2616 resultaten.
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 We nemen plaats aan de voet van het epos
volgen de grillige sporen van het heldendom
met jou kijken we naar het dansen van de vlammen
Maar hoe lezen we het boek van jouw gedachten?…
Wedergeboorte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 Daarmee zet je ze wel erg
eenvoudig op het spoor.
'Spleetogen' mogen ze gerust heten
nu elke zachtheid werd vergeten,
ze je zonder mededogen villen,
omdat ze geld om te vergokken willen.
Ze dragen het mes tussen de tanden.
Je zal wel in het eten gaan
of in zo'n poedertje belanden
om pikken rechtop te laten staan.…
Heilig vuur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
433 plein der eendracht
in de lichtstad
Dan viert de Unie in 't atomium
zijn feest in 't papapandemonium
der regelgekte die hen zelf
verwart
verstrikt, bedwelmt, men raakt eraan gewend
een sterke man zet straks de boel
op zwart
in 't Grand Hotel van 't oude continent
Dan blijken er plots lichtjaren verstreken
verschijnen tanks in sporen…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen,
op het water dansen sporen van onze smart.
Zoals rivieren slingeren door het land,
en wind zich vrij lost in een open lucht,
zo is de liefde vergeving in ons bloed,
de rivier troost ons met haar klagend gerucht.…
Nacho
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ondeugd met een eigen karakter
die graag de boel op stelten zet
door steeds precies dat te doen
wat eigenlijk toch niet mag
door weide, gras, park en bos
waarheen ook hij gaan mag
speurt zijn ronkende neus
het spoor dat hij volgen moet
het vrouwtje is zijn grote held
die al het andere vergeten laat
als ‘s ochtend de wandeling lonkt
huilen…
Ze waren me vergeten.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Terwijl elke lichtstraal steeds
meer kleuren kreeg in bundels
voor mijn boller wordende ogen
die ik met bloedende nagels
in toenemende mate
probeerde te beschermen
tegen interspectrale hagelstormen;
maangeuren druppelden van wanden,
waardoor vlammende sporen
van ijzertanden
der wachter dezer krachten
langzaam verzachtten;
onder…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 Rimpels trekken sporen langs het oppervlak -
een eendenpaar steekt voorzichtig over
tussen drijvende bladeren,
waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht.
De lucht ontvlamt, als welkomstgroet,
vol vuur en tintelende hoop,
terwijl het bos fluistert:
Hier is de tijd even vergeten.…
Op dezelfde hoogte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
580 er meer is of minder of iets dat ontbreekt
en daar op dezelfde hoogte zonder vragen
die nog wegen,
geen samenvallen maar
een weten dat zich
niet zich laat bewegen
dat zij elkaar niet raken
slechts bestaan langs
eigen wegen,
maar juist daarin schuilt
de prijs die
nergens wordt gezegd,
een leven zonder vallen
dat ook geen enkel
spoor…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Haar takken raken de
lucht alsof ze luisteren naar wat in het
vroege uur verscholen blijft; een stroom ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Je stam draagt de sporen van generaties,
waar kwetsbaarheid en kracht elkaar ontmoeten.
Je wortels omarmen de diepte van de aarde,
je kruin reikt naar de hemel, vrij en onvervangbaar.…
De dragende kracht
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
107 Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken,
en woorden de leegte niet langer kunnen vullen,
blijft er een universele warmte overvloeien
die harten raakt zonder een spoor achter te laten.
Dit is het enige bezit dat werkelijk telt,
een baken dat standhoudt in de storm van vandaag.…
We moeten door…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Wederom ligt de wifi in storing
er zwalkt weer iets op het spoor
een verdwaalde geit of oude bladeren
en daarvoor hebben we echt geen tijd
want we moeten door……
Geheugenspoor
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
583 Kom ga je mee, we gaan naar Leidschendam
Langs molens, vliet, het spoor en door de wei
Je hoeft niet voor je kaartje in de rij
Oom Han is conducteur der blauwe tram!…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort
de borden geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte binnen handbereik en toch onbereikbaar
na verloren tijd zonder spoor…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.219 Schreeuwend hartzeer,
diep van binnen weggestopt;
Dikke keel, schor door luid geschrei;
Schrammen op de ziel,
laten onzichtbaar sporen na.
Geschaafde knieën, te vaak gevallen;
Leren verdergaan tegen beter weten in,
Schichtig omzien, naar mogelijke omstanders,
die bedekt plezier beleven;
Aan leed wat anderen pijnlijk ondergaan.…
Wanneer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.529 Wanneer je jouw handen om mijn gezicht heen vouwt,
glijdt er een warm spoor door mijn lichaam heen.
Wanneer je me vol passie zoent,
wil ik meer van jou.
