361 resultaten.
Zomerhitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 een luttel dier probeert kieren te dichten
verkoeling naar binnen te metselen
in de gangen van zijn zandkasteel
zwaluwen vluchten in cirkels
jagen hun stem na in de wind
de lucht, een verlengstuk
van weids en helder water
als een kind met een spiegel
en de ogen van zijn moeder
evenzo sprekend en blauw
het zindert verderop
hier kan een steen…
Rust op een lentedag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Daar achter het golvende gekrookte riet
de zwaluwen die over het water scheren
een schilderij waar menigeen van geniet
en de schepper voor te danken en eren.
Dromerig zit ik daar aan die waterkant
alleen en stil genietend zonder zorgen
dit is mijn geboorte plek mijn vlakke land
hier kan ik zijn vanaf de vroege morgen.…
Echo van mijn hart
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.510 mijn lichaam
neer in't gras
en snuif de geur
van blozendrode bloemen
Ik leg mijn lichaam
neer in't zand
en luister naar de kracht
van de zachtrode aarde
Ik leg mijn lichaam
neer in't water
en geniet van de streling
van tederblauwe druppels
Ik leg mijn lichaam
neer in de wind
en vlieg mee met de vrijheid
van een helderwitte zwaluw…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Een zwaluw rust met bedauwde vlerken
op het schaduwrijk ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich…
Temperatus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
43 de droogkap draait op volle toeren
buiten trekt de vorst zich terug
op het porselein van transparantie schijnt een gletsjer ongemoeid
een scheur loopt door het oude ijs
de winter staat op losse groeven
de dooi zet vroeg in,
het seizoen kent geen vaste
grenzen
buiten schuift een zwaluw voorbij,
binnen wordt de wereld opnieuw
ingetekend…
Bij de zwarte Madonna van Guadalupe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer,
maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…
Natuurlijke historie
gedicht
3.1 met 18 stemmen
11.150 Er was ooit een wereld waar zwaluwen zwijnen
knipten en schoren, voor niets.
Er was eens een tuin, een lusthof met
onaanraakbare bomen,
een pad vervoerde een kar, geladen met boeren,
vervolgens een koets met dichters en denkers,
een koets met geleerden, techneuten en klerken,
daar achteraan een wagen vol tweedracht en
twijfel.…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
praten doen ze toch
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.516 laat de anderen toch praten; hun stemmen glanzen
als melkschuim; zij stelen woorden uit bermen
gooien die hoog in de lucht; wij echter lachen
er zullen redenen zijn waarom zwaluwen
niet liegen en waarom de geur van jou niet vervliegt
ik kan ze jou niet vertellen
net zo min ik weet of de wind een begin heeft
en de zachtste streling gemeend…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 wereld begint,
de tijd vergeten in het
laatste schoolkwartier,
vliegerpapier versleten
in een straffe tegenwind,
verwaaide jaren vol
geheimen, liet zich de
toekomst niet raden,
voorspellende tekens
zijn niet te rijmen, in
de tweespalt van de
ongeplaveide paden,
waarvan het gebroken
asfalt niet bleek
te lijmen, verblindt
door zwaluwen…
Zilte adem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
414 Op mijn zwarte hengst
over de stille landwegen
naar de eindeloze kust
aan zee waar zilte adem
uit jouw lichaam ontsnapt
op de vleugels van een zwaluw
verder mee de zomer in
en je spreidt jouw benen
als een rivierenlandschap
laat mijn beekje binnen
aan de buitenkant
op mijn donkere paard
door de kalme bossen
naar de groene heuvels…
Nachtvertedering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
500 Misschien verwen je mijn intimiteit
met nachtvertedering van jouw vleugels
vliegen zwaluwen bij dag
alleen om de zon te ontmoeten
niet bij nacht zonder wanhoop
zijn dromen altijd mooier
dan werkelijkheid
of ben jij het dromen vergeten
span je de kroon in beter weten
met mijn handdoek in de ring
omdat ik geen liefde meer ontving
slechts…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 er was een begroeting
van een mens onderweg
opgaand in de wind
in een opkomende nevel
ik ken zijn gedachten
de eenzaamheid
van gestorven zwaluwen
in een verloren zomer
dat wat er rest van de dromer...…
Wachtend op Voorjaar.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
600 hoe hunkerde hij naar Voorjaar,
hoe lang had hij bedroefd gewacht
op de ijle zang van de zwaluw,
de winter had hem niets gebracht.
