Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

meerwaarde

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
ik wandel in mezelf een stukje mee en verdwaal tussen wortels en geboorte in dit uitbundig buitengebied is het pad meegaand maar zompig er ligt een steen om zich aan te stoten te bezeren aan verwondering over paarden in de wei, gevangen door zwak intredend ongenoegen maakt dit prikkelbaar, zijn het de haastige pijlen, gepatineerd…
Iniduo14 december 2024Lees meer >

90 HET NIEUWE 70

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 895
90 het nieuwe 70 Mama, Paula 90 nou die geef je geen 90 in geen 90 jaar die geef je 70 ze is mijn schoonmoeder ze was 'n vakantieweekje mee met zoon Jelle, mijn man en mij naar zonnig Gran Canaria in een eigen optrekje maar ze trok er op uit alleen en met ons de paden op, de zeeën in vooruit met flinke pas, plas, plons ze liep…

Cyclisch

netgedicht
4.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
waar is mijn stad met haar kloppend warme hart dat overslaat en met pulserende energie de avond en nacht extra pracht geeft zeker als de meiden losbollig en hooggehakt op pad gaan dan dan voel ik het losse gruizelsteen eroderen zie in ongebruikte tijd het opgesloten onkruid razendsnel opschieten omdat het vrij wil zijn uitschieter…

nakomelingen

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 416
askleurig zand ontsproten verworpen aarde doorkliefd van zingende gaten allen door grind en stoffelijke grond geschoten wat zal van onze dagen blijven hangen zo vluchtig als wederkerend zij zijn nooit meer door een verleden bevangen verscholen in het stenen hart zo kristallijn nu is de tijd om zichzelf te dragen voort te gaan langs wegen en paden…
Iniduo18 juni 2025Lees meer >

Herfstparade

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Langs lege paden zweeft de mist, een boom staat kaal in stil verdriet, de zon vergeet wat warmte is, en schemert weg in grauw gebied. Toch fluistert zacht een laatste blad, het loslaat in de koude stroom, hoe schoon het sterven kleuren had, een laatste groet aan elke boom.…
Johny Donovan11 september 2025Lees meer >

Wandelen in het donker

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
De maan streelt het pad met zilver, elk blad draagt een glinstering mee. Ik loop tussen werelden van stilte, waar dromen de richting wijzen. Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht, het bos houdt zijn adem vast. Ik verdwijn in de adem van donker, daar waar licht zich in schaduw past.…

Roodkapje

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 515
in de bermen van de begaande paden waar de kantjes al vanaf gelopen zijn vind je de mooiste bloemen net wat verderop bij die heldere bron vind je de mooiste narcissen ze liep in het bos met een roos en een kruik witte mistslierten dreven in het struweel een verre echo klonk gegrom de tanden waren wit als eierschalen het speeksel kwijlde…

waar dromen bloeien

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 263
Geen fluistering van hoop in de wind, geen zachte belofte van morgen, alleen het lege pad van wat is, zonder het verlangen naar wat kan zijn. Maar waar een droom ontkiemt, daar breekt het licht voorzichtig door, en groeien bloemen zonder naam, gevoed door hoop en verbeelding.…

Van silte verstoken

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.036
De oude ezel vergenoegzaamd luisterend, zij het meer een geritsel fluisterend over haar stille niet te duiden verstokte wijdheid wijd verbreid tot soortgenoten vermenend tot consolideren bereid ja, zij kon veel leren onder rondslingerende stenen die haar over smalle paden de afgronden vermenen struikelend de wortels terloops vermijden…
Cd15 april 2026Lees meer >

gevouwen hengsten

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 402
druppelen als overwonnen levensdoelen in verdwenen beenderen en eelt schrapend van verrijkende gedrochten De onsterfelijk puur gelaten tekeningen of doordrongen liederen als overgebleven maankreten bij gekunstelde toevalligheid deze vulkanisatie van tempels in babbelziekelijkheid en vervagende dynamiek der bezorgende kletskriebels paden…
R.E.N.S.27 april 2026Lees meer >

Opschuiven in de tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 170
We strelen de ruwe bast van de twee langs het pad hier en daar een tak gehavend door stormen, een pees gescheurd de darm verkort, de tenen stijver en krommer in de grond een leven opgeslagen in hun lichaam, elke vezel weet het en houdt het vast Een paar passen verderop stort een grijper hopen aarde in de bermkuilen waar hun naasten…
Zywa15 mei 2026Lees meer >

AIDA NOVA CRUISE

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 361
Lang en verlicht golft op de oceaan Een weg die leidt naar andere dimensies Je weet dat je eroverheen kunt gaan Dat las je in rooskleurige recencies Je gidsen vormen er een erehaag Je zou de jouwe even willen groeten Bedanken voor de liefdevolle laag Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten Dat pad te mogen nemen en van zilt Dat je ontmoette…

Hoop en Lust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 142
Ik loop lusteloos door de stad, mensen komen me tegemoet, zien mij niet ondanks mijn groet, stappen onverschillig hun pad. Ik ontwaar een ware Venus, blijf verstijfd stokstijf staan. Ik ben verbluft, staar haar aan. Lust in mij wenst ik haar kus.…