Als je me optilt en naar bed toe draagt,
voel ik me aantrekkelijk en sexy.
Als je boven me ligt,
voel ik me veilig en geborgen.…
Het Hazenlied
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
2.201 daar waar ik mij laatst verplaatste per spoor
liep het oneindige landschap tot aan de horizon door
de lange greppels die het weiland spleten
deden mij denken aan ravijnen in een woeste bergketen
daar waar ik een boer op een tractor had bemerkt
die fluitend het luie land bewerkt
deden twee schimmen mij verbazen
wat is het? wat is het?…
ook jij, bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.711 in het begin was ‘t een verwonderen
diep in je kijken en niets werkelijks vinden
als waren ‘t enkel maar geleefde luimen
slechts vage vale sporen
van te veel grauw in het gezicht
er kwam een tijd dat bij het licht van sterren
je nog veel dieper ging dan ooit voorheen
je vragend wat de leegte wil de stilte
die als een zware last een ketting…
De veerman rust
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.565 één dezer dagen keer ik aardewaarts
dan zoek ik mij als laatste rustplaats
een linkeroever zonder stenen kade
waar ook geen houten vlonder hoeft
'k laat er wel het schoeisel achterwege
zodat het slib twee naakte voeten kust
in gebed laat ik dan mijn sporen achter
waar je straks bij laagtij de boot aanlegt
daar bouw ik op het droge een stenen…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 Je vingers tokkelen een rechtvaardig ritme op de
gespannen snaren van een voortschrijdende tijd
om afstanden te overbruggen, blijven trouw
aan gestreden sporen in een ongelijke strijd.…
In een vriendenrol
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.032 Met ons kwam Liefde zich, als tochtgenoot, verenen -
Houdt Vriendschap 't eigen spoor.
In milde glans ontluikt voor onze treden
Een bloei, des nijvre plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voorbij 't Genoeg van Heden
Op 't Veel van Morgen staart.
Dat zó - mijn Vriend!…
kleine donkere ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
984 donkere kleine ogen,
dankbaar en gelukkig,
niemand kan mij meer vertellen
dan die glimlach op jouw gezicht,
waar sporen van honger en geweld
even in 't niets verdwijnen,
donkere kleine ogen, ik geniet van heel jouw lach,
donkere kleine ogen,
morgen is er weer een dag.…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 daar op het hoge duin heb ik je ontmoet
starend naar de avondzon
op je haren lag een gouden gloed
de horizon was vol van vermiljoen
de zee doorsneden met een gouden spoor
weerspiegelde zich in je ogen
ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen
de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen…
Vooruit zien terug zien
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
710 Verbaasd kijk ik nu achteruit
Ik deel het eerste met mijn dochter
Nooit wilde ze achterop de fiets
Altijd in het stoeltje gezicht naar voren
Het achterop stoeltje dat was maar niets
Zelfs onze hond wil naast of voorop op de fiets
Zit hij in zijn mand achterop dan kijkt hij
Onder mijn oksel door naar voor
Door verplaatst gewicht verlies ik spoor…
Verdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.902 meteen te bekoelen
Vanaf het moment dat je het zei
De waarde van die woorden
Bleek bedroevend laag
Hebben al hun glans verloren
Lijken nu doorzichtig, leeg en vaag
Ondoordacht en terloops geuit
Veroorzaakten pijn en verdriet
Zachte snikken klinken oorverdovend luid
Ook al hoort een ander ze niet
De nacht verbergt elke traan
Ieder spoor…
Monument voor vervlogen dromen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 Eens de droom van een onder-
nemer die tijdens de bouw trots met zijn
gezin rondliep, ik zie ze gaan, ze zijn ge-
storven, de ruïne de stoffelijke rest van hun
droom staat er nog, misschien zijn er sporen
van de familie; een eerste steen, tekst op
een tegel, een stuk gebrandschilderd raam.…
Hond zoekt stok om baas te bijten
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
854 Het bloedend hart bepaalt het spoor
waarlangs zijn wraak gaat reizen
Een stoom van woede drijft het voort
totdat het alles heeft vermoord
Een oorlogskreet klinkt achteraf
als feiten niet te keren
want wie een hond met stokken slaat
zal het slechts oorlog leren.…
Leeggezogen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
461 Een ruime tijd geleden was je zo sprankelend
en kwam je glimlach van binnenuit, nu loop je
als een gewond hert en laat je bloedende
sporen na.…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
Te strak bit?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
542 Alles wat geweest is heeft
het tij beweend, de zweep
en het scherpe bit van de
gelopen jaren vermindert
de greep van houvast, het
zadel op de rug van de tijd
bereden achter de manen
van vermetelheid, rebelse
sporen in strakke teugels, het
gelid van tegenstrijdigheid,
toch moet laten vieren, vrije
beugels van ruimhartigheid.…