2935 resultaten.
twijfelzaad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 geniet ik het concert
tot dan de wekker ontwaakt
met het nieuws van de dag
krachtig gesproken grafieken
door verklaringen overstroomd
verduisteren mij de levenslust
de moed zakkend in schoenen
die ik nog aantrekken moet
sluipt in angst weer omhoog
het bevrijdende lied van hoop
dat wij gisteren nog zongen
dreigt snel schoon te sterven…
Virus versus vaccin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Hoeveel mensen moeten nog ziek
en bovenal gaan er nog sterven?
dit vreemd tentakelbolletje
is de enige die het weet
Het tij moet beslist gaan keren
al is 't alleen voor Helden in Zorg
Onzichtbaar, maar te bestrijden
gaat 't COVID-19 eraan...!…
Digitaal Tijdperk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 De stoomrein wist de mensen ziek te maken
Nu doen dat Facebook, YouTube en mobiel
Ze zijn funest voor lichaam, geest en ziel
Ja velen zullen buiten zinnen raken
Vooruitgang, daarbij aan te kunnen haken
Vergt veel van hen met een verouderd stiel
De stoomtrein wist de mensen ziek te maken
Nu doen dat facebook, YouTube en mobiel
Beroepen sterven…
de laatste zucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
567 Jezus
dank dat
ik bij
mijn moeders
sterven mocht
zijn
bijna al
haar kinderen
om haar
heen dat
vond ze
zeker fijn
de dokter
heeft haar
angst en
pijn verzacht
met morfine
rustig naar
de andere
wereld gebracht
mijn broers
waren te
geëmotinoneerd om
het laatste
gebed te
bidden
ik bad
toen Jezus
kom toch
in ons
midden…
Vergeten boeken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
485 Wanneer hun lichamen sterven
blijven hun geesten leven.
Blijven hun beste gedachten
in boeken eeuwig voortbestaan.
Blijven ze lezers ontmoeten
zoals ze ooit bij leven deden.
Zoals ze ook vandaag nog doen.
Oude schrijvers wachten.
Oude boeken slapen niet.
Vraag hen om oplossingen
voor onoplosbare problemen.…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga in het vuur
En ijs, tot levenloos gereduceerd
Bevroren deeltjes; ooit een klompje cellen
Zo zal het zijn, niet langer meer natuur
De kosmos zelf zal sterven…
DUIZEND DODEN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
487 ik zag het sterven
van zo’n duizend doden
hiertoe aangewezen door
z’n valse hypocriete wachters
het duurde slechts
enkele weken voor
de slachters het werk
klaarden voor de pachters
als ik de foto’s zie ga ik huiveren
soms bijna een beetje huilen dat
juist zij die de lucht liefdevol zuiveren
gedwongen worden haar te vervuilen
dat…
Verlies en winst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Gaan we dan smartelijk,
op sterven na,
dood?
Wie zijn die vaders eigenlijk,
die ons nog steeds vertellen,
wie we waren, wie we zijn?
Waren we ooit in eigendom,
van onze eigen moeder,
die ons angstig baarde?
Werden we in bezit genomen,
door de lust van onze vader,
die wild haar vlam ontstak?…
2 seconden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
637 Dat er telkens aan iemands leven een einde moet gemaakt worden
Ik beeld me dan een oude man die na een lange strijd tegen kanker neervalt en nooit meer opstaat
Die oude man is dan al in het ziekenhuis
Maar het zijn niet alleen oude mannen in ziekenhuisbedden die sterven
Ook jij
Ooit
Of nu
Misschien ben jij over 2 seconden dus wel de volgende…
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 planeten blijven blind, verkruimelen tot niets
er is de vrees voor zwarte gaten
nooit zie ik de achterkant van de maan
nu dit huis te groot is voor zo weinig woorden
onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij…
Rusland
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Rusland, om haar heen de verwoesting door geweld
Rusland, wij moeders huilen in eenzame stilte
Rusland, uw leider regeert de leugen
Rusland, verborgen voor uw moeders en haar kinderen
leeft uw president in ongekende luxe
Rusland, uw kostbare schatten worden geroofd
Rusland, uw moeders huilen in eenzame stiltes
Rusland, laat haar zonen niet sterven…
Droomkuikentje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 'k Weet het nog steeds niet
Ik was er niet bei
'k Word ook niet goed
In zo'n legbatterei
Ik leef om te sterven
Voor 'n ei om te verven
Geen donsgeel gewriemel
Eerst ik, morgen gei
Maar wie is er eerder
Het geel van het kuiken
De kip of het ei
Ach welnee, allebei
........VROLIJK PASEN.........…
Diep in de geest een reservoir van moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Het licht baant zich een weg door de spelonk
Wat windselen, maar verder is het leeg
Omdat Gods Zoon een heel nieuw lichaam kreeg
Van razendsnelle deeltjes zonnevonk
Eerst sterven om weer op te kunnen staan
Dat was wat mij al eerder overkwam
De appel valt weer niet ver van de stam
J.C raadt mij mentaal herrijzen aan
Staalblauw en strak vandaag…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 Nu kom mij niet met eeuwigheid of Rome,
want, sceptisch als een Griekse solipsist,
laat ik alleen het sterven onbetwist.
