2545 resultaten.
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 eenzaamheid is het ontbreken
van een hand die voelt
niet de aanraking zelf
maar wat die bedoelt
het is de kloof tussen ons
vol onuitgesproken pijn
waar gedachten dolen
zonder ergens echt te zijn
wat ik zoek is niet de menigte
of de massa's lawaai
maar de blik die me raakt
zonder dat ik verdwijn
een hart dat begrijpt
zonder woorden of klank…
Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 dansen
op het water dansen wij
water dat we ons eigen maken in de dans
onze eigen dans
eigen kans
(en immer wervelen de muren
door de in de dans
verworven ruimte)
spintol, spintol, tol en tol
de wol die was
tot de draad die is
zelfs geen wanden meer
maar slechts deze nieuwe dans
fluisteringen wevend tegen de wind,
klanken…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Met het schuim van je golf
sloot ik mijn woorden,
alsof ze breekbaar waren,
alsof elke klank
kon vallen en verdwijnen
nog vóór hij bestond.
Wat is de rekening
die nog altijd wacht,
onbereikbaar,
onder de breker
van onvoorspelbaarheid?…
ze noemen hem Sjors; de gitaarman
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 hoe ze me noemen
kan me gestolen worden
het gaat om de akkoorden
de melodische lijnen
de bekoring van het oor
niet om die lamme duinmannen
noch om blij wuivende wijven
doch voor zuinige bierzuipers
gebruikte servettenschrijvers
benarde-situatie-verblijvers
bezorg ik mijn liederen
bekorend in diepere lagen
van overspoelende klanken
als…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 De horizon toont wat het hart al zo lang kent:
de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 Ellende kondigt zich niet aan
Ze nestelt zich
tussen ongeopende dagen
in de plooi van een herinnering
die maar niet wil verdwijnen
Ze leeft
waar namen hun klank verliezen,
waar de lucht zwaarder wordt
zonder dat iemand het ziet
Soms is ze
een ochtend zonder richting
Soms een ademhaling
die nergens meer kan landen
Iedereen…
onze taal
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
261 zullen wij dan voortaan
de taal van stilte spreken
de taal van toen wij
hier ooit met elkaar lagen
in ongeschonden samenzijn
en alleen maar stilte waren
de taal van verklankte stilte
van klaterende klanken
in kleuren en geuren gevat
- de wanklanken van de klok
die de uren slaat
het loeien van sirenes
in een of andere verre stad
nemen…
AFSCHEIDSZAAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Gevoel, bezinning weeft zich in wrongen
rondom mijmering en klank van tongen,
over wat het leven, dat heen gaat, bood.
Gezeten in sierlijke halve ringen
peinzen mensen, wier ziel wordt gedreven
door wijze spraak en opbeurend zingen.
Het wijde raam toont dierlijk leven
van Huis ter Heides veld- en boskringen.…
Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot
poëzie
4.3 met 20 stemmen
2.308 Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot,
Bonzend van wand tot wand, 't gebergte rond:
Het dier, door 't vals onzichtbare gewond,
Kruipt, om de rand, in scheef verlichte grot;
En pijnlijk trekt hij met verbrijzeld bot,
Hinkend, een smal rood streepje over de grond;
Diep, ver van 't bos, waar hij zijn voedsel vond,
Daar gaat hij…
AAN MIJN VADER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.881 Ik bied vruchten aan, voor danken,
in der Muzen hof geplukt:
klanken, ja! maar in die klanken
heeft mijn ziel zich afgedrukt!
0 mijn Vader! 'k leg dan heden
met een diep geroerd gemoed,
(stell' mijn zucht uw recht te vreden!)
hart en dichtlier aan uw voet!…
Lichaamstaal
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
2.190 De monotone klank van tik,
veranderd in de woorden; "Waarom ik?"
Zoveel mooie tanden op een rij,
waarom kiest ze die van mij.
Tientallen handen staan al klaar,
maar alleen die van mij gaan door haar haar.
Maar al die twijfel stopt wanneer ze naar me lacht,
want dat geeft echt een groots gevoel van macht.…
Pluizen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.490 Titel gehuld in mist
laat zich door sluier kuizen
nog voor ik je diepste wist
besefte ik mijn eigen gevoel
verward heb ik gezeten
kon met die maag niets eten
vol van nis verstopte muizen
veel te warm of plots heel koel
Woorden wervelen in kolken
missen betekenis en klank
mijn hoofd gevuld met wolken
waar ik net dartelend in sprong…
deze aardse reis
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
8.287 zachtheid
van het leven vlinderen ruist het bos
onze muziek toen wij voor het eerst
in het gele stro in naaktheid elkander hebben gekust
hoe zou vergeten voelen als jij voor altijd
aan mijn zij zou zijn – gewandeld op de avenue
waar jij nog preuts je rokken hield toen de
wind op mijn bevel jou gaf een koele bries
Het carillon leeft in klanken…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De treurige klanken van de viool
De lage stem, zangerig vertellend over spijt
Ooit was datgene dat haar ter ore kwam genoeg
Om haar te overweldigen met een duister gevoel
Was het om iets wat ze had gedaan
Of juist had nagelaten
Op een leeftijd waarop zorgen ver weg leken
Verplichtingen schaars en liefde simpel waren
Melodie en tekst vormden…
Een holle lach
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.690 Ik herken de wereld niet meer
en neem afstand van
deze onverstaanbare klanken.
Een hevige leegte dringt
diep tot in mijn schimmige gedachten
en even fluistert de angst,
groeiend in mijn keel.