En later luisterend naar het ochtendlied van de merel
hoorde hij steeds weer die desolate snik.
Was het nieuw verlangen of eerder een oud verdriet ?
Hij dacht aan mensen die hij nooit meer ziet.…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 Grijze polder in de mist
je aanzicht licht beneveld
de landerijen zijn in rust
de oude boer die prevelt
De zwarte aarde, vette klei
zo uitgekleed en naakt
rust uit van drukke tijden
de oude boer die waakt
De natte sneeuw striemt op de dijk
de zwaluwen vertrokken
een ijskristal en warme thee
het worden dikke vlokken
Een kraakwitte polder…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide in de lucht
kwam de schemering tezamen met een vlucht
zwaluwen…
Lentegevoel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.324 Jij zag de eerste zwaluw,
het melkvee in de wei,
een vogel met een bek vol mos.
Een vliegtuigje laag boven het veld,
wij zittend zij aan zij,
voor even van de wereld los.
En als wij verder gaan
Langs ’t kronkelend heidepad,
Twee oude mensen zoals wij.…
Een gevoel van eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 Ooit zat ik op een bank
en zong met zwaluwen mee.
Ik danste dan op de vleugels
van de zomer, wang tegen wang,
en dacht, dit innere lied duurt
een leven lang.
Ooit sierde ik de tuin
en vlocht herfsttinten in mijn haar.
Ik legde me dan neer
op gouden neveldraden
en hoorde de lieflijke klanken
van de elfensnaren.…
de glazen stolp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
835 ik lig zo in het verse groene gras
droom in de lucht mijn verlangen
als of jij er nog zo even was
en wij in stilte de vreugde bezingen
in prille tintelende gezangen
een zwaluw scheert mijn panorama voorbij
snel schrijvend in de bezwangerde lucht
rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open
de hemel zet mij op de vlakke aarde terug
hoe…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 De vroege morgen heeft haar stem
verloren als ook nu in duisternis
gebleven de zon maar niet wil komen
en ik schrijnend de nacht nog van mijn
schouders schud en mijn slaap
nog zoek tussen de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 Het weer slaat om
Als een blad aan een boom
Een Zuidwester strooit wolken voor de zon
En haalt bloemen uit hun zomerdroom
Er hangt duidelijk iets in de lucht
Vlucht zwaluw, vlucht!…
geitenpad
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
752 De derde vrouw van rechts draagt krullen om haar hoofd
en zwaluwen daarboven. De bokkendoornen overheersen
met zwartwit gebit het beeld voor ogen. Geen gebrek
aan gerenoveerde kiezen. Herkauwers zijn het,
de prinsen van het laagveen, op voeten van wilgentenen.
De man in het midden draagt rimpels over de vingers.…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 zich laven aan illusies
over stilte heersen, onafgerond
om verder te golven, tot daar waar stromen spelen
in daggezichten
met wilde vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk gaan liggen
in een wereld die verleidt, nog lichter
dan het grenzeloos vertrouwen
van de zwaluw…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 De zwaluwen
plannen ook nu weer hun verre reizen want hier is
nog weinig voor hen te beleven. Wie loopt nu
in dit labyrint van het verlangen?
Wie kan loslaten, laten gaan, zonder al teveel
melancholie? De herfst komt langzaam, heel langzaam
met trage avonden en huiver rond de uren die
voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend
geen weet van sapvlekjes op haar wiekjes had
woorden,
als de dauw, een deken van mist
rond de laatste zwaluw…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 laat de zon niet verdrinken
in tranen, het verdriet van weleer
geef de maan geen kans
haar laatste licht te spiegelen
in het donkere meer
schuif regengordijnen open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid…
's Morgens vroeg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.290 De vlugge leeuwerik zingt al lang,
De zwaluw sjilpt haar morgenzang.
Word wakker, word wakker, word wakker;
Word wakker, word wakker, word wakker.
Het duifje strijkt zijn veertjes glad,
En trippelt vrolijk over 't pad.
De haan kraait voor de tweede keer,
't Is alles buiten in de weer.…
van de wolf en het lam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
584 Ik was een lam toen en moest nog geweid,
weet ik als ik uitstap en zachtjes met hem meezing
"poortwachter waar zijn de zwaluwen heen"…
Les
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.633 De zwaluw keert
Sterker terug, als ze over zeeën scheert.…