6776 resultaten.
Recycling
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
797 Ik schreef een liedje voor het festival,
Het ging van ‘oeh’ en ‘aah’ met grote sprongen,
Ik heb het voor een jury voorgezongen,
Maar daar zei men: dit liedje is er al.“
“Dat weet ik wel’, zei ik, ’dat spreekt vanzelf,
Maar wacht nou toch gewoon een jaar of elf.”…
Over 8 jaar ben ik 80
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Zo luidt mijn huidige visitekaartje
met de billenjaren bloot!
Ik ben nu 72 doch
tot ruim rond de 70
hield ik het vol
Op de vraag; "Hoe oud bent u, ben jij"
antwoordde ik
"52 "of "52 ben ik"
De zin hoefde ik niet af te maken
"geboren " of als ik 1951 gebruikte "verwekt" 'k hoefde 't niet uit te spreken
't ging er in als zoete…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
160 Van top tot teen gloeien
alsof ik word geslagen en gestreeld
door een zon en een storm,
Hoe je mij vult zoete regen
beide oren in
tot ik huid over liefde ben.
Zoals verhalen mij bewogen
toen ik jong was
doe je mijn aarde beven.
Bossen branden
en wij openen onze huizen
voor elkanders vlammen.
--------------------------------------…
Woordwaarde
snelsonnet
3.5 met 31 stemmen
2.483 De verkoop van mobieltjes is gedaald.
Het is ontzettend handig, dat mobiele,
in een vertraagde trein of in een file.
Maar de gesprekken worden duur betaald.
Dus enkel een nietszeggend type mensen
zou zich nu nog zo'n apparaatje wensen.…
Corona in de Passietijd 2021
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Dan gaat voor mij dit tijdelijke
Lijden op in het grote lijden
Dan is mijn lijden slechts
Een schriel aftreksel
En heb ik het moeilijk
Dan denk ik aan Anne
Anne Frank en/in haar lockdown Achterhuis
een paar straten verder dan die van mij
'Blijf thuis is de slogan'
Ik blijf gehoorzaam vrijwillig thuis
Anne moest wel thuis blijven…
Home sweet home
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.557 ether
Je aura regent kleuren
Ze zijn zo waarachtig,
Fris en blij als jong leven
Doen mij smachten
Naar wat volmaakt is en blijvend,
Oprecht liefdevol en levensecht
Ik wil rusten in je schaduw
In de diepten van je ogen
Verten vol indigo,
Reseda en karmozijn
Wellen vol belofte,
Een koninkrijk van licht
Dat nooit zal vergaan
Mijn keel is droog…
Een weekendje thuis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.645 wilder van doen
maar ook hij weet wat sjoelen is en scoort
de koekoeksklok roept zijn beschadigd koe
de koek komt niet tevoorschijn de klok is solidair
met het diabetisch dieet waarin koek taboe is
de achtergrond weigert mijn scores helemaal
ik schenk de tweede borrel voor mijn vader
daar moet hij het zoals elk weekend mee doen
de tweede droge…
Ontblote zwerver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.344 Jij kwam in mijn leven en de morgen geurde naar lavendel
Al het kille van de regen liet je me drogen aan je warmte
Met een streling van je stem kleurde je de schaduw van mijn denken
Met je lief-zijn en je openheid ontsloot je de boeien rond mijn enkels
Je sliep in mijn woelen en de nacht leek amper duister
Omdat je me met jezelf me door…
De Hond
poëzie
3.6 met 21 stemmen
3.830 Ook nuttigt een hond met plezier water en droog brood;
Doch een pak slaag, daar heeft hij een broer aan dood.
Het opzetten is ook iets, daar hij niets om geeft,
Als het maar niet begonnen wordt, terwijl hij nog leeft.
