2290 resultaten.
Tussen twee stemmen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
115 Hier wachten wij
tot de laatste letter oplost,
zoals regen verdwijnt in een jas.
Dan helt de stilte
heel even naar voren.
Niet om gehoord,
maar om ingenomen te worden.…
Tien minuten maar
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.383 het ijzeren hek staat al open
ik kan zo doorlopen en weet
de weg van de laatste keer dat
ik jou wegbracht en je achter
moest laten op dat zandpad tussen
de bloemen echt fleurig was het niet
ik heb zo maar het idee dat jij
er nog wel zult zijn, begraven
en wel, alleen wil ik zo graag
geloven dat je vandaag terugkomt
misschien dat de letters…
Ik ben mens
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.182 Ik ken de lusten en de lasten
Bij tijd en wijlen waren er dingen die verrasten
Ik ken de jaloezie en afgunst
De waardering voor de letter in de kunst
Ik ken de woede gevolgd door verdriet
De angst dat ik teveel geniet
Waardering voor kleine dingen
Liefde voor elkaar die we massaal bezingen
Ik ken geweld dat beter kan worden geschuwd…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 het glas gegleden
wie herkent bedachtzaamheid als de doorn
aan de roos met de kleur van het onbekende
langs het pad van eenvoud lopen de blinden
driftig zoekend naar een vertrouwde legende
die afgestorven takken samen kan binden
troebel is de lens die geluk dichterbij brengt
gebroken licht lijmt de zin en de tijd tot leven
van witte letters…
het geluid van stilte
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
1.642 net zoals de kanker groeit
luister dan
misschien kun je leren
je kan het tenminste nu proberen
maar mijn woorden
vallen als de regen in de goot
naakt is niet bloot
in het geluid van stilte
niemand buigt meer maar men bidt
in mijn droom witter dan wit
de tekst is nu geschreven en klaar
zonder woorden ja echt, luister maar
naar de letters…
Voor Julian A.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
628 Dus wordt iedere letter gewogen, rest eigenlijk geen woord
Zo wordt dus alle kunst, kritiek al in de kiem gesmoord
En rest dus zelfkritiek, toch ook niet bijster boeiend
Verzandt in eindeloos gepiep, gepoch, vervelend en vermoeiend
Is ook dit mild gedicht, weer zonde van ’t papier, de inkt, de tijd,
de moeite en gedachte, de traan of glimlach,…
Dona Nobis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
829 Wat ze daar ook produceren
Enkel wat gebakken peren
En zo nu en dan een appel en een ei
Toch leert de geschiedenis
Als er winst te maken is
Dan zijn wij er als de kippen bij
Onze handelsgeest
Is weer terug van weggeweest
Want wij hebben een idee gehad
Wij zijn al sinds de Batavieren
Handelaars in hart en nieren
En waarom dat niet letterlijk…
Terug bij af
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Als een naakte baby ben ik geboren
en ik wist nog niets van wiskunde,
Paul Verlaine en Karel Van de Woestijne
ze leerden me cijfers en letters lezen
en schrijven, domme liedjes zingen en
vooral veel bullshit onthouden,
eindeloze verhalen over het verleden,
oorlogen en concentratiekampen, inclusief
de meest afschuwelijke beelden van
uitgemergelde…
Bevrijding!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 Maar waak voor de toekomst die ongetwijfeld zal komen
waak om steeds de A als eerste letter in te tomen.