Seconden lijken uren
wanneer ik word ondergedompeld
in deze wurgende gevoelens,
strijdend in mijn hoofd.…
Dag droom
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
2.696 overvloeit en ongekende stromen honingsap
mijn begerige mond met liefde vult
kan ik nog slechts in puur genot een stille minnares zijn
door jou opgenomen en ontvangen in een open ruimte
die me thuis en vrijheid brengt verwonder ik me ongeremd
en ongekrenkt over de liefde die ik voel voor jou
ik koester je en zal je zacht begeren op zoete klanken…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 licht en ongrijpbaar zijn de ongesproken woorden
enkel uitgeademde lucht, geen klank
gedachten in een lege tekstballon
stil zonder de droom te verbreken
radiografisch kijken naar onderhuidse wonden
met gewone ogen niet waar te nemen
toch elke keer diep bewogen
door het fronsen van je voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die…
Ik banjer door het leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
954 tijd goed over,
samen met mijn echtgenote
Ik banjer door het leven,
lach op mijn gezicht
De kinderen ontzogen,
doppen nu hun eigen bonen
Ik banjer door het leven,
fluitje in mijn hand
waarmee ik treinen blies,
tot veilige bestemming
Ik banjer door het leven,
banjo en harmonika
liggen op de achterbank,
zo hebben wij toch altijd klank…
In de mood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.058 gister op de fiets door het Gooi
een pui met affiche vol klanken
kracht ritme authenticiteit
en intimiteit in perfecte symbiose
van Slagerij van Kampen
Het zadel ging meteen swingen
richting Laren de Oude Drift
Singer bleek logisch zo vroeg nog dicht
wat verder stonden glazen
te fonkelen op tafels
wit bedekt met lakens van linnen
in Nick…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht
rondom ingevat door herfstkleuren
zoeken mijn voeten hun weg
door de grillige patronen
van het afgevallen blad
een lichte nevelsluier
ijsprikkelend op mijn wangen
verzacht de afbraak van
het loze zomerkleed
het zachte getik
van dauwdruppelende bomen
geeft klank…
Vluchtig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
735 Ik kijk naar de lucht
draag verloren woorden
langs diepgewortelde
honger naar klanken
zie achter die ene kale boom
jouw ingehouden grijns
waar tussen spiedend voorjaarsgroen
oude takken seizoenen trotseren
hooghartig
rust de vorst in de grond
bot groeien en bloeien
samen met oneindige rijkdom
maar bewaart even zovele tranen
schaatsen…
Mijn platje
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
674 De maar gelaten kamer
lijkt altijd groter dan ooit,
net als het op rommelmarkt
afgeboden gordijn, gehangen
in het kleine venster boven het
begijn en de nauwe keuken,
tooit zonnestrepen op ruw
gebeitste planken, verzet tegen
alles en - de met jazzportretten –
beplakt behang, stille klanken in
een kleine leegte, vol doortrokken
van idealen…
14. Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Ik hoor klassiek met viool tot aan klanken van trompet
het klinkt luchtig, maar wordt verzwaard door stille passages
mijn hart krijgt er lucht van niet langer stil te blijven staan
wees bewust, en win de mozaïeken van de liefde.…
Chicago Streetblues
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
962 Melancholische smartende klanken
Onduidelijk gezang van een zwarte man
Iemand laat een mondharmonica janken
Uithalend kreunend, spontane jam
De blues klinkt galmend in de straat
Leed doordrenkt met een hete traan
Ergens valt een ritmisch geluid in de maat,
Handen die op een houten kistje slaan
Meer en meer mensen komen kijken
Zachtjes meezingend…
5 Mei
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
607 nageslacht
oranje uitstraling op straat
bevrijd verenigd
alsmede de "Hollandse" vlag
wappert trots en fier
in de open lucht
(woorden schieten te kort
vreugde, droefheid
is gebrandschat aan leven en dood)
heldendaden
van vrouwen en mannen
bloed is vergoten gebroken
zij hebben hun leven gegeven
voor onze vrijheid
het lettert klanken…
Doolhof - tweeluik
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 I
tussen al je zwijgzaamheid
trillen snaren
melktobbe gedachten
wortels raken niet gehecht
aan de grond tussen paden
als je de eindregels
niet kan vinden
over de goddelijke deugden
(geloof, hoop en liefde)
ter inzage tot geluk
liefste mijn lief
in ogenschoot
van oeroude klanken
van innerlijkheid
primavera
amen
II…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 aan de haven van verblijf
vind ik zilte harmonieuze klanken
alle vriendelijkheid waait hier rond
langs het witte tij
van zomerdagen
ik reis op mijn moedertaal
gekleurde vleugels
echoën taferelen op hoogte
‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw
schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 Maar 't is nog tijd: weer voel ik 't harte zwellen,
dat als een feestklok luidt, met volle klank,
en 't heerlijk lied van bede én hulde én dank,
uit vrije borst mij naar de lippen wellen,
als 't leven zelf, éénklank van smarte en vreugd,
- diepgolvende uiting van dees wondre jeugd!…
“Jouw omhelzing,”
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 Stromen Fados en brakke
tranen glijden langs haar
wangen, vloeiend goud
van de Taag, druppels
gloeiend klaaggezang
verheffen zich in het hart,
laat het sneller kloppen
aan de oevers van mijn
zwanenzang en in de snaren
van de ziel, door de magie
van klanken van alledag
tot elkaar verbonden.…
WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 Haar achterlichaam
glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam
bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust,
stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust,
wijst de verborgen weg tussen vlier en braam,
draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam,
die de zwarte snuit gaarne ruikt, nadert, kust...…