Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

We dronken liefde

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
je keek ik voelde hoe zachte zijde langs mijn tepels gleed je lachte toen je zag hoe ik mijn schouders rechtte nonchalant liet zien hoe strak ik was ik zag je spanning komen je ogen dwaalden langs mijn ronde lijnen ik liet mijn knieën even vrij mijn tong was vochtig op je lippen je handen streelden mij ik vonkte op je huid…

Ikaros opnieuw

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 815
Het gaat sneeuwen de indrukken in het wit gemaakt vullen zich met vers en zacht vlokken kosmische deeltjes Geen weg terug hemel en aarde even blank Het grote verdwijnen kan gaan beginnen Er groeien vleugels zachtaardig met donzige veertjes uit de huid De zon geeft licht en is ver weg Aarde en warmte duwen hem omhoog De zee spint haar…

rijpen in beslotenheid

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
voortaan laat ik mijn deuren niet meer kieren, want daar achter ligt te wachten op een blik van mij ik hoor het zuchten en kraken steunen onder het mengen van metaal met hout en verf die onder haar taak uit bladdert ik zou willen terug likken in schilfers op mijn tong maar het rilt onder mijn huid alles van een masker voorzien heeft iets…

Elk licht verliest aan glans

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.400
werpt een schaduw vooruit Elk licht verliest aan glans zet mijn ogen in traanstand trilt je lippen tot een kus heft mijn handen ten hemel Elk licht verliest aan glans bleekt de sterren in de nacht loopt dood in wolkenstraten verdampt hoop in mistflarden Elk licht verliest aan glans gaat verloren in regenbogen ploegt voren in mijn huid…

hand in hand

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Hij voelt hoe haar zachtheid strijkt langs zijn huid, haar gloed diep binnendringt Daar valt een bruin blad in haar schoot - van een Amerikaanse Eik. Lachend kijken ze ernaar, dan naar elkaar, zo verliefd na meer dan vijfenveertig jaar…

IJkpunt

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Het groeit tot een perfect omhulsel, kind in de trappelzak, de huid nog bijna vloeibaar, de botten zijn voor grote mensen, daarna wordt de binnenkant met kleine zinnen beschreven, oplopend tot woorden die met hoofdletters met het bewustzijn worden bedreven, de soepelheid van spieren, het timbre van de longen waaruit al vroeg moraal wordt…
pama31 januari 2010Lees meer >

bewaar je schoonheid

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
Bewaar het, koester de kleur van je haar, onthoud je tere huid de aanraking van zon, wind en blikken. Doe het voor hem die van je houdt. Hij is het waard, je trouw, bovendien heb je het zo geleerd en doen ze het allemaal, je vriendinnen, de jouwen.…

Als late liefde

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
Is het zo dat jij mijn verslaving bent en ik tracht te minderen maar het steeds meer wordt dat het mijn huid naar binnentrekt bloed doet branden gevangen in een vreemd verlangen als een bij rond honingraad en is het zo dat er geen feitelijke reden is waarom jij mijn adem beneemt en in alle onbekendheid zo bekend in mijn gedachten…
Chloë29 maart 2010Lees meer >

Adembenemend

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 674
“zij is als het schilderen van het lied van de nachtegaal” tussen eb en vloed verloor hij zijn hart de eb van zijn hoofd de vloed van zijn lendenen beschrijf haar jubelt de wind saffierblauw haar ogen stamelt hij als een dwaas scharlaken rood haar lippen als albast haar huid haren zo zwart dat met het licht van de zon er een blauw overspoelt…

bloem der bloemen

netgedicht
4.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 980
haar binnenste, de ogen van de nacht op diezelfde oever zal ik op je blijven wachten, de dagen doorbrengen in zandkastelen tot jij weer terug bent, om met kinderhanden de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld waar zij nu breken op de branding van het leven en stilaan de botten van ons verleden verbrijzelt want die vangen geen huid…
pelgrim13 juli 2010Lees meer >

tussen de eiken

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 459
rond die bomen zong haar huid een wiegenlied zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken kinderwensen dreven stil vanuit de glans dat zonlicht immer achterliet als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag en schrijvers dansen letters ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt van een kleine blonde dood als…

oeverloze mens

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.000
projecteren wij hinkelen achter op onze hoogtechnologische benen wijzend naar de buitenmenselijke einder vol epossen van vuurstenen tot androïden ooit bemannen wij de regenmakerlasers van op onze droomeilanden ons ozonrijk boven de wolken manna strooiend over de hoofden en verder weg, zover weg tot al het snedige stukvalt op de barre huid…

Een nieuwe mond om te spreken

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
waar een laatste strohalm gestalte krijgt Dan keert de dag naar binnen Er kraait geen haan naar gezonder of beter Gezocht heb je naar dat ene puzzelstuk naar de naam van voor je geboorte naar een nieuwe mond om te spreken De klimop vertakt zich meer dan vorige jaren in de bleekheid van je gebeente En de groeven in je huid…

Van achter een papieren muur

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 788
Men kan geen pijn met venijn bestrijden als woorden mijn ziel gevangen houden Mijn handen zijn als perkament Mijn tranen vloeien als inkt op een oude huid die de winter draagt als een koude jas Kan ik schuilen achter een papieren muur? Of in het vuur der waarheid dat smeult op een zwakke plek?…