Vrij zijn is triljoenen mensen en hun stemmen steeds waard
vrijheid gaat met verantwoordelijkheid en eigen keuzes gepaard.…
Vrede
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.241 waarin woorden ons doodsteken
in de rug ons ombrengen met bananen en badkuipen
waaruit kathedralen kruipen en we trappen die uit
de wereldbrand heeft lang genoeg geduurd verzengd
de meterslang dikke wenkbrauwen van de gebedsgenezers
die we om zeep brachten in de stad van de zwarte pest
rivieren moederbruin de rotsen kardinaalpaars
zo alle letters…
Verzorging en borging van de doden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
658 je bezoekt hun graf
je groet de dode
de dode groet niet terug
niet letterlijk omdat feitelijk hier
het mes slechts aan een kant snijdt
het mes waar je ook de maaltijd mee nuttigt
om je vooral terug te voeren, te eten naar het leven
en als je proost met goede oude rode wijn
proost je niet alleen op de levenden
je proost ook op de doden…
Zonder Boudewijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Dus dook hij in de oceaan van letters
om jouw beeldschone naaktheid bij
de verering van Goethe te voegen, jij
hoopte hem genoeg te hebben gegeven
en een muze heeft ook haar recht op
een eigen leven tussen de spetters
van zoëven. hodie mihi, cras tibi
knarste er door jouw mooie hoofd,
toen je zijn grafmonument bezocht,
je had hem heel…
Ongekende waarde
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
654 Het begint vorm te krijgen, lijnen die niet meer lijken
recht te lopen maar hebben een vreemde kronkel tot bochtwerk
Hoe sierlijk en vloeiend bewegen zij in het licht van een opkomende zon
Voorzien van onwerkelijke kleurschakeringen, een alfabet van losse letters bloeit.…
Aan R. te Lelydorp
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
509 ."
Maar rijmen dat heeft hij
Nog nimmer en nooit
Van zijn leven gedaan
Zelfs geen kwatrijn
Of sextet of octet
Laat staan een sonnet
Hij is der dagen zat
Dom als een kleuter
Zwaar geretardeerd
Zo stom als een wicht
Dat nog nooit iets geleerd
Heeft, geen letter geen noot
Op papier heeft gezet
Maar ralaraaskat,
Gelaarsde kat…
Dat komt door jou
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
703 Sinds jouw aanwezigheid in mijn breekbare-en
kwetsbare praat ik met elke vogel die op een tak staat te
bekken of snavelen bij wie ik ook mijn verdriet en vreugde kan delen
Geheel onverwachts beginnen allerlei letters zich te manifesteren op stukje papier.…
non-descript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 ongeduldig wachten op hun
hun eerste ontmoeting met
het reeds bedorven zaad
van de ontheiligde ridder
die zich als horige had aangediend
bij de zeer partijdige Mohamed
zij kussen het zwaard dat
één ieder zal klieven, de gelovige
en de spottende diender die als
onderdaan deels het slavernij ontkent
en zich beroept op de vrijheid
van letter…
Wakker in de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
556 Dat enige klanken en letters mij steeds weer wakker houden
Dwarrelend door het hoofd waar zij als losse of samengestelde woorden
via adernetwerk eveneens mijn breek- en kwetsbaar hart hebben gevonden, raken
tot ongewoon vroeg of laat landen op een velletje papier; vier kwatrijnen zijn opnieuw ge-dicht.…
proloog (in vrijheid geschreven)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
405 waarin ik voorgoed verdwijnen zou
ik laat de bergen achter en mijn zicht
gericht op eindeloze gedachtes en ideeën
en probeer de sterren niet te vergeten
en natuurlijk de onversleten maan
ik schrijf en lees en schaaf en denk
en leef gestaag enigszins vertraagd
‘t woord versaagt niet in klank
kleur of vorm in onverwachte grepen
van letters…
struikgewas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 achtige zinnen
gaven me hoop, hoop dat de tijd de ware
coulissen zou openen en dat er ooit een souffleur
zou verschijnen die samen met mij, ja met mij een
nieuw leven zou uitlijnen zodat alles in een rechte
spoor de vele bochten in dit leven zou nemen
zonder telkens achterom te hoeven kijken
“ en al wat ik schrijf, het zijn maar letters…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 springen met woorden
van letter naar letter
proeven emoties
spugen hun gal
schoppen en trappen
naar iedere bal
we maken
een horizon leeg
de ruimte was groot
de zon slechts een veeg
licht genereren we zelf
met weerkaatsend
succes van arbeid
door anderen
we denken te werken
maar herhalen ons
zelf keer na keer
parasiteren dus…
Verliefd?