Droomgestalte

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 488
Een dodelijke queeste op smalle paden door woeste hoogten van fort naar slagveld. Niemand leerde je soldaten- woorden en zei je waar je ze kon vinden niemand die vormgaf aan de kleuren van krijgers-zinnen het heldere blauw van de morgenzee van een wolkenloze hemel.…
J.Bakx15 september 2026Lees meer >

herboren

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Het gras heeft nooit zo groen geleken als vandaag toen ik langs het pad van bloem naar bloem ben gehuppeld, waar ik besefte hoeveel kleur en warmte het leven om mij heen bevat Ik ben door muren heen gelopen en over vele bergen heen gegaan, ik heb aan afstanden gebouwd en opnieuw weer afgebroken tot ik mezelf uiteindelijk heb verstaan…
Suus9 juni 2005Lees meer >

Verlichting

netgedicht
2.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 8.776
Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

OPEN TUIN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
schoonheid van 't geheel bleef woordeloos het liefst wou ik er eenzaam in verblijven zo zonder dichtersdwang genoot ik sprakeloos Maar nu de leegte kleurloos aan me kluistert zie ik de reden plots gegrift op mijn papier ik miste nog de geestverwant die luistert die mij begrijpen kan vond ik gelukkig hier Ik leid je over alle mooie paden…
Anne-Mieke17 februari 2003Lees meer >

Verkeersles

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 883
Hij dacht: 'Het ging verkeerd, maar ik vervolg m'n pad te voet, slechts,' want hij had z'n lesje wel geleerd.…
Aubrey11 januari 2003Lees meer >

De eerste schrik

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 860
eigen ik een levenlang verbergen want ook het rapen van de scherven was jouw deel waardering was er nooit zoveel ieder ging zijn gang maar met amok was jij altijd de zondebok lang was er geen besef ieder praatte eigen straten recht jij stond daar als kleine eenzaam aan de kant zonder hand om je te leiden jij hebt een eigen pad…
wil melker4 oktober 2007Lees meer >

ochtendgloren

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.088
het is nog vroeg als de nacht eindigt en de uil van het donkere licht voor mij uit zweeft naar de blauwe fontein waar druppels schitteren in vlagen van de stervende maneschijn door knarsende kiezelstenen schuifel ik naar de bank gelegen aan het pad langs de waterpartij hier zet ik mij neder en zie de dag traag ontvouwen met…

SURSEANCE

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.346
De goedbedoelde leefregels en preken, die maanden dat ik rechte paden koos, verwondden me als doornen van een roos. Mijn handen bloeden, aderen ontsteken. Het lichaam is zo kwetsbaar, is zo broos en elke poging om het vege teken te weken van mijn huid is vruchteloos.…

Rijles nummer 1

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
Laat mij dralen op de weg die alle paden verenigt zich in banen voegt die alleen de jouwe zijn. Pijl mijn verlangen in dromen die ik reis om steeds bij jou te zijn hoe ver dat ook schrijnt.…

Niet bij machte

netgedicht
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.406
ik verhaal over een plek van binnen, waar men zegt, zij dan, die het weten het paradijs is te vinden van weelderig beminnen met een schoonheid, onvoorstelbaar breed uitgemeten ik open schroom mijn deuren, bekleed met een dikke huid begeef me op het pad in de voorgeschreven richting doch bij iedere stap vermeerdert zich een wenend geluid…

vlinderen in pieken

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
alles verandert als alles verandert dacht de regelaar van temperaturen in dit voorjaar rupsen piekten keurig vroeger mooi weer tegelijk op pad met de uitloop van hun voer zomereik vers in het blad koolmezen moeten het bezuren bleven seizoensgetrouw wachten tot de dagen lengden zodat snavels zojuist uit het ei vergeefs om rupsjes smeken…

ik draag jou

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.001
toont de hemel zijn immens gewicht; een oneindig uitdijend gewelf dat mijn bestaan verengt, ongrijpbaar voor mij als mens mijn gedachten worden allengs, als gedwongen, naar binnen gericht op zoek naar een laatste wens het afscheid valt zwaar niet alleen in de geest of in je ogen doch ook in de laatste stap op het onvolkomen pad…

Maanvrouw II

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.138
En hoe Verdraagt zij, dag na dag, die Gang over zijn duister pad? Is zij zijn Moeder, Hoeder, Zijn Oppasser geworden? Dat zal toch niet..! En houdt zij net zoveel van Hem als ik dat doe? -Ach, ik weet, zij heeft de Oudste Rechten, maar daar Gaat het nu niet om- Schier onmogelijk, zult u zeggen.…
Areth30 juni 2008Lees meer >

Poëet

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
Het pad waarover hij zijn stappen zet ligt afgezonderd ver van stemmen anders dan de zijne eenzaamheid is metgezel lijkt het wel voor al degenen die in eigen zwijgen niets kunnen verstaan maar hij ademt verwondering wanneer een lelie - badend in de maan - liefdevol het water kust of het nijgend zware graan vergoten tranen draagt van…

spelonk

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 721
licht bruist door jouw hart aan de rand van eeuwigheid paden kruisen over elkaar cellen vergroeien in lichamen ik dank je voor het meegaan keer op keer langs oevers waar de afzondering loerde gedachten al begraven lagen jij mag pronken met alle hoeden uit de dromenkast, de geest waar iedereen het over heeft ontwaakt in een oud ledikant…
Rieg10 augustus 2008Lees meer >

Overal dezelfde ellende?

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.049
Er is geen plek op aarde waar alles normaal gaat En overal is dezelfde ellende Geroofd gemoord bestookt en overal dezelfde ellende moeders die in de stress gaan, vaders die het slechte pad op gaan en overal dezelfde ellende.…
an terlouw13 november 2006Lees meer >

De natuur in

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 856
Toch nog uren over een modderig pad langs de oever tot waar een geel pontje ons naar de overkant bracht. Wij vonden een warm café aldaar.…
boeuck12 februari 2007Lees meer >