223 resultaten.
Ongewoon gewoon?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
493 die op de winden
rust, als een leeuwerik -
in volle vlucht – naar de
eindeloze kim en naar een
streepje zonnelicht, die
hij in vervoering kust,
onttrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam,
haar vonken heeft mijn
hemel opgericht, zodat ik
aan de hete hel ontkwam,
van alle zonden waarvan
ik werd beticht, in balseming
mijn doolhof…
Het woord
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
885 En dan was er nog de lichtbruine zee,
wazig van tranen, die ik nog om het
doolhof heb geplaatst,
opdat jij echt niet kon ontsnappen.
Erop vertrouwend dat de lucht
onmogelijk voor jou was,
bezat ik al de aarde
en had ik de zee in mijn macht.
Maar genadeloos woord,
ik onderschatte jouw kracht.…
Troostrijke toekomst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.075 Wie leidt mij door de donk’re straten
het doolhof in mijn hoofd lijkt leeg.
Waar moet dit allemaal toe leiden
als ik niet meer met mijn lief kan praten?
Wie is van mij en wie ook niet
de vraag die nooit beantwoord wordt.
De stilte vouwt zich om mij heen
geen oog die nog mijn deernis ziet.…
de ijzige nacht
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.178 het meest genegen
mij te doen verwijlen
in de overgave aan
verloren tijd, opzoek
naar onkreukbaar waken
het is dan niet zo
dat ik me verberg
om weerstand te vermijden
soms geraakt de ziel in trance,
wordt zij overvallen door
een overdaad aan klanken;
als het aardse carillon,
onvoorspelbaar,
zijn klokken luidt en mij
naar de doolhof…
Opbouwende zelfkritiek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
962 Ik schrijf vanuit een bepaald gevoel
woorden kruizen elkaar spontaan
elke keer lees ik precies wat ik bedoel
en zo kan ik achter het resultaat staan
De beroepsmatige dichters in dit land
staan met behoorlijke aantallen op de schappen
maar ik vraag me af, zo langzamerhand
of liefhebbers die gedichten wel snappen
Ik verdwaal in een doolhof…
kronkels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
784 Ergens in een bovenkamer
Bevindt zich een netwerk van miljoenen draden
Sommige zijn positief
Anderen zijn negatief geladen
Het is een doolhof met allerlei gegevens
Hoe het erbij staat in ieders leven
Zelfs de knapste doktoren
Kunnen niet alle geheimen opsporen
Het menselijk brein zo complex
Met zijn intellect en zijn seks
De hele regie wordt…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 Het was doodstil rond jouw graf
er hing een donkere schemering
In mij kwam jij die trap weer af
met in jouw ogen die glinstering
Het was doodstil op je kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Gevangen in een doolhof
Zie ik je steeds voor mij
Nog eens wil ik je wangen kussen
aan wie ik liefheb in mij.…
Inzicht
gedicht
2.6 met 23 stemmen
5.902 We reden een uur lang door
het doolhof van de Botlek, langs
kokende ketels, hoge hijskranen
en donkere sissende pijpen.
En ergens, tussen al dat grauwe
grijs zagen we een kleine ronde buis
flonkeren die op ons netvlies bleef
branden en niet verdween.…
eens zong zij bloemen
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
1.132 wijd
keek zij hongerig uit naar de wereld
maar na het knellende ontmoeten
loste haar lach op in dovemansoren
In pirouette bewoog ze naar omlaag
daar zingt zij nu een eigen lied
haar dans - danst zij alleen voor zon en wind
en vogels die zich nestelen in het blauw
van de hemel die woont in haar hoofd
de wereld in de wereld is een doolhof…
Heel gewoon ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
742 schim op winden
rust, begeleid de leeuwerik
- in volle vlucht - in een
oneindige klim, naar
dat ene streepje licht,
ontrokken aan de
duisternis, een
smetteloze vlam, met
haar vonken mijn hemel
heeft ingericht en tegelijk
alle hete as ontnam,
gebalsemd hart in een
lauwerenbad, hoofd
gekranst met geurend
duizendschoon en menig
doolhof…
HET LABYRINT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Het doolhof met 12 omlopen
in het hart kom ik met open ogen
met mijn rode rozen in mijn hand
door intense liefde overmand
ik ben vergeten de terugweg te bepalen
dat had gekund aan een snoer met kralen
ik leefde jaren in een sluimerstaat
waarin de ware liefde je ontgaat
door de inspanning stel ik mij open
er is een waarheid, die ik niet…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 Ik werd
dichter van troost en genoopt
in een doolhof vol woorden
te wonen. Ik was poëet en
douanier, bewaker van grenzen
en mensen die eindeloos zijn.
Ik was dichter voor jou
en voor mij, de iks waren
blij en de jij's meestal vrouw.
Dichter was ik naar eer
en geweten - mijn fouten incluis -.…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht
hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar
De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht
in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…
Wanneer Sterren Fluisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
876 Een beeldende compositie ontvouwt zich
in een uitgebreid galactisch doolhof.
Uit sterrenstof zijn wij opgemaakt,
in bewustzijn ontsproten.
In de gretigheid van al dat licht
ligt intens geluk besloten.
Het dansende schijnsel van vele sterren
tekent een trage mandala.
Laat hun lied tot ons komen,
zacht,
als een verre ruimte-opera.…
pak me dan, als je kan
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.767 in dit oerwoud
van eeuwige verveling
Als je vals speelt
ga je af
dan krijg je billenkoek
dat is je straf
Ik zie je wel
Ik zie je niet
Verscholen achter de schaduw
van jouw gestoorde gestalte
speel je sluw
het geniepige spel
van verdwijnen en verschijnen
Ik zie je niet
zie je wel
Zeg me waar ik zoeken moet
verdwaald in een doolhof…
Morgengroet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
5.255 In een doolhof heb je mijn ogen ontdekt,
je geeft mij een beetje zelfrespect.