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.490 verraderlijke blos voel ik
Naar mijn wangen stijgen
Ik buig mijn hoofd
Mijn handen liggen met de palm
Naar boven op de tafel, zie ik
Wat is er in hemelsnaam met me aan de hand
Tot mijn afgrijzen besef ik
Dat ik als een verliefde puber
Naar hem voorover leun
Met vast en zeker pupillen
Zo groot als wagenwielen
Nog even en dan leest hij
De neon letters…
De geurende brief III
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.092 voor twaalf uur is ten strengste verboden
Hoe kon
ik nu ooit mijn anonieme dichter vinden
vreemde handen draaiden mij
om verplicht het masker voor te binden
Schuchter
liep ik naar de grote zaal
keek mijn ogen uit met al deze verklede mensen
kreeg 'n balboekje, van 'n onbekende, dit was toch abnormaal
Mijn ogen
vlogen over de letters…
lieveke in de nacht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
828 breekt de stilte ieverans in het heelal
gedachten die alleen de dichter kent
laten radertjes draaien, beelden klotsen
tegen mijnen binnenkop, onrust zet zich
vast en de letterkes vliegen in de ronde
de maan zwijgt stillekes, ligt op zijn gat
wiegt op het zwarte scherm en er krijst
een verdwaalde meeuw in de donkerte
dan schrijf ik de letters…
consumeren
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
934 bij mijn dood
ik zwoer dat ik nooit meer zou schrijven
starend naar een leeg vel
dat vroeg wat ik deed
een donkere geteerde brief
om 's nachts te posten
in een regenbui
liep alles uit tot
inktpatronen
letters
vloeiden samen
tot een verwarde
inktzwarte brij
lettergrepen vielen uiteen
woorden stierven zonder rede
hoofdletters verdronken…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 op baantje ergens tussen
een paar onbewoonbare huizen door
stramme knieën
en een hoge haag die me de weg verspert
dit is waarschijnlijk de reden waarom hier geen mensen wonen
dag zeven
ook hier word ik versperd
uiteindelijk zet men een punt
het houdt nooit op de oeverloze intenties
vandaag wordt door mij niet meer geschreven
de letters…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Kijk uit waar U loopt en strompel niet
waar geschreven wordt vallen letters.
Wolken pakken zich samen boven zee
verbeelden gezichten op de Pyreneeën.
Ik vraag de winter om aan de kust te
zorgen voor witte kerst uit m’n jeugd.…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 Het praten wilde geen praten meer,
wilde beter onverstaanbaar kunnen lijden
de landstaal had geen liefdevolle ogen meer,
moest martelend blikken kunnen zwijgen
romantisch gevarieerd te keur
wilde de allergrootste liefde,
de allerkleinste letters kleven,
evenals de verscheidenheid..…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 In 't vallend donker toefde hij
nog dralend bij zijn akelei;
dan, in het laatste licht van 't raam
schreef hij de letters van zijn naam
en 't jaartal glimlachend erbij.
------------------------------------
uit: Tijdschrift 'Tijd en taak'.…
Verjaardag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.184 blijven hangen
Daar ik een invitatie had ontvangen
Voor (zo ik eerder schreef) een feest in Haren
Omdat hier heden Merthe zou verjaren
Maar eenmaal bij haar woning aangekomen
Bleek niets van een gezellig samenkomen
In tegenstelling tot de andere straten
Was deze laan maar donker en verlaten
Bij de woning brandde er geen licht
Maar waren letterlijk…
Bertje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 Letters, dat zijn vlinders
die dart'len in zijn hoofd,
fluist'ren in zijn oren,
kruipen in zijn haar.
En als 't avond wordt,
vouwen ze de vleugels
als de bladen van een boek
en leggen zich te slapen
aan het einde van de dag.
De schelpen zijn zijn sommen.
Hij telt ze een voor een
en altijd is 't goed.…