12 september

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Anton Teuben ziet ze dikwijls vliegen Maar hij heeft inmiddels een dikke huid Het land is nu klaar voor een nieuw geluid Hij zal het volk niet langer bedriegen Het mooie Den Haag wordt steeds maar viezer Hoogste tijd voor de zwevende kiezer De nieuwe partij van ufoloog Anton Teuben, Souverein Onafhankelijke Pioniers Nederland (SOPN),…

De geur van mist

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zo ruikt een grijze waas van koude huid en klamme steen, van onzichtbare koeien in de wei. Een afdronk van gebluste turf, een hint van verbrand hout of bruinkool uit vervlogen dagen. De overwonnen zwaartekracht kun je ruiken, zodra de bomen tot donkere schimmen vervagen.…
Iniduo19 november 2012Lees meer >

ELIMINATIE

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.099
De doornen en de brandnetels krassen op de huid De ziel blijft ongedeerd. Zij slaat terug door het te ontwarren struikgewas. Muggen zoemen, bijen steken Door stengels die lussen maken om enkels. Een soepzooitje!…
Imiza7 maart 2013Lees meer >

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

Energie...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Maar onverdroten geven wij ons aan elkaar over en strelen hartstochtelijk elkanders huid. Het riet langs de sloot wuift op de achtergrond en ik zoen jou op je rode mond. Met je borsten deels ontbloot en je ogen half open, half gesloten wordt hier op aard een dierbaar plekje met zon overgoten.…
martin valk15 augustus 2013Lees meer >

Leven

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.078
Een mooi leven tussen satijn en jouw huid. Van onder de lakens tot je zomerse jurkjes. Jouw feedback heeft een avontuurlijk geluid. Zacht fluisteren of een opwelling van plezier. Dat is leven door vreugde te geven en te delen. Zoals de imposante klanken door jouw klavier. Geen noot dat ik van jouw spelende hand mis.…

Krimpt de tijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
in demping van gevoelens krimpt de tijd tot een meedogenloos vervelen omdat niets je meer kan schelen bent je dieptepunten kwijt in de roetsbaan van het leven ook de hoogtepunten zijn vergeven wat blijft lijkt slechts eentonigheid wat is jou de medicatie waard als hel en hemel gaan verdwijnen en je eindelijk de warme zon weer op je huid…
wil melker5 oktober 2013Lees meer >

Het stuift...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
En het waait takken tegen mijn blote benen en het schramt op de huid die groeven draagt… Nu al. Nog voor mijn tijd geslonken is Nog voor mijn beide handen de zure bessen graaien en de geul dempen met uitgedoofde ogentroost Hier wil ik niet staan.…

Crescendo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Stijgen, stijgen, stijgen tot zonnestralen ongehinderd door mijn huid dringen het hart raken in de kern. Stijgen, stijgen, stijgen tot de geest verdampt het bloed zift, het leven zwelt en ik louter licht word.…

Ook hier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Het regent pijpestelen de laffe, klamme warmte weggejaagd Nieuw blad wordt gevormd haarwortels, wit als melk Het verlangen is een wilde perzik smacht naar eetbaarheid De geur van Verbena op jouw huid van henna in het haar Een rode zon boven het schiereiland, dat traag zich uitstrekt, een lichaam van vlees, bloed en bot, dat sidderend de…

Koud onthaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
na thuiskomst volgt het welkom heten namen vergeten, bakenen van muren volgt het ontgronden van bodem ontjeuken van huid, ontleven van heden op het achtererf ontmoeten wij onszelf de man met de hamer, blessureleed de tuin ruikt naar naaldhout met peren naar reeds beklonken aarde, houtskool in de keuken rijst het bakmeel, ontleden…
Iniduo10 december 2014Lees meer >

IJle splinters?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
Verzinning, geef mij je woorden terug, kwetsbare huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk in te lijven op de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, blinddoek tot het zoveelste einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie mij op de private tekst verlaat, het ene verdicht…
Pama27 december 2014Lees meer >

Knuffel of rammelaar

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 755
Op ’t ritmisch veren van de twijfelaar ravot je met een beest van vlees en bloed dat bijt en proeven mag van huid en haar. En uit de kliko hangen nu m’n poten dus ik heb zomaar afgedaan, voorgoed. De vreemde rammelaar heeft raak geschoten.…

Dronken van wat was...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Hoe een blik spoorloos weerspiegelt het stil bewegend samen weven in een streling, ontastbaar haastig, bijna huiverend over de rimpeling van onze huid.…
katty9 april 2015Lees meer >

Geef liefde wederom een naam

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 633
Ik voel je in mijn vingertoppen, je woont nog altijd in mijn huid en elke dag klinkt jouw geluid in ’t kleintje, spelend met de poppen. Ach, hoeveel tijd is al verleden sinds onze wereld werd gekanteld. Het lieve leven zwart gemanteld toen dagen door de nachten gleden. De spiegel toont me jouw gezicht. Ik voel je schaduw achter mij.…

passie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
quasi-vanzelfsprekend haar schoonheid roemt, extatisch, hartenbrekend daar twijfel ik en merk een licht verdriet jaar in jaar uit doorkruis ik haar gebied klaar wakker om met uitgestrekte armen naar haar juweel te reiken, haar erbarmen zwaar is de terugtocht, grijs is het verschiet spaar me uw troost, uw medelijdend lied baarlijke nonsens doen mijn huid…