De wereld lijkt verlaten nu jij er even niet meer bent,
het lijkt alsof ik je mijn hele leven al heb gekend.
Ik mis jouw lieve avondzoen
wanneer de nacht stil is en goed.
Nog even en dan hoor ik je woorden weer,
elke dag zetten wij een paar stappen meer.…
De geest-afdruk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
552 beddingen’ uit
waarin gedachten en gevoelens stromen
Als het netwerk van ‘holle wegen’
voor de mens uniek is als z’n vingerafdruk
lezen we eens de aard van de mens
in hersenscans en
de geesteswetenschap wordt volwassen
Als de ‘bedding’ van het netwerk
zo diep wordt uitgesleten dat
we niet meer over de rand kunnen kijken
is het een doolhof…
Eigenwijsheid of koppigheid?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
817 donkere gedachtes over mij
zijn vaak niet hoorbaar
Zoals sterke tegenwind die je niet hoort waaien
Het dondert dan gelijk in je hoofd en je laat
Alleen je bliksemschichten zien
Die ik niet kan vangen
Ik probeer je te begeleiden in taken waar
Je je eigenzinnigheid niet laat varen
En als je het allemaal fout doet
Laat ik je in je eigen gemaakte doolhof…
Onzichtbare muren
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.629 Voorbij de Brandenburger Tor
zucht ik een zee
betonnen blokken
voor diegenen die er naamloos
ooit ten onder zijn gegaan
in een doolhof zonder muren
zonder ogen
zonder hart
Met de stilte rondom mij
ben ik bij hen - het is 4 mei
De stad wiegt zachtjes
op de tranen
die de tijd er heeft vergoten
en ik denk van lieverlee
aan hen - en Joachim…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 ruik je de geur van natte hagen in de doolhof
de geur van neergeregend stof
het kruidige basilicum, de selderij
het luie parfum van lavendel?
voel je de champagneblaadjes van de rozen
de stekels in je vingers, de druppels over je rug
voel je de beweging in de lucht
het ruwe hout van de hekken?…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Waarin werd mijn dolende wijsheid
werd gedragen op zilveren bladen,
glinstering van gedroomde uitzichten, om
de ochtendnevel te delen in het doolhof van
verkleurde bladeren opgejaagd door tegenwind.…
Even blijven zitten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
394 Ik zoek dan naar een weg erheen,
vrezend een dwaling, een doolhof.
Nee, niemand kan mij hierbij helpen.
Ondeelbaar is het verzonkene in mij.
Ik kies voor een ontspannen houding,
recht mijn rug, plaats schouders beter.
Minder stram is heilzaam voor de geest.…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Twaalf jaren verloren in een doolhof,
waar stemmen mij vertelden
waar ik niet moest zijn.
En nu?
Nu bel ik mijn moeder weer,
een zusje dat luistert,
vriendinnen die terugkeren
als zonnestralen na een lange nacht.
Maar de vraag blijft hangen
in elke kamer van mijn hoofd:
Wie ben ik,
als wie ik was niet meer bestaat?…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 Ogen,bruin,met een tikkeltje goud
Warm,vertrouwd
Diep, vol verhalen
Een doolhof waarin ik blijf verdwalen
Ogen die stralen
En ook als ik verdriet en tranen in je ogen zie
Voelt het alsof je voor me zingt
Een melodie
Die alleen ik opvang
Een mysterie
Gezang
De armen waar ik naar verlang
Zeg me
Waar is de ingang naar je hart,
He maakt…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 Als een eenling in niemandsland voel ik me alleen
Mijn leven is een doolhof…vertel me waar moet ik heen!
De herinneringen zijn levend maar de realiteit lijkt dood
Ik moet weer gaan leven maar alles voelt als lood
Maar als de zon ooit schijnen gaat zal ik er weer zijn!
Mijn lach zal weer zegevieren verlost van alle pijn…
labyrint
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
642 dikke tralies
en benemen me de adem
Dit verstikkend grijs verwordt me tot een gevangenis
het steenkoude lijkengewaad van de drenkeling
Het bloed onder mijn ribben krampt en pompt,
vermengt zich met het slib der aarde
voor een heilig onderkomen
Ik lijk hopeloos verloren gelopen
De snode dood plast rond in dit visioen van Escher
het doolhof…
ik moet je niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Een begraafplaats is je woning
waarin deuren eeuwig gesloten zijn
en dode ogen door een doolhof dwalen.
Verleider......luister!
In die woonplaats van spinnenwebben
dicteer je beslissingen van zout
om die in wonden te wrijven.…
Het laatste woord,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
542 Zonnen als behang, onbeweeglijk
boven werelden als medaillons
waar de toekomst ligt geschoren,
in het onkruid van de golven, draag
het tij en ontij in gelijke maten met
me mee, om de nek van de tijd geborgen,
een doolhof van de aardse stee en
in de boezemkamers van de hartslag
in het ongezouten leven, gedolven
uit het ritme van seizoenen en…
Het meisje van toen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 Het voelt als een doolhof zonder end.
En het ergste is om te beseffen,
dat je jezelf op dit moment niet kent.
Het meisje van toen
was altijd zo vrolijk en spontaan.
Vol ideeën en plannen.
Ze kon de hele wereld aan.
En ik weet niet hoe en wanneer,
maar ergens is het mis gegaan.
Mijn levenslust is totaal verdwenen.…