Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Vogelbekker

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 814
Zo stroomt het goed», sprak ik Traag raapte ik de vogel op van het vergeten-woorden-dal en zag neusgat van visioenen klateren als waterval « Zo stroomt het ideaal!…

EENZAAM KERKHOF

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.084
Woest liggen de graven, de grendelen der aarde sluiten de doden van 't leven af, zij zinken al dieper, een weeldrige gaarde bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf en de wagenmenner, in 't beeld van de sterren ziet ernstig peinzend omlaag, ver ligt al de aarde, een stip, zo verre en zijn paarden gaan zo traag.…

Stadstaal

gedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.064
Vrouw baadt zich in zonlicht tegen hoge huizen, schip maakt zich langer en brug kijkt traag toe. In mijn handen ruist een taal. Een pen beweegt op de kaart tot de vermoedens die een stad voortdrijven. ----------------------------------------------- uit: 'Het nachtland/It nachtlân', 1998.…

BESLIST

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.040
O, gruwzaam woord van al wat stom en plat en muf en laag is, Van elk wiens hoofd te vol, wiens tong te log, wiens geest te traag is, O, voetbalterm, o, commisvoyageurs-, o kapperswoord, Dat in elk ingezonden stuk beslist, beslist behoort, O woord dat moet gekrijst, geniest, gekrast, gebriest, gesist: “Besjlllissst!”…

Mijn eigenwaarde

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 875
ik ben klein van stuk met slappe spieren die mijn buik verdragen mijn geest, traag van doen, verstrooid bij vlagen wil altijd plagen om toch nog wat kermis in mijn ziel te vieren de kin is geworden tot een eenheid met mijn dikke nek alleen bij nat scheren vertoont deze kwetsbare plek nog enige rek ik ben geboren met te korte benen…

Verdriet en pijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.468
Pijn, pijn, alsmaar pijn Nooit even zonder zijn Sterk blijven, gewoon blijven doen Maar het is nu niet als toen Feesten, lachen, plezier maken Ik wil wel, maar mijn lijf begint te staken Het gaat niet, al wil ik nog zo graag En wat ik doe gaat even traag Ik ben nu even niet als toen Ik kan eigenlijk niks doen Niet dansen want dan doet…

Kissie Kissie?

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Hier zit ik nu te wachten op die trage wasmachien, waardoor ik even tijd had om mijn koortsliplook en bovendien mijn volle hoofd in een gedicht te combineren tot een superlicht verhaal om te verteren.…
Zeni15 juni 2012Lees meer >

olympisch

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
je kan houden nou ja, vertel dat ook maar niet, er is geen antwoord, dus zwem maar beter door en denk aan wattages en tempo's en voeding en op tijd naar bed gaan en secondes en schema's maar een vage stem over het water vliegt me daarbij bij de keel, zal wel weer het chloor zijn of de mist tussen de bomen aan de rand van de rivier en traag…

Soms droom ik wel eens

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.379
Nee, dromen zijn bedrog, weet ik zoals sommige vriendschappen al bestaan ze nog maar veertig jaar van sprankelende bronnen, kolkende beken in traag stromende rivieren overgaan, die vroeg of laat, meanderend of niet met al hun zoete water uitmonden in een afzichtelijk zoute oceaan, een zee van rancuneuze ontboezemingen, waarvan ’t zout zelden…

Tweede deel van rondreis door Zuid-Spanje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Fel flonkert de stad in de diepte; daarachter verzinkt traag de zee. Boven zwarte lucht schuift laat blauw met licht purper langzaam vloeiend weg.…
Han Messie28 september 2014Lees meer >

Liefde langs de waterkant

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
en druipt, verrimpelt verruilt jouw helder beeld voor kringen onder je ogen, nog steeds onbewogen, je haar dat nat gedrapeerd langs rietstengels je eigenheid omkadert mijn ogen kunnen je niet meer bevatten, hoe het licht nu met je schaduw speelt en neerlegt in je gezicht en als ik in je armen verlicht, valt om ons heen de avond traag…

Het wachten valt pijnelijk.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Vervager der dagen, zo stadig in 't jagen, Hoe vliegt gij, hoe vliegt gij zo trage? Nooit susten u 't rusten, of zoude 't u lusten Een minnaar, een minnaar te plagen!…
Jan Luyken12 januari 2016Lees meer >

Sparta, kansloze maar eeuwige liefde

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Weer een schandalige nederlaag Weer een achterstand in de laatste minuut voor rust Spitsen van de tegenpartij een ware plaag Sparta een ploeg die zijn tegenstanders kust met verdedigers zo verschrikkelijk traag De cruciale duels gaan altijd verloren De tegenstander speelt wel met ziel en zaligheid en weet altijd te scoren en natuurlijk in de…

Zomaar ineens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Ik dwaalde weer eens door de Albert Heijn in Gouda-Goverwelle rond, traag als altijd, op mijn welbekende slakkengangmanier. Ik at wat gratis druifjes en ik nam een gratis cappuccino uit het nieuw aangeschafte apparaat. De kaasafdeling liep ik voorbij, omdat ik na kaasinname steevast moet braken. Iets met vet en lactose.…

WINTERREIS

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
portrettuur aan boord van een zeilboot geklit veegt iemand sneeuw van het dek devoot haast prudent de mast als omgekeerde slinger van een verloren tempo-instrument de metronoom gaat lichtjes heen en weer de traagheid in de vissersplaats op maat want de droom heeft zijn eigen geheimen waarin de fok in ons ontvallen winterwind nu traag…

jaartje ouder - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 702
telt door een nog ondoorgrondelijk pandemie in toch de vreemdste tijden van jouw leven vieren wij jou en het leven meer dan ooit oud genoeg ben je geworden om te weten dat je niet alles zo in de hand houden kunt zoals jij dat liever ziet of graag hebben wilt omdat het leven altijd weer verrassen kan veel te snel vaak of juist weer te traag…