Ook blaffen honden niet langer, als ze eenmaal dood zijn;
Anders zou het leven op een hondenkerkhof te groot zijn.…
Dichters in de Prinsentuin
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
754 Uurwerkersgang richting Wipstraat
Reitdiep Papengang Gedempt Nieuwdiep
het diepst gaat nog het Lopendediep
treffende namen om te bekronen
met de stadjers als mollemonen
de jury heeft echter vooral gemeten
op het vorig festival van de poëten
in Loofgangen hoofse Prinsentuin
dichters mochten in de open lucht
Nachtdal klonk heel erg Droog…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 Blind is zijn verankering,
Sprakeloos zijn staan
En zo scheidt hij droog
Ons beiden.
Jij, voorover leunend,
Schaaft je aan het ruwe oppervlak …
Ik tracht wat van dat bezeren op te vangen
Maar de muur verstaat zijn vak.
De aarde begrijpt gelukkig meer van ons verlangen.…
Aan Betsy
poëzie
4.4 met 17 stemmen
11.712 Gij hield mijn veldfles aan uw rozenlipjes, droog
Van 't lachen. Diep-gemoedlijk, als wen de avondklok
Door 't dal luidt, klonk het in uw keel. En zacht bewoog
Uw zoete strot zich op en neer bij elke slok.…
- Arm geboren -
hartenkreet
3.7 met 36 stemmen
2.177 Kansarm elke echte kans ontnomen
droge waarde zonder dagelijks brood,
in een vicieuze cirkel terecht gekomen.
Kijk gelaten naar de andere sparteling..
gewoon ellendig worden 'blootgesteld'.
Moedig arm geleefd, arm zal sterven,
moedig rijker, een speling van het lot.…
Schrijven en kijken
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
962 dat de dag is gekomen
dat we niet meer hoeven te dromen
neen, de wijsheid in een strofe
gericht tot het gewone volk
waar ik mij ook toe reken
geen gezever in de wolken
doch aardse praat en geen
pastorale preken
op enkel waarnemen gebaseerd
ik heb namelijk
de drijfveer tot rijmen ontdekt
ik zal je niet langer ophouden
mijn mond wordt droog…
Open je ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
886 je geven
Ons gezin kan nooit meer stuk
Waarom zou ik openen mijn ogen
Ik zie geen liefde, ik zie slechts pijn
Gezinnen harteloos gescheiden
Asielbeleid een schone schijn
Open alsjeblief je ogen
Ga studeren, neem een baan
Mensen zullen jou bewonderen
Collega’s volgen jou spontaan
Waarom zou ik openen mijn ogen
Miljoenen hebben geen droog…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Aanwezig en luid
In stilte schreeuw ik het uit
Geen zin in beven, ik wil beleven
De warme zon in het zwarte woud
Is zo koud, zo koud
zonder eind
zonder reserve
zal de morgenzon alles bederven
Miljarden stippen maken een raster
Geen halo maar een masker
Je naam klinkt veruit
In stilte schreeuw ik het uit
Het pad is bekend, niet recent
Droog…
Schoon Liesken.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.483 En moet ik over 't hellevuur
Hiernamaals uit te drogen hangen,
Dat ik dan niet alleen 't verlangen,
Schoon Liesken, maar de daad bezuur'!…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 Mijn broze walnootboom door het raam
in de tuin zien staan,
waarin deze week nog hoog mijn laatste geliefde zat,
om er droge takken uit te halen,
die even later van niets meer wist....
en ik die praten ga tegen een wit vel achter de pc,
om dit op te schrijven.
Herinneringen, kunnen verrukken, maar ook,
wat niet meer is, bedrukken.…
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Maar onuitroeibaar zijn je dorre distels,
droge haverstelen, wilde bloemen,
olijfboomgaarden die met holle ogen
naargeestig
rechtvaardigheid uitstaren,
de geur van linde, jasmijn en brem,
je vergezichten zijn er nog van dorpjes
blinkend tegen groene bergen.
