Alle inzendingen over ontwaken

1878 resultaten.

Sorteren op:

Ik ben mij en mij ben ik!

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
‘s Morgens bij het ontwaken van de dag zie ik schittering van de dauw op het gras, maar ook de hartenpijn van een bloem die niet meer bloeien mag. Haar tijd is voorbij, gelukkig het mijne niet. Er zijn kleine dingen waarvan ik geniet. Een vogel die voorbij vliegt Is een aangenaam gevoel van mijn geluk. Had ik daaraan ooit gedacht?…

Hun eiland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
De bewoners ontwaken uit hun hangmat. De grijptang boven het bed, die ’s ochtends een eerste houvast moet bieden, als de schouder mee wil. De alarmknop op het kastje. Zij hebben zeer verschillende levens geleid, maar de laatste lijn loopt opvallend gelijk.…

Cirque du soleil

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 361
het langverwachte vervolg op de zelfontdekkingstocht van twee huidblakende, ontwakende, puberale representanten van het schone het goede en het ware zich sans gêne exposerend in acrobatische toeren in de golden twilight van de afterglow zon die landerig loom en tergend traag langzaam maar zeker ter kimme neeg...…
Maxim14 juni 2025Lees meer >

Een altaar in de open lucht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
Waar het kronkelige Bolckpad het water van de Dommel kruist en met het lawaai van het asfaltviaduct op korte afstand Daar loop ik met kleine, langzame stapjes over vele roestkleurige treden omhoog naar de in dezelfde kleur geschilderde offertafel en ga op een klein, smeedijzeren stoeltje in de buurt zitten, waar ik in een ontwakend heden…

Ik, Penelope

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 242
Hij was het dus die in mijn zoon, Telemachos, de strijder ontwaken deed, ver voorbij de horizon van mijn dromen, waardoor mijn moederhart harder bonsde; mijn verlangen naar hem, mijn geliefde, - O, Odysseus! die mijn zoon zich niet herinnerde van toen wij nog samen waren, maakte het ook niet makkelijker voor Telemachos.…

Winter Revisited

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 984
Het stilistisch vormgegeven vervolg op volleerde verveling lijkt logisch wanneer ik ontwaak in wintertijd Het liefst lig ik roerloos te wachten tot de mist optrekt en de geur van stuifmeel zich door mijn grot verspreidt We wachten zonder de behoefte eens na te bespreken Het schrift is voor denkers het rijk van de leken Slapend droom ik iedere…
wiron28 maart 2005Lees meer >

Ik raak haar kwijt...

hartenkreet
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.900
De telefoon doet me ontwaken Anders kan dit geluid me nooit wakker maken. Vreemd genoeg zit ik dit keer ineens rechtop in mijn bed. Ik voel een vreemde rilling over mijn rug voordat ik mijn benen op de grond zet. Snelle onrustige voetstappen op de trap. Mijn deur gaat langzaam open, ik zet me schrap.…

Geen geheimen meer

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
Zal ik ooit weer eens ontwaken, en de waarheid onder ogen zien? Leren leven met de harde realiteit? En iets van mijn leven maken, niet meer dat kind van tien, maar de weg weer eens kwijt? Weer al die geheimen en de leugen, het heilige moeten, het moeten deugen.…
Jos Witteman10 september 2003Lees meer >

EGO FLOS

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.473
Ik ben een blomme en doe des morgens open, des avonds toe mijn blad, om beurtelings, nadien, wanneer gij, zonne, zult, heropgestaan, mij nopen, te ontwaken nog eens of mijn hoofd de slaap te biên.…

Verleden

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.831
En wanneer ik wil zeggen dat ik van je hou Open ik mijn ogen, En ontwaak uit mijn droom Ik ga weer op in het spel, geen mededogen Misbruikmakend van die ander, raak ik mezelf weer even kwijt Ik sluit mijn ogen sloom en ga terug in de tijd Herinner me jouw mond, je tanden de geur van je lichaam, jouw handen Wend me af van de persoon…
Daniella13 januari 2008Lees meer >

