253 resultaten.
Ode aan de gierpomp
gedicht
4.2 met 4 stemmen
6.327 Ja als een waaier ja groen als jade, Japans
zal straks de schuimende gier uit de trechter
wuivend op de weide toestromen, de heel gulzige eter.
Ha!…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 Er is een bank, een lege boom, en ver de zee,
de kleine zee waarin we samen sterk en jong
de baren stuwden, schuimend wolken joegen
op wilde rossen, onze manen tot de hemel.
Jij met felle baard, met ruwe herdersstaf
en gulle schaterlach, bazuin, heraut van leven,
eeuwig, gulzig leven.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Azuur schuimende vloten,
onder akkoord gaat de ruilhandel van boord.
Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.
Karvelen laveren de hele dag
over de kromme hemelsfeer,
onbezorgd zonder om te keren.…
Mijn fee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 ik nog even delen
immers het geschiedt niet elke dag
dat een freule uit het toverrijk
mijn hart komt vullen met zoete spijs,
bij helder daglicht wel te verstaan
en dat de smaak heeft van chocolade ijs
als ik dan naar haar verschijning kijk
raakt de ochtend vol verwachting,
en terwijl de dag zich al maar verder vult
met verlichte en schuimende…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 Het is gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
in ten onder ga, het
is de fluister toon
die mijn stemwind
spreken laat, het staat
voor de reikwijdte zover
ik ooit denken kon.…
Buurt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 Alles wat puur is gaat verloren
mensen manipuleren
is het niet met woorden
dan met cijfers
getallen, geld en macht
in jouw spelonken
is er een buurt te leven
voor het bestaan
een bijzonder relaas
communicatie vloeit samen
via goedgevulde brievenbussen
in donkere afgeladen kroegen
waar het blond schuimend bier
op bloemen,…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 ziltig vlaagt
wind blaast
herinneringen
door je haar dat
gemêleerd lokt in
natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen…
jarige job - van harte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
479 van de wereld
die nu ook de motor daarvoor nemen mag
van Amerika tot Noorwegen en Lapland
kruis je ronkend zoevend over de aardbol
in zaken ben je zelfstandig en sterk een baas
altijd nieuwsgierig gedreven, ga jij te werk
om na een fiere inspanning ook te ontspannen
door in pannen en potten stevig te roeren
met in ene hand een goed glas schuimend…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Schuimend rijst mijn boegbeeld op
uit de heldergroene golven,
met mijn handen op de reling
tuur ik op het water.
Ik voel de zon opeens veel kouder
op mijn rimpelige huid
en zie reflecties jaren ouder
dan de dromen in mijn oog.
Onder de spiegel van de zee
kruisen wanstaltige kwallen.
Kom!…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
in ten onder ga, hét
fluistert tonen die
de wind laat spreken
en waaraan ik nooit
aan denken kon.…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 vol dansende uitbundige mensen
het is een groot kraakpand
in een verlaten dorp aan zee
waar ze oude boeken verzamelen
in een kleine muziekzaal zonder dak
Eindelijk is de duisternis
zoet geworden
door menselijk falen
in jouw droombeeld
bladzijde na bladzijde
ben ik mens, dier en kind tegelijkertijd
We dansen tot de zon in de schuimende…
drakendoder
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
602 van mijn ziel
daar waar ze willen zijn
pianonoten gezang klinkt daar
niet bekeken
wil ik worden
driftig speel ik door
hun hete adem strijkt langs
de weerloze toetsen
van mijn ziel
keurig opgelijnd in zwart en wit
zie ik ze verschrompelen
fis, bes en gis lossen op
dan is daar het witte paard
ze draagt me onstuimig voort
rennend lip schuimend…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 iedereen ziet in de vijverwand iets anders
maar allemaal blikken ze diep in de tijd terug
En eindelijk kunnen de hofvissen ook eens
over de schubbenhuid van de daken uitkijken
naar de glinsterende torens en ijspaleizen
de bomen bij de duinen, het gele strandzand
'kijk' stoten de vissen elkaar aan, 'dat zilvergrijze
dat schitterende schuimende…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.
Alles vloeide zo onophoudelijk door,
ik liet mij maar drijven, dobberde mee,
belandde als wrakhout op het strand,
werd dan weer meegezogen door de zee.…
Waar droogte huilde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.140 zijn sterke schouders tilden de zon
kracht die de warmste liefde toebehoort
hoog boven mij spreidde ik armen
vroeg erbarmen aan overvolle zeeën
schreeuwde de wind tot stormkracht
en brak golven hitte snel in tweeën
gesloten ben ik op de rand gaan rusten
met de eindeloze verte in mijn hand
zag de stroom sijpelen tussen breuken
tot hij schuimend…
ACHTERAF GELIJK
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 uitdelend
en liters schuimend bier weten te hijsen
wij zijn de mensen van de voorste lijn
achterstevoren bekeken wel te verstaan
op afstand strak in de houding achteraan
vóór norm en waard’ en veiligheid zijn
wij zijn de lui van de communis opinio
wij verdedigen met kracht het vrije woord
als het maar óns woord is dat wordt gehoord
anders…
1969, scènes
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
889 (hartenpijn even opgeborgen)
goddelijk genot in heet schuimend bad
hits van radio Veronica op 192, de jingles,
langzaam dommelen, dutten, doezelen.
geen school, geen kerk. wel vader. is
geen vriend van Veronica. doodse. stilte.
dan donderpreek: 'lange haren onoorbaar,
afspraak bij kapper gemaakt.' - 'nu?…
Sleepnacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Onder Brandarisoog is schuimend wrok de inspiratiebron
voor eilanders die in taal nooit iets zullen bijleggen,
waar een stille oorlog woedt zonder iets te zeggen.