Alles voor het reisijs

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Ongezien en traag glijdt een gigant op drift geraakt van antarctica een verkenner in tijd steeds verder verwijderd van de kust van zuid-afrika zullen wij allen maken, eens op een keer zo niet nu, danwel dan maken wij allen zo'n reis door de tijd geen robot van barabas of met een spider geen game met een crawler die nergens…
Maxim26 november 2023Lees meer >

Winterse mystiek

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
Hoe dagen en nachten voorbij kruipen, soms traag, soms haastig verdwijnend in de verte. Maar elk moment glinstert als een ijskristal, waar elke verwondering en verstilling samenkomen. En in die winterse stilte, waar tijd oplost, zal de werkelijkheid opnieuw tevoorschijn komen.…
CB29 december 2024Lees meer >

Ontmoetingsplek

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 395
Waar kinderen rennen in kringen van licht en gras, en de tijd traag beweegt, als een glimlach zonder haast. Een plek zonder groot gebaar, maar vol kleine ontmoetingen, waar licht het pad streelt en stilte woont in de takken.…
CB23 april 2025Lees meer >

De stiltecoupé

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 612
Achter het glas welt de zon op als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt. Tussen de spijlen van perrons breekt het licht open, goud scheurt de nevels los van hun nachtelijke schuilplaatsen.…
CB5 juni 2025Lees meer >

‘Flodvåg’; schaamteloos ontnuchterend

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Dit is geen schaamte: geen relaas met onacceptabele percentages doorgestookte modder; langs gladde dijen die de variabelen meestal doen vermeerderen komt er zuchtend en traag een eind aan.…

Om nog eens gezien te worden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden, als een traag vloeiend verhaal dat de wintergrond met stille gaven zal zegenen. Ooit zal het weer ontwaken — maar voor nu legt het, moe van licht en dagen, zijn kwetsbare mantel af. Leg je te ruste en verga tot stille stof, tot de kille hand van winter eindelijk verslapt.…

Omgekeerd Morgenrood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270
De aarde ademt traag, een zucht die door mijn borstkas glijdt, en in die stilte proeft de lucht een bitterzoete smaak van mos en oud verdriet. Dan flitst een schaduw voorbij – wat was: een hand die ooit de mijne warmde, nu slechts een echo in het gras, een bloem die gisteren nog lachte, nu verdord.…

Traagzaam onder vreemde zon

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 244
Traagzaam — altijd weer dat trage — alsof tijd zich hier verzet, alsof elke stap een lage toon is die de stilte zet. En daar, ver van stof en karren, ontbindt iemand zacht haar haar, gouden draden die verwarren wat nog zuiver scheen en klaar.…

Chemische Mist

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 293
De kamer ademt traag. De stemmen komen alweer. Ik blijf zitten in die gouden kooi van chemicaliën, die steeds kleiner wordt. Ik verdoof het wel, want in mijn nuchterheid is de pijn te scherp om te dragen. En elke keer dat het even helder wordt— val ik. Recht terug in wat jij achterliet.…
Nathan14 april 2026Lees meer >

Solitudo

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
lagen waarin stilte staat een schaduwvorm een lege huid een naam die langzaam dooft van binnenuit geen wolven in het innerlijk veld geen tanden door verhalen geveld slechts gestalten zonder gezicht, bijna mensen in tegenlicht de donkere kreeg de meeste tijd gevoed door zwijgen, angst en spijt hij droeg dezelfde trage…

meisje

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.627
Tot ‘s nachts heb ik trouw op jou gewacht Traag tikte de wekker de asbak halfvol in witte mist weerkaatst het vage licht op blanke lakens en ik denk dat ik een ezel ben Een uil alleen, de vleugels over de borst gevouwen wacht blind en huilt, voor het muisje schuilend dat met de kaas al lang is weggevlucht Nergens nu nog te bespeuren en gauw…
kuirinck16 februari 2005Lees meer >

sprookjesboek

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.241
vanmiddag toen ik thuis dit liedje zat te typen kwam tussen de gordijnen door een straaltje zon terwijl over mijn wangen traag de tranen liepen omdat ik vandaag aan weer ‘n dag zonder jou begon het sprookjesboek is uit, het laatste blad gelezen, jouw ring heb 'k afgedaan en 't geeft een leeg gevoel ook dat zal wel een deel van volwassen-worden…
peter paul26 oktober 2003Lees meer >

Sonnet (Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag)

poëzie
3.7 met 106 stemmen aantal keer bekeken 39.230
Altijd vaart voor de wind, en ieder na laat kijken, Doodsvijand van de rust, die woelt* bij nacht, bij dag, Onachterhaalbre Tijd, wiens hete honger graag* Verslokt, verslindt, verteert al wat er sterk mag lijken En keert en wendt en stort Staten en Koninkrijken; Voor iedereen te snel, hoe valt gij* mij zo traag…

De moeder en de zoon

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.044
Zie hoe ge leeft in iedre trage traan die in mijne ogen beeft. Ziet ge niet heel uw leve' in mijn grijze ogen leven? DE ZOON Neen, arme moeder... DE MOEDER Noch uw wonder-dolste daên die vrédig als een herfst over mijn lippen gaan, mijn zóon?…