Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Partir c’est mourir un peu

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
We nemen plaats aan de voet van het epos volgen de grillige sporen van het heldendom met jou kijken we naar het dansen van de vlammen Maar hoe lezen we het boek van jouw gedachten?…
VERBA24 juli 2023Lees meer >

Wedergeboorte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
Daarmee zet je ze wel erg eenvoudig op het spoor. 'Spleetogen' mogen ze gerust heten nu elke zachtheid werd vergeten, ze je zonder mededogen villen, omdat ze geld om te vergokken willen. Ze dragen het mes tussen de tanden. Je zal wel in het eten gaan of in zo'n poedertje belanden om pikken rechtop te laten staan.…

Heilig vuur

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 433
plein der eendracht in de lichtstad Dan viert de Unie in 't atomium zijn feest in 't papapandemonium der regelgekte die hen zelf verwart verstrikt, bedwelmt, men raakt eraan gewend een sterke man zet straks de boel op zwart in 't Grand Hotel van 't oude continent Dan blijken er plots lichtjaren verstreken verschijnen tanks in sporen…
Maxim4 juni 2024Lees meer >

Tranenrivier

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen, op het water dansen sporen van onze smart. Zoals rivieren slingeren door het land, en wind zich vrij lost in een open lucht, zo is de liefde vergeving in ons bloed, de rivier troost ons met haar klagend gerucht.…
CB14 december 2024Lees meer >

Nacho

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
ondeugd met een eigen karakter die graag de boel op stelten zet door steeds precies dat te doen wat eigenlijk toch niet mag door weide, gras, park en bos waarheen ook hij gaan mag speurt zijn ronkende neus het spoor dat hij volgen moet het vrouwtje is zijn grote held die al het andere vergeten laat als ‘s ochtend de wandeling lonkt huilen…

Ze waren me vergeten.

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
Terwijl elke lichtstraal steeds meer kleuren kreeg in bundels voor mijn boller wordende ogen die ik met bloedende nagels in toenemende mate probeerde te beschermen tegen interspectrale hagelstormen; maangeuren druppelden van wanden, waardoor vlammende sporen van ijzertanden der wachter dezer krachten langzaam verzachtten; onder…
S. Struyke28 augustus 2025Lees meer >

Schollebos in ochtendlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 319
Rimpels trekken sporen langs het oppervlak - een eendenpaar steekt voorzichtig over tussen drijvende bladeren, waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht. De lucht ontvlamt, als welkomstgroet, vol vuur en tintelende hoop, terwijl het bos fluistert: Hier is de tijd even vergeten.…

Op dezelfde hoogte

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
er meer is of minder of iets dat ontbreekt en daar op dezelfde hoogte zonder vragen die nog wegen, geen samenvallen maar een weten dat zich niet zich laat bewegen dat zij elkaar niet raken slechts bestaan langs eigen wegen, maar juist daarin schuilt de prijs die nergens wordt gezegd, een leven zonder vallen dat ook geen enkel spoor…

Wat een boom mij leert

netgedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 80
Haar takken raken de lucht alsof ze luisteren naar wat in het vroege uur verscholen blijft; een stroom ontvouwt zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
CB23 september 2026Lees meer >

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 100
Je stam draagt de sporen van generaties, waar kwetsbaarheid en kracht elkaar ontmoeten. Je wortels omarmen de diepte van de aarde, je kruin reikt naar de hemel, vrij en onvervangbaar.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

De dragende kracht

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 107
Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken, en woorden de leegte niet langer kunnen vullen, blijft er een universele warmte overvloeien die harten raakt zonder een spoor achter te laten. Dit is het enige bezit dat werkelijk telt, een baken dat standhoudt in de storm van vandaag.…
CB21 oktober 2026Lees meer >

We moeten door…

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 16
Wederom ligt de wifi in storing er zwalkt weer iets op het spoor een verdwaalde geit of oude bladeren en daarvoor hebben we echt geen tijd want we moeten door……

Geheugenspoor

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
Kom ga je mee, we gaan naar Leidschendam Langs molens, vliet, het spoor en door de wei Je hoeft niet voor je kaartje in de rij Oom Han is conducteur der blauwe tram!…

Het voegen van de Eland

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 176
kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort de borden geven richting de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen, glas, een kozijn, een slot nachten zonder slaap de verte binnen handbereik en toch onbereikbaar na verloren tijd zonder spoor…

Veerkracht

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.219
Schreeuwend hartzeer, diep van binnen weggestopt; Dikke keel, schor door luid geschrei; Schrammen op de ziel, laten onzichtbaar sporen na. Geschaafde knieën, te vaak gevallen; Leren verdergaan tegen beter weten in, Schichtig omzien, naar mogelijke omstanders, die bedekt plezier beleven; Aan leed wat anderen pijnlijk ondergaan.…

Wanneer

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.529
Wanneer je jouw handen om mijn gezicht heen vouwt, glijdt er een warm spoor door mijn lichaam heen. Wanneer je me vol passie zoent, wil ik meer van jou. Als je me optilt en naar bed toe draagt, voel ik me aantrekkelijk en sexy. Als je boven me ligt, voel ik me veilig en geborgen.…
Mijn Vriendin15 november 2002Lees meer >

