijn ziel vertrokken ik riep nog en wuifde voelde vocht in de ogen mijn arm was kort de hand te klein om naar de verte te grijpen of haar terug te lokken ik hoorde, heimelijk, de duivel juichen wat kan leegte, zo ingesloten, eindeloos ver lijken mij nog verder in de winter doen zuigen slechts een innerlijk sterven…

GEBOORTE COLLEGE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Socrates’ moeder meent het oprecht Tuesdays with Morrie zegt vader Tijd Kijk, zegt hij, vertederd, ze heeft hem nu Al op haar schouder, de kleine vogel met Telkens zijn vraag wat als je nu zou sterven…

hallo jij

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 780
ontwaar ik kleuren die als geschilderd verschijnen dus bruin, rot en zwart luiden de klokjes jubeltonen die onhoorbaar klinken over de doffe grond van gevoel vergetelheid of gedempte temperament kom maar op bloemkes, zie jullie toch wel flirten * ik begrijp voor even de eeuwige verwachting waarin enkel hoop het sterven…

kwetsbaar langs onder

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 671
Mijn hart draait zwart weg onder mijn te kleine vel het was toch al kreunen onder veel te grote grenzen soms is de wereld van verschil net iets teveel aan het kunnen mijn favoriete bruingespikkelde kip ligt te sterven op een zwaar loodje en ik te licht bevonden 'draai ze de nek om', zou ik van de veearts te horen krijgen, 'moest het…

Windbuidel,

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 640
langs de karkassen van de levenshoop, een mager geluid omhult de witte geraamtes, te dun bekleed met een verse huid, laat het aardse stof zich met andere kleuren verven in de geuren van de regenboog en het oude bederven, blaast op de pijpen van de doedelzak, met stijf gesloten lippen om zonder houvast aan de horizon weg te sterven…
pama7 augustus 2009Lees meer >

Zij die ik noem mijn Berk

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
dat ze stierf werd tijdloosheid enkel bevrucht door de dragende kracht van haar bast ik omarm het kurkachtige trots en spreek mijn leven in haar jaarringen en ach, haar stem die ik slechts denk te horen geeft mij de rust naargelang het tij mij als enkeling kan herkennen ik mag slechts zijn bij haar die ik noem die ik lief en waar mijn sterven…
elze23 augustus 2009Lees meer >