2545 resultaten.
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 ik wist dat het einde kwam,
nabij was, bijna tastbaar,
toen je rustig ging liggen
op de rulle, okergele aarde
je blik ging naar het blauw,
je keek naar de wolken en
je handen streelden teder
het malse, groene gras,
de Stradivarius speelde
nog eenmaal het adagio,
jouw adagio voor dit leven,
liquide, sprankelende klanken
vervulden ons…
hooglied
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
897 in mijn hooglied over liefde
spettert het er vanaf
trompetten schallen
stemmen brallen de klanken
schor gesteund door mijn
voce particolare
met puilende ogen de een
de anderen met staren
ondergaan wij de liefde
hosanna is ons deel
hoe kunnen we dat verklaren
de eeuwige zucht, de al durende
kramp in de maag
het voeden van de onzichtbare…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 geluk met een uitgestrekte
gracieuze geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen
uit hun frêle goddelijke flanken
klinkt een kwetsbare
Mahler symfonie
mij zuigend naar
opperste verukking,
het hart doorzeeft
met bevrijdende klanken…
Geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.086 bruinverkleurde plantenresten
een pas geschoren korenveld
en verder weg
Een dodenakker
en lichtend groene maïs
onder een donker dak van
onkenbaar oude bomen
De tijd werd uitgerekt en
eeuwigheid een kort begrip
de warmte maakte ons mild
en in de stilte proefden wij
het geheim van onze diepste oorsprong
Ver, ver weg
zonden de lichte klanken…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Diepe klanken verkennen haar vormen,
Gevangen in geel, gedempt door zwart.
Haar buik, strak, een naakt membraan,
Wordt alleen openlijk betast.
Haar hals ontstijgt de warme gloed
Van haar borsten, vormt de koele trekken
Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren
Het zwoele bruin van haar ogen,
Met scherp in haar vel gegrift.…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 tussen wijde leden
zie ik helder blauw
ze staan wat boller dan normaal
doch zijn gebruikelijk omrand
met een dunne harige heg
nog beschermend, echter vaal
het zegt iets over mijn ogen
en de sprekende klank
waar van ik verhaal
let wel, ze begaan niet zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd…
DE VREEMDE SCHEMER
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
773 dicht
achter de vele stappen
die versterven
De vreemde schemer
van het nooit begrijpen
ontsiert ons denken
en vertraagt het bloeien
van nieuwe en doordachter vormen
achter ons
Traag zingen spiegelende rivieren
sussende liedjes
en spoelen deze ritmische bagage
goed schoon
alvorens haar naar zee te brengen
waar vissen nieuwe zachte klanken…
Ode aan de mond.
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.211 Mooie sensuele,
plooibare mond,
vol melodieuze
klanken,
schaterend soms.
Volle rode lippen
gerond in stille lach,
steeds wisselend
van vorm, vol kleur.
Zo soepel,
warm glanzend,
speels lokkend.
Je vochtige tong
streelt de
gewelfde ronding
van de half
geopende lippen.
Daartussen,
tanden, hard
parelend wit,
haast voelbaar.…
Marskramer
netgedicht
2.3 met 84 stemmen
31.994 Klanken doorstoten gedachten
als dolken
Drommen samen op steen
in huis van dichter.…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Hoog zijn de bergen, diep zijn de dalen
langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om
geopende handen reiken maar raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw…
Beroepsdeformaties
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.115 De wandelaar z'n walkman speelde pop;
z'n loopoor ving de blije klanken op.
De zeeman had aan 't waterhoofd een hekel.
Een zoutarm had de producent van pekel.
Een knipoog was 't, waarmee de kapper keek,
die voor de wipneus van de hoer bezweek.
De priester deed het niet, want die was kuis.
De man hield stand. Hij had een heilig kruis.…
Diep
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.223 De stem is stil, die velen heeft vervoerd
Tot grote vreugde door haar klank van erts
Soms door een rimpling van omhoog geroerd
Klinkt nog een klacht in treur-mineur van terts.…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 Tevergeefs wachten blauwe klokken
wat niet meer leeft zingt in het dode hout
gevangen in een holle klank
herinnering
aan zomers
zaad
Achter een stenen grijze wand
wacht men op handen
vol regen
op adem
Achter een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt…
Reizen maakt je formalist
gedicht
2.7 met 6 stemmen
11.091 Zodra de klanken van het vragen weggestorvn zijn,
het bloed van de mug gestold,
is de echtheid van het opgeroepen beeld
al voorbij. Verliezen noch winnen
behoort tot de mogelijkheden. 'Ik ben happy'
is pure bluf. Gevoel dat past.