De Vreemdeling

poëzie
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.286
Hoe treurig is 't ontwaken! Daar stond hij gans alleen, Hij zuchtte, en trok weer verder, En wist toch niet waarheen. Och, weet het gele blaârken, Dat afvalt vóór de herfst, Waarom 't zo vroeg verdord is En langs het bospad zwerft?…

Wanhoop

hartenkreet
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.531
De klap komt ineens, meedogenloos, wreed; ik ontwaak uit mijn trance, drijfnat van het zweet. Ik open mijn ogen en ze vallen mij aan: mijn onrust, mijn angst, ze laten mij niet gaan. Maar waarom, ja waarom ziet niemand dit dan? Is er dan echt niemand die ziet dat ik ‘t niet kan?…

De eenzame

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.944
En elke dag opnieuw, bij het ontwaken, Keert hij zich droevig in zijn bedde om, Terwijl zijn handen, in nerveus gefrom, Spelen over ’t weggewoelde linnen laken. Hij fronselt tegen ’t licht dat door de blinden, Ten kier gelaten, bleek zijn bed beschijnt, Zijn tengere gestalte teer omlijnt, En zoekt zijn mond ten koele kus te vinden.…

Herfst

gedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 17.687
Een gemelijk ontwaken In de slagschaduw der toekomstige plicht, In slaafse haast zich wreevlig op te maken Naar geestloze arbeid, wrokkende verricht. Avond. De gang terug. Vermoeid, versmeten, Voor elke daad te ledig, onbemind, Den slaap te zoeken in dit ene weten: Dat morgen 't eeuwig eendre herbegint. Zo is het dag na dagen.…

Onbekommerd genieten van je kookschriften

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Met fruit en kruiden moet je als vrouw kunnen dealen dagvers 'n beetje dollen, mixen, je tong laten ontwaken. Koken behelst meer dan bonenstaken granen en fruit de Italiaanse, Franse en Oostenrijkse invloeden raken, kunnen smaakvol herbelevende zielgerechten maken.…

Drie Wijzen (6 januari)

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 851
Schepen die water maken Huiswaarts varen Voetjes die baden Tien vingers Tien teentjes Tien geboden Mirre en reukwater Aangevaren Aangenomen Cultuurschokken in dromen Drieledig, Volledig, Zonnewijzers ,Wijzen De Oerkreet van het Kleine Ver-wijzend belijdend Drie dagen slaap De klok die drie uren slaat Bruiloftsklokken in het ontwaken…
arensoog6 januari 2024Lees meer >

Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 275
Ik volg de kaarten, laat ze spreken, geheimen van mijn ziel ontwaken op YouTube-schermen, in nacht en daglicht herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte. Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk, een toekomst die zich zacht ontvouwt — wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.…

Storm

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.322
Vruchteloos verwacht ik het verval de inval die je bewaart en bewaakt voor het ontwaken. Alles blijft gebeuren. Zoals de geniepige moordenaar een aanslag beraamt op mijn adem. Traag genoeg om het hart nog wat te laten huiveren in een stil vermoeden.…
Wimper14 augustus 2003Lees meer >

Droombazuiners ochtendgloren

hartenkreet
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.523
Droombazuiner Schudde zijn warrige haar in sneeuw uiteen en besloot maar te ontwaken hij keek, om zich heen was de wereld van vijf voor twaalf met klokken vol richtingwijzers en woonkazernes voor mensen die al (zelf)beeldschermend in oorlog door snelwegen vol snijpunten scheurden alles leek in vreemde driehoeksverhoudingen rechtlijnig…

Dageraad

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
Oh hemels kind, zo schoon en puur je ogen stralen sterrenpracht in helder licht, zo wit en zacht je blikken zijn vol vuur Vertel me toch, in welk wit licht jouw ogen zijn geboren Wat doet de hoop weer gloren in mijn bittere gezicht Vraag het niet de jongeling maar gun het zijn ontwaken Laat de tederheid je raken van het kind dat harmonie…