Het Hazenlied

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.201
daar waar ik mij laatst verplaatste per spoor liep het oneindige landschap tot aan de horizon door de lange greppels die het weiland spleten deden mij denken aan ravijnen in een woeste bergketen daar waar ik een boer op een tractor had bemerkt die fluitend het luie land bewerkt deden twee schimmen mij verbazen wat is het? wat is het?…
Peter Spees19 augustus 2002Lees meer >

ook jij, bijzonder

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.711
in het begin was ‘t een verwonderen diep in je kijken en niets werkelijks vinden als waren ‘t enkel maar geleefde luimen slechts vage vale sporen van te veel grauw in het gezicht er kwam een tijd dat bij het licht van sterren je nog veel dieper ging dan ooit voorheen je vragend wat de leegte wil de stilte die als een zware last een ketting…
sunset4 augustus 2007Lees meer >

De veerman rust

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.565
één dezer dagen keer ik aardewaarts dan zoek ik mij als laatste rustplaats een linkeroever zonder stenen kade waar ook geen houten vlonder hoeft 'k laat er wel het schoeisel achterwege zodat het slib twee naakte voeten kust in gebed laat ik dan mijn sporen achter waar je straks bij laagtij de boot aanlegt daar bouw ik op het droge een stenen…
Verdano4 januari 2006Lees meer >

Image

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 685
Je vingers tokkelen een rechtvaardig ritme op de gespannen snaren van een voortschrijdende tijd om afstanden te overbruggen, blijven trouw aan gestreden sporen in een ongelijke strijd.…
pama21 februari 2008Lees meer >

In een vriendenrol

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.032
Met ons kwam Liefde zich, als tochtgenoot, verenen - Houdt Vriendschap 't eigen spoor. In milde glans ontluikt voor onze treden Een bloei, des nijvre plukkers waard, Wiens oog niet, afgedwaald, voorbij 't Genoeg van Heden Op 't Veel van Morgen staart. Dat zó - mijn Vriend!…

kleine donkere ogen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
donkere kleine ogen, dankbaar en gelukkig, niemand kan mij meer vertellen dan die glimlach op jouw gezicht, waar sporen van honger en geweld even in 't niets verdwijnen, donkere kleine ogen, ik geniet van heel jouw lach, donkere kleine ogen, morgen is er weer een dag.…

een nacht van vermiljoen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.107
daar op het hoge duin heb ik je ontmoet starend naar de avondzon op je haren lag een gouden gloed de horizon was vol van vermiljoen de zee doorsneden met een gouden spoor weerspiegelde zich in je ogen ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen de weerspiegeling drong in mij door de duinpan vulde zich die nacht met gloed met sauzen, spijzen…

Vooruit zien terug zien

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 710
Verbaasd kijk ik nu achteruit Ik deel het eerste met mijn dochter Nooit wilde ze achterop de fiets Altijd in het stoeltje gezicht naar voren Het achterop stoeltje dat was maar niets Zelfs onze hond wil naast of voorop op de fiets Zit hij in zijn mand achterop dan kijkt hij Onder mijn oksel door naar voor Door verplaatst gewicht verlies ik spoor…

Verdriet

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.902
meteen te bekoelen Vanaf het moment dat je het zei De waarde van die woorden Bleek bedroevend laag Hebben al hun glans verloren Lijken nu doorzichtig, leeg en vaag Ondoordacht en terloops geuit Veroorzaakten pijn en verdriet Zachte snikken klinken oorverdovend luid Ook al hoort een ander ze niet De nacht verbergt elke traan Ieder spoor…

Monument voor vervlogen dromen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
Eens de droom van een onder- nemer die tijdens de bouw trots met zijn gezin rondliep, ik zie ze gaan, ze zijn ge- storven, de ruïne de stoffelijke rest van hun droom staat er nog, misschien zijn er sporen van de familie; een eerste steen, tekst op een tegel, een stuk gebrandschilderd raam.…
Custor19 juni 2010Lees meer >

Hond zoekt stok om baas te bijten

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 854
Het bloedend hart bepaalt het spoor waarlangs zijn wraak gaat reizen Een stoom van woede drijft het voort totdat het alles heeft vermoord Een oorlogskreet klinkt achteraf als feiten niet te keren want wie een hond met stokken slaat zal het slechts oorlog leren.…
Chatfant9 september 2010Lees meer >

Leeggezogen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
Een ruime tijd geleden was je zo sprankelend en kwam je glimlach van binnenuit, nu loop je als een gewond hert en laat je bloedende sporen na.…

Nog niet geschoren…,

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
De aarde was nog niet geploegd, er was nog niet gezaaid, toen er nog dauw lag op de schaduw van de heuvels, ging in lichaamstaal onwetend op, de morgen was de lente van vorige seizoenen, haar zomer strijdbaar als hooi op volle wagens, mijn vinger strijkt langs de sporen van het voorhoofd,het zweet van al het koren dat in de wondere wereld…
pama3 september 2011Lees meer >

Te strak bit?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
Alles wat geweest is heeft het tij beweend, de zweep en het scherpe bit van de gelopen jaren vermindert de greep van houvast, het zadel op de rug van de tijd bereden achter de manen van vermetelheid, rebelse sporen in strakke teugels, het gelid van tegenstrijdigheid, toch moet laten vieren, vrije beugels van ruimhartigheid.…
Pama16 februari 2013Lees meer >