------------------------------------------
Uit: 'Stof bedekt niet', 1991.…
Keursdichter
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.566 maal vier zinnen in omarmd rijmcouplet
wat nu nog rest wordt duo trio, dat past net
in terzinen – mij klinkt deze naam benepen –
die een wending moeten kunnen onderstrepen
waarmee de kern van het gedicht wordt neergezet
bekijk tot slot heel goed de klemtoon van elk woord
tot u het monotone tjoeke- tjoeke hoort
deze cadans klinkt door de klanken…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 Verstoord in de mist van een lichte lagune
looft een jongere zelf zichzelf
in leven zonder zenuwknopen
hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht
doornen zijn vurig aangestoken
onder een glooiend oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in…
Stadsklokken
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.729 Toen galmde de verlaten stad en schonk
Een donkre stroom van volle bronzen klanken
In mijne open ziel, - ik boog tot danken,
Toen 't dreunend antwoord in een cirkel klonk.…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
weet ik weer hoe klanken
en beelden iets raken dat veel verder ligt
dan wat zintuigen kunnen registreren.
Ik voel me gedragen en gekend,
bemind en gekoesterd
als een kind op moeders schoot.
Zo veilig voel ik mij, zo veilig...…
Bloesemnacht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
605 mij werkelijk broodnodig
er waren geen bloemen om te drogen
en het Amerikaanse telefoonboek
leende zich beter voor Italiaans
maar jij bracht mij terug
tijdens de bloesemnacht
naar het land van duistere liefde
waar jij mij kuste bij een zelfstandige boom
verzon ik bloemen die nadien nooit meer bestonden
en liet ik jou zinken in de klank…
Like clouds
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
731 the sweetets things
zijn die zinnen-liefde of the mind
to share it with others
to give…to love
gedijt als bloesem op wimpers heel zacht
how wonderful
vanuit een nieuwe wereld
naderen voeten
ik vang de klanken op like clouds
dat stemming kleurt open en bloot
that fills my soul
bij ‘t open venster
waar het ons gevoel ligt te wachten…
Sneeuw
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.323 Een toegedek van klank met handjes blank.
't Zwarte en te luide schuile, dat het Reine
Een wijle op aarde in sneeuweluister wijle.
Een verre wijken van wat Leven scheen...
- Luister van 't Ongerepte Reine alleen.…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 Ik zie een violiste staan,
De klanken van vivaldi.
Een laatste glas wijn,
Ik proost op het leven.
En val in een diepe slaap.…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 Ik wil niet voorspelbaar zijn in verleden en heden
zie me als het doek in alle hevigheid van jou decor
Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden
ik omhels je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach.…
DE DAG STOND STRALENDE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.245 De dag stond stralende, gesponnen klank,
De hemel lag, schedel van God, vol wonderen,
De zee zette zich om, en goot zich uit,
En joeg zich op, en stond, en bolderde.
Het was al vreugd', een mild geraas ging uit
Van golven, die de castagnetten sloegen,
Van wolken, die het zijd gewaad verschoven,
Van onzichtbare strijkers door het Ruim.…
Voor de Mis II
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
747 Hij wil de eerste
klanken van het orgel horen; hij wil
getuige zijn hoe het koor opnieuw
geboren wordt door het binnenkomen van
de zangers, één voor één. Mijn vader is
nog voor de dienst begint al heel ver
heen; ontroering snoert zijn keel toe
en zijn blik wordt stom.…
Van dingen, soms.
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
588 De dingen die jij zegt
zou ik nooit zeggen
tegen iemand
waar ik zo ontzettend veel
van hou
Je wilt begrepen worden,
maar soms, heel soms,
verwacht die iemand
dat ook wel eens
van jou
Als je woorden niet begrijpt
oordeel dan niet te hard
want misschien
waren ze juist
wel goed bedoeld
Luister liever naar de klank
van…
- Ik ben je niets in "Zijn" -
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
625 Zie mijn nederigheid,
door het raam naar mij staren,
de klank van je groet in mijn oor.
Wortel van volmaaktheid, heiligheid,
de ondeugd van verwaandheid
bereikte de sprong van een kind,
dat telkens bloost, in vreugde puur
nederige deemoed in eigen fout erkend,
ziet mij vechten, smeken,
ziet de zelfverachting op haar knieën ..…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit
en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit.
Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.…
........VOGELVRIJ
hartenkreet
5.0 met 16 stemmen
788 stuur me een foto van ons
zodat we samen horen
straalbezopen pijlen...die doorboren
de liefde neemt tijd
met een melodie die niemand zal storen
de klank van ons samen
nog net niet...nog heel even
als heel die puzzel nou eens af was
wij eindelijk delen
leven weer zin krijgt
een jaar één minuut duurt
je hóórt de melodie van leven
wil…
God gunde me...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.310 God gunde me nog één flits van je gezicht
dat op en neer bewoog op de klanken van een B-band
woede en verbijstering om je daar opeens
terwijl ik mijn fiets daar toevallig plaatste
wat ik nooit
en tussen die schijnmassa
terwijl ik niet zeker was of je mij zag
of al had gezien
die hoed had me kunnen verraden
maar je keek wellicht niet om je…