Niet inzoomen,
maar ze klein, ver en vooral schilderachtig laten.…
Mijne zangster.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.188 Dan dringt zij mij een traan in 't oog
En roert mijn ziel naar lust,
Of voert mijn geest verrukt omhoog,
Of lacht mijn ogen vrolijk droog
En wiegt mijn hart in rust.
Somtijds (en 't staat haar gans niet schoon)
Verlokt haar zucht naar eer:
Dan spant ze een hoge heldentoon,
Maar eigen afkeur is haar loon:
Haar stem is veel te teer.…
Aan de andere kant van de muur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Voor wat gebeurt aan weerszijden heeft de muur geen oog,
blind is zijn verankering sprakeloos zijn staan
en zo scheidt hij droog ons beiden.
Jij, voorover leunend, schaaft je aan het ruwe oppervlak.
Ik tracht wat van dat bezeren op te vangen
maar de muur verstaat zijn vak.
De aarde begrijpt gelukkig meer van ons verlangen.…
Ergens Staat Ineens Een wereld Stil.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 Achter de dijken is het droog.
Mensen leggen de basis voor hun eigen progressiviteit.
Schaken zichzelf een weg naar de moderniteit.
Wij neigen naar meer, naar hoger, naar veel.
Ik wil het hebben en niet slechts een deel.
Wij bouwen onze tankers.
Onze mammoeten zijn groot.
De raketten zijn onovertroffen,
Leggen de Melkweg bloot.…
Gelukt!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Boven het vogelparadijs
van jouw dorp
daar kwam mij
een lege vuilniszak
om droog te zitten aanwaaien
Daarin kon ik toen
mijn natte badpak doen
En daarmee kwamen talloze
herinneringen aanwaaien
hoe jij op de Hondsbossche
een matras vond
waarop je rustte,
het zware touw dat je
meezeulde en nooit gebruikte,
alle kuiltjes en ribbels…
Hagelwit
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
460 In het zicht van deze ongecontroleerde en snelle
wisseling van de hemel ontspruiten er klompjes ijs in hardheid
en verschillende vormen waarbij een voor een vallen onderweg dansachtige
onwillekeurige bewegingen maken om ten langen leste te landen op een droog stukje grond.…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Jouw eerste landschapje heeft zich voltooid
langzaam drogen natte klodders verf
in de kleuren van het wilgeneiland.…
Chemische Mist
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
293 Ik word wakker
met een droge mond,
een lege rekening,
en as waar gedachten horen te zitten.
Jij zit nog in mijn hoofd.
Niet zacht.
Niet ver weg.
Maar scherp.
Dus demp ik het.
Nog een roes.
Nog een nacht waarin alles vervaagt
behalve de rand van jouw gezicht.
De kamer ademt traag.
De stemmen komen alweer.…
Routine
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Maar deze wekelijkse dag
die deed ons goed
Na afloop wou ‘k mee komen kijken
naar je lekkages
Doch alles droog omdat je ‘t had
opgewist voordien
De houtsnippers in je tuin
wilde je nu laten zien
de parasol die, eerst onbenut,
nu bij het zitje stond
Maar mijn oog viel op
de varenachtige fluweelboom
zo zacht en rozig,
de stenen diertjes…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
Solo (java)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 De poort is een doorgang zonder deur
een boog van haveloos pleisterwerk
waarachter een immense leegte schuilt
het ommuurde paleisterrein
Koetshuizen, galerijen en een enkele toren
relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer
wel honderd rijtuigen die er paradeerden
vertrekken verlaten, de ruiten
gebarsten
lange tafels waar Soekarno…
Volkshuivesting
snelsonnet
2.6 met 11 stemmen
1.569 Wie kansarm is en plaats zoekt in ons land
Dient Neerlands grootste havenstad te mijden,
Want rijk en arm wil men nu beter spreiden
En deze stad heeft al zo'n achterstand.
Dus onze Bloemendaalse autochtonen
Verplicht men straks in Rotterdam te wonen.…