3063 resultaten.
Doller dan ooit is 't losgebroken
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.065 De wereld, zat van 't weerszijds beulen,
Vloekte al wat oorlog stookte in 't duister,
Uit klauwen keert ze in kooi en kluister;
Slaafs – waar haar meesters weer gaan heulen,
Trouwloos op nieuwen krijg bedacht –
Verkropt zij 't wee, en Heerszucht lacht.…
de ijssteden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 donkere hal nacht bedekt de aarde
door het schijnsel van een lamp wolkt
adem van mannen die wachten op trage
seconden kort door een explosie ontbonden
stort de troep uit de benarde ruimte
in het zwarte blok duister
langzaam klaart de verste rand
over een wijde baan trekken schaatsers
groepen lossen van trossen
schuiven zon aan de…
Wanneer pappa mamma slaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 Eindelijk veilig in de armen van de nacht want in het donkerste duister vindt het leed ons niet.…
Stille bagage
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
782 leugens over liefde
of een acteur op een zonnig strand
met slechts de zon als gezelschap
nu de liefde geluidloos is
in alles overstemmend zwijgen
jouw stille bagage overleeft zonder brieven
woorden zijn overbodig
wanneer zwijgen verdooft
geen getuigenissen
of egoverliefde bewonderaars
schouderklopjes wanneer geweten schemert
in het duister…
als de dag komt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 loslaten jou niet weerhouden
de weg naar de einder verder te gaan
als de dag komt dat mijn longen leegzuigen
omdat de weg van leven een langere adem vraagt
laat dan het verlies jou niet beletten
want de vaart der volkeren kent geen einde
als de dag komt dat mijn ogen sluiten
omdat de weg van leven mij naar de sterren voert
laat dan het duister…
Neonazisme
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
504 Ooit
zullen de engelenkoren al hun duistere en
inhumane misdaden overstemmen en oplossen.
Alle Hitler-klonen voor eeuwig verdampen.…
Lied voor de nog niet afgestreken lucifer bij de paleizen van het geheugen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.722 Brand niet op, niet afgestreken lucifer
al is Tsjitsjikovs koets*) nog niet door 't duister
opgeslokt. Oude ar kamfer moe: Ik
de zoon van een verschrikte, wil liever niet
op het uur van de wandelende tak mijn dwaas hoofd 180 draaien.…
Tong Tong
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 Luister naar de klanken
van de Indische tong tong
uit holweerklinkende waringin
galmend als een gong
dreunend in het duister
luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust mijn ziel doorruisend…
Tot aan de einder in 't vergezicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Het stonk er naar bloed en occult zweet
de giftige wond van een slangenbeet
de ruimte omfloerst door zwarte rook
een toren met gruis vermolmd hout en een pook
op voorjaarswind zingt een kind uit 't duister ontslagen
rondom de geur van bloesem en insectenplagen
ik kijk naar blauwe hemel en bonte bloemen in de tuin
lelies teder wit, naar 't…
Pieken en dalen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
573 Het dal wanneer je de ogen opent zware sloffen naar de keuken lopend
De ochtend giet je zwart in een kop
Je staat weer beladen op
De cafeïne vergezeld van nicotine
Ik snuif de ozon op in de ochtend zon
Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht
De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik
De chemische rommel maakt…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Biologen weten behoorlijk veel,
maar tasten in het duister. Astronomen kennen de wegen,
maar zijn verdwaald geraakt.
Natuurkundigen experimenteren,
maar lopen in het kleinste vast.
Kunstenaars scheppen kunst.
Geliefden maken liefde,
van leven, stof en zon.
Schrijvers schrijven.
Kinderen spelen.
Dichters dichten.…
SYBINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 mateloze genade
men bad zelfs
voor jouw moordenaar
ondanks je korte leven
op deze aarde
brengen bewaarde papieren
en een hartroerend boek
woorden die blijven spreken
vermanen en opbeuren
betreurd en bewonderd kind
de klank van jouw naam
doet me aangenaam denken
aan een stralend hemellichaam
dat zijn zegen uitstrooit
over een duistere…
JE WAAKTE OVER MIJ DIE BANGE NACHT
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
625 Jij was het die me hield zo sterk
ooit kwam je al eens bij mij terecht
het was ook een donkere nacht, bij die duistere gracht.
En je waakte over mij
die bange nacht.
Ik voelde jouw adem op mijn huid
Je sprak mijn naam met liefde uit.
Ik knielde om je te bedanken.