De Wever

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Gij staat bewogen - Uw wonden waar bloeddroppen dropen, Uw schreiende ogen, Uw haat, uw deernis, uw berouwen, Uw vreugd, uw woeden, De smart, de zachtheid en 't betrouwen Van o hoe moeden, Gij ziet, gij voelt ze en bij 't ontwaken Uit zo schoon dromen Ziet ge mijn deur en wilt ze raken, Maar weggenomen Zijn uit uw hart, zijn…

Lente trip

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Vertellen is vermomde elitesport Men lijkt gekleed als een verhaal Over wat er was en wordt Het raadsel van de taal Is welbespraakt en zelfbenoemd Haar schepping is fenomenaal En tegelijkertijd gedoemd Het laatst mogelijke isme Of ik vergis me Gaat verder dan solipsisme En non-conformisme Er is onheuglijk verteld Over sluimeren en ontwaken…

Begrijp me

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Maar ik doe het liever wel Je mag me knijpen, boze kussens naar m’n hoofd toe smijten Bijten in de woorden die ontstaan uit razernij Ik wil je voelen, jou omhelzen Weten hoe ik aan kan voelen of je boos of bang of blij bent Of je mij liever hier of weg hebt En wanneer ik je mag zoenen Geef mij tijd, dan weet ik zeker Dat mijn zintuigen ontwaken…
Mae24 augustus 2020Lees meer >

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
Niets kan 't rustpunt raken - Sterven is ontwaken Uit een bange droom. ----------------------------------------------- span: afstand tussen de toppen van duim en pink Tempe: verrukkelijk oord smalt: koningsblauw Filomelen: nachtegalen blode: bedeesd…

maar engeltjes bestaan wel

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.197
wat ik je zeg ligt niet aan het meisje hoor maar aan de kleur je zal het zien jij denkt ooit nog wel eens aan me terug sprak een man ooit op de bouw dat moment is gekomen dat lezen jullie nu samen met mij zie bij jou en je moeder in de ogen een lichtje betoverd bruin toveren we dit verhaal verder held in mijn eigen waanzin om te ontwaken…

Orages en Normandie

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Grauw grijnst de bui ons toe De grommende donder nadert pijlsnel Een uur al is de zon gezonken Het duister wordt blauwflitsend licht Weer een print denk ik gelaten Ontwakend uit mijn schemerdroom halfwakker nu besef ik het onweer De hemel laat fel blauw verlichting toe Spookachtig maanlandschap rondom Hoezo geen leven op de maan Rondom…

De goede afloop

gedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.979
En hoe vaker je terug- blikt, voortzwoegende, op de wonderschone zonsopgang roerloos in je rug boven het verre geboomte dat onhoorbaar ruist, hoe beter je weet: dat ontwaken van de frisheid van limoenen, die paradijselijke eerste hap van de tropische verrassing in een jasje van melkchocolade – het verblindend prille komt niet weerom.…

De vleesetende plant

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Maar liefst miljoenen smaken schuilen in ieder dieet, en ontwaken desgewenst alsof een engel ze over je tong heen plenst. Zoveel wezens, zoveel smaken en zoveel gegevens tussen je kaken. Tussen de verloren levens prijkt zij, bijna beslecht pleit,wel bekomen, met hier en daar een lijk, niet om bij weg te dromen.…

Vincent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
sturende pigment Met streken op het linnen spreken Tot het leven wekt Het strijklicht bedekt En wrijft en spreidt Over ongetemde wolken tot ze kolken En uiteenstuiven in een woest begin Bovenin, Waar het zwart uiteen geknepen Zich in grove schets en flets Van grijs naar blauw laat strepen en lucht geeft aan de bron die de horizon laat ontwaken…
ad nouwens14 oktober 2020Lees meer >

Insomnia's strijder

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
I De opkomende zon wacht even om zijn wereld waar die zacht is te kleuren in nieuwe tinten waar een wolk hem geluk brengt ontwakend in sluimerend licht de Soldaat als danser van het woord geboren uit elegantie die liefde ademt II Maar in twilight worstelt de wind zwarte vlekken worden van de hemel gerukt in de kou smelten cellen…
Xander17 juni 2025Lees meer >