3445 resultaten.
In trein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 zei hij
en deed even een dutje op zijn leuning
De zon schijnt, de plassen mooi om langs te rijden
Maar ieder ziet iets anders moois op mobiel of in gedachten
En ik rij naar een donkere ruimte om een film te zien over oplossingen…
DE VLIEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 In de ruimte galmt soms welluidend zingen;
stemmen luiden plooibaar: wijd, dan weer nauw.
De toog noodt met glanzende lach tot drinken,
warm dampend, opwekkend: één in genot.
Letterkunde mag in de kast blinken.
Gesprekken, ernstig of vermakelijk zot
hoor je moedig, ontspannen weerklinken;
verdraagzame vrijheid is hun gebod.…
toen de muizenman kwam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 een auto met logo
en een wagen met witte portieren
we kozen voor de opgespoten auto
die goedkoper en vrolijker was
met een tekening van een zwarte kat
die met een zweep in de poot muizen dresseerde
en een fluitspeler gevolgd door hordes ratten
de muizenman had katten bij zich
die hij aan lange lijnen leidde
“natuurlijk” liet hij ze de ruimte…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 eenzaamheid
is niet de stilte om me heen
niet de lege kamer
of de afwezigheid van steen
het is de ruimte tussen ons
te groot en te breed
waar woorden niet reiken
en geen oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Heksenketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 maken dat we dansen ... dansen
in geïnspireerde spiralen
(terwijl de wanden de hele tijd
wervelen in de wind,
en de hele tijd
wind wervelt door onze wereld)
we dansen
op het water dansen wij
water dat we ons eigen maken in de dans
onze eigen dans
eigen kans
(en immer wervelen de muren
door de in de dans
verworven ruimte…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Je bent de ruimte tussen woorden, stil en groot,
waar ik durf te zijn zonder masker, zonder schroom.
Je bent de regen die mijn stormen zacht weghaalt.
Het geduld dat mijn hart in rust laat landen.
Je bent de stem die fluistert zonder ooit te oordelen,
een zachte kracht die alles in stilte draagt.…
OPNIEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Grote bron van licht, ruimte,
altoos present in het heelal,
nadert dra zijn verste verte,
zal keren, koersend op retour.
Moment van einde en begin:
een kind verschijnt op aarde,
zo teer, in doeken rap gevat,
pril leven tegen moeders borst.
Gestadig rekken dagen.
Zo was en is het van nature.
Licht trekt al wat knelt uiteen.…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 In mijn adem,
in de ruimte tussen twee gedachten
waar niets durft te spreken.
Het noemt zich voorzichtigheid,
legt zijn hand op mijn schouder
en duwt me langzaam
uit elk verlangen.
Angst leert je buigen
voor er iets breekt.
Het noemt zichzelf wijsheid.
Maar het is slijtage
met een geruststellende stem.…
Viertal
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
518 De kleine bende geeft ruimte
aan wind en stroming
het zoete leven en de teugels
worden uitbundig gevierd
een stel stoeiende jongens
gewoon een vriendenkwartet.…
Gaten gedicht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
417 Zo'n oppervlakkig schijnbaar gat
-
gedicht met een water
ballet zonder zicht
volledig sprekend
monddood gemaakt
de snaren werden doorgesneden
diep in mijn bestaan gekerfd
verstrikt in smalle ruimten
verstikkend
de croton woekerde
volledig doorgedraaid
op zoek naar een plek
veroordeeld tot
niet verdiend
liefhebben
werd slechts…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Geluiden die mij bereiken
komen niet meer binnen als scherpte
maar als open golven die eerst langs mijn adem
glijden vooraleer ze zich nestelen in de ruimte die ik ben geworden.…
Wanneer Niemand Antwoordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
346 De ruimte blijft onbeweeglijk staan.
Nogmaals klinkt de stem, harder nu —
maar slechts stilte draagt haar verder.
Dan breekt iets wat geen geluid maakt.
De zekerheid eerst,
daarna de richting.
De blik zoekt houvast
en vindt alleen zichzelf.
In die leegte lost de drift op,
als nevel in het eerste licht.…
Wanneer Sterren Fluisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
876 Laat hun lied tot ons komen,
zacht,
als een verre ruimte-opera.
Omhels de wonderen die het heelal biedt
nu het zich nog laat verstaan.
Zodat de ontberingen van dit leven
ons niet breken,
maar ons even doen vergeten,
dat elk licht uiteindelijk
uit moet gaan.…
Wielen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
407 eerste kilometer
gaat nog stroef
haar handen strak
en hoofd nog dof
maar langzaam zakt
het moeten weg
de weg wordt ritme
recht en echt
een stop langs
een lege baan
motor uit
de dag gedaan
koffie in een
eenvoudige mok
ze zit en kijkt
geen druk
geen klok
geen wet
maakt gewoon
precies haar bed
een kleine ruimte…
Fractuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
268 De impuls stuwt de evolutie voort,
waarin de oude vorm oplost in de tijd:
de ruimte open, voorbij het harde woord.…
Fundamenten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
271 Geen ruimte meer voor krimp of uitzet.
Pas op voor de kiezels in de stroom,
voor het cement dat sluit
en van de open architectuur
een dichte bunker maakt.
