2556 resultaten.
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten
vluchten dan voor natuurlijk of barbaars geweld
met de onzekerheid of anderen hen zullen dulden :
zij die leven in vrijheid en waar welvaart telt
dit kerend getij kent tevens vaak vele stormen…
OP HET SLAGVELD.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.167 . -
Ruiters stormen henen, lijken trappelend. -
Meer dan ene name zal men roemen,
meer dan ene held na 't bloedig kampen;
U niet, Vrouwe, groter dan de krijgsheld!
Och, 't is waar, wie kent uw name, Nonne,
en of gij eens arme werkmans kind waart
of der ridders die ter kruisvaart togen?…
Vlinders
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
739 Kwam je tegen in de gang
Kuste je voorhoofd
Zacht jouw lippen dan mijn mond
En voorbij je warme wang
Voeld' ik je lichaam
Ontdooide winter
Danste lente dan haar zang
Geurden zoete zomerkleuren
Waaiden wervelend de wilde wolken
Van woest en stoom
naar teer lief loom
Verstilde wereld, luwde storm
Speelden bladeren
nog wat in de herfstzon…
Replay value
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.741 Een hemel vol
drakenruiters, woedende goden, storm,
een leger. De loopgraaf lijkt ineens ondiep.
Dus zo is het. Morgen is alles anders, natuurlijk.
Kijk: er waren gevoelens in het spel,
en ambities, en drempels. ooit zul je het
begrijpen. De foto's zijn mooier dan ik dacht.
-----------------------------
uit: 'Maar zingend', 2013.…
Voor dag en dauw opstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 En mochten er stormen komen ik zal ze
fier en vertrouwende steeds mede bewonen.
Stemloos zal ik nimmer zijn zei opnieuw
in een van mijn nachtdromen die serafijn.…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Stemmen verborgen in de boomtoppen,
orgelpijpen van een verdwijnende storm,
bewogen in het krakend ritme
van het uitgewaaide griend,
gerimpeld in het huilen van de wind
en wat men alleen maar hopen kan
maar niet voortijdig ziet, laat het
getijde zich niet foppen door het,
kreunen van de vals gestemde
instrumenten de kraag opgestoken…
vier de reis van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 de ankers van herinnering
streelt in veilige haven dobberend
de wind van toekomst
de nog gestreken zeilen
die bollend eens gehesen
de ontdekkingen van leven
gelijk regenbogen slingers vieren
in de golven van die vergankelijkheid
vervluchtigen zo de jaren in de tijd
die het verlangen naar nieuwe verten
naast briesende en beukende stormen…
Geregistreeerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Er woedt een storm
Terwijl ik levend stilsta
En als lid van het prestant,
Dat afgesloten
Eigen koren overstemt,
Beluister ik de naklank
Van die ene stem,
Een uitgestorven grondtoon
Aan het boventonenfirmament.
Wijd is het register,
De Nachthoorn toetst
Aandachtig en geplaatst.…
Vatnajökull
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Ooit was in de loop der tijden
ver voor mensenheugenis
In een tijd zonder getijden
aardgesteente in aeonen
Rond de zon raasde een storm
en op de diepbevroren bodem
Permafrostbegroeide toendra's
ijzingwekkend koude stenen
Schuren rotsen grove scheuren
in een gletsjer als morenen
Bovenaards gesternte edda
zwarte gaten diamanten…
Harlekijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Wandelend in 't licht
voorwaarts onder zon storm en regen
door 't geteisem van 't universum uitgeschreven
ze mocht niet wenen terwijl men haar uitbeende
al die lange jaren
lang vel over bot
haar aderen naar believen omgeleid
haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester,
haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe…
Bij mij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Die krachtig genoeg zijn,
om jou te dragen,
en stormen en orkanen te doorstaan,
om uiteindelijk veilig te landen.
Op een eiland,
vol rust en vrede,
waar de hemel diepblauw kleurt,
en de oceaan kabbelend dit lied neuriet.