Maar flankerend vloog je weer naar de hemel:
Mijn Engelbewaarder!…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ze vormden samen
een merkwaardige combinatie
in het zoete duister
van de volmaakte liefdesnacht
de kwast en de wilgen
en de lichaamswarmte
van zijn beminde geliefde
een bekende fotografe
er kwam weer
regen in de schilder
tranen, nodig
voor de onstuimige rivier
in deze breekbare stilte
vol abstracte wellust
passie en ordinaire…
Manipuleerbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
431 drums hun
eigen feest
ieder event heeft
zijn eigen hakken
in de grond als de
geboorteschreeuw
nog horen wij ze
niet binnenkomen
licht lentegekleurd
jeugdig ontluikend
de lach en vlag
in ontspanning
fladderend mee
verwachtingen zijn
hoog gespannen uit
het goudomrand
feest van vorig jaar
donkere bassen
roffelen af en
toe een duister…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
Niemandsuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
530 doemen donkre dolende
gestalten
ze komen nader, tracht hen te ontwaren
zijn 't amazones, zwarte ridders paarden
ik hoor wel stemmen, vaag nog
hun contouren
Is het een man of vrouw op heksenjacht
een zwarte engelen metamorfose
met weitas en een hoorn van overvloed
kwaadazend op onschuldig mensenbloed
een duivelspact, een spel van
duistere…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 Zacht bedekt
een wolkendek
m'n bed en elke
klank verstilt
de tijd vertraagt
wanneer mijn lief
naast mij ligt
ze ademt diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 fluisteren er oude verhalen
over tradities, rendieren en kerstman
terwijl door honden getrokken sleeën
onze zielen tot verwondering brengen
in lange zomers blijft de zon er staan
de noordelijke baan zo verlichtend
ook als de dag rond middernacht
eindeloos eeuwig lichtend blijft
Tromsø, parel in Laplands pracht
stad van contrast in licht en duister…
Veertigduizend views
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
405 only skin deep,
blijkt maar weer
bij veilinghuis Derkmans
in Ernem
een antiek vijfdeurskastje
mahoniefineer
met laden, tenminste, dat las je
Kijk, aanbieden is 1 ding
maar wat als 't object
al sinds het jaar kruik
van achter en erger,
gans het interieur
der laden in geen eeuw
is onderhouden
noch van grijze draden
en duistere…
Tong tong
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
481 Luister naar de klanken
van de Indische tong tong
uit holweerklinkende waringin
galmend als een gong
dreunend in het duister
luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust doorruist mijn…
Eos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
392 oliedom gesnater
dat O ZeeBee hier vrijwel dagelijks
met scrabbledobbelsteen ten beste geeft
In grote en oprechte dankbaarheid
groet ik u evenwel in alle ernst
uit naam van beider hemellichaamlicht
voor 't lezen van wat ik net heb gezeid:
de ozonlaag der stratosfeer
ten spijt
en OZeeBee met al haar dobbelstenen
is het Eos die 't duister…
een acceptabele afwijking
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
184 Zoals hij al eerder beweerde
in zijn proloog
in vrijheid geschreven
blijft hij kijken
in de bodemloze leegte
die zich voornamelijk manifesteert
in het verwachtingsvolle daglicht
als de meesten bezig zijn
met presenteren
van wat hen is aangeleerd
als normen
of een acceptabele afwijking
daarvan
Geef hem maar het duister
de zwaarte…
Voor en na de eclips
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
137 komkommercommotie
tegen beter wetend meteoconsult
in deze gematigde zone
van 52 graad noorderbreedte
per saldo geen ene moer voor
Zeker de helft van 't gemeenzame volk
heeft zich weer gewoon laten misleiden
is godbetert naar het oosten
des lands willen rijden
voor een donker paar glazen
die de boel niet belaazren
Doch du moment dat het duister…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
Een lege envelop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
37 De ironie van alle lage landen
klinkt zonder jou vervreemdend
Blijf jij maar in het zoete duister
en schrijf me ook vooral géén nieuw gedicht.
Ik hou mijn ogen dichtgeknepen
en gooi de deur van binnen dicht.…
Als volgevreten koningen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 Ontwaken uit onze zo duistere dromen,
we laten het slechte niet tot ons komen.
We verschuilen ons achter dikke muren,
als volgevreten heersers die turen ...
Turen met halfgesloten ogen,
ons hoofd een beetje gebogen,
naar de zanger met zijn lied.
Maar luisteren ... doen we niet.…
Evenmin raken klanken kleuren, ontheemd leef ik .....
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.180 Ik lees jouw naam
naast de kuil eerder
op de dag gegraven,
ruimte kent hier
geen tijd, uitzicht
evenmin
draai mijn gezicht
naar donkere wolken
en vang luchtig het
enige licht dat jou
nooit meer zal
raken
narcissen lijken te
grijnzen, harteloos
loopt geel over in
wit, kou trekt op
langs duistere
klanken
ijzig…
Kom terug
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.638 Hoe kan ik slapen
als het duister mij verstikt?
Hoe kan ik dromen
als er geen dromen meer zijn?
Hoe kan ik hopen
als alle hoop vervliegt?
Hoe kan ik leven
nu jij mij verlaten hebt?
Kom terug, dan geef ik je
de hemel,
de sterren en de maan,
alle warmte van de zon,
de zwoele zucht
van de wind,
die eindeloos teder
jouw lippen kust.…
Wat de toekomst brengen moge.
poëzie
4.3 met 58 stemmen
13.276 Schijnen mij Uw wegen duister,
zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al Uw luister,
als ik in Uw hemel kom!
Laat mij niet mijn lot beslissen:
zo ik mocht, ik durfde niet.
Ach, hoe zou ik mij vergissen,
als Gij mij de keuze liet!…