Vanaf het duin hoor ik boven wind het kerkhofhek kraken
waar boze zielen walgend graven en onstuimig braken
naast verse kuil van ontslapen ziel die zich ooit vergreep.…
branding( of op strand bij nacht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.016 rul zand, korrels als mieren
in grijzend lang haar
schurende wind, zilte smaak
angstwekkende langgerekte
zwarte keistenen pieren
langs vlakten, aardedonker
schuimend zingende waterslag
suizend door oren, flitsende
reflectie op mijn brilglazen
hangend tegen onzichtbaar
tastende straffe tegenwind
soms kerend op mijn weg
die ik schoorvoetend…
Beproeving
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 't zuigend stinkende moeras
Laat het kreunen laat het zuchten
Alsof 't gewoon geen harte was
Laat het dorsten in woestijnen
Open wond vol zwetend zout
Schenk geen aandacht aan het lijden
Takel het af met beet en snauw
Ruk en sla en snij het aan stukken
Nagel het aan een kruis zoals die dief
Laat schorpioenen krommend aanrukken
Het schuimend…
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 De zee komt
trekt zich terug
spreekt haar onbegrijpelijke verhaal
van stamelend water
van zwoegend zand
van een lichaam
schuimend in wilde sprongen.
De zee
haar lichaam versplintert mijn oren
ik hoor haar stem
begrijp ik haar?
Ik zit op het zand
luister.....…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 Ik droom van een kust waar azuren paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 Hoog gaan de schuimende kantlende golven.
Schoort ze met mij!
Schoon volk! heeft het gele geld u bedolven
Onder de klei?
Schudt dan uw boeien! trekt op naar de stranden!
Schoudert uw rij!
Strijdend schoon volk schakelt samen uw handen!
Viert het getij!
Diep duiken de zeeeën, hoog drage' hun kruinen
Een witte sprei!…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 kuste de muze het schuimend hart,
zo lief als branding weende
en smart ongerepte liefde dragen kan,
het hart dat lief kan hebben, het keek mij aan
in een zee van verdrietig dieper zwart..
voelde ik je hand..voelde ik je ziel
voelde de echte ruwe ongerepte stroming..
die verschillende aspecten krijgen kan..…
Het astronomische dispuut
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 bent misschien mijn zonnestelsel
mijn hart, een oerbron van liefde
daar waar de rivier zijn stroomgebied volgt
bedenk ik mijzelf een zwembad
we luisteren naar rollende stenen
bewegen als eieren in de melkweg
ik weet niet wie de eerste is
we zijn nu samen op de vlucht
onder een sterrenhemel in duisterloop
je schenkt mij
een schuimende…
DE LAATSTE STORM
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.609 Schuimend, bruisend, stijgen wilde baren
onder zijne voeten. Krakend, berstend,
in de diepe kolken draait het vaartuig...
Samen duiklen schip en man verzwolgen.
Machtig stormt de zeewe, groots en eenzaam.…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 De golven verder opgezweept
met doel, de hoog gelegen kruinen
het helmgras bijna in paniek
voor 't brullend schuimend water
waartoe werd toch dit jaar het zand vergaard.
De schepen wachtend op de zee
een storm gebeurt wel vaker
maar nu, met man en macht paraat
bij 't gierend wand als doodsmuziek
voor 't schip met lijf en lading.…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Schuimende cirkels kruipen over onmetelijk zand,
met onvoorspelbare regelmaat.
Zijn dit de cirkels waarin ik gevangen zit?
Twee natte voeten, de scheidslijn is slechts een schelpenstreep,
waarop vast in vloeibaar overgaat,
waarover houvast transformeert naar oneindigheid.…
Brueghel's carne vale
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.683 uit een magisch dodenrijk
vergankelijke vreugd schenkt de grimas die alras verdort
tableau vivant van genot en gruw deez woeste pantomime
onbezonnen vlucht uit een leven in verval
verboden vrucht dit intermezzo in gebarsten grime
murw van veil vermaak daalt de machochel af in dieper dal
de danser eens luimig metgezel
doldriest van kannen schuimend…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit tot dansen
moeten kleine scheepjes zich in haventjes verschansen
zet Vlissing ‘s windorgel bij het Nollestrand
een Verlag van Bach naar eigen hand
flikkert in de verte een licht
Breskens vuurtoren nog net in zicht
schuimend…