Houd de mortel nat.
Laat het breken. Laat het stromen.
Voordat het denken stolt.
Vastloopt.
Een strakke, blinde wand.
Waar geen spijker.
Meer.
In dringt.…
De onzichtbare censor
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
195 Het platform buigt mee met hun wil,
geen ruimte voor kritische vragen.
Wie niet in het vaste stramien past,
wordt koud uit de community geweerd.
Met subtiele snerpen belast,
tot de rust en de moed is gekeerd.
Zo sterft de poezie in de schaduw,
weggepest door de waan van de dag.…
Maanwandeling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 De arctische planeten,
welgezind,
begroet elke ster
deze ruimte zeer bemind.
De sterren kijken toe
met koel fatsoen,
alsof zij vermoeden
wat wij niet meer doen
Ik neem slechts tijd,
een mens reist wonderlicht
wanneer hij even luistert
naar het licht.…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 maar niet wil verdwijnen
Ze leeft
waar namen hun klank verliezen,
waar de lucht zwaarder wordt
zonder dat iemand het ziet
Soms is ze
een ochtend zonder richting
Soms een ademhaling
die nergens meer kan landen
Iedereen herkent haar,
al draagt ze telkens
een ander gezicht
Ze schuilt
in woorden die ongezegd blijven,
in de ruimte…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Zo ontvouwt zich
een open ruimte waarin mijn
aandacht zich langzaam voegt naar wat
zich niet laat vasthouden en toch steeds voelbaar blijft.
Wanneer het donker
de aarde behoedzaam omarmt,
blijft je licht een stille richting zonder bestemming,
gedragen tussen hemel, verwondering en de rust die in mij achterblijft.…
Hemelgloed
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
416 Zo ontstaat een ruimte
waarin mijn aandacht zich voorzichtig
beweegt, een plek waar de nacht niet donker genoeg
wordt om mijn gedachten te laten rusten in hun eigen diepte.
Wanneer de hemel zich
langzaam boven mij blijft openen,
voel ik hoe die stille koepel blijft gloeien en
iets in mij wakker houdt dat zich wilde oplossen in de nacht.…
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Zo ontstaat een
open ruimte waarin niets
ontbreekt, het donker bewaart de glans
van elke ster tot mijn blik rust vindt in het blijvend licht.
Wanneer de eerste
schemer de hemel voorzichtig
opent, blijft hun fluisteren verweven met
het licht, stil gedragen tussen hemel, aarde en mijn adem.…
In jouw nabijheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 En wanneer je gaat, blijft iets achter -
een lichte trilling in de ruimte tussen ons,
een belofte die geen naam verlangt
maar toch haar weg vindt naar het hart.…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 In vreemde sfeer gevangen
toen bij jou in onze verlatenheid
stilte ademde anders in jouw ruimte
hoe was ik daar verzeild geraakt?
gaf jij je adres zomaar aan mij?…
AFSCHEIDSZAAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Daaronder geurt een ruimte ongedwongen
vol houtwerk, dat fris geurt uit woudlongen,
reinheid der schepping in stilte vergroot.
Hierbinnen denkt men teer droevig aan de dood.
Gevoel, bezinning weeft zich in wrongen
rondom mijmering en klank van tongen,
over wat het leven, dat heen gaat, bood.…
Vol in Leegte…
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
21 In een ruimte vol schreeuwende kaders
loop je aan meesterwerken voorbij
het verfijnde beeld verdrinkt in de drukte
omdat de zachtheid van teder parelmoer
sterft onder de schaduw van machtheerserij.…
Wanneer de herfst mijn stilte raakt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
16 Wanneer de wind je laatste
bladeren beroert, luister ik naar wat
tussen de bewegingen stil blijft bestaan, en voel
ik hoe ook in het loslaten ruimte ontstaat om eenvoudig te zijn.…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Niet alleen liep jij dit pad,
met collega’s, werkgever die waakten
en zonder haast of duw
de ruimte gaven om op adem te raken.
Want kracht schuilt soms in stilstaan,
in vragen om pauze, in liefde voor jezelf –
dit is geen verhaal van zwakte,
maar van groeien, van leren, van helen.…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 De veenboer zit en wenst deez’ waterjacht te spoeien
In ’t veenwijf roept: ‘hij ruimt! De landleeuw weidt op ’t ruim
En zuigt zijn long gezond aan d’ uiers van de koeien!’
Zo wint de landleeuw land.…