Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

Wilde Wingerd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Want dat tierelierde in omvang: takken met kleverige handjes klommen naar de bovenmuur... waar hun gretigheid eindigde. Van onder begon je ineens te blozen. Tegen oktober werd je vuurrood. Visites kwamen je bewonderen. Jij was degeen die het meest genoot! Moe van al die mooie aandacht besloot je naar wat rust te verlangen.…
K.Bladzij11 oktober 2022Lees meer >

Camera obscura

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
In schaduwzonnevlekken van de bast van de plataan de stramme takken wijd uiteen gelopen tot een nachtverblijf waar Nadenken Herinnering Verbeelding vallen in de ziel gelijk in ene camera obscura doch waar in 't volle licht der dag onverhoeds tot schrik van velen als bij des hemels donderslag plompverloren soms een groene en een kleine…

Je sprak via bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Door felle windstoten en stormen gegeseld en uitgekleed, werden de bomen zwaar belast, zure regen maakte van takken klauwende handen, hun fladderende bladvingers zochten vergeefs houvast.…

Bomen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
Bij nacht wanneer er niemand getuige is op het onvolprezen groene kerkhof van de eigentijdse melancholische narcist waar bomen simpel bomen zijn is de echo in haar oren te horen nymfomane van het woordgebied met beide voeten op de grond geworteld in het ruwe heden buigen de ontbladerde takken voor woedende wind, weerbarstige regen breken…

Progwereld

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 712
Een like, een klik op je telefoon en daar ga je, met een abo op hun nieuwsbrief per mail je bent verslingerd verkocht, met een koptelefoon, en toch zit je nergens aan vast take it or leave it even goede vrienden easy come easy go voor even een fusion van progrockers en symfosoundlovers startte een site Progwereld is de naam…

VAN DE BELOOFDE HELPER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
De vlammen op de hoofden En van de wind het gieren Er viel nog niets te vieren Voor wie in Hem geloofden Het was wel even schrikken De angst was goed te lezen Uit ieders diepste wezen Getormenteerde blikken Maar toen de wind ging rusten Was het dat allen spraken In één taal van hun taken Wat de gelederen suste Vol geestdrift, vuur…

Een gedragen opa rol

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
dit verband schiet mij het woord rekwisiet te binnen zoals wordt gezegd in dit kader is dat het de benaming voor allerlei voorwerpen die bij een toneelvoorstelling nodig zijn, zonder tot decoratie of garderobe te behoren; ofwel een nuttige aanwezigheid van herkenbare terpen in die zin zie ik mijn huidige rol als vader; zwijgen is mijn taak…

Beta vulgaris

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 434
en zinsklemmen opdoemende allegorieën tot voor eenieder behalve KB te vatten klaarheldere beetwortels terug zien te brengen Dat is in een appje van messenger Hermes ons door de zonnegod met zilveren boog en zijn harem der muzen van de Helicon ingeblazen Er wacht ons derhalve een opdracht een missie een godgegeven heilige taak…
Maxim22 oktober 2025Lees meer >

mijn kind mijn lieve kind

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
mijn kind mijn lieve kind jij bent bang dat de dood op zolder woont dat het een wezen is dat jou grijpen zal mijn kind mijn lieve kind dat de elfenkoning achter de heuvels wacht hij je meeneemt als je buiten bent mijn kind mijn lieve kind dat de takken met hun lange dunne gekromde vingers verborgen heksen zijn die jou zullen steken…
J.Bakx8 november 2025Lees meer >

Kwetsbaarheid

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 325
Diepe kalmte blijft achter in de tak, dun als adem, nog dragend de herinnering van wat bloeide. Geen verlies in deze zachte beweging, alleen de vorm die verandert om te kunnen blijven. Kwetsbaarheid leeft in dit lichte tussen, waar niets zich verbergt en niets wordt vastgehouden.…
CB11 november 2025Lees meer >

Schollebos in ochtendlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 319
In het ochtendlicht ritselt stilte, waar takken spiegelen in de slinger van het water, en zonnevlammen het wolkenspel kleuren met penseelstreken van roze en goud. Rimpels trekken sporen langs het oppervlak - een eendenpaar steekt voorzichtig over tussen drijvende bladeren, waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht.…

Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 262
Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug naar school moeten gaan om de lessen te geven; na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius, de taak overgenomen, en misschien zelfs nog August, die toch al niet altijd de snelste was.…
Senior4 december 2025Lees meer >

De dichter

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Voordat de dichter zich van zijn taak kweet, moest hij zich gewoon helemaal leeg laten lopen en toen op een stroom van woorden hopen.…
Joris Olivier25 december 2025Lees meer >

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
CB4 februari 2026Lees meer >

Ruimte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 310
‘k Was net bezig alles te benoemen waar ik zo tegenaan liep in mijn huis, de volle kast bijvoorbeeld, de enorme overvloed, alles dat ik bewaarde, toch geordend, of die wil het te ordenen zelfs touwtjes, eindjes wol, garens, elastiekjes, de zaden en takken die wortelen in een vaas, dankte dat alles want ieder ding had ook ergens…