Bij mij zijn,
om voor een heel leven,
met jou samen,
geluk te beleven.…
stormkracht 53
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 leeftijd en geboortejaar
komen in stormkracht 53 bij elkaar
zie hoe ik daarin blijf staan
handen diep in zakken volle maan
verloren op de top van't hoge duin
vol verdriet van teen tot kruin
sta ik sterk en heel alleen
krijgt geen storm mij van de been
maar
hoe graag zou ik vallen
vallen in de armen
in de armen van die
die mij het liefste…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten…
Je sprak via bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Door felle windstoten en stormen gegeseld
en uitgekleed, werden de bomen zwaar belast,
zure regen maakte van takken klauwende handen,
hun fladderende bladvingers zochten vergeefs houvast.…
Onrust
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
674 de nacht ligt naast me
het is wachten op de storm
er is een muur van regen
er is geruis, gehuil, gekraak
donder op zeg ik en het bliksemt
als ik diep in zijn ogen kijk
lees ik zijn ziel en zijn oude liefdes
hij leunt op me en rilt
we lijken twee stokoude mannen
ooit konden we drinken als Richard Burton
dansen als Michael Flatley
zingen…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 woedt in jou
en niemand ziet wat ik zie
de kanker neemt je lichaam
de chaos neemt je geest
ik zoek houvast in woorden
en vind nooit het antwoord
jij op je pad naar het einde
ik op mijn pad dat doorgaat
samen in hetzelfde huis
staan werelden wijd uiteen
soms vond ik je even terug
een blik, een hand, een lach
toch kwam altijd weer de storm…
lieve lente
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
437 je zonlicht brengt verlichting
in mijn dagen waar ik mijzelf
in stilte terugvind in gevoel
uitvergroot
leg ik dat bij jou te drogen
of laat ’t hangen in de storm
die ’t losmaken kan
waarna ik ’t alsnog laat smeulen
tot ’t allerlaatste restje
in rook opgaat
in definitieve sliertjes
welke ik dan vang
als ’n tovenaar van niks
om…
Fresco Farioli
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 Je wist ze van de laatste plaats te halen
een 'catenaccio' odyssee te varen
in 't midden van de storm, woelige baren
si, grazie mille, signor Farioli!
De oudste keeper - een jong collectief
dat 'slechts winst' tot adagium verhief
ideeënloos en amper offensief
si, mille grazie, Fresco Farioli!…
Opgekropt verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Er woedt een storm van....
van nooit verwoordde opgekropte woede
tot de muur barst
brokstukken worden uitgekotst,
naar buiten sijpelend.
Het mocht toen niet
Het mag nu niet
'Pakt een pilleke
Dan gaat het wel voorbij'
Hoort ze zeggen.…
Tussen ons
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
423 Ik draag haar stormen
alsof ze voor mij bedoeld zijn.
Ik vang wat valt.
Ik slik wat zwijgt.
Ik lijm wat breekt
met de laatste restjes hoop.
Maar terwijl ik haar anker ben,
drijft niemand mij terug naar land.…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Vriend, hijs het zeil
Negeer het gekletter van de storm
Er is iets dat het zoeken waard is
En ik heb je nodig,
ik heb je…
Mijn hart is een verlaten haven
De bomen verliezen hun schors
Er komt een koude wind aan
En ik voel je,
ik voel je
Hij is in aantocht.…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
Meeuwen en dolfijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 geleid door mijn ene hand
aan het roer, en de andere
aan de lijnen, strak genoeg
en los genoeg, elk moment
opnieuw de wind
precies in het midden
op de sweet spot:
twee harten verbonden
in de hoge golven
in het wilde water
steeds in balans
als twee speelse dolfijnen
En wanneer de meeuwen op het dek
landen bij het opsteken van een storm…
Samen in de luwte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
159 Als de wereld buiten te luid wordt,
en je eigen lijf aanvoelt als vreemd terrein,
mag de storm hier even gaan liggen.
Hier hoef je de schijn niet op te houden,
geen masker te dragen voor je moeheid of pijn.
Er is een fluisterend begrip in de ruimte,
een zachte bedding van herkenning,
waar niets vreemd hoeft te zijn.…
Jaap en ik in het boshuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 Een diep verbond, een stilte die verbindt,
terwijl de rust de storm overwint.
Nu slaapt de liefde, voldaan en heel dichtbij,
het haardvuur dooft, de kou is lang voorbij.
Verloren in het diepe, donkere groen,
verzegeld door die adembenemende zoen.…
Omdat ik hun ogen niet zie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
148 Wanneer de lucht en het licht weer
binnen stromen mogen, de deur
en het raam opengaan en blijven,
mijn lijf herstellen kan, dit hoofd,
eens onverdoofd een nacht slapen,
de volgende ochtend halen zonder
op een olifantenpaadje overlopen
te zijn door voortrazende stormen,
waardoor ik vrij ademen kan,
dan pas durven zij te stoppen
met hun…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Zwijgend voegen zitkussens zich vorm
om al wie niet jaagt of hoeft te vluchten
bevrijd van angst in woeste storm
dient het nu stilstand te bevruchten.
Traagschuim zinkt traag door de tijd
terwijl het buitenleven razendsnel passeert
achter een glazen laag vol schijnwerkelijkheid
die gestaag ons zitvlees opvreet en verteert.…
als de windt gaet ligghen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
174 een straffe storme oft dreighende waterval
ontmoeten wij in de schaduwe van ons bestaen
sy spreken van onse broosheyt ende verval
al wat tijdelijck is
raeckt eens uyt het ghesicht
dies hoede men sich voor ’t vergaen
van ’t geen achter verholen diepte ligt
’t is de tijdt
die ons tot inzicht dwinght
jae seker
sy reckt sich als…
De dragende kracht
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
107 Dit is het enige bezit dat werkelijk telt,
een baken dat standhoudt in de storm van vandaag.
Het vraagt geen verklaring of een luide stem,
het is er gewoon, troostend en onvoorwaardelijk.
Als morgen de zon weer aan de horizon verschijnt,
reist deze milde stroom geruisloos met ons mee.…