Ik heb de dood tot vriendje mij genomen.
De stranden van doorgloeide zomerdagen,
waar mooie jongens bruin te dromen lagen,
zijn ver verleden, maar de lente wacht.
Ik heb de dood mijn eerste kus gegeven.…
BLIJ GEZICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 De lijder aanvaardt het nabije sterven;
zijn geest drinkt de bos kleine bloemen;
geen angst of verdriet kan dit bederven.
Het korte geluk, dat hier wil opdoemen
stroomt door de sterke voedende nerven
van de boom, die zich levenskracht laat noemen.…
Verdwaalde faun
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
605 naar het blauw dat komt en gaat
het verlangen naar de eerste zin
die moet glanzen als een paardenvel
ligt hier voor het rapen
kruipt onder je huid
laat je nooit meer los en
dit is niet strafbaar
maar laat het rusten
tot het weer daveren zal
in denderland het land
der hoog geheven vingertjes
om duiding vragend
tot alles weer stil sterven…
de late liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 gaandeweg de vorm
verliest van een passend antwoord
is het zoeken naar copulatie
een wonder wanneer men het
gebeuren voor waar aanneemt
leeftijd naar jaar, het spel is nimmer
uitgespeeld, wel draaien de wijzers
van tijd op een zacht normalistische wijze
trager dan toen wanneer de coïtus
standvastig van rede was en twijfel
ongerept het late sterven…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap en zijn verdiende vrijheid in keuze
zijn ziel had hij altijd met zwaar gemoed gedragen
maar hij liet zich er evengoed niet naar vragen
door een hele stoet aan rechtschapen passanten
één der fazanten doet hem steeds denken aan een vriend
een vriend die voorheen aldoor dacht dat hij sterven…
Daar Sta Je Dan
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
457 Wachtend of ik moet leven,
wachtend of ik moet sterven.
Ik wou dat ik iets meer van moed bijeen kon rapen,
van de kat gebeten worden of van de hond:
te zijn of niet te zijn?
Maar die boom daarbuiten, van niets bewust is hij.
Ik zie hem wiegen in de wind,
in dit late middaguur.…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 Niet om te sterven,
maar om het leven
even te vertragen.
De rook stijgt op
alsof ze weet
dat blijven geen optie is.
Ze verdwijnt gehoorzaam,
zoals mensen dat leren.
De as valt zonder drama,
grijs bewijs
dat alles wat brandt
uiteindelijk lichter wordt
door te verdwijnen.…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Ik zat op het dak
en zag de dag sterven boven de stad.
Geen lawaai,
geen strijd,
alleen uren die hun werk deden.
En toen zag ik het,
de manier waarop hij staat,
de glimlach die ik herken.
Een gelijkenis
die weigert te verdwijnen
tussen de schaduwen van de dag.
Ik onthoud het beeld.…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring…
Sonnet 25
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Prinsenvoorkeuren die hun blad laven
Zoals de goudsbloem in het oog der zon,
En in henzelf - hun trots begraven,
In hun glorie sterven zij bij een frons.…
BAR EN BOOS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Bewaakt in ongeschikte huizen wonen
Of sterven na drie maanden, hogere lonen
Voor arbeiders, de groei mocht niet verzwakken
Half mens, half vogelwezen, kolonisten
De goelag borg gevangenen, zij wisten
Winst komt omdat ik wegkwijn of verdwijn…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
117 haore wange
verraodt verte,
die oewe spieghele
miene hert;
die grens wort
al dunne verleght,
sterve groeit hard.
.…
Nachtwoud aan het oeverland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
172 Het matte licht der rust daalt neer
waar gouden bladeren zachtjes sterven
ik zocht jouw blik nog éénmaal weer
om milde troost voor ons te werven
te lang bewaarde ik het zwijgen
uit diepe eerbied voor de plicht
terwijl de nieuwe wensen stijgen
naar 't nachtwoud in het oeverlicht
In droeve herfstwind van weleer
klonk reeds de echo van de…
Kerkhof van de kleine vlaggen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
38 Een kind wordt geboren onder een vlag,
maar geen enkel kind
wordt geboren om voor een vlag te sterven.…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 de deur
van het paviljoen gaat
van het slot
de kleine jongen
onrustig hart
waar is mama?
gespitste oortjes
waarom is het zo stil?
tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?
in zijn laatste kamer
de moeder wacht uur
na hartverscheurend…
EN GOD ZEI
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
2.142 en God zegt: Sterfelijke mens
ik heb mijn enige zoon gegeven
hij kwam naar jou en gaf zijn leven
opdat jij zult leren liefhebben en sterven in mij
om door zijn sterven
het eeuwige leven te beerven
jij hebt de keuze tussen leven en dood
jij hebt de keuze tussen oorlog en vrede
jij hebt de keuze om te zorgen voor de medemens
jij hebt de keuze…
Goede Vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Laat mij sterven, laat mij sterven aan deze smart.
Maar ik wil niet lijden! Hoe kan ik die beker drinken
met die leegte en duisternis in mijn hart? Het is te zwaar
en toch roept U mij. Ik zweet bloed en tranen, in diepe
eenzaamheid en niemand die het ziet, dan de hel
en ze lacht in mijn gezicht.…