Onder de huid van de lente

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 370
Goud op kale tak tegen strakke blauwe lucht de lente ontwaakt Het jonge groen breekt trillend door de aarde, een explosie van kleur die zachtjes naar me roept. Wat voor een ander slechts het einde van de winter is, is voor mij een stormloop van beloftes en van licht.…
CB18 maart 2026Lees meer >

Achter de dichter staat

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 277
openslaande deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende hengstenhalzen, het grote rode mierenbal de bever buiten het dal, de uiterste waarde stronken, gebroken modder, opvliegende eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die drijven, zelfs de paardenbloemen verstijven hondsdraf, de dravende dalmaat, op takken…

Wat een boom mij leert

netgedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 80
Haar takken raken de lucht alsof ze luisteren naar wat in het vroege uur verscholen blijft; een stroom ontvouwt zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
CB23 september 2026Lees meer >

Het regent zonnestralen

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 66
Het regent zonnestralen tussen takken, blad en lucht, alsof de ochtend zachtjes fluistert dat de nacht weer is gevlucht. Over het gras ligt gouden stilte, een deken van geduld en groen, waar dauw nog even blijft vertellen van het donker van daarnet.…

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 100
Je reikt met sterke takken naar de hemel, terwijl vogels hun eerste lied laten horen. Je bladeren fluisteren met de wind, een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt. Ik voel de adem van de seizoenen en luister naar wat de stilte mij vertelt. Van de eerste ochtend tot de stille nacht ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

Herfstlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 149
Een boom buigt zacht zijn takken, het riet beweegt en komt tot rust. De wereld hoeft nog nergens heen, de dag heeft haar nog niet gekust. Er hangt wat nevel op het water, een dunne sluier, teer en licht. En tussen al die stille dingen krijgt ook de tijd een zacht gezicht.…

Gevallen blad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 23
Een gevallen blad rust stil in het ochtendgras de wind weet van niets Het laat zich niet haasten, dat loslaten van de tak die het zo lang gedragen heeft. Het rust nu even in het gras van de tijd, zonder te vragen waarheen de wind het morgen voert.…
CB4 november 2026Lees meer >

Morgenregen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
In zijn broze lichaam verzamelt zich een wereld: de hemel die aarzelend openbreekt tussen wolken, schaduw van een tak die verschuift, het licht dat komt en weer verdwijnt. Het teergroene blad draagt hem zonder vragen te stellen, zoals de aarde gras draagt en gras de dauw.…
CB13 november 2026Lees meer >

Herfststem

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 19
Jouw verborgen woord zweeft traag op de herfstwind mee die de takken schudt. Geen dier die het hoort, slechts het ritselende blad neemt het geheim mee. De lage herfstzon Een schuine straal licht breekt door de kale kruinen boven het bospad. Het gouden verlangen kleurt zacht met de middag mee in het warme rood.…

Het kleine boompje

hartenkreet
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.255
En toen op een dag kwam de tuinman met in zijn handen een grote schaar, daarmee knipte hij 'n stuk van de takken en 't boompje voelde zich verdrietig en naar. Hij kon het maar niet begrijpen hij was juist zo mooi en gezond, en nu was de tuinman gekomen en lagen al zijn takken op de grond.…

BLOOTAKKER

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.279
‘k Zie geren nu de takken, dikke en dunne, uit ene stamme gesprongen, rechte omhoge staan, hun handen uitgestrekt; zo schone, alsof zij baden, dat de Winter hunne ontdekte en tere, jonge leden toch niet tenemaal en stramme.…
Guido Gezelle21 februari 2022Lees meer >

VAN DE OUDE BOOM

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.657
De winter heeft erop zijn boos gebijt vermoord; het water heeft het merg in ‘t herte eruit geboord; de bliksem spookte erom, en kraakte, met geweld, er halve bomen uit, en takken ongeteld; de tijd onteerde laf en langzaam al zijn lijf, en nog en roert hij niet: hij staat daar, rotsestijf.…
Guido Gezelle11 december 2024Lees meer >

Als ik aan seringen denk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 854
Als zeepjes hangen ze aan takken, bij mij violet en in lila. Altijd op hetzelfde plekje in mei bloeien mijn trossen seringen. Elk jaar lila. Wilde bloemen en planten die spontaan in jouw tuin groeien. Niet aangeplant. Zijn er voor jou.…
cornil15 juni 2012Lees meer >

Het gebladerte valt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 633
Vergankelijk rood moes valt van de vermoeide takken zonder lust tot leven uit hun zelf. Sterrenstond komt weldra op. Vergankelijk geel en rood en zwart geraapt gebladerte. Het heeft geen zin meer voor hen te leven aan vermoeide tak en stam. Herfst is lijden, vagevuur, en smart.…
cornil9 oktober 2012Lees meer >

Koud!

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Takken vol heldere ijskristallen Waterparels aan mijn hart Je bent zomaar binnen gedrongen Knopen heb je feilloos ontward In stormdromen blijf ik zweven Boven een bevroren waterval Geen kwestie van winnen of verliezen Alleen in een koud winterdal IJzige tranen vloeien Langs mijn koude wangen Wanneer gaat dit over Het hopeloze verlangen…